CLVI inſpiratiōe ⁊ ſine motiōe ſufficienti ē leuitas mentis. Credere ꝟo cū deliberatio ne vel inſpiratōe vl̓ motiuo ſufficiēti n̄ eſt leuitas cordis. Sic̄ facit ille qͥ credit ea q̄ ſūt fidei. Talis em̄ hꝫ ſufficiens motiuū ad credendū. Inducit̉ em̄ auc̄te diuine doctrine miraculis ꝯfirmate ⁊ āpliꝰ interiori inſtinctu dei illuminātis. ¶ Ter tia ꝯditio fidei dr̄ operoſitatis. Quiem credūt debēt oꝑari ⁊ oꝑibus ꝟtutū inten dere. Ad hͦ em̄ nos excitant voces ſcpͥtu rarū ſanctarū. Un̄ in deutronomio. vj. c. ſcribit̉. Fac qd̓ bonū eſt ⁊ placitū in con ſpectu dei dn̄i tui vt bene ſit tibi. Et thobie. iiij. c. Ml̓ta bona habebimꝰ ſi timu erimus deū ⁊ receſſerimꝰ ab oī pctō ⁊ fecerimus bn̄. Et Eccl̓iaſtes. iij. c. Cogno ui ꝙ nō eēt melius niſi letari ⁊ facere bonai vita ſua. Et psͣ. xxxiij. Declina a ma lo ⁊ fac bonū. Et psͣ. xxxvj. Spera ī domīo ⁊ fac bonitatē. Et Iſaie. j. c. Quieſ cite agere ꝑuerſe diſcite benefacere. ⁊. vij. c. Bonas facite vias vr̄as ⁊ ſtudia vr̄a ⁊ habitabo vobiſcū. Et Amos. v. c. q̄ri te bonū ⁊ nō malū vt viuatis ⁊ erit dn̄s deus vobiſcū. Et Paulꝰ ad Ro. ij. c. ait. Gl̓ia aūt ⁊ honor ⁊ pax oī oꝑanti bonū. Et. xij. ca. Prouidētes bōa. Et. xiij. cap̄. Uis nō timere fac bonū ⁊ habebis laudē ex illo. Et ad Galath̓. vj. c. Bonū faciētes nō deficiamus. Et iterū ibi. Dū tꝑus habemꝰ oꝑemur bonū Et Ioh̓es pͥma canonica. c. iij. Qui bn̄ facit ex deo eſt. ⁊ auguſtinꝰ. xxxviij. di. c. Nullꝰ Qui recuſat bona agere magis diaboli qͣꝫ xp̄i mēbrū eſſe oſtendit̉ ⁊ potius infidelis qͣꝫ fidelieſſe monſtrat̉. Et ſaluator nr̄ Math̓. v. ca. Sic luceat lux vr̄a corā hoībus vt vi deant oꝑa veſtra bōa. Sed qͣꝫtū ad opera videt̉ quaſi vbiqꝫ fides extincta dum illi qͥ xp̄iano cenſent̉ noīe pro maiori ꝑte om̄es declinauerūt ⁊ inutiles facti ſunt nec eſt qͥ faciat bonū vix vſqꝫ ad vnum. Adaucta quippe eſt diaboli malicia et multo plures ſequūtur oꝑa tenebrarum qͣꝫ lucis. Qd̓ verū eſſe ꝑ exꝑientiā cogno ſci pōt dū xp̄iani diebꝰ iſtis ꝯͣ xp̄m eiuſqꝫ doctrinā vitā ſuā ducāt in qͦlibet genere vitioꝝ. Nō ſic nō ſic decet xp̄ianos viue re. ſed iuſte ſobrie ⁊ pie expectātes beatā ſpē ⁊ adueniū gl̓ie magni dei Ad quam nos ꝑducat ille qui eſt benedictus ⁊ laudabilis in ſecula ſeculoꝝ Amen. ¶ Feria. iij poſt dn̄icā reſurrectōis. De iocūda pace. ¶ Ser. qͥnqͣgeſimuſſcd̓s. Ixit eis pax vobis. Scribūt̉ hec ꝟba. Lu ce. xxiiij. c. ⁊ in euāgelio hodio erno Rē ꝑgratiſſimā efficiūt et̓no pr̄i p̄dicatores vbi dei qͥ ppl̓is ānū ciāt alta p̄conia pacꝭ. Inqͥt ei Iſaias. lij. c. qͣꝫ pulchri ſuꝑ mōtes pedes ānūciant. ⁊ p̄dicātis pace. Per illā qͥppe hoīes filij dei vocari merent̉. vn̄ xp̄s ieſꝰ Mat. v. c. dicebat Btī pacifici qm̄ filij dei voca būtur. Hāc antiquꝰ hoſtis vehemēter ex horret quā a pͥncipio ſue ꝯditōis expug re conatꝰ eſt In celo qͥ ppe empirreo an geli tenebraꝝ ad p̄liū cū angelis bōis atqꝫ exīde beatꝭ. totꝭ ſuis viribꝰ ꝯtenderūt Et qꝛ recuſauerūt eē pacificia d̓o reprobati ſūt ⁊ de celo expulſi. atqꝫ ſupplicio ſēpit̓no adiudicati. Propt̓ea ſil̓es illis fit qͥ iurgia q̄rūt. lites ſectāt̉. odia fouēt. rixas exercēt. bellaqꝫ volūt īiuſta Tales vtiqꝫ xp̄iano noīe īdigni cēſendi ſūt qͥ cū xp̄o ꝑtē hr̄e nō pn̄t. Idcirco in pn̄ti ẜmo ne de laudibꝰ pacꝭ dicere ſtatui quā xp̄s poſtqͣꝫ a mortuis ſurrexit diſcipulis blā do ẜmōe ānūciauit. Declarabimus itaqꝫ de ip̄a pacetria myſteria. ¶ Primū dr̄ diſtinctōis ¶ Scd̓m cōmendatōis ¶ Tertiū fructificatōis ¶ De ml̓tiplici pace.ſ. ſimulata. īqͥnata ⁊ ordīata. q̄ adhuc ml̓tipl̓r diſtinguitur. Cap̄. pͥmū
zum Hauptmenü