dere ⁊ accuſare. Tertius actus ꝯſcientie eſt ligare vel ſoluere. Nā ꝯſcīa obligat ad pctm̄ quia om̄e qd̓ ſit contra ꝯſcīam etiā ſi ſit bonū peccatū eſt. vn̄ Apl̓s ad Ro. xiiij. c. Om̄e qd̓ nō eſt ex fide pctm̄ eſt. Suꝑ qͦ v̓bo Amb̓. in glo. Oē qd̓ fu etiā ſi in ſe ⁊ de ſe ſit bonū ⁊ tn̄ nō fit ex fi de ideſt ꝯtra ꝯſcīam vt ſcꝫ credamꝰ eſſe malū. peccatū ē. Et. xxviij. q. j. c. Om̄es §. ſeq̄nti dr̄. Om̄e qd̓ cōtra cōſcīam ē edi ficat ad gehennā. vbi dicit glo. cōtra cō ſcientiā ſcꝫ p̄cepti vel prohibitiōis hͦ eſt ꝓprie facere cōtra cōſcientiaꝫ ideſt facere cōtra illud qd̓ cōſcientia dictat eſſe in p̄cepto vl̓ prohibitiōe. ¶ Tertiū notandū ẜm Bonauēturā di. xxxix. ſcd̓i. Qd̓ conſciētia aliqn̄ dictat aliquid qd̓ eſt ẜm legē dei. Aliquando qd̓ eſt p̄ter legem dei. Aliquando aliquid quod ē contra legē dei. ⁊ loquimur hic de dictamine ꝑ mo dū p̄ceptiōis vel prohibitōis nō ꝑ modū cōſilij ſiue ꝑſuaſiōis. In pͥmis qͥdē cōſciē tia ſimpliciter ligat ⁊ vniuerſaliter ꝓ eo ꝙ ad illa hō ligatꝰ eſt ꝑ legē diuinā ⁊ cōſcientia q̄ illi cōcordat ligatū oſtendit In ſecūdis ꝟo cōſcīa ligatqꝫ diu manet. vn̄ vel tenet̉ hō cōſcientiā deponere. vl̓ tene tur id qd̓ dictat cōſcientia adimplere. vt pote ſi dictat neceſſariū eſt ad ſalutem fe ſtucā de terra leuare. In tertijs ꝟo cōſciē tia nō ligat ad faciendū vel nō faciendū ſed ligat ad ſe deponendū pro eo ꝙ cū tal̓ cōſcientia ſit erronea errore repugnante legi diuine neceſſario qͣꝫdiu manet pōit hominē extra ſtatū ſalutis. ⁊ iō neceſſe eſt ip̄aꝫ deponere. Quia ſiue hō faciat qd̓ di ctat ſiue eiꝰ oppoſitū mortaliter peccat. Si em̄ hō faciat qd̓ cōſcientia dictat ⁊ il lud eſt cōtra legē dei ⁊ facere ꝯtra legē dei ſit mortale peccatū abſqꝫ dubio mortali ter peccat. Si ꝟo faciat oppoſitū eiꝰ qd̓ cōſcientia dictat ip̄a manēte adhuc pec cat mortaliter nō rōne oꝑis qd̓ facit. ſꝫ qꝛ malo mō facit. Facit em̄ in ꝯtemptū dei dū credit dictāte ſibi ꝯſciētia hͦ deo diſplicere qͣꝫuis deo placeat. Nā nō tantuꝫ attēdit deꝰ qͥd hō faciat. ſed qͦ aīo faciat. Et iſte qͥ facit qd̓ deꝰ iubet credēs facere ꝯtra dei volūtatē nō facit bono anīo ſed malo ⁊ iō peccat mortaliter. Et ſic pater ꝙ omnis ꝯſcīa aut ligat ad faciendū qd̓ dictat. aut ligat ad ſe deponendū. Nō tn̄ oīs ꝯſcīa ligat ad faciendū qd̓ dictat ſic̄ illa q̄ dictat nō eē faciendū illd̓ ad qd̓ hō al̓s tenetur. ſed talia ꝯſciētia dr̄ erronea ¶ Sciendū tn̄ ꝙ ꝯſcientia errat duobus mōis.ſ. ex falſa aſſūptōe ⁊ ex falſa applicatōe. Et pͥmo ex falſa aſſūptōe. puta qn̄ aliqͥs aſſumit aliqd̓ malū tanqͣꝫ bonū vl̓ falſū tāqͣꝫ veꝝ. Sicut his qͥ occidebāt apoſtolos dictat ꝯſcientia ꝙ ex hͦ placet rent deo. vn̄ Ioh̓is. x. c. dixit xp̄s. Uenit hora in qua oīs qͥ interficit vos arbitret̉ obſequiū ſe p̄ſtare deo. ¶ Scd̓o errat ꝯſci entia ex falſa applicatōe. ſicut cū ex aliqͥ bus veris aliqua ꝯſcīa erronea format̉. ꝟbigr̄a vt ex hͦ ꝙ deꝰ eſt ſuꝑ oīa diligēdꝰ aliqͥs format ſibi hanc cōſcientiā.ſ. ꝙ nihil pōt ſimul diligi cū eo. Et ſic eſt erronea ꝯſcīa circa obligatiōꝫ votoꝝ. Nā ꝑ hͦ ꝙ dr̄ vouete ⁊ reddite dn̄o deo veſtro. aliqͥ erroneā ſibi formāt ꝯſcīam tenētes vota fore indiſpēſabilia. Et cū multa vo ta q̄ de facto nō tenēt aūt qꝛ ſtulta ⁊ irrati onabilia. Aut qꝛ ad implendū impoſſibilis dicunt fore de neceſſitate ſeruanda. Similiter habent ꝯſcientiā erroneā illi qui infirmi aut ſatis debiles volunt ie iunare diebus illis quibus eccl̓ia aut ali qua regula precipit ieiunia ⁊ ſimilia. Et vt inquit Tho. in queſtionibꝰ de verita te. q. xvij. Quedā ꝯcluſiones ſūt ī quibꝰ ita relucent pͥma pͥncipia oꝑandoꝝ ꝙ cir ca ea cōſcientia errare nō poteſt. Sicut deum non eſſe diligendū. malū ſciēter eē faciendū ⁊ hmōi. Et quedam alia ſūt cir ca que errare poteſt ⁊ errat. vt ex dictꝭ pa tet. Exemplū etiam poteſt pōi de eo qui facit id quod habet ſpeciem mali licꝫ nō ſit malum exiſtimans ſibi ſufficere inten
zum Hauptmenü