I ẜui vr̄i inſciētibꝰ vob̓ vl̓ etiā ꝓhibētibꝰ furt ī arbores a cecider̄tᵇ quibꝰ etiā ꝓpria pe na iuxta legē ſaltuiᶜ datā fuerit p̄ſtituta. fruſtra veremī ne ex ꝑſona eorū vltra noxe deditōeꝫ ſitis obſtricti quū ex delictꝭ ẜuoꝝ dn̄i ignorantes vl̓ ꝓhibētes ſi noxali actōe ꝯueniāt̉ ita ꝯdēnari debeant. vt aut noxe dedere. aut ꝯdemnatōeꝫ ſufferre habe ant in ſua poteſtateᵈ. ¶ Imꝑa. Diocl. ⁊. Max. aa. cc. Eutichio. Iue ẜuū plagij placeat accuſareᵉ ſolēniterᶠ p̄ſidē ꝓuin cie adire nō ꝓhiberꝭ. ſiue do minū eiꝰ ſolicitati ẜuiᵍ noxaliʰ iudicio vl̓ furti maluerꝭ ꝯuenire. ſuā tibi notōeꝫ preſes ꝓuintie ꝯmodabit. nō ignorāſ ꝙ ſi dn̄m elegerꝭ. ⁊ eo nō ꝯſentiente qd̓ intēdis ꝯmiſſuꝫ ꝓbauerꝭ. vl̓ noxe dedēde vl̓ dāni ſartien di ac pene p̄ſtāde habeat facultatē. ¶ Idem. aa. Soſio. I ẜuꝰ ignorāte dn̄o vl̓ ſciēte. ⁊ ꝓhibere nequeunte res tuas rapueritˡ. dn̄m eiꝰ apd̓ p̄ſidē ꝓuincie. ſi nec dū vtilis annꝰ exceſſit qͣdrupli. qd̓ ſi effluxit tempꝰ ſimpli noxali iudicio ꝯuenire potes ¶ Quiᵐ ſi noxe maluerit ẜuū dede re. nihilominꝰ cū ip̄o qͣꝫtū ad eū per uenit exꝑiri nō ꝓhiberisⁿ. Nā ſi eo ꝯſcio ⁊ ꝓhibere valēte. detracta noxe deditione. ꝯuentꝰ ad ſūmā ꝯdēna tiōis ſoluēdam oīno ꝯpellendꝰ eſt ſi quis te. li. eſſe iuſ. fue. l. i. in prin. ⁊ fac̄ ad. l. iſtā. ff. d̓ fur. ẜui. ⁊ ſi. et ff. de noxa. ſi ẜuꝰ legatꝰ ⁊. ff. de mino. l. veꝝ. ⁊ de ac. ⁊ ob. ſerui. ⁊. ff. d̓ condi. fur. qd̓ ab alio. Iſerui. arbores cuiuſdam extranei. b ¶ Quibꝰ.ſ. arboribꝰ vl̓ filiꝰ. vl̓ dic.ſ. ẜuis ⁊ quibuſlibꝫ dānū tale dantibus c ¶ Saltui. id eſt loco vbi erāt arbores. ⁊ dic ꝙ erat penadu pli dāni dati ꝯputato p̄cio arboꝝ i. ligꝭ noꝝ manentiū ⁊ hoc ꝑactōeꝫ arbo. fur. ce. vt. ff. arbo. fur. ce. l. furti.§. fi. ⁊. l. ſe. l̓ dic ciues illiꝰ loci ſtatuiſſe penā ꝯͣ eos qͥ arbores cederēt. vl̓ ſal tui dicit ꝓpt̓ nili aggeres. vt. jͣ. de nili agge. nō rump. l. i. d ¶ Ptāte. vt et. ff. e. l. i. ⁊. ij. in. prin. Et ſcias ꝙ noxe deditio eſt in ſolutiōe. ſꝫ dā nū eſt in obligatōne ⁊ ꝯdēnatione vt. ff. d̓ re. iud. l. miles.§. i. et inſti. de offi. iud. ī prī. Iue accuſa re. ſcꝫ ex. l. fauia. de plagi arijs que hꝫ locuꝫ qn̄ filiū tuū hic ſubtraxit ſeruus ⁊ celauit. ⁊ ideo accuſat̉ ſeruꝰ qꝛ corporal̓ pena im ponit. vt. jͣ. ad. l. faui de plagi. l. fi. alias ꝯ vt. ff. de accu. l. hos.§. omnibꝰ dn̄is etiaꝫ hic ꝓ eo poterit allegare vt. jͣ. de accuſa. l. ij. f ¶ Solenniter. in ſcribendo ⁊ libellū proponendo vt. ff. de acculſa. libellorum. g ¶ Serui.ſ. nomine. h ¶ Noxiali.ſ. ſerui corrupti vl̓ filij corrupti. vl̓ dic furti. vt. jͣ. ad l. fa. de pla. ſi quis ſeruū ⁊ hic ſubijcit. i ¶ Facultatē vt. s. l. ꝓxima. Iſeruus. ꝯuenit̉ dn̄s ex delicto ſerui aut eū noxe dedat. aūt inquantū ad eū ꝑuenit. aut in ſolidū ſine noxe deditione. qͦs tres caſus ponit hec lex. annectit ⁊ quartam. vbi ipſe ſeruus conuenitur. l ¶ Rapuerit. ei ſic habet locū actio vi bo. rap. vt. jͣ. vi bo. rap. l. de his. ⁊. ff. e. l. ij. in prin. accur. m ¶ Qui.ſ. dominus. n ¶ Non prohiberis vt ⁊. ff. de vi ⁊ vi ar. l. i.§. familie. ⁊. ff. de pec. licet.§. ex cauſa. o ¶ Cōpellendꝰ eſt vt ⁊. ff. e. l. ij. circa principiū. p ¶ Debes ⁊ corꝑal̓r puniet̉ vt. jͣ. ad. l. iul. de vi. ſi criminis. I tibi ancillā tuam. r ¶ Seruus alius. s ¶ Seruum.ſ. illum. t ¶ Liberum.ſ. te. v ¶ Ciuile ſecus in criminali vt. s. l. proxim. Item hoc ciuili re¶ Sane ſi crimīs publici accuſatōnē ꝓpter vxorē tuā a ẜuo raptā intēdēdā putauerꝭ. nō ꝯͣ dn̄m ſꝫ ꝯͣ eū ſer uum quē facinꝰ ꝯmiſiſſe ꝓponis hāc inſtituere debesᶠ ¶ Idē. aa. Menophilo. Itibi ꝑ furtuꝫ nec manifeſtū ancillāq ẜuꝰʳ ope ꝯſilioqꝫ dn̄i cū alijs rebꝰ ſubtraxerit. quū inter ſeruūᵍ ⁊ libeꝝᵗ ciuileᵛ iu diciū nō poſſit ꝯſiſtere. euꝫˣ ob hoc delictū dupli penali actōe ⁊ d̓ rebus ꝓprijs vēdicatōe vl̓ ꝯditione ꝯueni re potes. Ad exhibendumꝰ. xlij. Imꝑ. Ale. ā. Creſti militiI dn̄iuꝫ ancille de qͣ agis ad matrē tuā ꝑtinuitª. nec iure ba pr̄e tuo venūdata eſt. eiuſ qͣꝫ ꝓprietatē tibi vēdicare ꝑatꝰᶜ es. p̄ ſes ꝓuīcie exhiberi eaꝫ iubebitᵈ. vt apd̓ iudicē d̓ rei veritate querat̉ᶠ. ¶ Idē. a. Sophiro. Ictimīs alicꝰᵍ reꝰ ẜuꝰ poſtu lat̉ᵇ ꝑ ad exhibedū actōeꝫ ꝓ duci a dn̄o nō cęlari debet. ¶ Idē. a. Fericiſſime. Eqꝫ ad exhibendū actio. neqꝫ ꝓprietatis vēdicatio ſi nē ꝯpetitᵏ. ꝓpterea ꝑempta eſt ꝙ aliqn̄ aduerſꝰ te ad exhibēdū acti one aliter ꝓnūciatūˡ ē. qꝛ ꝯmutatio ne litis aliena res incipit eſſe. On ignorabit iudex inſtru mēta tui iurꝭ. q̄ penes diuer ſam ꝑtem fuiſſeⁿ p̄bauerꝭ ſi gulariter. vt. s. de iudi. l. ſeruus. ſed fallitis. vbi cauſe fi. l. fi. ⁊. ff. de iudi. vix. x ¶ Eum.ſ. dominum. accur. y ¶ Cōditōe in hoc qd̓ ad eū ꝑuenit ẜm. I. ⁊. H. vt. ff. de ꝯͣdi. fur. l. iiij. ⁊ ſe. ⁊ debes alteram eligere quū ambe ſint rei ꝑſecutorie. vt ff. de regu. iu. l. nemo §. quotiens. z ¶ Ad exhibēdum qꝛ in rei vē. d̓ qua di xit. ⁊ etiā alijs multꝭ opꝰ eſt hac actiōe. iō de es dicit. vt. ff. e. l. i. ⁊. l. ij.§. eſt aūt. I dn̄ium. ꝑnauit. ꝑ ꝙ ꝑ ſumit̉ ad te ꝑtinere vt. jͣ. de ꝓba. ſiue poſſidetis ⁊ ſub audi hic maxīe. nam ⁊ ſi alia cā vellet pete re ancillā. eēt hͦ actō p̄ābulatoria. vt. ffel. i. accur. b ¶ Nec iure quia nll̓m tibi fecit p̄iudi ciū ſꝫ quantū ad con trahētes ſic ⁊. jͣ. de bo nis ma. le. l. i. ⁊. jͣ. d̓ iu re. do. l. ſi mater. ⁊. ff. ꝯtrahen. emp. l. rem alienam. c ¶ Paratꝰ es. quuꝫ ei n ſucceſſiſſes. alio quin non audieris vt. s. de rei ven. cum a matre. d ¶ Iubebit. ſūma tim cognita vēditōe ⁊ dominij cauſa. vt. ff. e. l. ij.§. iudex. et.§. ibidē. e ¶ De rei veritate .i. do minio. f ¶ Querat̉.ſ. pleſtarie ꝑ ꝓbatōeꝫ teſtiū et inſtrumentoꝝ forſan ⁊ ꝑ qōem ancille vt. jͣ. de qͣonibꝰ. qͦtiens ⁊. l. hͦ ꝙ placet ⁊. jͣ. de libera li cauſa. l. eā. ſꝫ ſecus quū in liberali cauſa de dominio eſt incertuꝫ. vt. ff. de queſtionibus. de minore.§. fi. Icriminis.i. delicti. h ¶ Poſtulat̉. actōe noxali ꝓpoſita ꝯͣ dn̄ium vt. ff. e. l. iij. ſi quis nō intelligas ſi accuſat̉ crimīalit̓. qꝛ nō ꝯpetit ad exhibendū actō niſi interſit pecuniariter. vt. ff. e. ſi liber homo. ⁊ l. de eo.§. i. de quibus aūt criminibꝰ poſſit accuſari ſeruꝰ. dicit̉. ff. d̓ accu. l. hos accuſare.§. omnibus. i ¶ Produci.i. exhiberi. Eqꝫ ad exhibendū. ſi nunc ꝯpetit ꝓpter p̄ſefitē poſſeſſionē adderſarij. l ¶ Pronūciatū eſt. qꝛ fuit reus abſolutꝰ. m ¶ Litis.i. inſtantie iudicij. ⁊ dic caſuꝫ ꝙ primo non poſſidebat nunc vero poſſidet. vt. ff. de excep. rei iudi. l. ſi quis. ⁊. l. ſi reꝫ ⁊. ff. rēra. ha. l. ꝓcurator. t. ff. de rei ven. l. ſin aūt.§. i. ⁊. d̓ noxa. ſed ⁊ ſi ⁊ d̓ iureiuran. l. qui iuraſſe.§. fi. ⁊ potes hic querere vt ⁊ ibi. vel pone ꝙ primo non eram dominus. nunc ſum. quia extitit conditō reſ mihi legate. vt. ff. de excep. rei iu. ſi mater.§ tandem vel alio modo queſiui dominium vt. s. de peti. hete. l. hereditas ⁊. ff. e. de eo.§. ſi quia. ⁊ ar. ſi ſe. in inte. re. po. l. ij. vel tercio. pone qꝛ qui primo egit nomine meo non habebat mandatum. nūc habet vt. ff. de excep. rei iu. l. ſi is.§. ſi te. ⁊ diſtingue hic qꝛ ſi ago in rem vel in ꝑlo