mali maledictio eue: totum abſtulit benedictio marie. Unde plurima et ſemper laudabi lia ſunt de ipſis predicanda. Sed qꝛ adhuc modernis tꝑibus hec ꝑfidia amplius in mu lieribus qͣꝫ in viris inuenitur vt ipſa experientia docet. curioſius cauſam inueſtigando vltra premiſſa dicere poſſumus ꝙ in om̄ibꝰ viribus tam anime qͣꝫ corporis cū ſint defectuoſe non mirū ſi plura maleficia in eos qͦs emulantur fieri procurant. quantū enī ad in tellectum ſeu ad intelligendū ſpiritualia alterius videntur eſſe ſpeciei a viris cui auctoritas et ratio cum varijs ſcripture exemplis alludit. Therentius ait. Mulieres ferme vt pueri leui ſententia ſunt. Et Lactantius. iij. inſtitutionū. Nunqͣꝫ aliquā mulierē philoſophiam ſciuiſſe niſi temeſtes. Et Prouerb̓. xi. quaſi deſcribens mulierē dicit. Eſt circūlus aureus in naribꝰ ſuis: mulier pulcra ⁊ fa tua. Ratio naturalis eſt. quia plus carnalis viro exiſtit vt patet in multis carnalibꝰ ſpurcitijs. qui etiā defectus notantur in formation prime mulieris cum de coſta curua formata fuit id eſt de coſta pectoris que eſt torta et quaſi ꝯtraria viro. Ex quo defectu etiaꝫ procedit ꝙ cum ſit animal imperfectū ſemꝑ decipit. Propter quod ſemꝑ decipit Cathoinſtruit: inſidias lachrymis ⁊cͣ. et illud. Duꝫ femina plorat: viruꝫ decipere laborat. Patet in vxore Sampſonis que multū infeſtans eum ad declarandū ſibi probleuma ꝓpoſituꝫ ſodalibus ab eo expoſituꝫ eis reuelauit et ſic decepit. Patet et in prima muliere ꝙ ex natu ra minorē habent fidē cum dixit ſerpenti interroganti. quare non ederent de omī ligno paradiſi. reſpondit. de om̄i ⁊cͣ. ne forte mori amur in quo oſtendit ſe dubitare et nō fidem habere ad verba dei que om̄ia etiā ethimolo gia noīs demonſtrat. Dicitur enī femina fe. ⁊ minus. quia ſemper minorē habet et ſeruat fi dem et hoc ex natura quo ad fidelitatē. licet ex gratia ſimul et natura fides in beatiſſima virgine nunqͣꝫ defecerat cum tamen in om̄ibus viris defeciſſet temꝑe paſſionis chriſti. Mala ergo mulier ex natura cū citius in fide dubitat etiā citius fidem abnegat quod eſt fundamentū in maleficis. Quantum deniqꝫ ad aliam potentiā anime ſcilicet voluntateꝫ. ex natura cum odit aliquē quem prius amauit tunc eſtuat per iram et impatientiā. et ſicut maris eſtus ſemperbulit ⁊ currit: ſic talis eſt tota impatiens. Alludit huic rationi auctoritas diuerſa Ecc̄i. xxv. Non eſt ira ſuꝑ iram mulieris. Et Sene. traged̓. viij. Nulla vis flamme tumidiqꝫ venti tanta nec teli metuenda torti quanta cum coniunx viduata tedis ardet et odit. patet in muliere que falſe accuſauit ioſeph et incarcerare fecit qꝛ nolit ſibi in ſcelus conſentire adulterij. Geneẜ. xxx. Et reuera potiſſima cauſa deſeruiens in augmentū maleficaꝝ eſt doloroſum duelluꝫ inter maritatos et non maritatas feminas et viros. immo et inter ipſas feminas etiā ſanctas: quid tunc de ceteris. Uides enī in Geneſi. quanta fuit impatientia et inuidia ſare ad agar poſtqͣꝫ concepit. Geneẜ. xxi. Quanta Rachel ad Lyam propter filios quos nō habebat Rachel Geneẜ. xxx. Quanta anne ad fenennam fecundā ipſa ſterili exiſtente.i. Regum.i. Quanta marie ad Moyſen. Numeri. xij. Unde murmurauit et detraxit mo iſi ꝓpter quod et lepra percuſſa. Quanta marthe ad magdalenā ipſa ſedente et martha mi niſtrante. Luce. x. Unde et ecc̄i. xxxvij. Tra cta cum muliere de his que emulatur. quaſi dicat. non eſt tractandū cum ea quia ſemper emulatio id eſt inuidia eſt in mala muliere. Et que inter ſe ſic agitantur quanto magis aduerſus viros. Quare etiā vt narrat Ualerius. Foroneus rex grecoꝝ die qua mortuus eſt dixit Leoncio fratri ſuo. ad ſummā fe licitatē nihil mihi deeſſet ſi mihi ſemꝑ vxor defuiſſet. Cui leoncius. Et quomodo vxor obſtat felicitati? Et ille. Mariti hoc oēs ſciunt. Et Socrates ph̓us interrogatus ſi du cenda eſſet vxor. Reſpondit. Si non capies ſolitudo arbitrans excipiet. hic generis inte rius hic heres alienus. Sed ſi ceperis illic perpetua ſollicitudo: conqueſtus querularū: dotis exprobratio affiniū graue ſuperciliuꝫ: garrula ſocrus lingua. ſucceſſor alieni matri monij incertus liberoruꝫ euentus: hec dixit vt expertus. Nam vt ait Hieronymus contra Iouinianuꝫ. Hic ſocrates duas habuit vxores quas ingenti patientia ſuſtinens nō potuit tn̄ ab earū cōtumelijs clamoribꝰ ⁊ vituperationibꝰ liberari. Unde quadā die ip̄is querulantibꝰ contra eum et ipſe domū egreſſus vt earū moleſtias euitaret et ante domuꝫ ſederet: ꝓiecerunt ille mulieres ſuper eū aquā immundaꝫ ſuper quo ipſe non perturbatus quia ph̓us ait. Sciebā ꝙ poſt tonitrua pluuie ſequerentur. Et de quodā legitur cuius vxor ſubmerſa erat in fluuio ꝙ cū quereret cadauer eiꝰ ad educendū de aqͣ ibat ꝑ fluium ꝯtra aquā: et interrogatus cauſam cū res graues deſcendant infra ⁊ nō ſupra quare quereret contra aquā. Reſpondit. Mulier iſta in vita ſemper fuit contraria dictis et factis ſiue mandatis meis. ideo quero contrario mo
zum Hauptmenü