Liber II LXXVI autem ꝑperam in queſtione ſeruoꝝ quidam venientes ſui animi crudelitatem exerceant non aliter concedi eis qui queſtiones ſeruorum expoſcunt ad hoc venire: vel a iudicibus audiri niſi prius tactis ſacroſanctit ſcripturis deponantᶠ ꝙ non odio ſer uorum vel propter offenſas coheredumᵍ ad hoc venerunt. ſed quia aliter rerum hereditariarum veritatē exquirere vel oſtendere non pn̄t. In auc̄. de his qui ingre. ad appel. in ſine. colla. v. Oc ſacrameutūⁱ CON hodie remittit̉. quū in initio Ciuret nihil ſe calūmnioſe in toto negocio exigere. ¶ Idem. a. Iuli. p̄p̄. Um ⁊ iudices nō aliter cau ſas diximere ꝯceſſimus: niſi ſacroſanctis euāgelijs ꝓpoſ ſitisᵏ ⁊ patronosˡ cauſax in omni orbe terrarum qui romano imperio ſuppoſitus eſt prius iurare: ⁊ ita per ferre cauſas diſpoſuimusᵐ: neceſſarium duximus preſentem legem po ſil̓itudine ſupplicij. vt. jͣ. de accu. l. fi. Tertio. qꝛ cuiuſlꝫ ꝑmittit̉ redi mere ſanguinē ſuū. vt. ff. de bo. eo. l. i. ſꝫ certe pͥma nō ob. qꝛ nō eſt ſil̓itudo aliqͣ.ſ. in effectu exigēdi quū publicā faciūt penā fiſco inferri. p̄uata faciūt dari actori. It nec ſcd̓a. qꝛ non ſolū ſil̓itudine ſupplicij. ſꝫ et iā hͦ iureiurādo ꝯpoſcit̉ caluniator. nec tertia. qꝛ lꝫ p mittat̉ redimere ſan guinē trāſigēdo. non tn̄ calūmādo. fac̄ etiā ꝓ. M. ff. de bo. li. l. qui cū maior.§. ſi pr̄is. v. bi etiā calumioſa per mittit̉ accātio Itꝭ ꝓ eo ꝙ ad accuſanduꝫ admittūt̉ ꝑſorte minus legittime vt ſeruoꝝ ⁊ minoꝝ. ⁊ qn̄q qͦꝝ voces alias nō ad mittunt̉. vt. jͣ. de auc̄. p̄ſ. l. claꝝ. ⁊. ff. de accu. l. ij. ⁊. l. qͥ accāre. c ¶ Incūbit vl̓ ꝓdu centi vel eꝯͣ. vt. jͣ. de x ha. iubemus. d ¶ Cōpeſcit̉. item ⁊ alijs duobꝰ modis.ſ. pena pecuniaria ⁊ me tu infamieqn̄ꝫ. vt inſti. de pe. teme. liti. circa prin. e ¶ Ne aūt. calūnioſam ꝓbationū eractōeꝫ ꝯpeſcuit. nūc tormē toꝝ calūnioſam exactōneꝫ ꝯpeſcit. vel aliter ſup̄ de iuramento pro bbationem exigentis ab alio fieri. tunc de iurammnio probantis. ſed per ſeruorum alienorum queſtionem. quarit̉.n. qn̄qꝫ a ſeruis vt. jͣ. de queſti. l. i ⁊. l. interrogari. ⁊ dic qͥd ſit queſtio. vt. ff. ad ſill̓. l. i.§. queſtionem f ¶ De ponāt.i. affirmēt. vt ponit̉. jͣ. de teſta. hac conſultiſſima. cir ca finem. g ¶ Coberedū. ſi forte de ſeruis bereditarijs inter heredes q̄ſtio poſtulet̉. vt. jͣ. de q̄ſtio. l. fi. h ¶ Ueritatē. vbi gͦ veritas alit̓ patefieri nō p̄t admittiˢ poſtulā tis deſideriū. ſic. ff. ſi qͥs cau. ſi cū i. rn̄. ⁊. jͣ. deap. eos.§. ſi qͥs. ⁊. C. de tem. ⁊ re. ap. ꝑ hāc. in fi. ⁊ ad. l. cor. de fal. l. vbi. ⁊. l. falſi. ⁊ quō ⁊ qn̄ iu. auc̄. qͥ ſemel. ibi ꝑqͥſita veritate ⁊c̄. ⁊ sͣ. de bere. ⁊ manich. l. qm̄. in fi. ⁊ faciūt hic ꝙ minoriuret de ꝟitate dicēda. vt dixi. sͣ. de edē. l. is apud quem. Oc ſacr̄m. qd̓.ſ. fiebat pluries qͦtiens exigebant̉ aliq̄ pro batōes etiā in media cā. vt in auc̄. de is qͥ ingre. ad ap.§. fi. col. v. vn̄ hec ſumit̉. ſꝫ videt̉ etiā pluries iurari debere. vt. ff de dam. inf.x. qͥ bona.§. pe. So. illa corrigit̉ ꝑ hāc. vel ibi exͣ iudiciū. hic in iudicio. Itꝭ ꝯͣ in auc̄. de teſti.§. qꝛ vero ſepe. in fi. ſa colla. vij. v bi in medio iuratur occaſione ꝓbationū. ſed ibi de alio iuramento dicit. K Om ⁊ iudices ꝓpoſitꝭ. ſꝫ nō tactꝭ. vt. jͣ. tit.i. l. tē nō nouā. in pͥn. nā de illa fit h̓ mētio q̄ fuit facta an̄ iſtā. lꝫ poſterior ſit in ordine. ſic etiā alias ꝓponunt̉ ſꝫ nō tāgunt̉. vt. sͣ. d̓ ep̄i. ⁊ cle. auc̄. ſꝫ iudex. quū.n. iurat in pͥncipio qn̄ ſit iudex ꝙ omīa rite iudicabit. nō oportet ꝙ dus iuret. vt in auc̄. iuſiurā. qd̓ p̄ſ. ab his. §. ⁊ equus. coll. ij. l ¶ Patronos.i. aduocatos. m ¶ Diſpoſuimꝰ. vt. jͣ. ti.i. re nō nouā. j. pr̄oni. nere per quam ſancimus in omnit bus litibusⁿ que fuerint poſt preſen tem legem inchoate. non aliter neqꝫ actorem neqꝫ fugientemº in primor dio litis exercere certamina. niſi poſt narrationemᵖ ⁊ reſponſionem antequam vtriuſqꝫq partis aduocati ſacramentum legittimum preſtent. ipſe principales perſone ſubeant iuſt iurandum ⁊ actor quidem iuretᵗ nō calumniandi animo litemᵍ mouiſſe ſed extimando bonam cauſam habere. Reus autem non aliter ſuis allegationibus vtatur niſi prius et ipſe iurauerit ꝙ putans ſe bona inſtantiaᵗ vti ad reluctandumᵛ peruenerit. ⁊ poſtea vtriuſqꝫ partis viros diſertiſſimos aduocatos ſecundum quod ante diſpoſitumˣ eſt a nobis iuramentum preſtare ſacroſanctis videlicet euangelijs an̄ iudi cem poſitis. In auten. de his qui ingre. ad ap. in fi. col. v. N iſto iuramēto adij CON ciēdū ē nullā in tota lite exacti n ¶ In oībꝰ litibꝰ. ꝰ. M. ſꝫ ip̄e ad pecuniarias cauſas reſert. vt ff. de ꝟ. ſig. l. litis nomen o ¶ Fugientem.ſ. reū p ¶ Narratōeꝫ.i. dicere poſt li. ꝯt̓. vt. jͣ. de li. ꝯte. l.i. ſꝫ certe īmo. in pn. debēt fieri. vt. jͣ. e. l. fi. q̄ ē ꝯͣ. So. ſatis d̓r fieri p̄mordio ſi ſtatī ꝑ fiat vt. sͣ. ꝓx. ⁊. ff. ſi cer. pe. l. lecta.§. dicebā q ¶ An̄qͣꝫ vtriuſqꝫ. ꝑ hoc apꝑ et aduocatos ꝑtes nō debe̓ int̓roga tōibꝰ vel rn̄ſionibꝰ in ſtruere. qꝛ pͥus fiūt qͣꝫ ip̄i aduocati iurent. vel aliqd̓ offm̄ habeāt in cā t ¶ Et acloriuret ſic gͦ pͥuſ iurat actor quā reꝰ. nec ob. qd̓ d̓r. in ſti. de pe. te. li.§. i. vbi p̄ ponit̉ de ſacr̄o rei. nō enī eſt ordo ſcripture ſeruādus. vt. ff. de ſo. nec.n. ⁊ de pecu. le. l. qͥdā. ⁊ inſti. d̓ pe. te. li.§ i. nec ob. qd̓ ibi dic̄ p̄us. qꝛ ibi intelligi iurat reus pͥus.ſ. qͣꝫ audiat̉ in ꝓceſſu cāe nō aūt p̄us qͣꝫ actor vt hͦ dic̄. ⁊ pꝫ. ff. de fuxei. l. iuſiurādū.§. p. ⁊. ff. de act. ēp. iul̓.§. offerri. ſꝫ qͥd in duplicibꝰ iudis cus. Rn̄. qͥlꝫ iurat vt actor ⁊ vt reus. vt. ff. fa. her. l. int̓ coheredeſ §. qͥ familie. Sꝫ qͥs p̄or d̓r. ff. de iudi. in tribus. ⁊. l. ſe Itē q̄ro ſi peto. x. ⁊ tu ꝯfiteris di bitu ſꝫ exceptōne pac ti oppoīs. qͥs pͦ iurat. videt̉ ꝙ excipiēs. vt. ff. de excep. l. i. ſꝫ puto ꝯͣ vt originalis cā inſpiciat̉. vt. ff. d̓ dona. qͥ id qd̓. s ¶ Mouiſſe. vel mouere. vt. ff. fa. her. int̓.§. qͥ fumilie. Itꝭ an remitteret̉ hͦ iuſiurādū ꝑentibꝰ ⁊ pr̄onis. olī ſic. vt. ff. de iureiur. l. iuſ iuran.§. hͦ iufiurandū. hodie nō ẜm qͦſdam. vt. jͣ. e.§. ſꝫ qꝛ. Aꝫ. ꝙ ſic quū nō inueniat̉ correctū. vt. C. de ap. p̄cipimus. in fi. Ite an in cā ap. iteꝝ iurādū ſit. P. ⁊ Aꝫ. ꝙ non. vt in auc̄. de is qͥ ingre. ad ap. §. fi. col. v. ⁊ ꝓ eo faciūt iura omnia q̄ inducunt̉ ꝙ cauſa appellati onis ſit eadem cum prima. vt. ff. de iudi. ꝓponebat̉. ⁊. jͣ. ne in vna eadē cā liceat tertio ꝓuo. l. i. Io. ꝯͣ. ⁊ ꝓ eo. jͣ. de iudi. ꝓperādū.§. īs oībꝰ. ⁊ in auc̄. vt liti. iurēt. in pͥn. col. viij. ⁊. ff. de dā. infec. qͥ bōa.§. pe. Itꝭ qͥd ſi triēnio finita ſit iudicij inſtātia. Rn̄. iteꝝ iurati. Itē di cit Io. ſi in medio triēnij ſit iudex mutatꝰ qd̓ forte nō ē veꝝ quū er eiſdē actibꝰ iudicet̉. ff. de iudi. mortuo. ⁊. l. ꝓponebat̉. ſꝫ ꝓ eo fac̄ ff. ii. ſol. cū a p̄tore. Itē in auc̄. de teſta.§. qꝛ ꝟo. col. vij. vbi dic̄ ma litiā litigatoꝝ terreti. Itē ⁊. jͣ. de iudi. ꝓperā.§. ſin āt. in medio. Itē qͥd ſiactio mutet̉ patiete reo ſꝫ nō cā. Rn̄. nō iurari iteꝝ quū ſuper facto magis quā ſuꝑ actōne iuret̉ ẜm. H. lꝫ Azo. ꝯͣ. vt dixi. sͣ. d̓ edē. l. edita. Itē qͥs iurabit qn̄ agit ꝯuictus ꝯͣ volūtatē. vt. ff. de libe. cā l. iij. ⁊. iiij. ⁊ de ap. no tm̄. Rn̄. qͥ agit quū magis ꝓpt̓ ſuū dedecus vi tandū agat. vt ibidē d̓r de libe. cā. t ¶ Bona inſtātia. cauetibi. qꝛ reꝰ nō dꝫ iurare rē ſuā eſſe vel ſe igͦ rare rē ꝑtinere ad actorē. nā ⁊ ſi ſciat rē ꝑtīere ad actorē ſi tn̄ iuſtā cāꝫ hēnt ſubeūdi iudiciū vt euictōis n̄ deierat vt h̓. ſecº in actore di co. vel ſi vult reꝰ p̄t ꝯfiteri rē eē actoris. ⁊ nihilominꝰ aget de euicti on. vt dixi. ff. de ne. ge. at qͥ naͣ.§. cū me. v ¶ Ad reluctandū.i. ad defendendū. v ¶ Et poſtea.ſ. ſancimus. x ¶ Diſpoſitu eſt. vt. jͣ. de iudi. l. rem nō nouā. ⁊ lege h̓ auc̄. in ſto iut amento y ¶ In aup de his qͥ ingre ad ap. ⁊c̄.
zum Hauptmenü