CIVII tum mittent̉. Carthaginēſes infra termi nū pacis ꝯditōes approbāt. Duplex et go legatio. vna ad ſcipionē inducias fu matura. Altera ad ſenatū pacē petitura decernit̉ Et cū legatis ad ſcipionē capti ui ⁊ trāſfuge aliqͥ remittunt̉ vt res bona fide credat̉ geri. Et romā legati penoruꝫ iuuenes miſſi ſunt vt etas fraudē tegeret ⁊ ignorantiā excuſaret. Pendēte aūt pa­cis negocio ⁊ durātibꝰ treugis captꝭ ml̓ tis nauibꝰ romanoꝝ carthaginēſes frege runt induciaꝝ fidem. Neqꝫ tn̄ tot offen­ſis conſtantiā ſcipionis inuida cartha go fregit. quin legatis hoſtiū cū ſuis ab vrbe redeuntibꝰ ius gentiū ſaluū vellet cauens hoſtiles mores qͦs oderat emula ri. Quibꝰ ad ſe ꝑductis. Ite inqͥt ſecuri. multoqꝫ benigniꝰ apud romanos in bel lo qͣꝫ romani apd̓ vos inter inducias ha biti. Ecce ꝙ carthaginēſes cū pace ſimu lata damnificauerūt romanos. qͥ tamen poſtea hanibale a ſcipione deuicto facti ſunt et ip̄i voluerint noluerint tributarij romanoꝝ. Caute ergo ſemꝑ agendū. qꝛ vt Uegetius lib̓. ij. de re militari ait. Fre q̄ntius cōuentionū paciſqꝫ ſimulatio cre dulis magꝭ nocuere qͣꝫ arma. Sed ve illis qͥ cōfidentes ī malicia ſua proditōi bus q̄rūt alios ſubijcere ſibi. qꝛ deꝰ vltor eſt iniqͥtatis illoꝝ. Diligit em̄ veritatem diligit et fidē. Ob quod Aug. xxiij. q. j. c. Noli. inqͥt. Fides qn̄ promittit̉ etiam hoſti ſeruāda eſt. Sed hͦ loco incident̉ querit̉. an in bellis licitū ſit vti inſidijs. cū inſidie fraudes quedā videant̉ eſſe. et ꝑ cōſequens ad iniuſticiā ꝑtinere. Ad qd̓ rn̄det Aug. dicens. Cū iuſtū bellum ſuſcipit̉ vtrū aꝑte pugnet aliqͥs an ex in ſidijs nihil ad iuſticiā intereſt Eſt de hoc exemplū Ioſue cui mādauit deꝰ vt inſi­dias poneret ꝯtra habitatores ciuitatiſ hay. vt ſcribit̉ Ioſue. viij. c. Sꝫ notan dū vt dicit Tho. ij. ij. q. xl. ꝙ inſidie ordi­nant̉ ad fallendū hoſtes. Duplicit̓ autē poteſt qͥs falli ex facto vel dicto alteriꝰ Uno mō ex eo ꝙ ei dicit̉ falſū vel nō ẜua re promiſſū. ⁊ iſtud ſꝑ eſt illicitū. Et hoc mo nullus debꝫ hoſtes fallere. Sūt eniꝫ q̄dā iura belloꝝ et federa etiā int̓ ipſos hoſtes ẜuāda. vt Ambro. ponit libro d̓ officijs. Alio mō pōt qͥs falli. qꝛ ei ꝓpo­ſitū aut intellectū nō aperimꝰ. hͦ aūt face re ſꝑ nō tenemur. vn̄ int̓ cetera documen ta rei militaris hͦ p̄cipue ponit̉ de occul tādis cōſilijs ne ad hoſtes ꝑueniant. Et tal̓ occultatio ꝑtinet ad rōem inſidiarū. qͥbus licitū eſt vti in bellis iuſtis Nec ꝓ pͥe hmōi inſidie vocant̉ fraudes nec iu­ſticie repugnāt nec ordīate volūtati. Eſ ſet em̄ inordīata volūtas ſi aliqͥs vellet nihil ſibi ab alijs occultari. Alid̓ ergo ē vti inſidijs mō dicto. Alid̓ ſb̓ colore pa cis frāgere fidē. Tercia pax d̓r ordīata q̄ multiplex adhuc ē. Prima ē pax ho­minis ⁊ dei. de qͣ inqͥt Aug. libro. xix. d̓ ei uitate dei. ꝙ eſt ordīata obediētia in fide ⁊ lege eterna hoīs ad deū. Hāc frāciſcuſ de mayronis in qͦdam ẜmōe de natiuitate ieſu chriſti vocat pacē thearticā. qͣ pͥuati ſunt oēs in pctō mortali cōmorātes qui in ſcpͥturis vocant̉ inimici dei. vt diximꝰ in ẜmōe de amore dei ad aīam in qͣdrage ſimali de pn̄ia. Scd̓a ē pax hierarchi­ca. hoīm.ſ. et angeloꝝ. dū videlicꝫ hoīes ſtudent morē gerere angel̓ cuſtodiētibꝰ. Propt̓ea Bern̄. ait. In qͦuis angulo. in quis diuerſorio reuerētiā exhibe angelo tuo. Tercia eſt pax iconomica. habitā tibus.ſ. in vna domo. Et d̓ hac dixit ſa piens Eccī. xxv. c. In tribꝰ bn̄placitū ē ſpiritu meo q̄ ſunt grata corā deo ⁊ ho­minibꝰ. amor fratꝝ. concordia proximo­rū. vir ⁊ vxor ſibi bn̄ ꝯſentiētes. Qua­ta ē pax monoſtica vniꝰ ad ſeip̄m. dū ſcꝫ ratio imꝑat viribꝰ īferioribꝰ ⁊ vires infe riores ſubijciunt̉ rōi. Quīta ē pax poli tica. eoꝝ qͥ habitāt ī vno regno vel ī vna ciuitate. Eſt em̄ policia ẜm Ariſto. in. ij. t 5