Seite
T. Li. XXXVIII ℟º ꝙ nihil ꝓhibet diuites quantū ad ali­quod eē melioris ꝯditōis qͣꝫ pauperes. ſic̄ quātū ad expiationē pene. ſꝫ hoc qͣſi nihil ē cōparatū poſſeſſioni regni celoꝝ in qua pauꝑes melioris cōditōis on̄dunt̉: dicēte xp̄o Luce. 6. Beati pauꝑes. qm̄ veſtrū eſt regnū ce. Ad hoc nota ꝙ qꝛ ſuffragia ꝓ vno facta aliqͦ etiā mō alijs ꝓſunt. vt pꝫ ex p̄dictis. ideo cū ꝓ vno dicit̉ miſſa: nō ē incōueniēs vt etiā orōnes ꝓ alijs fiāt. nō tn̄ eque ꝓdeſt illis ſicut ei ꝓ quo ſpāl̓r di cit̉ miſſa. vnde ꝑ hiꝰ additionē vtilitas pͥn cipaliter intēti nō minuit̉. non.n. addunt̉ alie orōnes vt ſatiſfactio vniꝰ ſuffragij de terminet̉ ad alios ſpāliter. ſꝫ vt illis etiam orō ꝓ eis ſpāliter fuſa proſit. De orōnibꝰ exn̄tiū tā in patria qͣꝫ ī pur gatorio. titulus 38. Einde ꝯſiderandū ē de orōibꝰ ſanctoꝝ in patria exn̄tium: ⁊ etiā de orōnibus exn̄tium ī pu­gatorio. Et pͥmo vtꝝ cognoſcāt orōnes noſtras. 2º de orōnibus beatoꝝ. 3º. de orōnibꝰ exn̄tiū in purgatorio. 7 de noſtris inuocatiōibꝰ ſanctoꝝ. Circa pͥmū querunt̉ plura. pͥmo.ſ. vtrū beati co gnoſcant noſtras orōnes. ℟º ꝙ duplex ē cognitio aīarū ſanctaꝝ ſicut ⁊ angeloꝝ. quedā veſꝑtina ſiue naͣlis rerū in ꝓprio ge nere. ⁊ hac nō vident ea q̄ circa nos agū tur. Quedā matutina.ſ. reꝝ in v̓bo. hac vi dent quedā hoꝝ.ſ. illa que aliquo mō ad eoꝝ gloriā ꝑtinent ⁊ laudē. Quedā aūt n̄ vident.ſ. nō ꝑtinētia ad eos: niſi quatenꝰ v̓bū reuelat eis. qͣꝫuis.n. v̓bū videāt: non tn̄ in illo vidēt oīa. qꝛ nō vidēt illud ẜm to talitē v̓tutis ſue: ſꝫ tm̄ vidēt oīa ad beatitu dinē eoꝝ ꝑtinētia. Ad eoꝝ v̓o beatitudinē ꝑtinet laudari ab hoībꝰ ⁊ inuocari ⁊ inno­cantibꝰ ſubuenire. Ad btītudinis nāqꝫ ī fectionē reꝗrit̉ vt homo habeat quicquid vult: nec aliquid inordinatū velit. vt infra dicet̉. Hoc aūt recta voluntate quilꝫ vult vt ꝑtinētia ad ip̄m cognoſcat. vnde cū ſan ctis nulla rectitudo deſit: cognoſcere uolūt ꝑtinētia ad ip̄os. Et ideo oꝑꝫ ꝙ illa ī v̓bo cognoſcant. hoc aūt ad eoꝝ gloriā ꝑtinet: ꝙ auxiliū p̄beant indigētibꝰ ⁊ ſalutē. ſic.n. dei cooꝑatores fiunt: quo nihil ē diuinius. vt dicit Dio. c. 3. ecc. hierar. vnde patet ꝙ ſancti cognitionē habent eoꝝ que ad hoc requirunt̉. Et ſic manifeſtū ē ꝙ in verbo cognoſcunt vota orōnes deuotōeſqꝫ homi nū qui ad eoꝝ auxiliū ꝯfugiunt. Ad viſi onē aūt veſꝑtinā ꝑtinet obſcure cognoſce̓ alioꝝ facta ẜm gl. ſuꝑ illud Iſa. 64. Abra­am neſciuit vos. Mortui inquit ſancti ne ſciunt quid agunt viui etiā eoꝝ filij. Et ſu­mit̉ ab augꝰ in li. de cura ꝓ mortuis agē­da. Ad cognitionē v̓o matutinā ꝑtinet illd̓ Greg. Quid ē quod nō vidēt ꝗ vidētē oīa vidēt. ſupple de ꝑtinētibꝰ ad gloriā eoꝝ. Ad hoc nota ꝙ aīe beate habēt volūtatē ꝯformē voluntati diuine etiā in volito. iō ꝙͣuis affectū charitatis retineant ad ꝓxi mos: nō tamē eis aliter ſubueniūt vidēte: eoꝝ neceſſitatē qͣꝫ ẜm iuſticiā dei vidēt eē diſpoſitā. Credēdū ē tn̄ ꝙ ml̓tū eos inuāt pro eis apud deū intercedēdo. Utrū aīe exiſtētes in purgatorio cognoſcāt orōnes noſtras. ℟º aīe exiſtentes in purgatorio qͣꝫuis ꝑ effectū cognoſcant ſuffragia effica­cia ꝓ qualibet ip̄arū facta: tamē vt dicunt quidā ſi eis porrigimꝰ orōnes vt ꝓ nobis dn̄m dep̄cent̉: eas nō cognoſcūt. qꝛ nō cō gnoſcūt eas in v̓bo quod adhuc nō vidēt nec eas v̓tute naͣli poſſūt cognoſcere. ⁊ iō ẜm iſtos inanes ſunt orōes ſi quas eis por rigimꝰ. Alijs aūt magis pie ſentiētibꝰ vi­det̉ ꝙ ſi quas eis orōnes porrigimꝰ: eas cognoſcūt: nō tn̄ naturali v̓tute nec ī v̓bo ſꝫ qꝛ aliquas audiunt ab eis qui hinc ad eos moriendo ꝑgunt. aliquas ab angelis bonis. aliquas ex reuelatōe diuina. vt.n. dicit augꝰ. in libro de cura ꝓ mortuis agē da. hoc triplici modo aliqua de factis vi­uoꝝ veniūt ad cognitionē ſpūꝫ defūctoꝝ Equit̉ videre de ſecūdo.ſ. de orōni bus beatoꝝ. Et circa hoc querun tur plura.ſ. vtrum ſancti qui ſunt ī patria oret pro nobis. ℟º. ꝙ ſic. al̓ fruſtra eccleſia ſcōs rogaret vt orarēt pro nobis. fruſtra etiā beatus petrus dixiſſet. 2. Petri .i. Dabo operam habere vos in memoria poſt obitū meū. Sancti igit̉ qui ſunt in pa­tria ꝓ nobis deū rogant ꝓpter charitatem qua feruent. ꝓpter noſtrā neceſſitatē quaꝫ vident. ⁊ ꝓpter diuinā volūtatē quā ī hoc ꝯplet. vult.n. deus ꝙ mēbra ſe īuicē inuēt. Sꝫ obr̄. qꝛ beati aūt volunt fieri quod dant. aut non. ſi non. ergo ficte orant. ſi ſic ergo ſit ſtatim vt volunt etiā anteqͣꝫ orent qꝛ omne quod volunt beati fit. Reſpon­deo ꝙ licet velint fieri: nō tamen poſſunt facere per ſe: nec volunt fieri per ſe: ſed per deum. ⁊ ideo oportet rogare ipſum