XIIIſorores germanos. qꝛ maximꝰ inceſtꝰ etmulto magis extra cōiugiū talis commixtio. ¶ In lege aūt antiqua fuerūt aliqͥ gͣdus cōſanguinitatis exp̄ſſi in qͥbꝰ nō poterat cōtrahi mr̄imoniū. In noua auteꝫlege ꝑ determinatōem eccl̓ie ſunt declarati eſſe qͣttuor gradus cōſanguītatis ⁊ aſfinitatis. in qͥbus nō pōt cōtrahi matrimoniū. vt patꝫ extra de cōſanguītate etaffinitate. c. Si qͥ a ſtipite. et. c. Nō dꝫ.Eſt aūt primus gͣdus in linea collateraliū germani ſeu ſorores carnales ſeu fi⁊ ſoror germani. Secūdꝰ gradꝰ filij duorū germanoꝝ qͥ dicunt̉ cōſobrini. Tercius gradus filij cōſobrinoꝝ. Quartusfilij p̄dictoꝝ. In nullo gͦ hoꝝ graduū poteſt cōtrahi mr̄imoniū. Qd̓ ſi qͥs faceretſine diſpenſatōe pape mr̄imoniū nullūeſſet. ſed cōtinuus inceſtꝰ: ⁊ excōicati eſſent ſciēter hoc agēdo. ⁊ filij illegittimi eſſent. Sil̓r ſi quis cognoſcat aliquā cōſanguineā carnaliter in quocūqꝫ p̄dictorum gͣduū inceſtū cōmitteret vterqꝫ ⁊ enorme peccatū. ¶ Secūdo cōmittit̉ inceſtus in affinitate. Eſt autē affinitas ẜmRaymūdū ꝓximitas ꝑſonaꝝ ex carnali copula ꝓueniēs om̄i carēs parentelaUbi primo notandū ꝙ contrahit̉ affinitas nō ſolū ꝑ copulā cōiugalē. ſed etiaꝫꝑfornicariā. vt ꝓbatur. xxxv. q. iij. c. neceam. Et extra de eo qͥ cognouit conſanguineā vxoris ſue. c. Diſcretōem. ita tn̄ꝙ vir intret clauſtra pudoris ⁊ ꝑueniatad cōſummatōnem oꝑis. al̓s nō ꝯͣheret̉affinitas. vt patet. xxxv. q. iij. c. Extraordinaria. Et extra de eo qͥ cognouit ꝯſanguineā vxoris ſue. c. Fraternitatis. Secūdo notandū ꝙ affinitas hoc oꝑatur ꝙoēs cōſanguinei vxorꝭ petri ſunt ſibi afines in eodem gradu in qͦ ſunt cōſāguinei vxoris. Sil̓r oēs cōſanguinet petriſunt affines vxoris ſue in eodē gͣdū in qͦſunt ſibi cōſanguinei. Et qd̓ dicit̉ de vxore idē intellige de qͣcūqꝫ ml̓iere carnalit̓cognita mō p̄dicto. Sed cōſanguinei petri nullo mō ſunt affines cōſanguineisvxoris ſue. nec inter eos ꝓhibet̉ matrimoniū. extra de cōſang. ⁊ affi. ca. Superhis. vnde germani poſſunt ꝯͣhere cū duabꝰ ſororibus germanis. Et pr̄ ⁊ filiuspn̄t cōtrahere cū matre ⁊ filia. Et relictaviri qͥ fuit germanus vxoris mee vxoremea mortua poteſt eſſe mihi vxor. Extra de cōſang. et affi. ca. Quod ſuꝑ his.Tercio notandū ꝙ mortua ꝑſona q̄ mediante ꝯͣcta fuit affinitas. vtputa marito vel vxore cōcubitore vel cōcubina remanet nihilominꝰ affinitas q̄ erat ad cōſanguineos eius. Un̄ affinitas hꝫ qͣttuor gradus infra qͦs nō poteſt ꝯtrahimatrimoniū. ⁊ hi fundant̉ in gͣdibꝰ conſanguinitatis. Quare qͥ etiā fornicatus eſtcū aliqͣ nō poteſt cōtrahere cū cōſanguineis fornicarie. ⁊ ecōuerſo vſqꝫ ad qͣrtūgradū. Et qͥ ſic ꝯͣherent eſſent excōicati.vt in clementina Eos. ¶ Nota etiā ẜmPetꝝ de palude ꝙ qͥ cognouit ꝯſanguineā vxoris ſue adhuc ſponſe ſoluta ſuntſpōſalia. nec pōt illā ſponſam hr̄e vxorem obſtāte ſibi affinitate ꝯͣcta. Nec ecōuerſo illā quā fornicarie cognouit obſtāte ſibi publice honeſtatis iuſticia. Et hͦniſi papa diſpēſante. Qui aūt cognouitcōſanguineā vxoris ſue cū qua ꝯxit ꝑverba de p̄ſenti ſed nōdū cōſūmauit matrimoniū cū nō poſſet debitū negare niſiintrādo religionē. videt̉ ꝙ ad bꝰ teneat̉ne inceſtū cōmittat cognoſcēdo affinem.⁊ cū hoc valeat facere qꝛ nōdū conſummauit. Ꝙ ſi vult remanere in ſecl̓o neceſſaria eſt ſibi diſpēſatio ad reddendūdebitū ſi hoc vult ſine peccato facere. etpōt ep̄us diſpenſare. Qui aūt cognouitꝯſanguineā vxoris ⁊ cōſūmauit mr̄imoniū tenet̉ qͥdem d̓bitū reddere ſed peterenō poteſt abſqꝫ diſpenſatōe ep̄i. Si qͥsigitur in his quattuor gradibꝰ affinitatꝭꝯtraheret matrimoniū nullū eſſet ſꝫ conin 5
