Prologus Fo. I. Incipit prologus in legendas ſanctorum quas collegit in vnum frater Iacobus ianuenſis de or dine predicatorum. Niuerſuꝫ tempus pre ſentis vite in quatuor diſtinguit̉.ſ. in tp̄s deuiatōis. renouatōis ſiue re uocatōis. recōciliatōis ⁊ ꝑegrinatōis. Tempꝰ de uiatiōis fuit ab adā poſtqͣꝫ.ſ. a deo deuiauit ⁊ du rauit vſqꝫ ad moyſen ⁊ iſtud tp̄s repn̄tat eccl̓ia a septuageſima vſqꝫ ad paſcha. vn̄ ⁊ tunc legit̉ geneſis liber.ſ. in quo ponit̉ deuiatio primoꝝ ꝑē tum. Tempꝰ renouationis ſiue reuocationis ī cepit a moyſe. ⁊ durauit vſqꝫ ad natiuitateꝫ xp̄i in quo homines ꝑ ꝓphetas ad fideꝫ reuocati ſūt et renouati. Et iſtud tempus rep̄ſentat eccleſia. ab aduentu domini vſqꝫ ad natiuitatem xp̄i. vn̄ tunc legit̉ yſaias vbi de hac reuocatōe apte agit̉ Tempus reconciliatōis eſt tempus in quo ꝑ xp̄m ſumus reconciliati. Et. iſtud tempus rep̄ſen tat eccleſia a paſcha vſqꝫ ad penthecoſten. vnd̓ et tunc legitur apocalipſis. vbi plene agitur d̓ mi ſterio huius reconciliationis. Tempus peregrinationis eſt tempus p̄ſentis vite. ī quo ꝑegrinamur ⁊ in pugna ſemper ſumus. Et illud tempus repreſentat eccleſia ab octaua penthecoſtes vſqꝫ ad aduentum dn̄i. Unde tunc legunt̉ libri regū ⁊ machabeoꝝ. in q̇bus de multiplici pugna agit̉ ꝑ quam noſtra pugna ſpiritualis ſignatur. Tempus auteꝫ illud quod eſt a natali domini vſ qꝫ ad ſeptuageſimam. partim continet̉ ſub tempore reconciliatōis quod eſt tēpus leticie.ſ. a natali vſqꝫ ad octauam epyphanie. partim ſub tēpore peregrinationis.ſ. ab octaua epyphanie vſ qꝫ ad ſeptuageſimam. Et poteſt accipi hec qͣ druplex temporū variatio. Primo penes quatuor temporum diſtinctioneꝫ. vt hyems referat̉ ad primum. ver ad ſecunduꝫ. eſtas ad terciū. autumnus ad quartū. Et rō appropriatōis ſatis pꝫ Secūdo penes quatuor ꝑtes diei vt nox referat̉ ad primū. mane ad ſcd̓m. meridies ad terciū. ve ſpera ad quartū. Licꝫ aūt priꝰ fuerit deuiatiō qͣꝫ renouatio tn̄ eccl̓ia om̄ia officia ſua potiꝰ incipit in tꝑe renouatiōis qͣꝫ deuiatiōis.i. in aduentu potiuſqͣꝫ in ſeptuageſima. Et hoc duplici rōne. Primo ne videat incipere ab errore: tenet em̄ rē ⁊ non ſequit̉ ordinem tꝑis. ſicut ⁊ euangeliſte ſepius faciunt. Secundo quoniā ꝑ aduentum xp̄i om̄ia renouata ſunt. ꝓpter quod tempꝰ iſtud dicit̉ tempus renouatiōis. apoca. xxj. Ecce ego no ua facio omnia. Congrue igitur in hoc tꝑe renouationis eccleſia omnia officia ſua renouat. Vt igit̉ hic ordo temꝑis ab eccleſia diſtinctus ſeruetur. Primo agemus de feſtiuitatibꝰ que occurr̄t infra tempus renouationis. quod tempꝰ rep̄ſentat eccleſia ab aduentu vſqꝫ ad natiuitatem dn̄i. Secundo de illis que occurrunt infra tempꝰ qd̓ partim continet̉ ſub temꝑe reconciliatiōis. partī ſub temꝑe ꝑegrinationis. quod tempꝰ rep̄ſentat eccleſia a natiuitate vſqꝫ ad ſeptuageſimā. Tercio de illis que occurrunt infra tempꝰ deuiatiōis. quod tempꝰ repreſentat eccleſia a septuageſima vſqꝫ ad paſcha. Quarto de illis que occurrunt infra tempus reconciliationis. quod tempꝰ rep̄ſentat eccleſia a paſcha vſqꝫ ad octauaꝫ penthe coſtes. Quinto de illis que occurrunt infra tēpꝰ ꝑegrinatiōis. quod tempus repreſentat eccleſia ab octaua penthecoſtes vſqꝫ ad aduentum dn̄i. Explicit prologus. Incipit legēda ſct̄oꝝ que longbardica noīat̉ hyſtoria. Et primo de aduentu dn̄i. ADuentus domini ꝑ quatuor ſeptimanas agit̉. ad ſignificandum ꝙ eſt quadruplex aduentꝰ ſcꝫ. in carnē. in mentē. in mortē. ⁊ ad iudiciū. Ultima aūt ſeptimana vix finit̉. quia ſāctoꝝ gloria que dabitur in vltimo aduentu. nunqͣꝫ terminabit̉. Hinc eſt etiā ꝙ primū reſponſorium prime dn̄ice aduentꝰ. computato gloria patri quatuor verſus continet. vt predictos quatuor aduentus deſignet. Quis aūt aut cui magis ꝯueniat. prudens lector attendat. Licet aūt quadruplex ſit aduentus. tn̄ eccleſia ſpecialiter de duplici.ſ. ī car nem ⁊ ad iudicium videt̉ memoriam facere. ſicut in officio ip̄ius temporis patꝫ. Hinc eſt etiam ꝙ ieiunium aduentus ꝑtim eſt exultatōis. ⁊ partim meroris. Nā ratōe aduentꝰ in carnem dicit̉ ieiunium exultatōis. rōne aduentus ad iudiciū. dicit̉ ieiunium meroris. Et ad hoc innuendū eccleſia cantat tūc quedā cantica leticie. et hoc ꝓpter aduentum miſericordie ⁊ exultatōis. quedam vero
zum Hauptmenü