immediate agere in aīam ſed mediantibꝰ fan taſmatibꝰ. Item qꝛ nihil amatur niſi cognitum. dentur exempla ad placituꝫ de auro qd̓ amat auarus qꝛ intelligit eius virtutem ⁊cͣ. Ideo obtenebrato intellectu obtenebrat̉ ⁊ vo luntas in ſuis affectōnibꝰ. Hec aūt p̄t facere demon ⁊ abſqꝫ malefica et cū malefica: immo et accidere pn̄t ex ſola ī cautela oculoꝝ. et de ſin gulis trademus exempla. Nam vt Iaco..i. dicitur. Unuſquiſqꝫ tentatur a ꝯcupiſcētia ſua abſtractus ⁊ illectus. Deinde ꝯcupiſcētia cū ꝯcepit parit peccatū: pcc̄m vero cū ꝯſummatum fuerit generat mortē. Sic ſychem cū vidiſſet Dinam exeuntē ad videndū mulieres regionis adamauit eam et rapuit ⁊ dormiuit cū illa et ꝯglutinata eſt aīa eius cū ea. Geneẜ. xxxiiij. et ẜm glo. Infirme aīe ſic accidit qn̄ poſtpoſitis ꝓprijs vt dina aliena negocia curat ſeducit̉ ꝯſuetudine et ſit vna vnitate ſenſus cū illicitꝭ. De ſcd̓o ꝙ etiā abſqꝫ maleficis oriat̉ interdū ex tentatōe demonū principaliter ſic declarat̉. Nam amon ſororē ſuā thamar ſpecioſiſſimā adamauit et deꝑierat in ea valde ita vt ꝓpter eius amorē egrotaret. ij. Re gum. xiij. Nō enī in tantū facinus ſtupri qͥs ꝓſiliret niſi in toto corruptꝰ ⁊ a diabolo grauiter tentatus. Unde glo. ibidē. Hoc monet nos et ideo deus ꝑmiſit vt ſemper caute agamus ne vicia in nobis dominent̉ ⁊ princeps peccati qui falſam pacē ꝑiclitantibꝰ ſpondet: nos ꝑatos inueniens improuiſe trucidet De hoc ſcd̓o genere amoris refertus eſt liber ſan ctoꝝ patrū qui refert ꝙ licet omnē tentatōeꝫ carnalis ꝯcupiſcētie ſibi ſubtraxiſſent tn̄ vltra qͣꝫ credi p̄t tentabant̉ aliqͦtiens amore mu lierum. Un̄ et. ij. Corinth̓. xij. apl̓s dicit. Da tus eſt mihi ſtimulus carnis mee angelus ſa thane qui me colaphiſet. vbi glo. Tentando ꝑ libidinē datus eſt mihi. Tentatio autē cui nō ꝯſentitur nō eſt peccatū ſed materia exercē de virtutis. et hoc intelligit̉ de tentatōne que ab hoſte nō a carne que ſꝑ eſt ad minus peccatum veniale etiā ſi ei non ꝯſentiat̉. Poterit p̄dicator aliqua exempla deducere ſi placuerit. De tercio ꝙ amor hereos ꝓueniat ex maleficijs demonū diſcuſſuꝫ eſt ſupra. et de hac loquimur tentatōne. Et ſi quis diceret quō poſſet diſcerni ꝙ nō ex diabolo ſꝫ ſolū ex ma leficio talis amor inordinatus ꝓcedit. Dicēdum ꝙ ex multis. Primo ſi taliter tentatus pulcrā et honeſtā habeat vxorē et oppoſitum ꝯſtat de altera ⁊cͣ. Scd̓o ſi iudiciū rōnis om nino ligatur ꝙ nullis plagis ſeu verbis aut factis aūt etiā ꝯfuſionibꝰ ad deſiſtendū ab ea induci valeat. Et tercio potiſſime qn̄ ſe ꝯtine re non p̄t quin interdū inopinate ſe etiā ꝑ lon gum ſpaciū nō obſtante aſperitate itineris ꝓ ut ex taliū ꝯfeſſione quiſqꝫ ſentire p̄t ſe tranſferre habeant ſiue de die ſiue de nocte. Nam ſicut dicit Criſoſto. ſuꝑ Matth̓. xx. de aſina quā chriſtus equitauit. ꝙ cū demon voluntatem hoīs pcc̄o poſſidet quaſi ad libitū trahit quo placet. exemplū dans de naui in mari perdito gubernaculo q̄ ad libitū venti ꝓij citur. et ſicut qui equo potenter inſidet et rex tyranni hn̄s poſſeſſionē. Quarto diſcernitur in eo ꝙ inopinate ⁊ ſubito vehunt̉ et immutantur interdū vt nihil eis obſtare poſſit. Eli citur etiā ex ip̄ius perſone infamia. et anteqͣꝫ ad vlteriorē queſtionē de maleficijs circa po tentiam generatiuā ꝓcedamus q̄ etiā annexa eſt: primo ſoluenda ſunt argumenta ¶ Sequunt̉ ſolutōes argumentoꝝ. D argumenta aūt rn̄dendo. Ad primum ꝙ voluntas hoīs regat̉ a deo: ſicut intellectus ab angelo bono. Pa tet ſolutio. Intellectus enī ſicut tm̄ modo illuſtratur ab angelo bono ad cognitōeꝫ veri. Un̄ ſequitur amor boni. qꝛ verū et ens ꝯuer tuntur. ita etiā intellectus p̄t a malo obtenebrari in cognitionē veri apparentis. et hoc ꝑ ꝯfuſionē ſpecieꝝ principijs ſenſitiuis.i. virtutibus ⁊ potentijs ſenſitiuis interioribꝰ repreſentatis. vn̄ ſequit̉ amor inordinatus apparentis boni puta corꝑalis delectatōis quā etiā tales querūt. Ad ſecundū argumentū ꝙ intra corꝑa nō pn̄t eſſe illa immutando. partim eſt verū partim nō. et hoc quo ad triplicē immutationē. Nō enī poſſunt illa immutare quantū ad eductōꝫ alicuius forme ſiue ſubſtantialis ſiue accidentalis: que etiā potius dicenda eſt ꝓductio qͣꝫ immutatio ſine adminiculo alicuius alterius agentis aut etiam ſine diuina ꝑmiſſione. Si aūt loquamur de immutatione qualificatiua vt de ſanitate ⁊ infirmitate ſic vt ex p̄cedentibꝰ patꝫ pn̄t varias infirmitates etiā vſqꝫ ad ligamen rōnis immittere. et ſic odiū et amorē inordinatū ꝓcurare. Poteſt etiā addi tercia immutatio q̄ fit qn̄ angelus bonus vel malus illabit̉ corꝑi ſicut dicimus ꝙ deus tm̄modo illabitur aīe. id eſt eſſentie aīe. Sed vbi dicimus ꝙ angelus illabit̉ corꝑi p̄cipue malus vt in obſeſſis ibi nō illabit̉ infra terminos eſſentie corꝑis. qꝛ ſic ille ſolūmodo qui dat eſſe ſcꝫ deus creator illabi p̄t: et ꝯtinet̉ tanqͣꝫ qui habet intrinſe cam operatōeꝫ aīe. Dicit̉ tn̄ illabi corpori qn̄ aliquid oꝑatur circa corpus. quia ibi eſt vbi operat̉. vt dicit Dam̄. et tūc operat̉ infra terminos corꝑalis quātitatis ⁊ infra terminos dij
zum Hauptmenü