Liber VII CCLIIII Incipit liber ſeptimus de vindicta libertate ⁊ apudº conſilium manumiſſione. ¶ Imꝑa. Antho. Tertio Orū qui apud cō ciliumᵇ manumit tuntur. poſt cāꝫ a iudicibꝰ ꝓbatā et manumiſſionē ſecutaꝫ. nō ſolet ſtatus in dubium re uocari ſi dicantur falſaᶜ demonſtra tione liberati. ¶ Imꝑ. Dio. ⁊ Max. aa. Saluſtid Ihil ciuitati romane ſemel p̄ſtite vel addere vel detrahe re ſecundā manumiſſionem potuiſſe certiſſimūᵈ eſt. ¶ Idem. aa. ⁊. cc. Atonite Ec mulierem ꝑ marituꝫ. nec aliū ꝑ ꝓcuratoremᶜ vīdicta manumittere poſſe n̄ eſt ambigui iurisᵍ ¶ Imꝑa. Conſtan. a. Maxi. pre. p̄ Pud conciliū noſtrūʰ l̓ apd̓ conſules p̄tores p̄ſules p̄ſides magiſtratuſue earū ciui tatū. quibus hmōi iusī eſt adipiſci poteſt patronorū iudicio ſedula ſeruitus libertatem. Deᵏ teſtamentaria manumiſſiōe. ij ¶ Iraꝑ. Seue. ⁊ antho. aa. primo Icodicillosˡ maior viginti annis ſeciſſet ꝯfirmatōis tēpus libertati nō nocere certū ē. nec eī ptās iuris ſꝫ iudicij ꝯſidera ¶ Ideꝫ. aa. Phileto tur xteſtamēto defuncti libertates preſtari nō pn̄t heredita ¶ Incipit liber ſeptimus. De vindicta libertate ⁊ apud ꝯcilium manumiſſione. dixit ſuꝑiori libro de relictis pecuniarijs. nunc d̓ libertatibus. ⁊ primo de directis. premittens de his que inter viuos dantur. a ¶ Et apud. ⁊ ꝓ id eſt. Accurſius florentinus Oruꝫ cōcilij id ē p̄ſi dētes. in cōcilio ⁊ diſ fert a iudicio. cū hoc inter ꝯſentientes iu diciū nō. ſꝫ in inuito vt. ff. de ꝟ. obli. inter ſtipulantē.§. i. c ¶. Falſa.i. nō iuſta qꝛ bn̄ ei cātauerat vt ⁊ inſti. q̄. manumitti nō poſ.§. ſel̓. ⁊. ff. eo. iuſta. ſic ⁊. ff. de le. i. ſi fideiuſſor.§. i. ⁊ de in inte. re. l. ij. alij dicū ſpāle fauore libertatis. vt ⁊ falſa cā data nō retractet̉ ſecus in alijs. vt. jͣ. ſi ex falſit inſtru. ꝑ totā qd̓ nō placet cū falſa cā nō ſit cā. vt. ff. de ꝟ ſig. l. pauluſ Ihil certiſſi mū. vt īſti. d̓ inge.§. fi. ſit ⁊ in ſacramēto baptiſmatis vt ſupra ne ſanctū baptiſma rei teret̉ ⁊ in decre. lxviij. di. c. ſicut ⁊.§. qd̓ gͦ. Ec muliereꝫ. ꝓcuratoreꝫ. ſcꝫ ſimpliceꝫ nā ſi ſit factus īrem ſuā bn̄ pōt. ⁊ ſic ītelligūtur iura ꝯͣria. s. de dolo. l. cū ꝓponas ⁊ ff. ſo. ma. ſi vero nego ciū. ⁊. ff. d̓ dona. inter virū ⁊ vxo. qd̓ aūt.§. fi. ⁊ idē in dotalibus qͥs manumittit vir viuente vxore. vt. ff. ſo. ma. l. ſi cōſtante.§ ſi vir nam viri ſunt. vt inſti. quibꝰ ali. li. ī prin. f ¶ Uindicta nec ꝑ aliū modū lꝫ quidā alio mō ꝯcedāt. ſunt aūt multi modi vt inſti. de libertinis.§. multis g ¶ Iuris. qꝛ manumiſſio nō eſt in adminiſtratōe patrimonij. vt. ff. d̓ manu. l. ẜuꝰ furioſꝰ ſꝫ ꝑ filiū fieri p̄t vt. jͣ. cōia d̓ ma Pud noſtrū.i. apud principem nu. l. i. in fi. ⁊. ff. e. l. fur. i ¶ Ius eſt.ſ. ꝯceſſum ſpāli l̓ generali ꝯceſſione. vt in de fenſore ciuitatis habes vt in autē. de defen. ci.§. nulla ⁊ ēt apud ex traordinarium iudicem. vt. ff. e. etiam.§. fi. k ¶ De teſtamentaria manumiſſione. Icodicillos minor. xx. an. nō pōt manumittere ꝓpter le gem eliaſcentiā. vt. jͣ. ti. ij. l. minor. ⁊ inſti. qui ma. nō poſ.§ eadē. fecit aūt hoc teſtm̄ agēs. xxiij. an. ⁊ ꝯfirmauit codicillos futuros qd̓ facere debuit. vt. s. de codicil. ſiue ⁊ poſt. xx. an. fecit codicillos in qͥbꝰ libertatē reliquit ⁊ valet quidē inſpecto iu dicio.i. volūtate habita in codicillis nō ptāte iuris q̄ trahit codicillos ad teſtm̄. vt. ff. de iure codi. ab īteſtato in fi. ⁊ d̓ her̄. īſti. l. aſſe. X teſtamēto. nō adita niſi in caſibꝰ qͦs no. s. de fideicom. l. eam quā. Accurſius n ¶ Non intercidit. qd̓ euenit in crimīe leſe maieſtatiſ vt. ff. ad. l. iul. ma. l. fi. Itē repetundaꝝ. vt. ff. de accu. l. ex iudicioꝝ Itē apoſtatarū ēt manicheoꝝ. vt. s. de her̄. ⁊ ma. l. iij. ī fi. l. retro enī fingit̉ nō habuiſſe factionē teſtamēti. vt. jͣ. ad. l. iul. ma. l. pe. ⁊ fi ⁊. te nō aditaᵐ. vel ſi rei memoria pro pter crimē qd̓ morte nō intercidit damnata eſt. ¶ Idem. aa. Euphoſino Ibertas teſtamēto defūcti data aditaº hereditate ꝯtin git. ⁊ ſi heres ſcriptꝰ ꝑ ī inte grum teſtitutionē abſtinuerit hereditate. tamē nihil ea res libertati ob eſt. ¶ Idem. aa. Anchilao. Um teſtamētoq directā liber tateꝫ pater tuus ſit cōſecutꝰ qͣꝫuis ei heres extiteris friſtra tamē rōes quas tꝑe ẜuitutꝭ geſ ſit vt red das cōpellerisᵗ cū non eaⁱ cōditione acciperit libertatem. ¶ Is autem cui libertas ſeu fideicommiſſaria ſeu directa ſi ratiōes reddidſſꝫ relicta eſt: ante reliqua illata et ea q̄ malo conſilio amota ſunt. ad libertatem non poteſt peruenire. ¶ Sin autem non debitor ex ratiōibꝰ fuerit repertus poſt aditā hereditatē quaſi puramᵗ libertatem conſequitur ¶ Impe. Alex. a. Quintiliano N fraudemᵛ creditorum teſtamē to dato libertates: quamuis debitori heres qui ſoluendo non ē extiterit. per legēeliaſcētiā nō valēt ¶ Impe. Gor. a. Piſiſtrato. I hereditas eiꝰ a quo teſtamēto dicis te eſſe manumiſ ſum ob es alienū ſpernit̉. ab heredibꝰ cōſeruande libertatis gratia non iniuſta ratione creditoribus hereditarijs ſatisˣ offerensʸ iudi cium teſtatoris obſeruari tibi poſtulabis: maximeᶻ cum id etiam a diuo Marco cōſultiſſimo principe inſti. d e here. ab inteſta.§. per contrarium Ibertas. adita hereditate ēt ab vno herede ⁊ hoc ſi pute eſt relicta. vt. ff. e. teſtamēto.§. teſtamento p ¶ Obeſt. vt ⁊. ff. e. ſciendū ⁊ de mino. ⁊ ſi ſine.§. antepe. ⁊ de fideicō. liber. cum quaſi.§. ſi quis ſeruum Om teſtam̄ to directam ⁊ pure. r ¶ Compelleris. nā e ius qd̓ in ſeruitute fecit nō cogit̉ reddet̉ rōem tꝑe libertatis. vt ⁊ s. an ſeruꝰ ex ſuo fa. l. fi. ⁊. ff. de neg. geſ. l. cū actū. ſed ꝯͣ eſt. s. de pet. here. l. fi. in fi. ſꝫ ibi ſpāle. qꝛ ⁊ alid̓ ꝓ eo inducit̉ ibi s ¶ Cum nō ea ſub audi. maxime nā ⁊ ſi ea conditio appoſita eſſet. nec eſſet adimpleta ⁊ ſic remāſiſſet ſeruꝰ idē eſſet. aꝫ. nā non habet tunc here dem. vt s. cōia d̓ ſuc ceſ. l. ſeruus t ¶ Quaſi puram. vt. ff. de ꝯdi. ⁊ demō. Iulius paulus ſed lꝫ debi tor in pecunia non inuenitur. Nonne ſaltem de facto debet domi no oſtendere rationem duo enim videntur coniungi illi qui rationem reddere debet. ꝙ inſtruat dominum ⁊ computet cū eo Item̄ qd̓ reddat reliqua. vt. ff. de condi. ⁊ demon. cum ſeruus ⁊ ſ. qͣꝫuis. ⁊ de ſtatuliber. ſi ſtatulibera. rn̄. tenetur adhuc dominum iuſtrusne ſecundum quoſdam anteqͣꝫ ſit liber. quod non placet. ſed dic ꝙ ſi qua ſunt reliqua tunc vere due inſunt in ea ꝯdit̉. ſi ve ro reliqua non ſunt nulla conditō eſt. ⁊ ideo libertas pura. ſimile eſt in interdicto vnde vi. nam ibi non veniunt mobilia per ſe. veniunt tamen cum immobilibus. vt. ff. d̓ vi ⁊ vi. ar. l. i.§. ſi fundus ſic ⁊ nomina veniunt in iudicio fa. herciſ. cum rebus corporalibꝰ non per ſe. vt. s. fa. her. ea que. ſic ⁊ ſi ſeruus cortumpatur corꝑe tantum non habet locum actio ſerui corrupti qui ſi corrumpat̉ ⁊ animo ⁊ damni corporis venit extimatio in actione ſerui corru pti. vt. ff. de ſeruo. cor. l. in hoc. Item aliud exemplum. ff. de libe. le. l. petitor. Item cum emptor conuenitur ⁊ vincit nec ſumptus repetitur cum autem vincitur ⁊ ſumptus repetit. vt no. jͣ. de euic. l. i. in fine. N fraudē. nō valent. vt. ff. e. ſi qͥs locuples. ⁊ exigit̉ fraus ⁊ effectus in directis ⁊ in fideicōmiſſaria ſolus euentꝰ. vt. jͣ. qͥ manumit. non poſ. l. i. ⁊ fi. C 5
zum Hauptmenü