Tercius Per quas perſo. no. acqͥ. hat qͣꝫ vt ꝯͣhat. nec ex maleficio eſt obliga tus vl̓ qͣſi ſupple: qꝛ ꝑ diuiſionē illā ſupra de obligatōibus.§. ſequēs diuiſio apparꝫ ꝙ ex qͣſi ꝯtractu obligatus eſt. vn̄ iſte qͥ in debitū accepit ꝑinde obligat̉ aſi mutuū ei daret̉: ⁊ hoc verū eſt qͣꝫtū ad effectū obli gandi ⁊ nō qͣꝫtū ad nomē obligatōis vel actōis. ⁊ hoc dicit. Ex qͥbuſdaꝫ cauſis ⁊c̄. .§. iſte nō eſt ꝓprie ꝑtinēs ad titulū iſtum ſꝫ ponit̉ h̓ gr̄a vberioris doctrine ad ꝓximam materiā de indebito. ⁊ pone caſum ſic. Supͣ dictuꝫ eſt ꝙ ſi aliqͥs ſoluit alicui indebitū ꝑ errorē: ꝙ ille qͥ indebitū recipit ſoluēti obligat̉ ex qͣſi ꝯtractu ⁊ iſte qͥ ſoluit a recipiēte pecuniā illā repetere poteſt aliqn̄ tn̄ in aliqͥbus caſibus nō eſt ita veluti ſi qͥs ſoluerit indebitū ex cauſa illa q̄ ex inficiatōe creſcit: illud em̄ nō repetit̉. eſt et aliud exemplū in legato relicto ⁊ hͦ veꝝ erat ſed nō in oī legato: qͣttuor em̄ erāt oliꝫ genera legatoꝝ.ſ. ꝑ vēdicatōem: ꝑ dānati onem: ꝑ ſinēdi modū: ꝑ p̄ceptōem: vt. sͣ. de leg.§. j. illud aūt bn̄ficiū ꝑ qd̓ creſceret legatū ꝑ inficiatōem ſolūmodo locuꝫ habebat in relicto ꝑ dānatōem: ſed cuꝫ vn̄ a hodie ſit natura oīm legatoꝝ ⁊ ēt fideicōmiſſoꝝ. vt. sͣ. de leg.§. nr̄a autē ꝯſtitutio. ⁊ ita nō diſtinguit hodie qͣliter leget̉ ſꝫ cui legetur. ſi em̄ ſacroſan. ec. vel alijs venerabilibus locis q̄ religionis vel pietatis intuitu decorāt̉ aliqͣ legata ſint: hmōi le gata ꝑ inficiatōem creſcūt ⁊ ſi hmōi locis legata indebita ſoluant̉ nō repetunt̉. hoc dicit. Suꝑ iſto.§. pōt queri qͥd eſt qḋ dr̄ in ſine iſtius notule vt ſi ſoluant̉ emedando qd̓ ſignat̉ ſuꝑ illo verbo. l. acqͥliana. in fi ne em̄ illius gloſe ad ſolutōem cuiuſdam cōtrarij videt̉ dicere ꝙ actio. l. acquil. non ſit a pͥncipio penalis ſed ex inficiatōe pēa lis ſit. hoc videt̉ falſum. actio em̄. l. acqͥl. de ſui pͥmitiua natura eſt penalis cū.ſ. vl tra rei eſtimatōem teneat̉ ꝯdēnatus ī acti one.l. acqͥl. ad qd̓ dici pōt ꝙ actio. l. acqͣl. non tenetur aliqͥs ſolū ad eſtimatōem rei ſi ex pͥmo capite ꝯueniat̉: ſꝫ tenetur ſoluere qͣꝫti pluris res fuerit in anno retro: ſꝫ ſi ex tercio capite ꝯueniat̉ tenetur qͣꝫti pluriſ res fuerit in. xxx. diebus. vt. jͣ. de leg. acqͥl. in pͥn.§. hͦ aūt capite: penal̓ aūt actio ē in duplū ex ſola īficiatōe ⁊ ſic ītellige gloſā Per quas ꝑſonas acqͥritur obligatio. Xpoſitis generibus. Cōtinuatio iſtius tituli eſt talis. cū em̄ ſuperiꝰ ſit tractatū de generibus obligationū q̄ ex ꝯtractu vel qͣſi naſcūt̉: reſtat vi dere ꝑ qͦs ꝑſonas nobis obligatio acqͥrit̉ et ꝓpter hoc ponit̉ hic rubrica ꝑ qͣs perſo nas ⁊c. Dicit gͦ iuſti. ꝙ non ſolū ꝑ noſmet ipſos nobis acquirit̉ aliqͥd: ſꝫ ēt ꝑ eos qͦs in ptāte hēmus veluti ꝑ ſeruos ac filios nr̄os: ſꝫ dn̄e eſt ne differētia int̓ illd̓ qd̓ acquirit̉ alicui ꝑ ſeruū ⁊ illud qd̓ acqͥrit̉ alicui ꝑ filiū: ⁊ rn̄det ꝙ ſic. qd̓ em̄ ex obligati one aliqͣ ꝑ filiū meū mihi acqͥrit̉ illud mi hi acquirit̉ quo ad vſumfru. filio aūt quo ad ꝓprietate. C. de bo. q̄ li. l. fi. ⁊ hoc veꝝ eſt niſi obligatio fuerit ex caſtrenſi pecul. vel qͣſi: tūc em̄ nec quo ad vſumfru. nec qͥ ad ꝓprietatē pr̄i acqͥritur qd̓ ex tali obligatione filio debetur. Ex oī em̄ cauſa aduenticia acqͥritur ꝓprietas rei filio ꝑ obligationē in ꝑſonā filij factā: ⁊ vſufru. pr̄i. et cōpetit etiā actio pr̄i ⁊ nō filio ⁊ hoc dicit. Item ꝑ liberos hoīes ⁊c. Nō ſoluꝫ ꝑ filios nr̄os ⁊ ſeruos nobis acqͥritur: ſꝫ etiā per liberos hoīes ⁊ ſeruos alienos quos bona fide poſſidemus nobis aliqͥd acqͥri tur: ſed hoc intellige in duobus caſibꝰ.ſ. ſi ex operis ſuis aliqͥd acquirant vel ex re noſtra ⁊ ſimiliter per ſeruuꝫ illum in quo vſumfru. habemus: vel vſum ẜm illā lit teram vt patet in notula ex duabus cauſis nobis aliqͥd acquiritur. hoc dicit. Cōmunem ſeruū ⁊c. Supra dictum eſt. ꝙ per ſeruos noſtros acquirimus: ſed nunqͥd ꝑ ſeruum cōmunē poſſumus nobis acquirere. ⁊ rn̄det ꝙ per ſeruū cōem dn̄o acquiritur qd̓ ītelligo ⁊ ſic dicēdo dominis me is dare ſpondes: ſit ſtipulatus ⁊ propria nomina in ſtipulatione inſerendo: tūc em̄ pro virilibus portionibus dn̄is acqͥretur
zum Hauptmenü