![]()
tem dabis. Cūqꝫ regīa lr̄as ſigillo imꝑatoris munitas videret. ⁊ de manū iꝑatorꝭ ſcpͥtas eē ꝯgͦſceret. ꝯuocatꝭ pͥncipibꝰ celebrauit nuptias. ⁊ filiaꝫ ſuā eidē ī vxore d̓dit Que nuptie aqͣſgͣni celebra te ſūt. Cū at̄ ceſari a dicentibꝰ narraret qͣꝫ ſolēnit̓ fuiſſēt filie ſue nuptie celebrate. ille obſtupefactꝰ a duobꝰ armigeris ⁊ duce ⁊ ſacerdote ꝟitate cōꝑta dei ordinatōi reſiſtēdū n̄ eē vidit ⁊ iō ꝓ puero mittēs eē ſuū geneꝝ approbauit: ⁊ pꝰ ſe ī ip̄o ī gnare īſtituit. In loco at̄ vbi puer heīricꝰ natꝰ fu it: nobile mōaſteriū edificatū ē q̄ vſqꝫ hodie vrſania noīata ē. Iſte heīricꝰ oēs ioculatores a curia ſua r̄mouit ⁊ qͦ eis dari ꝯſueuerat pauꝑibꝰ erogabat. Huiꝰ tꝑe tātū ſciſma ī eccīa fuit. vt tres ī ſūmos pōtifices electi eēt. A qͦdā tādē p̄ſbitero noīe gͣtiano. magͣ ill̓ data pecuīa eidē ceſſer̄t ⁊ ipſe papatū obtinuit. At heīricꝰ dū ꝓ ſedādo ſciſmate romā ꝑge̓t. granꝰ ei obuiās aureā coronā ſi bi obtulit vt ꝓpitiū ſibi hret. Ille at̄ cūcta diſſimu lās: ſynodo ꝯuocata granū d̓ ſymōia ꝯuicit ⁊ ali um ſb̓rogauit. In li. tn̄ boniti quē miſit ad coītiſſā methildiꝫ dr̄. ꝙ cū p̄ſbit̓ ſimplicitate ductꝰ potificatū ſibi ꝑ pecunia acq̇ſierit. vt ſciſmati obuiaret: ip̄e poſtmodū errore ſuū ꝯgnoſcēs ſeipſum ſuadē te īꝑatore depoſuit. Pꝰ hūc heīricū terciꝰ heīricꝰ īꝑat. Hꝰ tꝑe bruno ī papā eligit̉ ⁊ leo vo cat̉. Qui dū ad capeſcēdā ſedē apl̓icā romā ꝑgeret: audiuit vocē āgl̓oꝝ canentiū. Dic̄ dn̄ſ ego cogito cogitatōes pacꝭ ⁊cͣ Hic d̓ ml̓tis ſct̄is cātꝰ ꝯpoſuit. Hoc tꝑe ꝑ berēgariūt̉ bata fuit eccīa qͥ aſſerebat corpꝰ ⁊ ſāguinē xp̄i nō vere ſꝫ figurati ue eē ī altari. Cōtra quē ſcp̓ſit egregie laufrācus p̓or botē. natōe papiēẜ. qͥ fuit mgr̄ anſhelmi cātuariēſis. Deide qͣrtꝰ heīricꝰ īꝑat āno dn̄i. M lvij. cꝰ tꝑe maxīe floruit laufrācꝰ. Ad cꝰ eximiā doctrinā ꝯuolauit d̓ burgūdia anſhelmꝰ. vir poſtmodū ml̓ta ꝟtute ⁊ ſapīa adornatꝰ: ⁊ ei ī pͥoratu mōaſterij botēſi ſucceſſit. Sub hͦ tꝑe hierl̓m a ſa raceis capta: a fidelibꝰ recuꝑata ē. Oſſa. b. nicolai apd̓ barē.ſ. vrbē trāſlata ſūt. d̓ qͦ int̓ cet̓a le git̉. Qꝛ dū ī qͣdaꝫ eccīa q̄ dr̄ ſct̄a crux ſb̓iecta ſct̄e marie d̓ caritate. nondū b. nicolai noua hyſtoria cātaret̉. fr̄es pͥorē vt eā ſibi cātare lice̓t īſtātiꝰ exo rabāt. qͥ nullatenꝰ acq̇eſcēs dixit incōgruū eē mo rē pͥſtinū d̓ nouitatibꝰ immutare. Cū adhuc fr̄es in ſtarēt: ille idigͣtꝰ rn̄dit. Recedite fratres nunqͣꝫ a me licētia ꝯcedet̉. vt noua cātica īmo ioculatori a q̄dam in mea eccīa decātent̉. Adueniēte ꝟo feſtiuitate eiuſdē fr̄es cū qͣdā triſticia matutinaruꝫ vigilias ꝑegerūt. Cūqꝫ oēs ſe in lectis recepiſſēt ecce nicolaus pͥori viſibil̓r apparuit terribil̓. queꝫ ꝑ capillos a lecto abſtrahēs dormitorij pauimen to colliſit. Incipiēſqꝫ antiphonā. O paſtor eterne ꝑ ſingl̓as vocū dr̄ias. ꝟgis qͣs ī manū tenebat gͣuiſſimos iciꝰ ſuꝑ dorſū pͥoris īgeminās: ꝑ ordine moroſe canēdo ātiphonā ad finē vſqꝫ ꝑduxit Qui cū oēs ſuis clāoribꝰ excitaſſꝫ: ſcmiuiuꝰ ad le ctum d̓portat̉. tādē ad ſe rediēs ait. Ite ⁊ hyſtoriā noua ſct̄i nicolaiāmō decātate. Hoc tēꝑe ex molliſinēſi cēobio. xxj. mōachi cuꝫ abbate ſuo boberto ciſtercij ſolitudīeꝫ adeūtes. vt ibi regl̓e ſue ꝓfeſſionē diſtrictiꝰ obſeruarēt. nouū ordineꝫ ex veteri īſtituer̄t. Hildebrādꝰ pͥor cluniacenſis. factꝰ papa grego. ē vocatꝰ. Hic dū ī mīoribꝰ ꝯſtitutꝰ legatōe fūgeret̉: apd̓ lugdunū archiep̄ꝫ ebronēs d̓ ſymōia ꝯuicit miraculoſe. Nā dū idē archiep̄s oēs accuſatores ſuos corrūꝑet ⁊ ꝯuinci nō poſſꝫ: legatꝰ vt gl̓ia pr̄i ⁊ filio ⁊ ſpūiſct̄o dice̓t imꝑauit. Illo gl̓ia pr̄i ⁊ filio expedite dicebat: ſpūiſct̄o ꝟo dice̓ n̄ poterat qͥ ī ſpm̄ ſct̄m peccaue rat. Qui pct̄m ſuū ꝯfitēs. mox vt d̓poſiꝰ eēt: cla ra voce ſpmſct̄m noīauit. Hoc miracl̓m recitat bonizo ī li. ad comitiſſā methildim. Mortuo heīrico qͥrto ſpire ⁊ cū alijs regibꝰ ſepulto. ī eꝰ ep̄i taphio ꝟſꝰ iſte īſcp̓tꝰ ē. Filiꝰ h̓. pr̄ h̓. auꝰ h̓. ꝓauus iacet iſtic. Huic ſucceſſit heīricꝰ qͥntꝰ āno dn̄i. Ocvij. qͥ p̄pā cū cardīalibꝰ cepit ⁊ eos dimittēs īueſtit̉ aꝫ ep̄oꝝ ⁊ abbatū ꝑ anulū ⁊ baculū paſtoralē accepit. Sb̓ hͦ tꝑe bern̄. cū fr̄ibꝰ ſuis ciſterciū īgredit̉. In parrochia legiēſi porca porcellū facieꝫ hoīs hn̄tē enixa ē. Pullꝰ gallīe qͣdrupēs natꝰ ē. Lothariꝰ ſucceſſit herico cꝰ tꝑe ml̓ier qͥdā ī hyſpaīa mōſiꝝ biſgēmini corꝑis enira ē: au̓ſis vul tibꝰ corꝑibꝰ ſibi coherēs. An̄ qͥdē effigiēs erat ho mīs ītegro corꝑis mēbrorūqꝫ ordīe diſtīcta. Retro ꝟo faciēs cais corꝑis ⁊ mēbroꝝ ꝓprietatē īteg. Pꝰ hūc r̄gnauit cōradꝰ āno. Mcxxxviij. Eo tꝑe Hugo d̓ ſct̄o victore doctor excellētiſſimꝰ ⁊ ī oī ſcīa ſūmꝰ ⁊ r̄ligiōe deuotꝰ obijt. De qͦ refert̉ ꝙ cū īfirmitate vltīa laborae̓t. ⁊ nullū cibū r̄tine̓ poſ ſet: corpꝰ tn̄ dn̄i cū ſibi dari cū ml̓ta īſtātia poſtulabat. tūc fr̄es eꝰ tͣ batōꝫ ſedae̓ volētes ſimplicem hoſtiā īſtar corꝑis dn̄ici ſibi detuler̄t. qd̓ ille ꝑ ſpi ritū recogͦſcēs: ait. Miſereat̉ vr̄i dn̄s fr̄es. cur me delude̓ voluiſtꝭ. Iſte em̄ n̄ ē dn̄s meꝰ quē d̓porta ſtis. Mox illi ſtupefct̄i cucurrer̄t ⁊ ſibi corpꝰ dn̄i cū detuler̄t. ſꝫ ille vidēs ꝙ reciꝑe n̄ vale̓t. eleuatꝭ ī celū manibꝰ ſic orauit. Aſcēdat filius ad prem: et ſpūs ad deū ſuū qͥ fecit illuꝫ. Et int̓ hec ꝟba ſpm̄ exalauit ⁊ corpꝰ dn̄i ibidem diſparuit. Eugeniꝰ abbas ſācti anaſtaſij papa cōſtituit̉. qͥ ab vrbe expulſus eo ꝙ ſenatores aliū creauer̄t gallias venit ⁊ bernardū an̄ ſe miſit viam dn̄i p̄dicabat: ⁊ multa miracula faciebat. Gilib̓tꝰ porrectanus florebat. Fredericꝰ nepos cōradi īꝑauit āno dn̄i. Ocliiij. Quo temꝑe floruit mgr̄ petiꝰ longobardꝰ ep̄s ꝑiſiēſis qͥ librū ſnīarum gloſas pſal terij ⁊ epl̓aꝝ pauli vtilit̓ cōpilauit. Eo temꝑe 