Liber II XLVI pacta cōuenta queneqͣꝫ cōtra leges neqꝫ dolo malo inita ſunt. omnimo do obſeruanda ſunt. quare in hac cauſa pacta non valeantᵇ cum alia regula eſt iuris antiquiᶜ omnes licentiam habere ijs que pro ſe introducta ſunt renunciare. ¶ Omnes itaqꝫ iudicesᵈ hoc in litibus obſeruentᵉ ⁊ hmōi obſeruatio ⁊ ad peda neos iudicesᶠ ⁊ ad cōprehenſarios. ⁊ arbitros electos ꝑueniat. ſcituros ꝙ ſi neglexerint etiam litem ſuamᵍ facere intelliganturʰ ¶ Idem iohanni. pre. pre. E queſtione tali a ceſarienſi aduocationeⁱ interrogati ſu mus. ſi duabꝰ vl̓ pluribꝰ ꝑſo nis ſpes alieneᵏ hereditatis fuerat. ex cognatione forte ad eos deuoluēde pactaqꝫ inter eos inita ſunt. pro aduentura hereditate. quibus ſpeci aliter declarabatur ſi ille fuerit mor tuus ⁊ hereditas ad eos peruenerit certos modos in eadem hereditate obſeruari. vel ſi forte ad quoſdam ex is cōmodum hereditatis peruenerit pactiones certas euenire ⁊ dubitabatur ſi huiuſmodi pacta ſeruari ratio. Sextꝭ. jͣ. de li. ca. l. nec ſi volens. ſed ibi nō ſunt verba pacti. vt diximꝰ de iu. ⁊ fac. igno. l. cū teſtm̄. Itē. ff. de vſuſ ſed ⁊ ſi quid. in fi. expone vt ibi. itē alie. vt. jͣ. de pac. vig. l. fi. ſed ibi ſpāle ne credi tores nimiū extendant ſuā auariciā. Item. ff. ſi quis cau. l. ſed et fi.§. queſitū. ſed ibi tenet ſpāle pactū. ⁊ ita nō eſt ꝯͣ. itē. jͣ. de queſtio. ſeruos. ibi n̄ fuit pactū. Itē. ff. do pact. ſi vnuſ.§. pacta. ſed ibio dē ponit̉ rō ſolutōis Itē ꝯͣ. jͣ. d̓ inof. ie. l. ſi qn̄.§. illud. ⁊ de colla. pactū. ſed illud ꝯͣ bo nos mores. itē. ff. eo. l. ius agnatōis. ſꝫ ib eſt naturale. itē ꝯͣ. jͣ. de patri. po. l. abdicatio. ſed ibi nō fuit pa ctū. itē. ff. de tranſac. cū hi. in prī. ſo. ſpāle. Itē. ff. d̓ pig. ac. l. i ii. in fi. ſed ibi ſpāle. itē jͣ. de aduocatis diuer. iudi. l. ne quis ſol. vt ibi. Itē. ff. de lib. cau l. i. ij. ⁊. iij. ſꝫ ibi nō tm̄ renūciātis. ſꝫ ēt mer cā eſt. vt in. e. ti. l. qm̄ Itē. ff. de p̄ca. l. cū p̄cario. ſed ibi nō fecit pactū de nō petendo tūc enī tenerꝫ. ſed cō ceſſit ad tꝑs. ⁊ ēt int̓rim īmutat volūtatē. ideoqꝫ qꝛ cū vnuꝫ ſpāle ꝓ eo cui concedit̉ inducat̉.ſ. ne te neat̉ niſi de dolo ⁊ la ta culpa. ⁊ hic ꝯͣ eum inducit̉. vt de iureiul. eū qui. ⁊ quibus ex cauſis ma. l. i. ⁊ de ꝑcario q̄ſitu.§. eum qͦꝫ ẜm io. itē. ff. co. di. in hoc iudicio.§. ſi cōue nerit. ſed ibi vt euit etur infinitas. Item ⁊ alius. ff. de tranſac. l. de his. itē. ff. de of. pre. l. pe d ¶ Iudices. ordinarij e ¶ Obſeruent. ſi de hoc ip̄o aliqua coram eis cauſa eſt vt non audita allegatōe foriprocedant. f ¶ Pedaneos.i. delegatos. vt ⁊ ponit̉ in autͣ. de iudi.§. vetꝰ col. vi. alias ēt ꝓ odinario qui tm̄ d̓ minimis cognofeit. vt. jͣ. d̓ peda. iu. l. fi. ⁊ qd̓ ſubijcit cōpromiſſarios.ſ. cū pena. ⁊ arbitros electos. ſ. ſine pena. l̓ dic cōpromiſſarios.ſ. arbitros ⁊ electos vt ponatur totū ꝓ eo qui dat̉ in loci recuſati iudicis. vt. jͣ. de iudicijs apertiſſimi. vel dic vt prius vel quod ſubijcit elecios.ſ. in locū recuſati. g ¶ Suā. ſed ⁊ qualiter pōt habere locit in arbitrio. rn̄. vt qꝛ ꝓmiſimus de cauſa principali. ⁊ ſic ſunt due ratōnes.ſ. qꝛ cōpromiſit ⁊ quia renunciauit. vel dic qd̓ de hoc ip̄o fuit compromiſſum. an renunciatio valeat h ¶ Intelligant̉ ⁊ ita ex quaſi maleficio tenentur actione in factu. vt inſti. de ob. ex quaſi ma. in prin. ſed vr̄ qd̓ arbiter. nō faciat litē ſuā. vt. jͣ. de arbi. autē. decernimus. q̄ eſt ꝯͣſol. ibi delinquerūt ꝑtes cōpromittendo ꝯͣ legem. ⁊ ita arbiternō tenetur eis. Equeſtione aduocatōe.i. aduocatis ceſaris. l ¶ Aliene. hec lex nō loquit̉ de liberis duplici rōe. prima qꝛ ip̄i nō inſidiarent̉ vite parentū vt extranei. Itē qꝛ nō de aliena. ſed de ſua hereditate diceretur paciſci. vt. ff. de liberis. et poſ. l. in ſuis ẜm quoſdam tu dic idē in liberis. qꝛ ⁊ ipſi inſidiant̉ vt inſti. qd̓ cū eo.§. pe. ⁊ nō ſunt dn̄i. ſed ꝓpter ſpem dicunt̉ qͣſi dn̄i vt inſti. de heredū quali. ⁊ differē.§. ſui. cū ergo eadē rō. ergo idem ius. vt. s. e. l. ꝓxi. ⁊ de verbo. obli. a ticio l ¶ Declarabat̉. ꝑ ſtipulatōꝫ. puta dabo tibi ꝑtē terciā hereditatis ſi ad me ꝑuenerit. ⁊ tu idē mihi facies. l̓ ſi mihi ⁊ tibi obuene rit. ꝓmitto ꝙ diuidā eqͣliter. nā ita demū eſt pactū ſi vni ab altero quid eſt dundū vel faciendū nō ab alio tertio alteri eoꝝ. vel ab a tero eoꝝ alteri tertio. ⁊ ita nō placet poſitō quorūdā qui in p̄ miſ ſis caſibus admittur pactionē. ⁊ hanc inteliigūt cōpromiſſi ꝙ tu ſuccedas l̓ poſſis ſuccedere. ſed hoc certe nō eēt pactu. qꝛ ēt ex vooporteat. ¶ Faciebat autem eis que ſtionemᵐ quia adhucⁿ ſuperſtite eo de cuius hereditate ſperabatur. huiuſmodi pactū ꝓceſſit. ⁊ quiaº non ſunt ita cōfecta quaſi omnimodo he reditate ad eos peruentura. ſed ſub duabus conditionibus compoſita ſunt. ſi ille mortuus fuerit. ⁊ ſi ad he reditatem vocentur hi qui pactōeꝫ ſecerunt. ¶ Sed nobis oēs huiuſmodi pactiones odioſe eſſe vident̉ ⁊ plene triſtiſſimi ⁊ periculoſi euen tusᵖ quare enī quodā viuēte ⁊ igno rāte de rebꝰ eiꝰ quidā paciſcētes con ueniūtq. ſcd̓m itaqꝫ veteres regulaſ ſancimꝰ oīmō hmōi pacta que ꝯtra bonos mores inita ſunt repelli. ⁊ ni hil ex his pactōibꝰ obẜuariʳ niſi ip̄e forte de cuius hereditate pactū ē vo luntatē ſuā eis accōmodaueritᵍ et in eaᵗ vſqꝫ ad extremū vite ſpacium ꝑſeuerauerit. tūc enī ſublata acerbiſima ſpe. licebit eis illo ſciēte ⁊ iubē te hmōi pactōes ẜuare. qd̓ ⁊ anterio ribꝰ legibꝰ ⁊ ꝯſtitutōibꝰᵛ n̄ erat inco gnitū lꝫ a nobis clariꝰ ē ītroductūⁱ iubemꝰˣ ⁊ enī neqꝫ donatōes taliūⁱ reruꝫ neqꝫ hypothecas penitus eſſe luntatate ꝑtiū nullus eoꝝ alteri eoꝝ de aliquo dando l̓ faciendo aſtringit̉. pactū ergo erat vt dixi de diſponendis rebus per ſucceſ ſionem deuoluendis. Accurſius. m ¶ Queſtionem.i. dubitationem n ¶ Quia adhuc. hec erat ratio quare nō valent. vt. ff. de vul. ⁊ pupil. ſub. l. ij.§. priꝰ. o ¶ Et qꝛ. hec tō equare valeant p ¶ Euentus. ꝓpter inſidias q̄ pararent eius vite ſuꝑ cuiꝰ bo nis paciſcūt. s. ti. i. d̓ fideicō. q ¶ Cōueniūt. vt qͣſi futuri heredes Abſemari. ſed potius aufertur his hereditas. vt ab indi gnis ēt ſi eis deferat̉. vt. ff. de dona. quidam.§. vl. ⁊. l. ſe. ⁊. ff. de is. quibus vt indi. l. ij.§. fi. Item no. hic ar. ẜm quoſdam qd̓ non tenet conceſſio prebende n̄ vacantis vel feudi nondum aperti in domino. vt argu. ff. de iure codictl. l. littere. ſed falſum eſt. ff. pro ſoc. l. iiij.§. de itlo. ⁊ infra. vt actiones ab heredi. ⁊ contra hered. l. i. ⁊. ff. de do. cauſa mor. l. mortis cauſa capimus s ¶ Accommodauerit. ſed ip̄e non poteſt paciſci. vt. jͣ. ti. i. cum donationis ⁊ de pac. conuen. l. hereditas. ⁊ ſic no. qd̓ non poteſt quis facere. alteri tamen conſentit. ſic ⁊ de man. vindic. l. ſi pater. in fi. item fructuarius manumittere non poteſt. vt. jͣ. de vſufrucmatri tn̄ conſentire poteſt manumittenti. vt. jͣ. e. de ma. l. i. ſic ecō tra quandoqꝫ poteſt per ſe quod non poteſt per alium. vt. ff. de ſo. fugitiuꝰ. ⁊ de vi ⁊ vi. ar. l. cum fundus. ⁊. jͣ. de theſauris. l. nemo per ſtipulationem tamen poteſt fieri. vt ſi ꝓmittā tibi bona mea poſt mortem meam. vt. jͣ. vt act. ab her. ⁊ contra her. l. i. ⁊ erit donatio cauſa mortis vel inter viuos. t ¶ In ea.ſ. voluntate v ¶ Conſtitutionibus quas non habemus v ¶ Introductum. per hanc legem x ¶ Iubemus reuertimur ad primum caſum y ¶ Taliuꝫ rerum.ſ. ſic factas propter ſpem ſucceſſionis. vt fuit in primo caſu z ¶ Paciſci.ſ. ſicut dixi ne ſit ꝯͣ. ff. d̓ ꝯͣben. emp. l. rē alienā. ſed vr̄ ꝯͣ. ff. ꝓſo. l. iij.§. d̓ illo. ſo. ibi nō d̓ hereditate certe ꝑſone. itē ꝯtra. ff. de here. ven. l. ij.§. illud. ſol. ibi habundat maxime. itē ꝯtra. ff. d̓ act. emp. ſi quis ſeruum ſol. vt ibi. itē videtur ꝙ pactū huius legꝰ noneſt de futura ſucteſſione. quia tūc eſt de futura ſucceſſione qn̄ id agit̉ vt ꝑ pactū ſucceſſio ꝑueniat ad aliquē. hic vero tale pactū nō inuenit̉ nec enī de eo dubitabat̉ cū ⁊ an̄ Iuſtinianū hocerat certū. vt. jͣ. de col. pactū. ⁊ sͣ. e. l. pactū. ⁊ de inuti. ſti. ex eo. et. ff. de verob. l. ſtipulatio hoc mō. ſed rn̄deo ꝙ eſt future ſucceſſionis.ſ. diſponende que ad eos erat deuoluenda a ¶ Secta.i. nos qͥ ſequimur alios īꝑatores n̄ patim̄. ⁊ fac̄ d̓ aqͣ plu. arcē. l. i. indiē. ⁊. ff. d̓ is q̄ ſunt ſui l̓ alie. iur̄. l. ij.§. dn̄oꝝ.
zum Hauptmenü