Per hͦ em̄ hō cognoſcit qͣꝫtū a deo diligatur. Ideo Ioh̓. iij. c. chriſtꝰ dixit. Sic deꝰ dilexit mūdū vt filiū ſuū vnigenitū darEt eccl̓ia dicit illud v̓bū Grego. O īeſti mabil̓ dilectio charitatis vt ẜuū redime res filiū tradidiſti. Et Hiero. in epl̓a ad Damaſum papam inqͥt. Que maior po teſt eē clemētiaqꝫ vt dei filiꝰ filiꝰ homīs putaret̉ decē mēſiū faſtidia ſuſtīeret partus expectaret aduentū ꝑ ſingulas adoleſceret etates. ⁊ poſt cōtumelias vocualapas ⁊ flagella cruciſqꝫ pro nobis fieret maledictu vt nos a maledicto legis abſolueret. Et Paulꝰ ad Ro. viij. c. ait Proprio filio ſuo nō peꝑcit deꝰ ſed pronobis omnibꝰ tradidit illū. ¶ Si aūt ali qͥs obijceret qꝛ magna iniqͥtas eſt innocentē paſſioni ⁊ morti tradere Sed ſicut dicit̉ Deutero. xxxij. Deus fidelis eſt et abſqꝫ vlla iniqͥtate. ergo filiū innocentē nō debuit tradere paſſiōi ⁊ morti. Rn̄dꝫ Tho. iij. ꝑte. q. xlvij. ꝙ deus pater tradidit xp̄m paſſioni. Uno qͥdem mō ẜm ꝙ ſua eterna volūtate p̄ordinauit paſſiōeꝫ xp̄i ad hūani generis liberatōeꝫ. ẜm illd̓ quod d̓r Iſa. liij. c. Dn̄s poſuit in eo ini qͥtatē omniū noſtꝝ. Scd̓o inqͣꝫtū inſpirauit ei voluntatē patiēdi pro nobis infūdēdo ei charitate. Tercio n̄ protegen do eū a paſſiōe ſed exponēdo ꝑſeq̄ntibꝰ. Unde vt dicit̉ Mat. xxvij. clamauit in cruce. Deus meꝰ cur me dereliqͥſti. quia ſcꝫ ẜm Aug. poteſtati ꝑſeq̄ntiū eū expoſuit ⁊ ſubtraxit protectōem. nō tn̄ ſoluit vnionē. Quod p̄dixerat Dauid in pͣs. illo. xx. loq̄ns in ꝑſona chriſti. Deꝰ deꝰ meus quare me dereliqͥſti ⁊c̄. cuiꝰ expoſitōꝫ ſcripſimus in ẜmone de paſſiōe in alio qͣdrageſimali. Et ꝙ de chriſto dauid loqͥ bat̉ oſtendit Lactantiꝰ li. iiij. ex hͦ qꝛ ī il lo pͥſ. dicit̉. Foderūt manꝰ meas ⁊ pedemeos. Ubi ſic ip̄e ſequit̉. Que vtiqꝫ pro pheta nō de ſe locutꝰ eſt. Fuit enī rex et nunqͣꝫ illa ꝑpeſſus eſt. Spūs dei ꝑ illuꝫ loquebat̉ qͥ fuerat illa paſſurus poſtan nos mille et qͥnquaginta. Tot em̄ colligunt̉ anni a Dauid vſqꝫ ad crucē chriſti Hec ille. Dicimꝰ ergo ꝙ iniquū ē ⁊ cru dele hominē innocentē morti tradere cō tra eiꝰ voluntatē. Sed deꝰ pater non ſic tradidit filiū qͥ obediens in ſua orōe paterne ſe ſubdidit volūtati tercio replicāſ Pater mi ſi poſſibile eſt trāſfer a me calicē. verūtamen nō ſicut ego volo ſed ſic̄ tu. fiat volūtas tua. Et nota de hͦ poſſibi li ẜm Tho. tercia ꝑte. q. xlvi. ar. ij. ꝙ ali quid poteſt dici poſſibile vl̓ impoſſibi le duplicit̓. Uno mō ſimplicit̓ ⁊ abſolute. Alio mō ex ſuppoſitōe. Simplicit̓ ⁊ abſolute loq̄ndo poſſibile fuit deo hoīeꝫ alio mō liberare qͣꝫ ꝑ paſſionē filij. qꝛ nō eſt impoſſibile apud deū om̄e verbum. Sed ex aliqͣ ſuppoſitōe facta ſit īpoſſi bile. qꝛ em̄ impoſſibile eſt dei p̄ſcientiam falli ⁊ eiꝰ voluntatē ſiue diſpoſitōeꝫ caſ ſari ſuppoſita p̄ſciētia ⁊ ordinatōe dei de paſſione chriſti nō erat ſimul poſſibile xp̄m nō pati ⁊ hoīem alio mō qꝫ ꝑ eiꝰ paſ ſionē liberari. ¶ Et ſi rurſus aliqͥs q̄rerꝫ an ſi deꝰ liberaſſet hoīem abſqꝫ oī ſatiſfactōe feciſſet cōtra iuſticiā. Rn̄det Thoꝙ nō. Quia ille iudex n̄ p̄t ſalua iuſticia culpā ſine pena dimittere qͥ habꝫ punire culpā in aliū cōmiſſaꝫ puta vl̓ in aliū hoīem vel in totā republicā ſiue ī ſuꝑio rem pͥncipem. Sed deꝰ nō habꝫ alique ſu ꝑiore. ſed ip̄e eſt ſup̄mū ⁊ cōe bonū totiꝰ vniuerſi. Et ideo ſi dimittat pctm̄ quod habꝫ rōem culpe ex eo ꝙ ꝯͣ ip̄m ꝯmittit̉. nulli facit iniuriā. Sic qͥcūqꝫ hō remittit offenſam in ſe cōmiſſam abſqꝫ ſatiſfacti one miẜicorditer et nō iniuſte agit Tn̄ hͦ nō obſtāte noluit pctm̄ ſine pena dimit tere. Et cū hoc ſufficiēter ſatiſfacere non poſſet ꝑ aliquā penā quā pateret̉ ei ſatiſ factore dedit. charitateqꝫ ſuā generi hūa no exhibuit. ¶ Scd̓m qd̓ occurrit ꝑtinēs ad ſalutē hoīs eſt exēplūptuoſitatis. In
zum Hauptmenü