quantum ad penam. Volens etiam penas purgatorij ¶ euadere a largitione elemoſinaꝝ ſe nō elonget. et laſa rum mendicantē reciꝑe in domū ſuā non recuſet. quē ſi ille diues in inferno poſitus recepiſſet ſaluus eſſe po tuiſſet. Nā dicit thobias. Elemoſina ab omni peccato et a morte liberat et non patiet̉ animā ire in tenebras eiꝰdē. iiii. Ite ante omīa talis ſequat̉ doctrinā ſancti pauli ad romanos. xii. Obſecro vos vt exhibeatis cor pora veſtra hoſtia viuentē ſanctā deo placenteꝫ Que hoſtia tunc deo offert̉ quando pura ꝯſcientia ſtudue rimꝰ vicia extirpare. paſſiones et ꝯcupiſcentias refrenare. ſenſus exteriores ab illicitis ꝯpeſcendo. aſperita te vite ī ieiunis et orationibꝰ vigilus lectiſtermis du ris veſtibuſqꝫ et alijs afflictōnibꝰ corporalibꝰ nos exercendo. De qua ſancta hoſtia corꝑis noſtri dicit gregorius in fine dyalogi. Conflemꝰ in lacrimis duriciaꝫ mentis. formemus proximis noſtris gratiā benignita tis. Et fidenter dico quia ſalutari hoſtia ſcꝫ corporis chriſti poſt mortem non indigebimus ſi ante mortem deo hoſtia ipſi fuerimꝰ. Non minime imo etiā maxime ¶ pro penis purgatorij valent indulgentie vere a roma nis pontificibꝰ et alijs auctoritatē habentibꝰ cōceſſe de quibus ad preſens ſuperſedeo. et ſolent a theologis ſuper. iiii. libro di. xx. tractari. ¶ Sequit̉ exclaN calce matio actoris huius tractatus. huius ſcripture cupiens de penuria paupertatis mee beniuolis lectoribꝰ per modum planctꝰ et medi cine aliqͥd inferre. dicere mihi videor cū apoſtolo ad romanos. ix. Veritatē dico in chriſto ieſu domino no ſtro. non mentior teſtimoniū mihi perhibente conſci entia mea in ſpirituſancto. quoniā triſticia eſt mihi ma gna et continuus dolor cordi meo. Et iſte quidem de plāgebat auerſioneꝫ iudeoꝝ a fide chriſti quā reciꝑe
zum Hauptmenü