Incipit ſecunda pars huius operis. Ecunda pars principalis huius operis. Quia eſt de modo ꝓcedendi qui a maleficis pro maleficijs inferendis obſerua tur. Et per decē et octo capitu la diſtinguitur cum duabus dumtaxat diffi cultatibus quarū vna in principio ſuper remedia p̄ſeruatiua vt videlicet quis maleficia ri nō poſſit. altera in fine ſuper remedia amouentia maleficia. et per que maleficiati curari poſſunt. cum ẜm ph̓m in. iiij. phiſycoꝝ re mouens et ꝓhibens coincidunt. et ſunt cauſe per accidens. Ideo vt per hec totale funda mentū huius horrende hereſis habeat̉. Cir ca duo principaliter inſiſtendū erit. Primo mo circa introitū earum et ꝓfeſſionem ſacri legam. Secūdo circa progreſſum in modo operandi et horrendaꝫ obſeruantiā. Tercio impedimēta ſalubria cōtra earum maleficia et remedia p̄ſeruatiua Et quia in morali iam laboramus materia. Unde argumentis varijs et declarationibus vbiqꝫ inſiſtere opus nō eſt. cum ea que per capitula ſequent̉ ſint ꝑ precedentes queſtiones ſufficienter diſcuſſa Ideo precamur in deo lectorē ne demonſtra tionē in omnibꝰ querat vbi accōmodata ſufficit ꝓbabilitas ea deducendo que conſtant aut viſus vel auditus ꝓpria experientia aut fi de dignorū relatibus eſſe vera. Circa primū autem duo principaliter tangentur. Primo diuerſi modi ip̄ius demonis innoxios alliciendi. Secūdo diuerſi modi ip̄am hereſim ꝓfitendi. Circa ſecundū vero ſex per ordinem tangentur quo ad modū procedendi et curandi. Quia primo de his que a maleficis pro ſe et ſuis corporibus practicantur. Secundo de his que erga alios homines operā tur. Tercio de his que erga beſtias. Et quarto de his qͥbus terre frugibus nocent. Quin to de maleficio tantummō virorū quibus vi delicet maleficijs tantum mō viri ⁊ nō mulie res inſiſtunt. Sexto de queſtione ſuper maleficia amouenda. et quibus modis curant̉ maleficiati. Eſt ergo prima queſtio per decē et octo capitula diſtincta. cum totidē modis in ſuis ritibus variant̉ et multiplicant̉. Trum quis poſſit per bonos angelos ita beneficiari. ꝙ a maleficis per quoſcūqꝫ infra ſcriptos modos non valeat maleficiari. Et videt̉ ꝙ nō. Eo ꝙ per precedentia declaratum eſt etiā innoxios et innocentes et iuſtos pluries a demonibꝰ affligi. vt Iob et plures pueri innocentes qui cernunt̉ maleficiati cum multis alijs iuſtis licet nō equaliter vt peccatores. eo ꝙ non in perditionē ſuarū animarū. qͣꝫuis bonis fortune et corporū affligant̉. In cōtrariū eſt ma leficarum faſſio ꝙ videlicet nō omnes ledere valeant. ſed tantum mō illos quos cernūt ex informatione demonū diuino auxilio deſtitutos. Reſponſio. Tria ſunt genera hominum benefictati a deo quibus illud peſſimū genus ſuis maleficijs nocere non poteſt. Et primi ſunt qui publicam cōtra eos iuſticiam exercēt. aūt officio aliquo publico aduerſus eos inſiſtunt. Secundi qui de ritibus eccleſie ſeruatis et veneratis vt per aque benedicte aſperſionē. per ſalis cōſecrati ſumptionē. per candelarum in die purificationis. ⁊ fron dium in die palmarū cōſecratorum vſum licitum. cum ad hoc talia eccleſia exorciſat vt vires demonis imminuant ſe muniunt. de quibus modis patebit. Tercij ſunt qui per ſanctos angelos varijs et infinitis modis be neficiantur. De primis ratio datur et per va ria acta et geſta cōprobatur. quia enī omnis poteſtas a deo eſt ⁊ gladiū portat. Iuxta apo ſtolum. In vindictā maloꝝ et retributionē bonorū nō mirum ꝙ tunc angelica poteſtate demones arcentur: quādo iuſticia in vindictam illius horrēdi criminis exercetur. No tant ad idē doctores. ꝙ quia poteſtas demonis quinqꝫ modis impeditur: in toto vel in parte. Primo per terminū ſue poteſtati a deo impoſitum. ſicut de iob pͥmo et ſecūdo tangitur. Et de illo de quo in fornicario nider legitur qͥ iudici faſſus fuerat. ꝙ dū quidā ip̄m inuocaſſet vt inimicū ſuū vita priuaret aut in corpore lederet: vel ictu fulminis interime ret. cum vocaſſem demonē ait vt eius auxilio talia perpetrarē. Reſpondit mihi: ꝙ neutrum facere poſſet. habet inquit fidem bonā et diligēter ſe ſigno crucis munit. iccirco nō in corpore ſed in vndecima parte fructuū ſuo rum in campo ſi libet ei nocere poſſum. Secundo impeditur per impedimentū exterius adhibitum vt in aſina balaam. Nume. xxij. Tercio per miraculū impoſſibilitatis exteri us factum. Et ſunt qui ex ſingulari priuilegio beneficiant̉. De quo tercium genus hominum qui maleficiari nō poſſunt iam inferius patebit. Quarto per dei iudicium ſingulariter diſponentis per obſtaculū boni an geli. vt de ammodeo interficiente ſponſos ſare virginis: nō autē thobiā. Quinto interdū
zum Hauptmenü