Seite
ris ni. d. c. ad abolendā.§. i. ⁊. c. pe.§. fi. ergo multo­ſortius iſte erit recipiēdus: qui nunꝙͣ ſe fatetur fuiſ­ſe hereticum: ſed ſe fuiſſe uelle catholicū: In cōtra­rium uidetur: quia ſufficit ꝙ quis teſtibus cōuincat̉ ad hoc ꝙ poſſet quis de hereſi cōdēpnari: etiā ſi nō cōfiteatur ut probatur extra de v̓b. ſig. c. ſuper qui­buſdam. ⁊ ꝓbatur. ij. q. i. c. nos inquāqͣ. Iſte aūt eſt teſtibus conuictus. ergo nil ꝓderit ſibi ſua negatio quominus ꝯdēpnetur: non eniꝫ pōt dici ꝙ ſibi ſit hn̄ da miſericordia nec concedēda uenia: qui nō reco­gnoſcit peccatū ſuū īmo ſemꝑ illud negat: ſicut dici tur de Chain de peni. diſ. i. c. ſerpēs. Itē heretico nō eſt hn̄da miſericordia nec cōcedēda uenia: niſi ſatiſ faciat ad arbitriū ſuperioris ſui ut. d. c. ad abolēdaꝫ. §. i. iſte aūt non ſatiſfecit qd̓ patꝫ: quia non cōfitetur peccatū cōmiſſuꝫ de quo per teſtes conuincitur: ⁊ ſic nec penitere confitetur: quia pars pn̄ie eſt confeſſio peccati de peni. diſ. i.§. Alij ecōtra et. c. ꝑfecta. cum multis. c. ſe. Iteꝫ pro manifeſtis crimībus per hoc ut remittātur manifeſta offerēda ē ſatiſfactio et oris cōfeſſio: de peni. diſ. i. c. ꝑfecta ad qd̓ que no. Hoſti. de peni. et remiſ.§. qualis debet eſſe confeſſio v̓ſi. re­quiritur et tertiū. pro hoc ēt bene facit tex. xi. q. i. c. cū apud ibi cum dicit cum a ſacerdotibus italie redar gueretur agnouit delictuꝫ: culpāqꝫ cum lacrimis ꝓ feſſus publicā pn̄iaꝫ incōſpectu totiꝰ eccleſie exegit: pro hoc tex. bene ꝓprius ad ꝓpoſitum. xi. q. iij. c. ple rūqꝫ in fi. ibi ueniat itaqꝫ foras mortuus: id eſt culpā cōfiteatur peccator: uenientē uero foras ſoluunt di ſcipuli: quia paſtores eccleſie debēt ei penā āmouere quā meruit: qui nō erubuit confiteri qd̓ fecit: ad qd̓ ēt de peni. diſ. l. c. quē penitet in fi. pro hoc ēt extra de iureiuran. c. ꝙͣto. in fi. cum dicit ibi tuū hūiliter con fitere peccatū: ⁊ ſatiſfactionē tibi iniunctā pro illicito iuram̄to ſtudeas adīplere: pro hoc ēt extra de ſimo. .c. nemo p̄ſbiterorū. cum dicit uel minus dignuꝫ pe nitēteꝫ ⁊c̄. pro hoc ualde bene facit. xxij. q. ij. c. humili tatꝭ. Itē ſine hūilitate aliter ueniā ſperare non licet: nec enim ubi eſt taciturnitas cōfeſſionis uenia ſperā da eſt criminis: quia taciturnitas peccati ex ſuꝑbia naſcitur cord̓: ꝓbatur de peni. diſ. i. c. ē taciturnitas. Itē hereticus cuꝫ ſit excōicatus indiget abſolutōe: nō pōt ergo cōueniēter abſolui nec debet niſi recō gnoſcat ſe excōicatū: et humiliter petat ſe abſolui: ex tra de ſen. exco. c. cum deſideres cum no. per Inno. et Hoſti. ergo ⁊c̄. facit de peni. di. i. c. agite pn̄iam ⁊ .d. c. v̓itas.§. ecōtra. v̓ſi. iteꝫ quō ẜm Auguſ. itē non ſufficit ſibi hodie ꝓfiteri ſe catholicū: niſi de lapſu p̄ terite hereſis in quā ꝓbatur incidiſſe ſatiſfaciat: quia nō ſufficit mors in meliꝰ cōmutate et a p̄terit malis recedere niſi ēt de hijs que facta ſunt ſatiſfaciat ⁊c̄. de pe. diſ. i. c. ſufficit. Iteꝫ is hereticus qui recipitur ad miſericordiā habet abiurare ut. d. c. ad abolendā .§. i. et in abiuratiōe hꝫ ꝓfiteri ſe erraſſe: et in quo er rauit ſpecifice publice ꝓfiteri: et iurare ſe nunꝙͣ ad illū errorē reuerſurū: ut.i. q. vij. c. quotiēs. cuꝫ igitur iſte ꝓpriū nō agnoſcat nec cōfiteat̉ errorē: ergo nō pōt dici illū ꝓpriū abiurare: et. licetis qui ſolum in famatus eſt: ſꝫ non cōuictus neceſſe nō habeat: item abiurationē hereſis quā facere tenet̉: iurare ſe nunꝙͣ reuerſurū: ex quo nō fatetur neqꝫ cōuincit̉ incidiſſe in illū ut de conſe. diſ. ij. c. ego berengariꝰ tn̄ cōuictꝰ qui receptus ad miſericordiā abiurat hereſis: ī abiu ratiōe hꝫ publice recognoſcere ſe erraſſe: et in quo ⁊ iurare ſe nunꝙͣ reuerſurū ut in. d. c. quotiēs cord. itē nō cōuictus ſed ſola ſuſpitiōe notabilis de hereſi nō aliter ab eccleſia recipit̉: nec abſoluitur: niſi ꝓpriam īnocentiā cōgrua purgatiōe monſtrauerit ut. d. c. ad abolendaꝫ.§. qui uero et. c. excōicamus.§. i. et in aūt. gazaros. C. de heretic. ergo multominus cōuictꝰ ꝑ teſtes recipiendus erit uel abſoluendus: ꝓpter ſolaꝫ ſuā negationē qui alias ſuaꝫ īnocentiaꝫ non demon ſtrat: ſicut nec monſtrare pōt exquo cōuictus eſt per teſtes idoneos contra quos nihil dicit nec alias ſe defendit. Itē tādiu quis reputatur incorrectus do­nec reatum ſuū recognoſcens emendet: extra de fo. cōpe. c. nullus. in fi. cum igitur iſte reatum ſuū non re cognoſcat: exquo negat. ergo nō pōt reputari corre ctus: hanc aūt correctionē ex quo manifeſtum fuit crimē: oportet eſſe manifeſtaꝫ: quia manifeſta delicta manifeſta correctiōe indigent extra de peni. et remiſ­.c. i. ergo oportet ꝙ cōfeſſio ſit manifeſta ſeu recogni tio criminis qd̓ nō eſt in negante: igit̉ ⁊c̄. nō obſtāt cōtraria ꝙ hereticus nō eſt: exquo hodie credit qd̓ eccleſia credit: quia eſto qd̓ hoc cōcedatur: qd̓ hodie nō ſit hereticus ſi uere credit: qd̓ eccleſia credit: tam̄ non conſtat eccleſie ꝙͣtum ad iuditiū humanū et ec cleſie militantis: que iudicat ẜm ꝓbata et iudicare hꝫ pōt ꝑpendere ꝙ fuit aliqn̄ hereticus.ſ. tēpore quo talia aſſeruit et ſe credere dixit et docmatizauit: quia talis quis preſumit̉ qualia uerba ꝓfert: et eiꝰ animū cenſet̉ fuiſſe qualiter uerba ſonāt niſi ꝓpter excellen tiam ſtatus uel alias contrariuꝫ appareret ar. C. de in iur. l. ſi non conuitij. cum concor. ibi allega. omne enim malefactum uel dictum: male preſumitur fa­ctum uel dictum extra de p̄ſumpt. c. i. et ibi no. in fi. ne mo enim extimādus eſt dixiſſe qd̓ non mente cogita uerit: nec quis arbitrādus eſt dixiſſe qd̓ non ſētiret. ff. de ſupell. lega. l. labeo. cum nō intentio uerbis: ſed uerba intentioni debeant deſeruire extra de v̓b. ſig. c. in hijs. uoces eniꝫ ſūt note ꝓut ait ph̓us earū que ſunt in anima paſſionū: talia eum que nō pn̄t bono animo fieri non pn̄t interpretari niſi male facta: ⁊ nō bn̄ extra de reg. iur. c. i. exquo ergo cōſtat eccleſie ꝙ fuerit hereticus: oportet ꝙ condēpnet ⁊ puniat eum pro crimine hereſis cōmiſſo ar. quia de quo cogno­uit iudex de eo iudicare tenetur. ff. de iudicijs. l. de qͣ re: et licet ſecundū regulas iuris cōmunis exquo ſe mel cōmiſit crimen deberet puniri rudicial̓r et cōdē pnari: etiam ſi peniteret: quia ꝓpter penitētiam ſuaꝫ quo ad foꝝ humanū ⁊ iudiciale nocēs eſſe nō deſijt ut. ff. de penis. l. qui ea mente: ⁊. ff. de edi. edic. l. quid ſit fugitiuꝰ ī prin. tn̄ quia eccleſia benigna eſt: nec cla­dit gremium redeūti: benigne uolens agere in hac ꝑte ordinauit: ꝙ ſi talis cōtinuo poſt deprehēſionē erroris ad fidei catholice unitatē ſpōte recurrere: et errorē ſuū ad arbitrium ep̄i regionis publice cōſen ſerit abiurare et ſatiſſationē congruā exhibere: ꝙ re cipiatur ad miſericordiam: et īpoſita ſibi pn̄ia ſaluta ri ſaluetur ſibi uita nec ꝑmittetur occidi per brach­