Seite
Liber vel contrarium quā debeat vel ī pͥiudiciū alteriꝰ ꝑtis: ꝑtes ꝯͣdicere poſſūt ⁊ ap de reſcrip. ex parte. Ber. pellare. C. de rela. l. j. ⁊. ij. ⁊ hic. Si aūt tūc nō appellauerit poſtea cū pͥnceps Nterpoſita. Capitulum famoſum: ⁊ multum allegabile. ⁊. h. d. reſcripſerit nō poterit appellare. ij. q. vj.§. biduū. ī fi. qꝛ approbaſſe vr̄ appella principium vſqꝫ ad.§. idem. Ab. ſi. tionē: vt hic. ⁊. ff. qn̄ appel. ſit. l. i. i. rn̄. ⁊ qꝛ hoſpitalarijs ignorātibꝰ relatio fcā f Probabili. tali que ſi foret probata reputaretur legitima. sͣ. eo. vt de fuit nō tenuit relatio qꝛ exemplū relationis oſtendi dꝫ litigatoribꝰ dicūt leges bitus. ⁊. c. cum ſpeciali.§. i. p̄dicte. de ꝗbus hic ſit mentio­g Eſſe ueram. ſi. sͣ. eo. gnificante. Prīo po­de teſti. ex parte ade. ⁊ sͣ. M nitur appellantis narra­proceſſu ad nos relationem tranſ­eo. tit. proxi. cū. i. ⁊. a. ar. epiſcopi noſtras ſuꝑ hoc ad quoſ­tio. in ſecūda cauſe commiſſio ꝯtra. sͣ. de offi. dele. cum miſiſſe noſcūtur: cū iuxta legitimas dā iudices certa ratione ſuſpectos cauſa. ⁊ sͣ. eo. vt debitus ibi. Ideoqꝫ. Ab. ſi. ſanctiones quotiens relaturum ſe lr̄as impetrauit: dictus epiſcopus a Poſt citationeꝫ: certe nec ⁊..c. dilecto. iudex quilibet pollicetur: illico liti vti noluit lr̄is ſic obtentis: petēs nō ante citationeꝫ nec poſt debuit h Niſi hoc ſe offerens. gatoribus apud acta conſultatiōis obſtante lapſu āni ad proſecutionē ep̄s moleſtari ſuꝑ poſſeſſōe car huic v̓bo ſignat̉. ꝯͣ. sͣ. de exemplum edere teneatur. nificij lite pendente ſi ip̄e poſſi appella. admitti. Ideoqꝫ māda teſti. ex parte ade. ꝗa ille debat cū capitulū ſuꝑ h̓ cōueni adā obtulit ſe probaturū T Dem archiepiſcopo archi. ⁊. g. mus: quatenus ſi de inhibitioneᵉ hu ret ep̄m. vn̄ pꝫ ꝙ erat in poſſeſ nec fuit admiſſus ⁊ ante canonico turon̄. iuſmodi ⁊ premiſſis cauſis appel. ſiōe de qͣ nō debuit eijci lite pē ſnīam ⁊ tn̄ in cā appella. Si ante litem conteſtatam circa vel earum altera conſtiterit: reuoca dēte. sͣ. vt lit. pē. c. i. ⁊. ij. xvj. q. dꝫ probare cām appella­principale negocium iudex aliꝗd in to in irrituꝫ ⁊ cetera: vſqꝫ attentatū: iiij. volumus. vnde male pete tionis verā fuiſſe. Solue nouat vel dieꝫ aſſignatā ſine cā pͥue in iaꝫ dicto negocio iuxta priorū ꝯti bat capitulū vl̓ ſi capitulū poſ hoc ẜm quod ibi dixi. Ex nit licite appellatur. Et ſi procura­ſideat agēs ꝯͣ ep̄m ne inꝗetare nētiā litterarū ⁊c̄. T Dem. h̓ enim apparet apertuꝫ tur adhuc nō poterat īplorare tor datus ad impetranduꝫ ſuper ap Ad iuſtificandaꝫ appellationeꝫ grauamē ꝙ oppono cām offm̄ iudicis lite nō ꝯte. vt. jͣ. ſe ꝓbabilem ⁊ eā offero me pellatione non ſeruauit formaꝫ mā ex cā interpoſitam probare oportet quit̉. qd̓ magis vr̄. ꝓbaturū ſi nō admittor: cauſe veritateꝫ corā iudice ad quem dati auditur appellās etiā poſt ānū. b Preſertim.i. maxime: ꝗa ⁊ iō ſufficit hoc ꝓbare in niſi fuerit coram iudice a quo obla­Ignificāte aurelian̄. epiſcopo C nec poſt litē ꝯteſt. debuit ei au­cā appellationis: qꝛ hoc ꝓ ta probatio ⁊ reiecta. h. d. ſingulari nos noueritis accepiſſe: ꝙ cuꝫ ferri poſſeſſio ſi ip̄e poſſidebat bato ſatis probatur gra­decanus ⁊ capitulum magd. ipſum ter vſqꝫ ad.§. eidem ſed verius vr̄ ꝙ capitulum poſ uamen qꝛ ꝑinde habetur ſidebat vt dixi. ſuper eo ꝙ dicebant alibi quā in ſtal Nterpoſita appellatiōe ex cau ac ſi cā allegata quaꝫ vo c Preuenire. qd̓ facere non ¶ſa probabiliᶠ: non ſufficit ap­lis decani ⁊ capituli predictorū car lo ꝓbare eēt vera ⁊ me re poterat: qꝛ pendente dilatione pelleret: ſecꝰ eſt cū ſimpli nifices carnes vendere non debere pellanti probare ꝙ ex cauſa huiuſ iudicis offm̄ ꝯquieſcit niſi ꝑtes citer cām allegat qꝛ tūc coram iudicibus auc. ap. conueniſ­modi prouocauit: ſi eam non doce ꝯſentiant. C. de dila. ſiue ꝑs. vr̄ id qͣſi malicioſe feciſſe. ſet: petentibus tandem decano et at eſſe veramᵍ: niſi hoc ſe offerens ex cā tn̄ mutat̉ dilatio quando vnde illam cām teneat̉ cap. nominatis iudicum officiū im­qꝫ. ff. de arbi. diē aūt. in fi. ⁊ ar probaturum: non fuiſſet admiſſus. ꝓbare veraꝫ fuiſſe. ar. sͣ. gu. ff. d̓ re iudi. ꝙ iuſſit. ⁊. sͣ. e. plorādo: vt cuꝫ idē ep̄s poſt citatio Eidemˡ quoqꝫ ꝑmittitur: ſi non eo. ſuꝑ eo.§. ſi autem ad­cū ceſſante. ar. ⁊ eſt notabile ꝙ nemª carnes in ſtallis alijs vendi fe uerſa. De hac materia recipiatur app. eius a iudice nec ab iudex data donatione nihil fa plene dictū ē ī decre. ex ꝑ ciſſet: qd̓ per eū ſuper hoc factū fue aduerſario approbetur ſuper proſe cere poſſet ante terminum alte te ade. ⁊ sͣ. de excep. oliꝫ. rat in ſtatū priſtinū reuocarent. pro cutione appella. per procuratorem ra parte inuita. Eidem quoque. parte ipſius fuit propoſituꝫ ꝙ cūlis ad impetrandum et contradicen­Si appellatio nō fuit re­d Super hiſ. nō.ſ. ꝙ iudices preſertī nonᵇ fuiſſet ſuꝑ negocio con lite non ꝯteſ. reducere volebāt dum conſtitutum litteras impetra cepta a iudice vel appro­teſta. locū imploratio huiuſmodi n̄ capitulū in p̄ſtinū ſtatū: vt car­re: licet pars altera per ſe vel per ꝓ bata a parte ſufficit ap­nifices nō venderēt carnes ali hēbat: adijciens ꝙ. cuꝫ de conſenſu curatorem idoneum iudiciuꝫ ſuper pellanti/ mittere procura bi ꝙͣ in ſtallis capituli qd̓ face­torē ad īpetrandū ⁊ ꝯͣdicē partium corā dictis iudicibus ad li­hoc apud ſedem apoſtolicam reci re nō debeant cum adhuc poſ duꝫ lꝫ pars appellata ſit tigandū ſuꝑ ipſo negocio certus di pereᵏ ſit parata. Ille deniqꝫ qui ſent recuſari lite non ꝯte. iij. q. parata in curia proſequi es ſtatutus fuiſſet: ⁊ quantuꝫ ad illā voceꝫ ap. emiſit cuius nondū ē alij iij. offerat̉. ⁊ ita ante lit cōteſt. h. d. vſqꝫ ad.§. ille deni­diē ſolutuꝫ fuiſſet: iudiciū eorundē. iudex delegatus circa pͥncipale cognitio delegata: ad petitionemꝰ qꝫ. Ab. ſi. preuenireᵉ diē ipſuꝫ ac audire partē negocium nihil facere p̄t. arg. eiuſdem ad eum a quo prouocauit: i Eidem.ſ. appellanti. sͣ. de reſcript. ſuꝑ lr̄is. ⁊ ſuꝑ eo aduerſam in tali imploratiōe abſqꝫ de iure remittitur contradictione k Reciꝑe iudicium ſit ꝙ pendente dilatione ꝓcedere conſenſu ꝑtiuꝫ nō debebāt. ⁊ qꝛ ſuꝑ parata. ſibi īputet ꝙ nō partis alterius non obſtante: in legꝰ volebāt ꝙ facere non poterāt hisᵈ nō audiebāt eundē: ad nr̄aꝫ au approbauit appellationē timis expenſis aduerſario quas euꝫ vn̄ valuit appellatio. ar. ꝯͣ. sͣ. exquo eam apud ſedē ap­propter hoc feciſſe conſtiterit con­dientiā appellauit. ⁊ lꝫ procuratorē de offi. iudi. c. ij. in fi. p̄t dici ꝙ poſtolicam proſequi vo­ſuū infra annum ad huiuſmodi ap demnandus. Sane parato ali illa loꝗt̉ ī ordinario cuiꝰ iuriſ­luit: ⁊ ſi appellationē ap­pellationeꝫ miſerit ꝓſequendaꝫ: qꝛ ditio fundata ē cuiꝰ ēt offm̄ an̄ quo probare grauamen: propter probaſſet ipſe vel iudex lit. ꝑte. ⁊ poſt implorari p̄t tem tamen dictus ꝓcurator vt creditur quod duxerat appellandum: parte tunc enim tenetur ſuffici pore cōpetenti ſed nō dilatiōe circunuētus contra inhibitionē ipſiꝰ enter ꝓſequi al̓s punit̉ in aduerſa ſe contumaciter abſentan pendēte aduerſario ꝯtradicēte expenſis. sͣ. eo. nicolao. vt hic dicit. ⁊. C. de dilati. ſiue Sit ergo cautus qui ap­h̓ loquit̉ de delegato cuius iuriſditio nō ē firma ante lit. conte. quare eiꝰ offm̄ pellat circa duo. Primo ꝙ cum appellat ex cā probabili ꝙ offerat eaꝫ ſe ſplorare nō pōt ante lit. cōte. ⁊ maxime dila. pēdente: vt hic patet vel veriꝰ di probaturū. qꝛ in appellatione releuabit̉: qꝛ nō oportebit eū ꝓbare cāꝫ eſſe cas ꝙ ibi loꝗt̉ de alio officio iudicis qd̓ petit̉ ineidēter fauore minoris vel alte verā. itē in alio: ꝙ cū recipit̉ appellatio a iudice vel ab aduerſario ſuo ꝓſe rius qui vtit̉ iure minoris: hic de alio qd̓ qͣſi reſpicit pͥncipale factū qd̓ immu quarur cām ſuā ꝑ ſufficientem ꝓcuratoreꝫ ad totā cām: ne condemnetur tatū ē ab aduerſario ⁊ qd̓ ēt cōpeteret maiori poſt lit. cōte. corā delegato: ſꝫ nō alteri ꝑti eam ꝓſequenti in expenſis. an̄ pēdente dilatione: vt dictum eſt. Ille deniqꝫ. Ante incohatam ꝓſecutionem appel. appellans po­e De īhibitione. ⁊ ſic pꝫ ꝙ ꝓcutator nō pōt excedere fines mādati al̓s nō no eſt ſi. vult innito appellato petere vt remiitatur ad iudicem a quo. ſed cō cet domino. C. de ꝓcu. ſi ꝓcurator. ⁊ sͣ. de offi. dele. cum olim. Si v̓o ſimplici dēnabitur in expenſis factis ꝑ partem aduerſam in illa appellatione. h. ter cōſtitutus fuiſſet nulla formi data ſibi de iudicibꝰ īpetrādis nō poſſet eos d. vſqꝫ ad.§. Sane. Ab. ſi. recuſare quos ꝓcurator īpetraſſet. sͣ. de cā poſ. cū olim. ⁊ hic a cōtrario ſenſū: l Ad petitionem eiuſdem. ſic. sͣ. eo. accepta. al̓s enim non debet cauſa vn̄ h̓. ſꝫ vr̄ ꝙ nō ſit āplius audiēdus poſt ānū ⁊ ſibi īputet ꝙ tali cōmiſit nego. remitti ad eum a quo eſt appe latum. C. de appel. eos. ⁊. ij. q. vj.§. ab eo cia ſua. ff. de mino. cū mādato. in fi. agat ergo ep̄s ꝯͣ ꝓcuratorē vel contra eū ꝙ ⁊. jͣ. de ſen. ex. c. ꝑ tuas. circūuenit ꝓcuratorē ip̄m. ff. de do. ⁊ elegāter.§. ꝗ dolo. hic ꝓcurator circūuē­m Contradictione ꝑtis alterius. ꝑs appellata cōtradicere nō pōt: quia tor forte nō erat ſoluēdo: ⁊ ita reſtituit̉ ꝯtra aduerſarium. ff. dd eo ꝑ quem ſcm̄ non hꝫ iudicem ſuſpectuꝫ ꝗ ꝓ ea tulit ſnīaꝫ: cum ip̄m ꝑ hoc approbauerit erit. l. vl. i. rn̄. vel auditꝰ fuerit ep̄s ex generali clau. ſi qͣ iuſta cā mihi videbi vn̄ ip̄m reprobare non pōt. iiij. q. iij.§. ſi quis teſtibus. ⁊ in fauorem tātū tur in integꝝ reſtituā. ff. ex q. ca. ma. l. i. in fi. ar. sͣ. d̓ ī inte. reſtit. ex lr̄is. ar. appellātis ſtatutū fuit ꝙ ad eum non remittatur a quo appellauit. huic jͣ. de pig. ſignificate. quātum eniꝫ in ip̄o fuit bn̄ ꝓſecutus fuit appellationem: fauori ꝗ ꝓ eo introducit̉ pōt renūciare: cū hoc licitū ſit cuicūqꝫ. C. de pac. ⁊ ita audit̉ ep̄s triplici rōne. Qd̓ audit̉ poſt ānum hoc fuit ꝑꝑ ſcm̄ ꝓcuratoris ſi quis in cōſcribēdo. jͣ. de regula. ad apoſtolicā. condēnatur tamen alte­ꝙ fuit iuſta cā qͣre indulget̉ biēniū: vt. sͣ. e. cū ſit romana. Ex alijs duabꝰ cāis ri parti in expenſis tanꝙͣ contumax: qꝛ malicioſe ipſum traxit in appellā p̓miſſis tenuit appellatio: aut ex altera earū. Et eſt ar. ꝙ quādo plura mādā do ip̄m ad papam: qꝛ ꝑinde eſt: ac ſi ip̄e non fuiſſet ꝓſecutus alero ꝓſequē tur ꝯiunctiꝫ quoꝝ alteꝝ ꝑ ſe ſufficit: alteꝝ ſufficit probare. de hoc dictū fuit. sͣ. te. sͣ. eo. c. rep̄henſibilis.