Proſa ſexta ¶ Fient igit̉ ꝓculdubio. Hic ph̓ia ꝯcludit ex p̄dictꝭ ꝙ iſta ſil̓ ſtāt ꝙ aliqͣ ẜm ſe ſunt ꝯtingentia ⁊ incerta q̄ tn̄ certitudinal̓r eueniūt inqͣꝫtū ꝓuiſa a deo. ſcd̓o obijcit ꝯͣ hͦ ibi. Quid igit̉ refert nō eē neceſſaria. Prīo dic̄ Proculdubio cūcta futura ſūt qͥ deꝰ p̄noſcit eē. alioqͥn falleret̉ diuīa ꝓuidētia. ſed q̄dā eoꝝ ꝓficiſcunt̉. i. ꝓcedūt de libero arbitrio. ita ꝙ qͣntū ē de eē ipſoꝝ pn̄t non euenire. Un̄ ſubdit. ⁊ qͣꝫuit eueniāt. tn̄ non amitunt ꝓpriā naturā libertatꝭ. qꝛ priꝰ qͣꝫ firēt potuiſſent n̄ euenire. ¶ Nota ꝙ tota intentio boetij fūdat̉ ſuꝑ hͦ aliqͥd libere fu tuꝝ ex ſui nat̉a in cō ꝑatiōe ad p̄ſcīam di uinā neceſſario euēit ⁊ talis eſt neceſſitas cōditionata. qꝛ inqͣn tū ꝓuiſū eſt ſic neceſ ceſſario euenit. ſꝫ nō abſolute circūſcripta ꝓuiſione. Quid igitur refert Hic obijcit ꝯͣ ſoluti onē. ⁊ ſoluit obiectio nē. ſcd̓o ꝯͣ illā ſolutionē obijcit ibi. Sed ſi inqͥes mea. Obie ctio ī hoc ꝯſiſtit. Ex qͦ futuꝝ ꝯtingens p̄ ſcitū certitudīal̓r eue nit ⁊ neceſſario. n̄ vi det̉ eſſe dr̄ia inter cō tingens ⁊ neceſſarium. Unde dicit. Quid igitur refert ꝯtingentia ⁊ libe re futura non eſſe neceſſaria. cum ip̄a eueniat inſtar.i. ad ſil̓itudinē neceſitatis. Tunc ſoluit dicens ꝙ inter euentum neceſſarium et ꝯtingentem hoc refert quod manifeſte apparet per exempla que paulo ante propoſui ſcꝫ ꝙ ſol oriens ⁊ homo gradiens que dum fiunt non fieri non poſſunt. ⁊ ita vtrūqꝫ eſt neceſſarium ſub conditione preſentie. preſentia enim nece ſe eſt eſſe dum ſint preſentia. tamen vnum eorum.ſ. ſol oriens priuſqͣꝫ fieret neceſſe erat exiſtere. Alterū vero.ſ. homo gradiens minime habꝫ neFient igit̉ ꝓculdubio cūcta q̄ futura deus eſſe p̄noſcit. Sꝫ eoꝝ q̄dam de libero proficiſcūt̉ arbitrio. Que qͣꝫuis eueniāt. exiſtēdo tn̄ naturam propriā n̄ amittūt q̄ priꝰ fierēt etiaꝫ nō euenire potuiſſent. Quid igitur refert nō eſſe neceſſaria. cū propter diuīe ſcīe ꝯditōeꝫ modis oībꝰ nece ſitatis īſtar eueniāt. hoc.ſ. ꝙ ea que paulo an̄ propoſui ſol oriens ⁊ gradiēs hō. q̄ dū fiūt n̄ fieri nō pn̄t. eoꝝ tn̄ vnū prius quoqꝫ qͣꝫ fieret neceſſe erat exiſtere. alteꝝ ꝟo minime. Ita etiā q̄ pn̄tia deꝰ habet proculdubio exiſtūt. Sꝫ eoꝝ hoc qͥdē d̓ reꝝ neceſ ceſſitate deſcēdit. illud ꝟo de ptāte facientiū. Haud igit̉ iniuria dixim hec ſi ad dīnā noticiā referātur neceſſaria. ſi ꝑ ſe ꝯſiderent̉ neceſſitatiſ