VV De recepta. De furi. bal. l 5 o p Reuaricationis. ſed emergens ⁊c̄. vide Cy. ⁊ Bar. in. l. ſi quis ho­ De receptatoribus. rubrica. micidii. C. de accuſa. Eſſimum genus. adde bal. in. l. fi. C. de ope. lib. vbi dicit ꝙ recipiēs a Quero quādo. quid in aduocato cōdenato de p̄uaricatiōe: an noceat uel occultans delatorē uel bānitū ne capiatur: nō tenetur ſoluere ꝓ principali: ut ille defenſiones ꝓbent cōtra prīcipalē: vide bar. in. l. i. in fi. cis. qn̄ autē ⁊ qualiter puniatur receptator delinquentis: vide ple­.C. de aduo. diuer. iudi. vbi dicit ꝙ nō: ⁊ in. l. cū filius. de ver. obliga. ple ne per flo. in. q. ſua inquiſitus in ii. dubio. caupo autem dans bānito ad ne: ⁊ ita ī. d. comedēduꝫ .l. i. per ia. d̓ non tenetur are. ci. ⁊ bal. ta prime partis reuelauit ſecunde parti: ⁊ facto diuer. iu. ⁊ per cy. in. l. ſi quis homicidij. C. d̓ ac­.l. ſeye. sͣ. de ī. d. l. ſi quis fun. inſt. ī.§. pacto de quota litis cū ſecūdo qui ī veritate nō cuſa. Quero quid ſi primus accuſator de p̄­hōicidii. C. ideꝫ q̄ſiit. et fouebat iuſticiā: ⁊ fuit cū eo palā coram iudice de accuſa. ⁊ uaricatiōe fuerit abſolutus. glo. dicit hoc indi­iſta pena re­ibi etiaꝫ ꝗd ⁊ coraꝫ eo petitionē dictauit ⁊ ꝓduci fecit ⁊ ſen ſtincte. ſi ꝓnunciat̉ nō preuaricatū ſiue ſuꝑ re­ceptatoris ē in aduocato tentiā obtinuit. querit̉ vtrū iſte aduocatus com canonizata. plicatione ſiue ſuper accuſatiōe de cetero nō po corrupto. de pe. diſtī. miſerit crimē falſi. dicebat̉ ꝙ nō: ſed crimē p̄ua terit redargui de p̄uaricatiōe: ita dicit gl. ⁊ nihil b Qd̓ dici .i. c. aut fa­ricationis. Conſului cōtra: nā crimē p̄uaricatio mus. vide allegat. de hoc habes caſum. sͣ. d̓ collu. detegē. cta: et vide bar. ⁊ bal. in nis eſt qn̄ tu es cū vna parte corꝑe cum alia aīo .l. fi. in prin que habent̉ .l. i. de fide. vt hic: ⁊ l. athletas.§. p̄uaricator. sͣ. de his qui in. l. eos. C. iuſ. ⁊ bar. in c Duobus modiſ di ideo quis. legitur iſte.§. de fur. et ꝗs no. infa. ſed in. q. ꝓpoſita in totū primā partem .l. denūciaſ­dicatur re­dereliquerat: ⁊ cū ſecūda erat aīo ⁊ corꝑe: ergo ſe.§. fina. de No. ꝙ crimē publicū nō eſt niſi aliqͣ. l. cauea ceptator: vt adul. ⁊ tan­nō eſt preuaricator: ſꝫ crimē falſi cōmiſit ꝑ tria. tur. facit ad. q. ſi aliꝗs accuſat̉ ex aliquo ſtatuto de tex. in. l. i. git Cy. ī iſtiſ primo ꝗa pecuniā accepit vt faceret falſaꝫ accu .§. qd̓ auteꝫ vtrū dicat̉ accuſatuſ de crimine publico uel nō locis. ꝗd de ait pretor d̓ ſationē cū p̄ſciret ſe nō fouere iuſticiaꝫ: ut. l. i.§. ſnīa lata cō de quo dixi in. l. i. de pu. iudi. Secūdo no. q ſer. cor. ⁊ no tra falſos te .ij. ad. l. corne. de fal. ſecūdo ꝗa faciendo pactū pena turpillianiº eſt. v. aureoꝝ. cōtra. jͣ. d̓ cuſto. ta in. d. l. fi. ſtes: ⁊ vide de quota litis cū ſciret eum nō fouere iuſticiā fa reo. l. iiij. ſol. ibi loquit̉ de pena cōuētionali ꝯtra adde q̄ no. ī in. l. lucius cit ſocietatē in necē īnocentū ꝙ incidit in. l. cor. rubri. sͣ. ne eū qui reum nō exhibuit: hic de eo qui deſtitit. .ff. de infa. quis eum. de fal. vt. d. l. i.§. i. jͣ. ad. l. cor. de fal. que videtur ⁊ inno. in. c. Scd̓o op. C. qui accu. nō poſ. l. qui crimē. ſo. f Pene cum cauſaꝫ hēre locū ſiue hoc fiat in accuſatōe crimīali ſiue ibi loquit̉ in eo qui nō cōparuit in termino ſta duplicent̉. poſt mediū Si ſtatutuꝫ in ciuili actiōe: ut. l. ex ſenatꝰ. jͣ. ad. l. iul. de vi pri tuto a iudice: hic in eo qui renūciauit expreſſe. ꝗ fi. ſint le. dic̄ ꝙ pene ua. lꝫ ꝯtra hoc faciat. C. ad. l. iul. repe. l. iij. facit Idem tenet Itē op. C. ut īfra certuꝫ tp̄s queſtio cri. ter. l. duplicentur ad hoc qd̓ no. in. l. i.§. i. sͣ. d̓ calū. vbi diſputat ēt bal. in. l. fi. ī fi. ſo. ibi loquit̉ in eo qui paſſus eſt labi tp̄s taci­de nocte: vi vl. col. C. de glo. an hoc ſit verū ſiue iſta ſocietas fiat in actio te: ⁊ iō ut tibi liqueat iſta materia ita diſtingue. de bar. in. l. fi. inſtru. ſed ne ciuili ſiue in actiōe criminali. ſecūdo incidit ī hoc genꝰ. sͣ. aut quis non accuſauit ⁊ nullo mō punit̉: vt hic an ſnīa lata de condi. et crimē falſi: ꝗa reuelauit ſecreta partis: ut. l. i.§. ꝯtra aduer­ẜm primā lec. fallit in caſibus in quibus tenetur demon. et ī ſariuꝫ ſaciat his qui depoſita. ad. l. cor. de fal. ⁊ de pe. l. ſi ꝗs vlciſci mortē defuncti: vt. l. i. C. de his qui. vt in­.l. i.§. lex fal fidem cōtra aliꝗd.§. ſi quis inſtrumentū. Itē incidit ī. l. cor. dig. ⁊. l. cū ⁊ mortē. cū ſi. jͣ. de iure fiſ. aut accuſa­cidia. sͣ. ad mandanteꝫ. de fal. ꝗa ꝑ obreptionē īpetrari fecit ⁊ obtinuit .l. falci. et in uit: ⁊ tūc aut expreſſe deſtitit nō īpetrata aboli­vide bal. ī. l. extrauagā. ſnīam: ⁊ ſic īcidit in. l. ſi ꝗs obrepſerit. jͣ. de fal. .i. in fi. C. ꝗ tione ⁊ punit̉ pena. v. libraꝝ auri vt hic. aut taci ad reprimē. res iudi. et Ex. l. ſequenti. te: tūc aut patiendo labi tp̄s ſtatutū a iudice pu ī ver. ꝓinde an ſententia Modū agendi per uiā exceptiōis de p̄uari­et ange. ī. l. nit̉ extraordinarie: ut. l. qui crimen. C. qui accu. lata pro mā ſi finita.§. i. catione vide: ibi. Op. Et qn̄ primus accuſator nō poſ. aut patiendo tp̄s labi legale: ⁊ tūc puni datario ꝓſit de dā. infec. accuſat̉ de preuaricatiōe: an preiudicet reo: ibi. mandāti: vi­tur pena poſita in. l. i. C. ut infra certum tp̄s cri. de dy. in re­Quero. Et quid ſi fuit abſolutus uide in fi. qō termi. punit̉ etiā qn̄qꝫ pena ꝯuētionali: ut. l. gula ratiha .iiij. jͣ. de cuſto. reo. bitio ꝑ bar­Reuaricationis. in. l. adulte. De receptatoribus. Rubrica. de adulte. No. qn̄ accuſator eſt p̄uaricatꝰ ī cri­Ex. l. ſequenti. c Si iō ꝗs mine publico crimē eſt publicū alias eſt priuatū. Stante ſtatuto ꝙ fugiens an̄ familiā puniat̉ Adde bal. ī Itē no. ꝙ ſuꝑ replicatiōe p̄uaricatiōis debet perinde ac ſi īuentus fuerit cū armis ⁊ ꝓ armis rub. C. qui ꝓnūciari. Op. ſuꝑ īcidēti nō ꝓnūciat̉: vt. C. accuſa. eſt ſtatutū ꝙ pene duplicent̉ de nocte: an fugiē d Pena de or. iudi. l. i. hic dicit̉ cōtra. ergo male. dicit gl. ti de nocte pene ſint duplicande. turpilliani. ſpeciale eſt hic ꝙ ſuꝑ īcidēti ꝓnunciat̉. tu dic ꝙ ᵉ Op de pena ac­Eſſimū genus. po. s. l. iſta nō eſt incidēs: ſed emergēs. nā opponit̉ ad cuſantis: et proceſſuꝫ: cū.n. me accuſas ego excipio nō eē ꝓ­poſtea deſi­fi. sͣ. de abige. ſo. dicit glo. ſpāle eſt in re ſtentis: vide cedendū ſuꝑ accuſatiōe: ꝗa ſum abſolutꝰ d̓ eo­cipiēte abigeū. hic in eo qui recipit alios fures late ꝑ bar. ī dē crimine: tu replicas ꝙ fui abſolutus per p̄ua uel dic ꝙ iſtud ꝓinde nō inducat oīmodā ſim­.l. i. j. ad tur ricationē: vn̄ hic diſputabat̉ an ſit ꝓcedenduꝫ: pil.§. ſi quis litudinē. q. d. ſicuti punit̉ delinquēs ita recepta autem. uel nō: nō enī diſputabat̉ de meritis cauſe: ſꝫ de tor nō tn̄ eadē pena: qd̓ eſt notandū. dicit ſtatu proceſſu: ⁊ hic eſt vnus modus quo de p̄uarica tū ꝙ qui fugerit ante familiā puniat̉ perinde ac tione cognoſcit̉.ſ. per modū replicatiōis. Itē ē ſi inuētus fuerit cū armis: ⁊ pro armis eſt ſtatu­alius modus.ſ. ꝑ accuſationē hoc modo. tu ac­tū ꝙ de nocte pēe duplicēt̉ᶠ: vtrū huic fugiēti cuſas me: ego excipio ꝙ fui abſolutus. tu dicis de nocte pene duplicent̉: ⁊ videt̉ ꝙ nō: ut hic: me fuiſſe abſolutū per p̄uaricationē ⁊ vis accu­quia dictio perinde nō refert̉ ad qualitatem: vt ſare primū accuſatorē de p̄uaricatione: certe pē eodē mō puniat̉: tn̄ hoc nō puto verū: quia iſte dente illa accuſatiōe p̄uaricatiōis ſuꝑſedebitur dictiones referuntur ad oēs qualitates: ut. l. a ſuꝑ iſta accuſatiōe ſecūda. iſtos duos modos filio.§. pe. sͣ. de ali. lega. nō ob. hic ꝗa hoc ē veꝝ ponit glo. hic que incipit. hic ſpeciale ē. Que cā tollēde ꝯtrarietatis. ſimile de dictiōe ꝑinde ro qn̄ª primꝰ accuſator accuſat̉ de p̄uaricatiōe: habes. jͣ. ad. l. iul. pecul. l. ſacrilegij.§. his aūt: ⁊ ⁊ cōuincit̉: vtrū hoc preiudicet reo. Rn̄. ꝙ non ibi glo. magna dat multas ꝯcordan. niſi ip̄e fuerit citatus ut illi iudicio adeſſet: vt. l. Ex.§. ſequenti. denūciaſſe.§. fi. jͣ. de adul. pro hoc optime facit Qualiter ꝗs teneat̉ ſi n̄ accepit latronē: ⁊ an glo. l. cū miles. sͣ. ex qui. cau. ma. pro hoc qd̓ dici ignorās teneat̉ aprehendere latronem. musᵇ de ſnīa lata cōtra notariū de falſo nō p̄iu­1 No. ꝙ in duobus caſibuſ III Par i. quis tenetur ſi non appre­dicat parti: ſi nō fuit citata: ut. l. ſi docueris. C. d̓ fi. inſtru. pro hoc qd̓ no. ꝑ cy. C. qui accu. n̄ poſ. hendit latronem cum poſſit videlicet ſi accepit .l. i. in vl. q. ⁊ facit qd̓ no. per cy. ī. l. i. C. de aduo. pecuniam uel partem reruꝫ ſurreptarum. Sed