Transkription / Decretales [285

poſteriores debent p̄iudicare prioribus. ⁊ hic innuit̉ ꝙ ualent lr̄e ofirmatōis prime: ergo non eſt opus ut in prioribus fiat mentio d̓ appellationē: ⁊ ita non refert vtrū in ſecūdis fiat mentio de pͥmis nel non. vnde debet intelligi.§. iſte in eo caſu cū prime valēt cū ap pellatus nō preuenit diligētiā appellātis ſed expectauit legittimo tēꝑe ⁊ ſunt littere ſine aliquo vicio: et ſic ꝓcedent pͥmi iu dices ad cōfirman dā uel infirmandā ſententiaꝫ: ut. sͣ. de appel. oblate. ad fi. qꝛ ꝑ talē generalita tē non reuocant̉ pͥ me legitime īpetra te: ut dr̄ in ꝓxima notula. In pͥmo ca ſu non valent pͥme qꝛ appellatus puenit diligentiam ap pellantis nec fecit mentionē de appel latōne ut pꝫ ex ipſa littera. uel dic ꝙ iu dices dati ſuper ap pellationē debent cognoſcere de iniꝗ tate ſnīe: ⁊ lr̄e con firmatōis tādiu va lebunt quouſqꝫ cōſtet de iniqua ſnīa. ⁊ ſi ſnīa confirmet̉ remanebit ꝯfirma tio ī ſtatu ſuo. ſi v̓o caſſet̉ confirmatio non ualebit. ar. sͣ. d̓ fide inſtru. accepimus.§. interim. ⁊ ī c. ꝓxi. in fi. arg. ad hunc ſenſū lr̄a iſta ꝯpetētius adaptat̉ ⁊ ita fuit ſimplex ꝯfirmatio ſnīe quā fecit papa in forma cōi cōmiſſa īpetran ti: alias quare fuiſſet poſita hec decreta. in titulo iſto. potiꝰ debuiſſet poni ī titulo de appellatōibus: ſi deberet intelligi ẜm illā de cre. oblate. ⁊ ex lr̄a vtriuſqꝫ decre. pꝫ ī tellectus iſte in illa oblate dr̄ ꝙ pleba nus de ſambro ſuꝑ obſeruatōe ſnīe lit teras ad iudices ī petrauit ꝯmiſſiōis ſicut rōabiliter lata erat: ⁊ hͦ dr̄ reſcri ptū cōfirmatōis fu erat aſſecutus quia papa eā ꝯfirmauit in forma cōi: ⁊ ſic n̄ intelligitur iſta ẜm illā: ⁊ lr̄e ꝯfirmatio nis nō mittūt̉ hͦ iudicibꝰ ſꝫ illis ꝗ ꝯfir matiōeꝫ īpetrāt. b. Um dilecta. non videremus. nec poterat uideri qd̓ nō erat Uut. xxxv. q. v. ad ſedē. vltra vnā colūnā. v̓. hic ergo euigilent ⁊c. ⁊ hoc ideo nō poterāt uidere qꝛ innouatio nihil noui iuris tri buit. jͣ. de pͥuil. ex ꝑte. ⁊. c. qꝛ intentiōis. ⁊ ſi originalis caſſat̉ ſimilit̓ ⁊ innouatio ſiue cōfirmatio: ut. sͣ. de fide inſtru. inter dilectos. ⁊ sͣ. de re iudi. cum inter vos. ¶ Iure ciuili. in aut̄. de teſti.§. quoniā multe. ⁊.§. hec v̓o. colla. vii. n. ad. l. aquil. in. l. aquilia. ff. de reſti. in integ. diuus. ⁊. C. de vſur. pupillari. l. ulti. ⁊ iure canonico. sͣ. ut li. non cōteſ. quoniā. i. ℟n̄. ei s. de teſti. ſignificauit. ⁊. c. cum olim. f ¶ Similitudine ꝓuocati. ſimilis eniꝫ equitatis ratio ſimilia iura ſuadere videt̉. ar. s. de cōſti. nam cōcupiſcētiā. ⁊. C. ad. l. fal. l. ulti. Um dilecta ī chriſto filia ab batiſſa ⁊ ſorores eccleſie de gardeuenen̄. ſua cuperent priuile gia īnouari: ꝓpter uiaꝝ diſcrimīa quatuor epiſcopis ⁊ abbatibus to tidē: ut ea īſpicerēt diligēter ⁊ teno rem ipſoꝝ fideliter tranſcribenteſ ſub ſigillis ſuis nobis remitterent duxerimꝰ iniūgendū: ⁊ īfra. Nos autem tam legato qui ſub ſigillo ꝓ prio ea noſtro fecit cōſpectui preſe tari qnr īquilitoribꝰ ipſis fideꝫ de bitam adhibētes: licet non uidere mᵐ quare nō deberēt eadē priuile gia īnouari: qꝛ tn̄. c. maioris eccle ſie. ⁊ īfra. Sancte crucis canōici ꝓ poſuer̄t hildeſemē. eccleſiā in poſ ſeſſiōe ſubiectōis ipſiꝰ monaſterij ꝑ cētū ānos ⁊ ampliꝰ extitiſſe priui legia ipſa tunc nō duximus īnouā da. ¶ Unde iudicibus dedimꝰ in mandatis: ut ad locū idoneū acce dentes: citatis qui fuerint euocan di: inquirerēt ſuper his diligentiꝰ ueritateꝫ: a quibꝰ pars hilde ſemē eccleſie ad apoſtolicaꝫ ſedē appel lauit. ¶ Unde nuper autem iterato predicta petijt abbatiſſa: quate nuſ deberemus priuilegia ſue eccleſie renouar̄. Ex aduerſo uero fuit po ſtulatum: ut cauſaꝫ ipſam diſcretis uiris cōmittere dignaremur: qui teſtes reciperent quos cōtra priui legia monaſterij ⁊ ad probandum preſcriptiōem legitimaꝫ inducere ꝓponebāt ¶ Nos igitur attenden tes: ꝙ iure ſit ciuiliª ſtatutū: ut quā do periculū teſtium formidatur: ne ueritas occultetur: ⁊ ꝓbādi co pia fortuitis caſibus ſubtrahatur: etiam lite nō conteſtata. ieſtes ua litudīarij ⁊ alij de quibꝰ ex aliqua rationabili cauſa timetur: ad teſti moniuꝫ admittant̉: eiuſdeꝫ equita tis ſimilitudine ꝓuocati predieta priuilegia quaſi iam nimia uetuſtate conſumpta: cum fuerint non in pergameno: ſed in papyro cōſcrip ta: duximꝰ īnouāda: uolētes ꝙ ex īnouatione huiuſmōi nouum ius monaſterio acquirat̉: ſed antiquū ſi quod habet ꝑ īnouationē priuile gij cōſeruetur ¶ Quia uero prefa tuꝫ monaſteriū ad ius ⁊ ꝓprietatē ap. ſe. ꝑ priuile. pre.n. ꝑtinere mō ſtratur: ne ius eccleſie romane re maneat indefenſuꝫ: eandē abbatiſ ſaꝫ ꝓcuratricem ipſiꝰ duximꝰ ſta tuēdā ut cū aduerſuſ roma. eccle. poſſeſſiones ⁊ iura nō niſi cētēaria currat preſcriptio: ipſa ſuꝑ hoc ⁊ alijs uice noſtra ꝓcuret que coraꝫ te in iudicio fuerīt ꝓcurāda. No lētes igitur: ꝙ de ſtatu eiuſdē mōa ſterij diutius dubitet̉: mādamus quatenꝰ locū tutū ⁊ cōmodum eli gēs recipias teſtes: quos ad preſ criptionē probādaꝫ hildeſemē. ec cleſia uel ad īterruptionēº oſtēdē daꝫ cenobiū duxerit ꝓducēdos. ⁊ ſi legitimaꝫᵖ preſcriptionē ꝓbaue rit ut ītēdit: niſi ꝓbata fuerit īterru ptio ex aduerſo: ſubiectionē ipſiꝰ mōaſterij ad iudices epiſcopo me morato: cuꝫ cōſtet ipſuꝫ in ſua dio ceſiq cōſtitutū priuilegiū quod mo naſterio īnouari fecimꝰ corrūpen do. alioquī eidē ſuꝑ hoc perpetuū īponens ſilentiū monaſteriū ꝓnū cies ꝑpetua libertate gaudere no ſtro ſibi priuilegio r̄ſignato. ¶Dē epiſcopo ⁊ prepoſito uticen̄. D noſtra audiētiā prepoſito nemanen̄. eceleſie ſignificāte I peruenit ꝙ quidā canonici nema nen̄. eccleſie a nobis litteras confirmatiōis ſuper adminiſtrationi bus ſuis obtinere laborāt religio nis ſue cōditiōe ſuppreſſa. cū igit̉ regularibꝰ perſōiſ non cōſueuerit ap. ſe. aliqua ꝑſonaliter confirma re: mandamus quatenus cōfirma tōes quaſ ab ipſis cāonicis cū r̄gu lareſ exiſtāt: noueritis talit̓ īpetra taſ: denūcietiſ irritaſ ⁊ īaneſ. ¶ Dē Orrecta nobis ex parte tua petitio continebat: ꝙ plures ex religioſis qui prioratibus ⁊ ali is adminiſtrationibus preſunt: a nobis ſuper ipſis quoad uixerint poſſidendis confirmationis litte ras ſe aſſerunt impetraſſeˢ: ⁊ infra ¶ Cum igitur a cancellaria noſtra huiuſmodi litteras emanaſſe non credamꝰ mādamꝰ quatenꝰ illos qui tales litteras exhibuerīt: ī qui bus prioratuſ uel adminiſtratiōetāquā religioſis confirmanturⁿ: ff. ad. l. aquil. illud. et. sͣ. de trāſla. interꝭ corporalia. et. C. de conſti. pecu. l. ul. Item arg. eandē eſſe rationē in teſtibus et inſtrumentis. C. de fide inſtru. in exercendis. et. sͣ. de teſti. cogen. ꝑuenit. l ¶ Duximus innouāda. ne ſi vetuſtate cōſumant̉ nulla fides eis adhibeatur ar. sͣ. de fi. inſtru. inter dilectos. ar. cōtra ꝙ inſtrumētis vetuſtate cōſumptis uel a muribus roſis ſit adhibenda fides. ff. de bo. poſ. ẜꝫ tabulas. l. i.§. ſi roſe. et. sͣ. de fi. inſtru. c. ulti. m ¶ Ius nouū. ſimile. xii. di. preceptis. n ¶ Procuratricē. ſic ergo fe mina poteſt eſſe procuratrix ſic ⁊ arbiter. sͣ. de arbi. dilecti. ſimiliter ⁊ iudex. xii. q. ii. cum deuotiſſimā. nam et mo nachus de mandato abbatis poteſt eſſe ꝓcurator. xvi. q. i. monachi. uel dic ꝙ rōne ad miniſtratōis poteſt eſſe ꝓcu ratrix ſicut et abbas. sͣ. de tranſac. contingit. ⁊. jͣ. d̓ cēſi. ſopite. vel ideo potuit eſſe ꝓ curatrix eccleſie ſue ſicut mi les in cā cōnumeri ſui. ff. de ꝓcura. filiuſfamilias.§. vete rani. uel dic qd̓ verius eſt ꝙ papa ex certa ſciētia cōſtituit eā ꝓcuratriceꝫ. vnde de hoc nō eſt diſputandū. xvi. q. iiii. §. qui autē. et. C. d̓ cri. ſacri. l. ii. ff. de re. iudi. quidā cōſu lebant. et. sͣ. de offi. dele. cuꝫ viceſimuꝫ. alias femina non poteſt eſſe procuratrix. iii. q. vi.§. tria. et. C. de ꝓcura. alie nam. ff. de reg. iur. l. ii. Sꝫ ſi papa in ſua ꝑſona uellet agē corā quo agere debet: debet ſuꝑ hoc arbitros eligere uel delegare cām alij. ar. ff. de iu riſdi. om. iudi. pretor. uel poſ ſet eſſe iudex ī cauſa eccleſie ſue. de hoc dictū eſt. sͣ. de iu di. cum veniſſent. o ¶ Ad interruptionē. ſic. sͣ. d̓ reſcrip. illd̓. et. c. auditis. vbi de hoc. p ¶ Legitimā.ſ. centū annoꝝ que ſola currit cōtra romana eccleſiā. sͣ. de preſcript. cum nobis q ¶ Dyoceſi. ut. xvi. q. vii. oēs baſilice. et. xviii. q. ii. mona ſteriis. ⁊. jͣ. de reli. domi. con ſtitutus Gaudientiā. ꝑſonalii Lſ. tacita veritate ꝙ ſit re gularis ⁊ ſi expͥmeret̉ ſūt falſe lr̄e: qꝛ in talibus ꝑſonis adminiſtratio non cōfirmat̉ jͣ. c. ꝓxi. ſecus eſſet ſi realiter aliqua concedant̉ ſeu confirment̉ quia tunc valent. fauore eniꝫ religionis multa eis cōcedunt̉. jͣ. de priuil. ex ꝑte. ⁊. c. paſtoralis. et. c. dudum. et ſumma eſt ratio que ꝓ re ligione facit. ff. d̓ reli. et ſūp. fune. ſunt ꝑſone. s ¶ Orrecta nobis. impe traſſe. tacita veritate quia tales pͥoratus nō cōfirmant̉. sͣ. c. ꝓximo. t ¶ Non credamus. qꝛ omniū habere memoriā ⁊ in nullo peccare potius eſt diuinitatis ꝙͣ humanitatis. C. de uete. iur. enu. l. ij.§. ſi quid autē. u ¶ Confirmant̉. lꝫ enī pͥoratus aliquādo ꝑpetui ſunt. jͣ. de ſtatu. regu. mona chi. nec poſſint remoueri ſine ordine iuris ut ibi: nō tamē cōfirmant̉ ut hic. et sͣ. c. ꝓxi. ſimiliter nec epiſcopatus cōfirmari cōſueuerūt licꝫ ſint perpetui. Eſt enī ratio quare non cōfirmant̉: quia regulariter veꝝ eſt ꝙ non ſunt ꝑpe tui. jͣ. de ſtatu regu. cum ad monaſteriū.§. tales. vnde remouent̉ pro volunta te abbatis: ut ibi dr̄. ⁊ qꝛ de facili huiuſmodi regulares etiā ſi ſint ꝑpetui re mouent̉. jͣ. de ſimo. per tuas. in fi. ſed ſi adminiſtratio ex certa ſciētia et cum cauſe cognitōe eſſet alicui cōfirmata non poſſet inde remoueri ſine mādato pape: ut. s. e. c. i. ⁊. ii. et. xvi. q. i. ꝑuenit. Sed ſi confirment̉ et ī lr̄is fiat mētio