apparens ꝑſuaderet. Ideo dicendū eſt ꝙ etiā inuiſibiliter inſtigat hoīem ad peccandū. qd̓ quidē ſit dupliciter. ꝑ modū ꝑſuaſionis et ꝑ modū diſpoſitōis. Per modū ꝑſuaſionis ſicut cū ꝓponit̉ aliqͥd virtuti cognitiue vt bonū. et hͦ p̄t fieri tripliciter. qꝛ vel ꝓponit̉ qͣꝫtuꝫ ad intellectū vel quantū ad ſenſuꝫ interiorē. vel quantū ad ſenſum exteriorē. Quantū ad intellectū quidē. qꝛ intellectus hūanus p̄t ad iuuari ab angelico intellectu bono vel aliqͥd cognoſcendū ꝑ modū illuminatōis cuiuſdā vt Dio. dic̄. Rō qꝛ ſicut intelligere ẜm ph̓m eſt quoddā pati. Ideo p̄t imprimere in intellectu aliquā ſpeciē: vn̄ actus intelligendi elicitur. Et ſi dicat̉ ꝙ etiā diabolus hoc facere poſſꝫ ſua ꝟtute naturali q̄ nō eſt diminuta. vt ptꝫ ex p̄cedentibꝰ. Dicendū ꝙ nō p̄t ꝑ moduꝫ illuminatōis ſꝫ ꝑ modū ꝑſuaſiōis. Rō. qꝛ intellectus hoīs eſt iſtius ꝯditōis: ꝙ quāto ma gis illuminat̉ tāto magis cognoſcit verū: et quāto magis cognoſcit verū tāto magꝭ p̄t ſibi cauere a deceptōe. Et qꝛ hāc deceptōꝫ diabolus finaliter intēdit. ideo quecūqꝫ eiꝰ ꝑſua ſio nō p̄t dici illūinatio licꝫ poſſit dici reuela tio inqͣꝫtū ꝑ imp̄ſſionē quandā in vires ſenſitiuas interiores aut exteriores vbi viſibiliter ꝑſuaderet aliqͥd impͥmeret. vn̄ intellectualis cognitio ꝑſuaderet̉ ad aliquē actū exercendū qd̓ qͣliter fieri p̄t videlicꝫ vt in vires interiores aliqͥd impͥmere poſſit. Aduertendū eſt ꝙ qꝛ corꝑalis natura nata eſt naturalit̓ moueri localiter a ſpūali. Patꝫ hͦ in corꝑibꝰ nr̄is que ab aīabꝰ mouent̉ ſil̓r in corꝑibꝰ celeſtibꝰ. Nō eſt aūt apta nata formari ab ea īmediate. et loquimur p̄cipue de formis a foris manendo nō ab informādo vn̄ oportꝫ ꝙ ꝯcurrat aliqd̓ corꝑale agēs. vt ꝓbat̉ in.vij. meth̓. Materia corꝑalis naturalit̓ obedit bono vel malo an gelo ad motū localē qͦ ſtāte qꝛ demones ſic ꝑ motū localē ſemina colligere pn̄t ⁊ ꝯiungere ſeu adhibere aliqͥbꝰ effectibꝰ mirabilit̓ faciendis vt de magis pharaonis ꝯtigit vbi ꝓduxerūt ſerpētes ⁊ vera aīalia vbi debita actiua debitis paſſiuis ꝯiungebāt. Ideo q̄cunqꝫ ex motu locali materie corꝑali accidere pn̄t nihil ꝓhibet ꝑ demones fieri niſi diuinitꝰ impediant̉. Quo iterū ſtāte ſi volumꝰ intelligere quō p̄t fantaſiā hoīs ⁊ interiores potētias ſenſitiuas incitare ad apparitōes ⁊ impetuoſos actus ꝑ motuꝫ localē. Notandū ꝙ ſicut ph̓s in li. de ſom. et vigil̓. aſſignat cauſam ap paritōis ſomnioꝝ ꝑ motuꝫ localē ex eo ꝙ cū aīal dormit deſcendente plurimo ſanguine ad principiū ſenſitiuū ſil̓ deſcendunt motus ſiue imp̄ſſiones relicte ex ſenſibiliū motōibꝰ p̄teritis et que ꝯſeruate fuerūt in ſpiritibꝰ ſiue virtutibꝰ ſenſibilibꝰ interioribꝰ q̄ ſunt fantaſia ſeu imaginatio q̄ idē ſunt ẜm ſanctū tho. vt patebit. Eſt enī fantaſia ſeu imaginatio qͣ ſi theſaurus quidā formaꝝ ꝑ ſenſum accepta rum. Un̄ ꝯtingit ꝙ ita mouēt principiū apprehenſiuū.i. potentiā ꝯſeruatoriā ſpecieꝝ ꝙ apparēt in fantaſijs ita recenter ac ſi tūc prin cipiū ſenſitiuū a rebꝰ ip̄is exterioribꝰ recenter immutaret̉. Uerū eſt ꝙ nō oēs hec intelligūt: ſꝫ ſi quis ſe occupare vellet ꝯſiderare haberet numerū ⁊ officiū ſenſuū interioꝝ. qͥ ẜm Auicen̄. in li. de aīa licet dicat eſſe quinqꝫ. ſcꝫ ſenſum ꝯmunē: fantaſiā: imaginatiuā: extimatiuam: memoriā. Tn̄ ẜm beatū Tho. in prima ꝑte. q. lxxix. dicit eſſe quattuor tm̄ eo ꝙ potētiam imaginatiuā ⁊ fantaſiā ponit vnā: timet̉ ꝓlixitas ideo obmittit̉ declaratio. eo ꝙ etiaꝫ qꝛ in pleriſqꝫ locis de his ꝑtractat̉. tantūmo do hoc qd̓ dictū eſt fantaſiā eſſe theſaurū for marū ⁊ alicui videret̉ memoratiuā eſſe hmōi: diſtingue. qꝛ fantaſia eſt theſaurus ſeu ꝯſeruatoriū formaꝝ ꝑ ſenſum acceptaꝝ. memoria aūt theſaurus intentionū q̄ ꝑ ſenſum nō accipiunt̉. Quis enī videns lupū fugit non ꝓpter indecentiā coloris aut figure q̄ ſunt forme recepte a ſenſibus exterioribꝰ ⁊ repoſite in fantaſia: ſed fugit qꝛ inimicus nature et hoc habet ꝑ quandā intentionē ⁊ apprehenſionē ex eſtimatiua q̄ apprehendit vt nociuū ⁊ canē vt amicū. ſꝫ ꝯſeruatoriū illaꝝ intentionuꝫ eſt memoria. qꝛ reciꝑe ⁊ retinere in corꝑalibꝰ reducuntur ad diuerſa principia. nā humida bn̄ recipiūt ⁊ male retinēt. ecōtrario aūt eſt de ſiccis. Ad ꝓpoſitū hoc qd̓ ꝯtingit in dormientibꝰ de apparitōibꝰ ſomnioꝝ ex ſpirituū.i. ſpecieꝝ in ꝯſeruatorijs repoſitaꝝ ⁊ hoc ex na turali motu locali ꝓpter ꝯmotōeꝫ ſanguinis et humoꝝ ad principia illa.i. ad virtutes ſenſitiuas interiores. et dicimus motu locali in trinſeco in capite et in cellulis capitis. Hoc etiā p̄t accidere ex ꝯſil̓i motū locali ꝑ demones ꝓcurato. et nō tm̄ in dormientibꝰ ſꝫ ⁊ vigilantibus in quibꝰ demones pn̄t admouere et cōmouere interiores ſpūs et humores vt ſpecies ꝯſeruate in cōſeruatorijs educant̉ de theſauris ad pͥncipia ſenſitiua.i. ad virtutes illas imaginatiuā ⁊ fantaſticā vt res aliquas habeat talis imaginare. et talis dicetur interior tentatio et nō mirū ꝙ demon hoc poſſit ſua naturali virtute cū quilibet hō ꝑ ſe vigilans et vſum rōnis hn̄s per voluntariā com motionē ſpecieꝝ ꝯſeruataꝝ educere p̄t de ſuis theſauris ſcꝫ ꝯſeruatorijs hmōi ſpecies vt res aliquas ad ſuū placituꝫ imaginetur. quo
zum Hauptmenü