Habito conſilio deſuꝑ ſcultetus cū prefecto ciuitatis ſepulcrū effodientes inuenerūt qua ſi dimidietatem lintheaminis ꝑ os ⁊ collum. vſqꝫ in ventrē immiſſam ⁊ cōſumptam. Quo viſo motus ſcultetus gladium extraxit ⁊ caput amputando extra foueam proiecit. ſicqꝫ ſubito peſtis ceſſauit. Ex quibꝰ vtiqꝫ diuina ꝑmiſſione peccata illius vetule ſuꝑ innoxios ꝓpter diſſimulationem preſidentiū punita fu erunt. Nam p̄habita inquiſione repertū fuit ip̄am longo temꝑe vite ſue ſortilegam ⁊ magam fuiſſe. Exemplū de punitione dauid in enumeratione populi ꝑ peſtem. Tercio fit diuina ꝑmiſſione vt hūane ſocietatis vnio cōmendetur ex qua vnus homo debet pro alio ſollicitus eſſe vt nō peccet ⁊ ad deteſtationem peccati dum.ſ. pena vnius redūdat in om̄es. quaſi om̄es ſint vnū corpꝰ. Exemplū de peccato Achor. Ioſue. vij. Poſſumus adhuc ad dere duos modos ꝓut puniūtur mali interdū per bonos interduꝫ etiam ꝑ alios malos. Nam vt Gratianꝰ dicit. xxiij. q. v.§. vlti. Aliquando deus punit malos ꝑ legitimā poteſtatem gerentes ex mandato ſuo. ⁊ hoc dupli citer. Interdū cū merito punientiū ſicut puniuit peccata chananeoꝝ ꝑ populū ſuū. Interduꝫ abſqꝫ merito punientiū ſed etiā in ip̄o rū penam ſicut tribum beniamin puniuit. et deleuit vſqꝫ ad paucos. Aliqn̄ punit etiam ꝑ populos ſuos iuſſu ſeu ꝑmiſſione excitatos non tamē intendentes deo obſequi ſed ſue ſa tiſfacere cupiditati. ⁊ ideo cū ſui damnatione ſicut iam punit populū ſuū ꝑ thurcos. ⁊ ſepius ante ꝑ alienigenas etiam in veteri lege. Sed nota. ꝙ quacūqꝫ de cauſa qͥs puniatur ſi nō ſuſtinet patiēter penas tūc ſunt flagella nō ad ſatiſfactionē ſed ad vindictam tantum id eſt punitionē. Iuxta illud Deutro. xxxij. Ignis.ſ. pene temꝑalis ſuccenſus eſt in furo re meo id eſt in punitione. qꝛ alias non eſt in deo furor. ⁊ ardebit vſqꝫ ad īferni nouiſſima id eſt vindicta hic incipiet ⁊ ardebit vſqꝫ ad ex tremā damnationē. vt exponit Auguſ. Et ha betur de pe. di. iiij.§. auctoritas. Sed ſi pati enter ferant̉ ipſa flagella ⁊ ſit patiens in ſtatu gratie habēt locū ſatiſfactōnis vt dicit Tho. in. iiij. Etiā ſi quis puniret̉ a iudice ꝓpter ma leficiū cōmiſſum vel etiam malefica ⁊ hoc ẜm plus ⁊ minus ẜm deuotionē patientis ⁊ qua litatem criminis. Mors aūt naturalis cum ſit vltimū terribiliū. nō tn̄ eſt ſatiſfactoria qꝛ ꝑ naturā inoleuit in penā originalis peccati. Licet ẜm Scotū etiā volūtarie ⁊ cū deuotio ne expectata ⁊ deo oblata in ſua amaritudine poſſit fieri aliquo mō ſatiſfactoria. Mors tn̄ violenta ſiue quis eam meruit ſiue non ſemper eſt ſatiſfactoria ſi patienter ſuſtineatur ⁊ in gratia. Et hec quidem quo ad penas propter aliorum peccata inflictas. Propter propria autem etiam deus flagellat in vita p̄ſenti ⁊ ſpecialiter circa maleficia inferenda. Nā Thobie ſeptimo. Super illos qui libidini deſeruiūt diabolus accipit poteſtatem. quod etiam ex precedentibus patuit declarādo ma leficia circa mēbra ⁊ potentias generatiue po tentie que deus ampilius permittit malefica ri. Attamen ad predicandum populo notan dum ꝙ premiſſis punitionibus non obſtan tibus ſcd̓m quas deus pro culpis alienis ſiue proprijs punit hanc regulaꝫ iuris ꝓ fun damento teneat ⁊ populo proponat que dicit Sine culpa niſi ſubſit cauſa non eſt aliquis puniendus. extra de regū. ii. ⁊ hec regula locum habet in iudicio poli id eſt dei. ⁊ in iudicio fori id eſt in foro humano ſiue ſeculari ſi ue eccleſiaſtico. Declara de iudicio poli. Nā cum deus duplici pena ſpirituali ⁊ tempora li punit. In prima inuenitur ꝙ nūqͣꝫ ſine cul pa. In ſecunda inuenitur ꝙ interdum bene ſine culpa ſed non ſine cauſa. De prima ſpūa li pena que cum eſt triplex ſcilicet. ſubtractio gratie. vnde ſequitur obduratio in preſtitis. non fit ſine culpa propria. Secūda pena dāni id eſt priuationis glorie. hoc etiam nunqͣꝫ infligitur ſine culpa propria vt in adultis. vl̓ contracta vt in paruulis in originali decedē tibus. Tercia pena ſenſus.i. cruciatio ignis infernalis etiam patet. Unde qd̓ dicit̉ Exo. xx. Ego dominus zelotes viſitās peccata pa rentum in filios vſqꝫ in terciam ⁊ quartaꝫ ge nerationem. intelligitur de imitatoribus paternoꝝ ſceleꝝ vt exponit Gratianus.i. q. iiij. §. qͥbus. vbi etiā dat alias expoſitōnes. De ſe cūda aūt pena tꝑali punit deꝰ. Prīo ꝓpter cul pā alteriꝰ vt ſupͣ tactū ē. triplici rōe. vl̓ etiā ſine culpa aliena ⁊ ꝓpria ſed non ſine cā. vl̓ etiā ex culpa ꝓpria ⁊ nō aliena. qd̓ ſi vis ſcire cauſas ꝓpter qͦs deus punit ⁊ tn̄ abſqꝫ culpa aliena ⁊ ꝓpria. videas qͥnqꝫ modos qͦs ponit mgr̄ in iiij. di. xv. c. ij. Et recipe tres primas cauſas. Reliqͥs duas accipe ꝓ culpis ꝓprijs. Nā dicit qͥnqꝫ de cauſis deꝰ hoīem flagellat in vita pn̄ti ſiue penas infert. Primo vt deꝰ glorifice tur. Et hoc fit qn̄ miraculoſe remouet̉ pena ſiue flagellū. Exēplū de ceco nato. Io. ix. De lazaro reſuſcitato. Io. xi. Scd̓o ſi pͥmū deſit immittit̉ tn̄ vt meritū cumulet̉ ꝑ exercitiū pa tiētie. Ac etiā vt ꝟtus latēs intus alijs manifeſtet̉. Exēpla in Iob. i. ⁊ Thob̓. ij. Tercō vt virtus cōſeruet̉ ꝑ humiliationem flagelloꝝ.
zum Hauptmenü