Tercius De obli. q̄ ex qͣſi ꝯtrac. na. bet mandatarius illam formam excedere nam ſi aliquis tibi mandaſſet vt ei fundum emeres veluti ꝓ. c. vel vt ꝓ ticio in tāta pecunia ſpōderes nec teneberis pluris emere nec in ampliorē pecuniā fideiubere: qd̓ ſi feceris ad id qd̓ expēderis p̄dictam actōem nō habebis. vn̄ caſſius ⁊ ſa binus dicebāt in hoc caſu ꝙ nō cōpeteret tibi actio ꝯtra mandantē etiā ꝓ. c. aureis in mādato cōprehēſiſ ⁊ hoc ſi ꝯtra formā mādati plus expēderis. aliter tn̄ obtinuit ẜm opinionē alioꝝ ꝙ vſꝙ ad pecuniaꝫ in forma mādati cōprehēſam agere poteris ſed pone ꝙ is cui mādaui vt emeret mihi fundū ꝓ. c. aureis ꝓ minori p̄cio illū com parauit. nunqͥd hēbit ꝯtra me: ⁊ certe ſic. qꝛ rite videor mādaſſe vt dictum fundum ꝓ minori p̄cio emeret ſi poſſet. ⁊ hoc dicit Recte qͦꝫ ⁊cͣ. Titulus iſte.ſ. mādati in quo ſumus tres hꝫ ꝑtes pͥncipales. In prima parte tractat̉ qͣliter mandatū ꝯtrahatur. In ſcd̓a ibi Is qͦꝫ: tractat̉ qͣliter mandatū ſuſceptū exequi debeat. In tercia parte q̄ hic incipit.ſ. Recte qͦꝫ: tractat qͣliter māda tum ſuſceptū reuocat̉: ⁊ ſcire debes ꝙ duo ſunt modi qͥbus mandatū reuocat̉. pͥmo poſt reuocatōem mādati re integra. ſcd̓o poſt mortē mādatoris vel mādatarij: ⁊ hͦ de rigore iuris: attn̄ qn̄qꝫ de equitate mor tuo mādatore remanet actio ip̄i mādatario.ſ. mandati vt oſtēdit ꝑ duo exempla ibi in.§. Recte qͦꝫ. ⁊ hoc dicit. Sed vtilitaſ Quia ſi mādatarius ignorans mandantem mortuū nihilominus mādatū exeqͣt̉ quāqͣꝫ de ſtricta rōne nō hēat actōem: tam̄ damnū ſibi. afferret qd̓ eſſe nō debꝫ ſi actionem nō haberet iuſta ⁊ ꝓbabilis ignorantia. Idē dico ſi debitores qͥ receperūt pecuniam a ſeruo diſpēſatore ticij ⁊ man datum receperant ꝙ eis ſoluerēt ipſi iam manummiſſo ſoluāt. iſti em̄ de eqͥtate liberātur quāqͣꝫ aliter de rigore iuris ſit: quia non ſoluerūt ei cui debuerūt: vel pōt dici ꝙ hoc ꝑ ſimile occurrit qͣliter aliud accide rit d̓ eqͥtate qͣꝫ accideret de rigore vt ꝑ hoc confirmet pͥmū exemplū. Et notanduꝫ ꝙ hoc qd̓ hic dicit̉ ꝙ mandatū ſoluitur ꝑ reuocatōem re integra verū eſt de mandato negocioꝝ ſi res ſit integra: tn̄ in mandato iuriſdictōis aliter eſt: qꝛ ſꝑ reuocat̉ ad nutum delegantis. ff. de iudi. l. iudiciū ſoluitur. ⁊ hoc dicit. Mādatuꝫ n̄ ſuſciꝑe ⁊cͣ. Scire debes ꝙ mādatū ſuſcipere liberuꝫ eſt: ſuſceptū tn̄ neceſſe eſt cōſummare niſi tempeſtiue renūciet: aut caſu fortuito prepeditus ſit vt mādari nō poſſit. ⁊ hec dic̄. Mandatū ⁊c. Iſte verſiculus pōt referri ad primā partē tituli vel ponit̉ ad vberio rem doctrinam. In ſumma ⁊c. Hic dat iu ſtini. regulā qn̄ ꝯtrahit̉ mandatū ⁊ qn̄ te net natura mandati ⁊ qn̄ non: dicēs ꝙ ſi merces interueniat nō eſt mandatū ſed lo catio ⁊ ꝯductio: ⁊ generalit̉ ī his caſibus non eſt mandatum in quibus merces interuenit ſed eſt locatio ⁊ conductio. De obligationibus que ex quaſi contractu naſcuntur. N ſuperioribus dictū eſt de obligatiōibus q̄ cōficiunt̉ ex ꝯtractu: modo videndū eſt de obligatōibus que ex qͣſi cōtractu naſcunt̉. Oēs em̄ actiones ciuiles ordinarie: aut ꝓcedūt ex cōtractu vel quaſi: aut ex maleficio vel qͣſi vt videt̉. sͣ. de obligatōibus.§. ſequens. ꝓpterea cōuenienter ſubijcit̉ hic rubrica de obligatōibus q̄ exqͣſi cōtractu naſcuntur. Poſt genera ꝯtractuū. Iſtuꝫ titulum continuat iuſtinianus cum precedētibus ita dicēs ꝙ poſt genera ꝯtractuū enumera ta diſpiciēdū ē de qͥbuſdā ꝯtractibus ſiue obligatōibꝰ q̄ ex ꝯͣctu ꝓpͥe naſcūt̉: qꝛ tn̄ nō oriunt̉ ex maleficio nec ex qͣi male. ſupple per totū titulū iſtuꝫ vt bona ſit illatio nec ex ꝯtractu vt dictū eſt in pͥncipio. relinqui tur gͦ qd̓ ex qͣſi ꝯtractu naſcūt̉: vn̄ de hmōi cōtractibus ſiue obligatōibus notat dn̄s iuſti. plura exempla: ⁊ eſt pͥmū exempluꝫ tale. aliqͥs geſſit negocia abſentis alicuiꝰ ſine mandato: ex iſta geſtiōe naſcunt̉ due actiones.i. naſci poſſunt: ſi em̄ bene geſſe rit negocia abn̄tis dat̉ ſibi actio neg. geſt. l. iij
zum Hauptmenü