cōſiderat̉ natura q̄ ē a deo ⁊ deformitas culpe q̄ nō eſt a deo. Iō nō ē abſolute cō­cedēdū. ꝙ deꝰ ſit in demōibꝰ. ſꝫ cū hac ad ditiōe inqͣꝫtū ſunt res q̄dā. vn̄ ẜm Greg ſuꝑ can̄. ⁊ Aug. li. de pn̄tia dei. Alit̓ d̓s ē in ſeip̄o ꝑ nulliꝰ rei ꝯtinētiā. Al̓r in om nibꝰ rebꝰ ⁊ vbiqꝫ ꝑ eſſentiā ꝑ potētiā ꝑ pn̄tiaꝫ. Al̓r in iuſtis familiari mō ꝑ gra­tiā. Eſt in oībꝰ ꝑ potētiā inqͣꝫtū eiꝰ ptāti oīa ſb̓dunt̉. vt dic̄ tho. vbi. s. Eſt in om nibꝰ ꝑ pn̄tiā inqͣꝫtū oīa nuda ⁊ aꝑta ſūt oculis eiꝰ. Eſt in oībꝰ ꝑ eēntiā inqͣꝫtū ad­eſt oībꝰ vt cā eēndi. Et hic triplex modꝰ eēndi general̓. Gr̄a ꝟo ꝑ quā deꝰ ē in iu­ſtis facit ſingularē modū eēndi deū in re bus Quare pctōr a d̓o ſeꝑat̉. qꝛ ad̓o ſe a uertit ꝑ ꝯuerſionē ad bonū cōmutabile. in qua auerſiōe ſb̓ito ⁊ ſil̓ pͥuat deꝰ aīam ſuā gr̄a. Scd̓m dubiū fuit vtꝝ ꝑ vnū actū pctī.ſ. mortalis ꝑdat̉ caritas dei et aīa pͥuet̉ gr̄a. Et poſſet qͥs arguēdo dice re ꝙ nō. Naꝫ leo papa in ẜmōe de paſſi­one alloquēs petrū ait. Uidit in te deus nō fidē fictā nō dilectionē auerſā. ſꝫ cō ſtātiā fuiſſe turbatā. abūdauit fletꝰ vbi ꝟo defecit affectꝰ caritatꝭ lauit ꝟba for­midinis. Sed petrus negando criſtum peccauit mortaliter. ergo charitas nō a­mittit̉ ꝑ vnū ſolū pctm̄ mortale. Rn̄det tho. xxij. q. xxiiij. Ꝙ vnū ꝯtrariū ꝑ alid̓ ſuꝑueniēs tollit̉. Quilibet aūt actꝰ pctī mortal̓ ꝯtrariat̉ caritati ẜm ꝓpriā rōne q̄ ꝯſiſtit ī hͦ ꝙ d̓s diligat̉ ſuꝑ oīa. ⁊ ꝙ hō ei total̓r ſe ſb̓ijciat oīa ſua referēdo ī ip̄m Eſt gͦ de rōe caritatꝭ vt ſi qͥs diligat deū ꝙ in oībꝰ velit ſe ei ſb̓ijcere ⁊ p̄ceptoꝝ eiꝰ regulā in oībꝰ ſeqͥ. Quicqͥd em̄ ꝯtrariat̉ p̄ceptꝭ eiꝰ māifeſte ꝯtrariat̉ caritati. vn̄ de ſe hꝫ ꝙ caritatē excludere poſſit. Inſu per ꝑ pctm̄ mortale ſit hō dignꝰ morte et̓na ẜꝫ illd̓ ad rom̄. vj. c. Stipēdia pec cati mors ē. Per caritatē ꝟo hōmeret̉ vi tā et̓nā iuxͣ cap̄. Ioh̓is. xiiij. Si qͥs dili­git me diliget̉ a pr̄e meo ⁊ ego diligā eū ⁊ māifeſtabo ei meip̄m in qͣ māifeſtatio ne vita btā ꝯſiſtit. vn̄ Ioh̓is. xvij. Hec ē vitā et̓nā vt cogͦſcāt te veꝝ deū ⁊ queꝫ miſiſti ieſū xp̄m filiū tuū. Nullꝰ aūt pōt eē dignꝰ vita et̓na ⁊ morte et̓na. Quare ꝓ vno ſolo pctō mortali amittit̉ caritas ⁊ aīapͥuat̉ gr̄a ⁊ a deo bono ſeꝑat̉. Ad auc̄tem Leōis pape dicēdū. Ꝙ caritas amittit̉ duplicit̓. vno mō directe ꝑ actu alē ꝯtēptū. ⁊ hͦ mō petrꝰ caritatē nō ami­ſit. Alio mō indirecte qn̄ qͥs cōmittit a­liqͥd ꝯͣriū caritati ꝓpt̓ aliquā paſſionem ꝯcupiſcētie vel tīorꝭ. Et hͦ mō petrꝰ ca­ritatē amiſit faciēs ꝯtra caritatē. Sꝫ eā cito penitēs recuꝑauit. Tertiū dubiū vtꝝ ſit gͣue dānū ꝑ pctm̄ ſeꝑari a d̓o Ad qd̓ dico ꝙ tā gͣue ē vt nil ſup. Grauiꝰ nā qꝫ ē ſeꝑari a deo qͣꝫ pati q̄cūqꝫ dāna rerū q̄cūqꝫ illata ⁊ exqͥſita ſupplicia qͣſcunqꝫ inauditas ⁊ horribiles penas. Hine aug. xxxij. q. v. c. Ita ne ait. Potiꝰ debꝫ qͥs mala qͣlibet tolerare qͣꝫ malo.ſ. culpe ꝯſētire. Et idē aug. fatet̉ n̄ eē peccādū eti am ꝓ tꝑali ſalute hoīm. xxij. q. ij. in. c. fa­ciat. Et exͣ de his q̄ vi metu ſue cā fiūt ī. c. ſacrꝭ dr̄. Pro nullo metu dꝫ qͥs pecca­tū mortale īcurrere Idē ꝯfirmat̉ ex d̓ vſu ris. c. Suꝑ eo. c. De genus. c. Si qͥs. Et ſic̄ nō ē pctm̄ mortale cōmittēdū ꝓ aliqͦ ī cōmodo. ita nec ꝓ qͦlibet cōmodo vt īde ſeꝗt̉ qd̓cūqꝫ bonū. Iō ē regula doctoris gētiū ad rom̄. iij. c. Ꝙ nō ſūt faciēda ma la vt īde veniāt bōa. Et hͦ ꝯfirmat̉ in glo. exͣ de ſimōia in. c. Ad apl̓icā. ꝙ ſb̓ p̄ textu pietatꝭ nō ē īpietas comittēda. Et i. q. i. c. Nō ē. Et. xiiij. q. i. c. Forte. ⁊. c. ne qꝫ. Et. xxx. q. i. ca. Noſce. Et. xxxij. q. vl. c. Nō ſolū dr̄. Nō licet facere rapinā et furtū vt fiāt elemoſine. Oīmō cauere qͥſ qꝫ ſibi dꝫ a ꝯmiſſiōe pctī. Ad qd̓ euitan dū ſctī ⁊ amici dei paſſi ſunt tot labores. tot ꝑegrinatiōes. tot exilia. tot carceres. tot vīcula. tot inſuꝑ violētiſſimos cruci­atus vſqꝫ ad mortē. Inſpiciamꝰ ſuſānā