traria facientis: lꝫ.n. dictio repetitiua ut. que hic po nit̉. l. iteꝫ. ff. pe. hr̄. l. hoc āpliꝰ ſeu alia ſil̓ repetat: qd̓ modos ſeu etiā qualitates: ut de monaſillaba: pꝫ ff. de fun. inſtruc. l. ſie.§. gaio. ff. de in lite iu. l. in repe­tenduꝫ. ff. de le. iij. l. de hoc amplius. e. ti. l. ſi tibi pure .ff. de ꝯdi. de. l. auia. hoc ſiue a parte ante ſiue a te poſt qualitas apponat̉. ut pꝫ in dicta. l. ſi per ī prī. . ff. de re. dub. l. fi. ſi. tamen qd̓ ſupra dicitur de di­ctione repetitiua de ipſius uirtute hꝫ locū quando alia non pōt aſſignari quando duo iungantur ea copula mediante: tunc copulatiua coniunctio : uel: inducit repetitionē cōditionis: ſecus ſi alia coniunctionis ualeat aſſignari: puta ratio neceſſi tudinis: uel ꝯſanguinitatis: uel alia ſimilis: ut hec qꝛ preſtimonia p̄ſtimoniales portiones accedant quo dammodo ad prebendā: ſic copulatiua hic uide­tur apponi: non ad ꝯiungendam qualitatē: ſed ad ac ceſſionis ꝯſequentiam demonſtrandā: ut uerba in ſil̓i habentur. ff. de con. demon. l. iulius paulus. ci. ca fi. ibi. illā coniunctionē ⁊c̄. notatur per glo. or dinariā. e. ti. l. auia in glo. ſuꝑ uerbo repetitā. hec ſunt que tacta fuerunt circa dubiū proximū ſupra tactuꝫ. Eodem die Per. F. propoſitū eſt pri­mo dubiū. An ualeat īſtru mentū in quo non apparet de loco īſtrumenti ꝯfe­cti: Eg. dicebatur Archi. no. xij. q. ij. cuꝫ redē ptor circa fi. ſuper uerbo romana: eo obſtante ualet: ſed certe magis uidetur ꝯtrarium teneri: ex preſſiſſimus textus uidet̉ pro ꝯtrario in. c. abbate ſa ne de re iud. li. vj.§. p.. ex hijs ibi ꝓpter ⁊c̄. ibi ſi ne quibus ⁊c̄. ſatis textus extra de ꝓba. quoniā tra ſalſam in aut̓. qui. mo. na. et. le.§. quātū col. vi. notat glo. C. de ꝯtra. ꝯmit. l. optimā ſuper uerbo ī ipſo die de tabul. l. generali li. x. Io. and. in di cto. c. abbate ſane ſuꝑ uerbo cenſet̉ de re. iuris in fi. li. vj. hec pars tenebat̉ per maiorē partem īmo per oēs preter dictū. d. Eg. ideꝫ tenetur in Specul. de inſtr. exhi.§. porro alias incipit inſtr̄m.. qd̓ ſi locus. Secundū dubiū erat articuli pꝰ ꝯcl̓onē in no tariꝰ compareat coraꝫ iudice recognoſcat huiuſ­modi inſtrumētuꝫ: ī quo eſt loci defectus: fateatur de loco ubi cōfectum eſt inſtrumētum: addat etiā locum emēdati dicens ſe omiſiſſe errorē: an recō ualeſcat uigore inſtrumēti: et iudex ſecundū ip̄m po­teſt ꝓcedere. et tenebat. d. Eg. ſic: aliquādo tamē ualebant diſtinguere an eſſet pars aduerſa ad hoc uocata tunc ſic. an non. ſed omnes ꝯcordabant niſi pars aduerſa renuntiauerat liti actioni: ſi quā haberet oportebat eam uocari. Tertium dubium Erat propoſitū eundē. An is qui in libello deduxit aduerſariū ſe īquietaſſe: circa poſſeſſionem certi beneficij: ſatis fundet intētionem ſuam ſi ꝓbat aduerſariū appellaſſe a collatione: ab inductione tenebat. d. Eg. ſic: per illa que notā tur per compoſtell̓. extra de elec. c. ſtatuimus ſuper uerbo impugnat. et ē circa prī. ca. vi. de reſcrip. c. mandat. per eundē in tertia glo. ſuper uerbo ꝓſequi. . ſed nunquid: de hoc ſupra ī ſecūdo folio.i. colū. ibi ſecunda pars et cetera. Eodem die Propoſitū fuit per d. Eg. dubium tale. libello dato ꝓ­parte actoris in cauſa beneficiali: iudex uult compel lere alteram partē iurare de calumnia ad petitio­nem agentis: qui ē paratus iurare. pars auteꝫ aduer ſa ſe excuſat petit primo ſibi decerni copiam proceſ ſus: ut ſic poſſit uidere an defendere debeat: an non. querebat̉ an iuſte allegabat uidebat̉ maiori parti iuſte. quia ſic ſciretur an ſecure poſſet iurare an. et idem finaliter tenebat dominꝰ Egidius. ex equi tate ar. ff. de eden. l. i. circa prin. ſi. dicebat tamē iu dicem poſſe de rigore partē compellere ad iurandū. ſed alia pars magis eſt conſona equitati. Die ueneris .xx. eiuſdē menſis propoſi extitit per dn̄m Alanū: expoſitū factum tale. Quidā impetrauerat gratiā ſuꝑ primo beneficio uacaturo ī certo loco: ſecū ob tinuit diſpenſari ſuꝑ minoritate iuncta hac clauſula: nobis ip̄m. xx. annorum exiſtere aſſeratur. non tn̄ erat directe īmediate cuꝫ eo diſpenſatum per ip̄m. ſed mandabat̉ quibuſdā ut per duos: uel unum eoꝝ diſpenſaretur eo ſuꝑ etatē: ſed unus alius illoruꝫ diſpenſauit ſecundū omnem uim formaꝫ effectum litteraruꝫ ꝯmiſſionis ſue: non tn̄ continebatur in lit­teris diſpenſationis inquiſitioneꝫ aliquam fecerit ꝯmiſſarius ſuper dicta etate. xxx. annoruꝫ: dubitabat̉ an eſſet ſecū legitime diſpenſatū tenebatur ſic Eg. oēs: hoc propter illā clauſulam ſecundū om nem uim ⁊c̄. qꝛ delegatus ſatiſfeciſſe uidet̉ forme ſibi mandate: cuꝫ in illa nulla ꝯditio ſit appoſita: lꝫ inſer ta fuerit illa clauſula nobis ⁊c̄. de qua ſupra eſt fa cta mentio: ergo ſit ſatiſfactū intentioni mandan tis ſecundū formam uerborū uidetur ſatiſfacere ar­qꝛ ultra uerba diſponentis debemus intellectum extendere. niſi aliud appareret de ītentione loquentꝭ ff. de le. iij. l. non al̓r de ſuppel. lega. l. labeo. ff. de exer­ci. l. i.§. ſi nauem uer. in re igitur dubia. Eodem die Propoſitum extitit per. d. Ray. De duobus impetrā tibus: quorum unus impetrauerat proximā uacatu ram: alius impetrauit uacante medio loco ſeu ean­dem eccleſiam ſuper huiuſmodi cauſa erat ītrodu cta in curia. per partem autē impetrātis uacaturaꝫ dantur contra aduerſariū certi obiectus: ecōuerſo per aduerſariū contra ipſum: per primam enim dat̉ appellatio impetrātis uacantē quam interpoſuit a ꝓuiſione alterius: non debebat procedere quia in ea non erat ſeruata forma de conſti. c. ut circa: ex ad uerſo obiciebat̉ impetrās uacaturā ad illam ua­cantem non debet admitti: quia uacare uidebat̉ ī cu­ria eo ille qui eam ultimo tenuit fuerat capel­lanus pape. ſic uidebatur cadere in reſeruationem Clementis: quia beneficia capellanorū fuerant re­ſeruata: ſed primus hoc uidebat̉ excludere dicendo dictus capellanus erat capellania priuatus ante mortem ipſius: Item ſecundus dedit obiectum pirmus cōſumpſerat gratiā ſuam pro eo ea pēdē te aliud beneficiuꝫ: qd̓ ſub gratia ſua cadebat acce­ptauerat. Ex his oriūt̉ tres opiniones. primo an obiectus appellationis ꝓcedat. Et dicebat̉ obie