Seite
non poteſt. ff. de arbi. quia arbiter. ff. de re iud. iudex. ⁊ sͣ. d̓ of. del. in litteris Secus in caſu iſto. qꝛ iſti erant generales legati ad inquirendū. vn̄ poterant mutare ſi erraſſent. ⁊ nondū tulerant etiā ſententiā. ſꝫ errauerūt in ꝓceſſu o Naſcant̉ īiurie. C. vn̄ ui meminerit ex. xi. q. i. ꝑuenit. ⁊ sͣ. d̓ reſcri. nōnulli p Corrigere. Nota ꝙ iudex pōt corrigere errore ſuū ſi male interlocutꝰ ſit ut hic pꝫ. ⁊ sͣ. de ap. cū ceſſan te. ⁊. jͣ. de ſen. exco. ſacro. ff. d̓ re iud. quod iuſſit. ⁊ eccleſia cū errat mutat ſententiā. sͣ. d̓ frigi. ⁊ malefi. fraternitatis. ⁊.xxxv. q. ix.§. is ita. ⁊. c. ſen tentiā. ⁊. c. graue. ⁊ xxij. q. iiij magne. ⁊ teſtis poteſt corrige re ſuū errorē. sͣ. de teſt. cog. j terea. ſi. sͣ. de vſupal. niſi. Et dicit imperator. non.n. erube ſcimꝰ ſi quid meliꝰ horū que prius ipſi diximꝰ adinuenia mus. cōpetentem prioribꝰ im ponere correctiōꝫ ne ab alijs corrigi expectemus. in aut̓. d̓ nup. circa prin. ꝑ vnam colū nam. col. iiij. q Ordinabiliter. xiiij. q. v. neqꝫ. ſi agris. ⁊. c. forte. ⁊.i. q. i. non eſt putanda. r Uia regia. hoc eſt a iuſti cia non declinantes. ſ Perſonarum acceptione. ſic. sͣ. de iud. nouit. ⁊ sͣ. d̓ ſta. regu. ea que. t In ſimilibus. ut. sͣ. d̓ tranſ lat. inter corporalia. ⁊ sͣ. de re gu. iu. in cauſis. ⁊. ff. de legi. l. non poſſunt. u Exceptis occultis. qꝛ ſuꝑ his inquiſitio fieri non dꝫ. ſꝫ ſuper illis tantū d̓ quibus in famia preceſſit. jͣ. e. inquiſitio nis.§. i. ⁊. c. qualiter ⁊ ſi teſteſ de occultis dicant. non puni untur. ut. c. inquiſitionis. ꝙ ſuꝑ his non iurauerunt. x Plenā. cuꝫ iurant ẜm hāc formā. ſecus ſi iurant reſpon dere ad interrogata tantum. jͣ. c. prox. Um dilecti. Caſus. ab ¶Ibas ciſterien̄. ⁊. p. ⁊. r. le gati erant ap. ſedis. cum au diuiſſēt ꝑ frequenteꝫ clamo rem multa ſiniſtra de epiſco po agathen̄ volentes inqui­rere veritatē. acceſſerunt ad eccleſiā agathen̄. receperunt iuramenta epiſcopi. ⁊ cano nicoruꝫ ⁊ in illa inquiſitione confeſſus fuit ep̄us. ꝙ cōmi ſerat ſymoniam dilapidationem. ⁊ ꝙ habuerat res naufragij. epiſcopus ti­mēs illas confeſſiones. voluit ſe excuſare poſtea contra illas. dicens ꝙ iura uerat reſpondere tantū ad interrogata. legati dicebant ꝙ ſub alia forma iura uit.ſ. ꝙ plenam ⁊ meram diceret veritatem. ⁊ quia tunc ſe non excuſauit. po­ſtea non debebat audiri. vnde negocium illud delatum eſt ad papā. ⁊ ꝙ iura uit reſpondere tantum ad interrogata apud ſe. apo. quoſdaꝫ teſtes produxit pape. Sꝫ quia non conſtitit pape. ſub qua forma iurauit. cum depoſitiones il le non fuerint publicate. nec ipſe renunciauerat teſtibus producendis. man dat papa ſuper hoc inquiri ab illis inquiſitoribus ſub qua forma iurauit ⁊ ſi ẜm illorum inquiſitorum reſponſionem cōſtiterit ꝙ iurauit ſub ſecunda for­ma. aūt ſi epiſcopus ille hoc probauit per depoſitiones teſtium quos produ xit. aut etiam aliorum. quia ẜm illam formā non tenebatur reſpōdere. niſi ad interrogata admittant excuſationes epiſcopi ſuper cōfeſſionibus ſuis. quia excuſationes ille exponent illas confeſſiones quas ſi probauerit. abſoluant illū. Si vero excuſationes non probauerit. uel ſi iurauerit plenā ⁊ merā veri tatē dicere remoueāt illū ab eccleſia agathen̄. n̄ obſtātibꝰ illis excuſationibꝰ. b Clamorē. ij. q. i. deus omnipotens. ⁊. jͣ. e. qualiter ⁊ qn̄. ⁊. lxxxvi. di. ſi ꝗd. c Plenā.ſ. ꝙ nullum verum tacere debet. iij. q. ix. hortamur. d Meram.ſ. a falſitate. ij. q. iiij. nullum. ⁊. iij. q. ix. pura. ⁊ hoc idem debent facere. teſtes ut no. sͣ. de teſti. fraternitatis. ⁊. c. licet. ⁊ sͣ. c. ꝓx. in fi. e Reſponſionem eorum. ſi. sͣ. de elec. cum dilectus. creditur ergo iſtis ſi cō­fiteantur ꝙ iurauit. ut ad inquiſita reſponderet. ſed ſi contrariū dixerint. po terit probare contra dictum illorum. ut hic patet. et. sͣ. de teſti. cum a nobis. quia nō creditur iudici in preiudicium alterius niſi quatenus conſtat per le­gitima documenta. sͣ. de proba. quoniam. Sed cōtra. sͣ. de elec. cū dilecti. ſed ne inde naſcant̉ iniurie unde iura naſcunt̉. Ideoqꝫ mādamus: qua­tenus ad ꝯſcīe ur̄e iudiciū recurrē tes: ſi ꝯtra preſcriptū ordinē tāquā hoīes exceſſiſtis: nō pudeat uoſ er rorem ueſtꝝ corrigereᵖ: qui poſiti eſtis: ut aliorū corrigatis errores quoniā apud iudicē diſtrictū ī qua mēſura menſi fueritis remetiet̉ uo bis. Ita uidelicet ut inueniatis oc caſionē aliquā ꝯgruētē ꝑ quā ne ue ſtra uileſcat auctoritas: quāto cau­tius ⁊ prudētiꝰ poteritis ſuperſede atis ad pn̄s: quoniā ex his que in­ordinate ſūt acta nō pn̄t ordinabili terq agi. Si uero preſcriptū ordinē cuſtodiſtis: omni gratia ⁊ timore poſtpoſitis deū ſolū habētes preo culiſ uiaʳ regia incedentes ſine per ſonaꝝˢ acceptiōe in negocio ꝓceda tis. Formā uero iuramēti: quam a clericis nouarien̄. ſuꝑ inquiſitiōe facienda in hoc negocio recepiſtis in ſimilibusᵗ uolumꝰ obſeruari: ut uidelicet iurent clerici: ꝙ ſuꝑ his que ſciūt uel credunt eſſe in ſua ec­cleſia reformāda tam in capite quā in mēbris exceptisᵘ occultis crimi nibus merā ⁊ plenāˣ dicāt īquiſito­ribus ueritatem. IDem archiepiſcopo arelatenſi ⁊ uallis magne abbati. UUꝫ dilectiª filij ciſterci. abbaſ ⁊. p. ⁊ r. monachi fōtiſfrigidi ap. ſeⁱ le. ad eccleſiā agathen̄. acceſ ſiſſent: ut in ea legationis officium exercerēt: qꝛ de agathen̄. epō ꝑ fre quētē clamore multa ſibi fuerāt īſi­nuata ſiniſtra: uoluerūt deſcender̄ ac uidere: ſi clamorē oꝑe ꝯpleuiſſꝫ ⁊ infra. Quia uero nobis non ꝯſti ſtit ſub qua forma epūs cum cano­nicis agathen. coraꝫ dictis legatis ibi de neceſſitate ſtatur dicto illorum. quia illa inquiſitio per alioc probari non poterat. quia ſoli interrogati fuerūt. ꝓut hic inferiꝰ di cętur. f Ualeant retorqueri. vn̄ in humaniorem partem ſunt intelligen­de ſiue interpretande. jͣ. de reg. iu. eſtotē ⁊ sͣ. de tranſac. c. vlt. ff. de reg. iur. ſemꝑ in du bijs. ⁊. ff. de re. du. quotiens. ij. t. g Ex cauſa. cauſa enim ſemper conſi deranda eſt ex qua cauſa aliquid ſit fa­ctum. ⁊ etiam tem­pus. sͣ. de tranſac. c. ulti. ⁊. v. q. v. non omnēs. ⁊. jͣ. de ver. ſig. intelligentia. et xxiij. q. viij. occidit ⁊. ff. de fur. verū. b h Dilapidatione epiſcopus iſte ꝓpt̓ formam iuramenti tria cōfeſſus eſt cō­tra ſe. ſymoniaꝫ. di­lapidationem. ⁊ ꝙ habuerat res nau­fragij. ⁊ contra iſta admittuntur eiꝰ ex cuſationes. potuit ſe excuſare de dila­pidatione interro gatus. vtrum alie naſſet bona eccle­ſie. uel vtrum obli gaſſet eccleſiam. re ſpondit ꝙ ſic pro pter formam. iura menti. contra iſtaꝫ confeſſionem bene poterat ſe excuſare ſ. ꝙ debitum immi nebat. nec aliunde ſoluere poterat. x. q. ij. hoc ius. ⁊ ita ſi propter hanc cau­ſaꝫ alienauit uel ob ligauit eccleſiaꝫ nō peccauit. ⁊ ſic iudi­cari debet confeſ ſio ſua ex cauſa que bona ⁊ licita fuit. ⁊ ad malū ⁊ ad bonū poterat ſe habere. Uel aliter etiam ſi alienauit etiam cō­tra vtilitatem eccle ſie ⁊ ip̄e poſtea red didit eccleſiam in demnem. ſufficere videbatur. sͣ. de elec. ꝙ ſicut. vbi de hoc. ſed illd̓ non ſufficit ut ibi no. vnde prima excuſatio verior eſt. Interrogat fuit an̄ habuerit res naufragij. reſpondit ꝙ ſic. vnde videbatur pro pterea excōmunicatus. jͣ. de rap. excōmunicationi. ⁊ nihilominus furtum cōmittit. ff. de acqui. re. do. qua ratione.§. ul. in fi. propter f erat puniendus. Hec confeſſio poterat ſe habere ad bonum. ut.ſ. recolligeret res naufragij. ut ſaluas faceret ⁊ reſtitueret illis. ꝗ par ſi fuerant naufragiū. ⁊ hoc probare volebat cum intentio ſua fuiſſ honeſta. quia ad alios perueniſſent. qui non reſtituiſſent illas. ſed ſi illas habuiſſet. ut ſibi retineret. hoc malū erat. Interrogatus eti am fuerat. vtrum ordinaſſet aliquem per ſymoniam. reſpondit qͥ ſic. cōtra hoc ſe excuſare volebat. quia aliquos ordinauit per ſymo niaꝫ eo ignorante. ſed ex poſtfacto hoc ſciuit. puta preſentator rece perat pecuniam ut aliquem faceret ordinari. jͣ. de ſymo. ex tue. in hͦ non peccauit. uel potes ponere exemplū. jͣ. de ſymo. ſicut. ber. i Prima forma. que fuit. ꝙ merā ⁊ plenā diceret veritatē. ⁊ nūc nō proſunt ille excuſationes. quia tunc ſe debuit excuſare. prout ſequi­tur. Ber. k Poſſet. ⁊ ſi verum fuiſſet. ꝙ illas expoſuiſſet coram illis non va let. cum eas probare non poſſet. deficit ergo ſibi non ius. ſed proba tio iuris. xxxij. q. v. chriſtiana. ⁊. ff. de teſta. tute. duo ſunt titij. ⁊. ff. de re. du. ſi fuerit legatum. ff. de adi. leg. l. iij.§. ij. duobus. ⁊. ff. d̓ he re. inſti. in tempore.§. i. ⁊ eſt ſimile. sͣ. de elec. bone. i. ⁊ eſt ar. ꝙ te­ſtis qui eſt ſingularis in dicto ſuo nō probat. ut dicit decre. bone.i. preſtiterit iuramētū: utrū uidelicꝫ ita iurauerit: ut ſuper ſtatu eccleſie plenamᶜ ⁊ merāº diceret ueritatē an ut ad inquiſita ueraciter reſponde ret: mādamꝰ quatenꝰ eiſdē legatis ex ꝑte nr̄a mādetis: ut ſub qua for­ma iuramētū preſtiterit: ſtudeāt fi deliter ītimare: ⁊ ſi ſecūdum reſpō ſionemᵉ eoꝝ ſub ſecūda forma iura uit: aut ipſe ſufficiēter ꝓbauerit ſe ſub illa forma iuraſſe: aut per depo ſitiōes teſtiū quos ꝓduxit aut etiā alioꝝ: cū depoſitiōes ille non fue rint publicate: nec ꝓductiōi teſtiū renūciare curauerit: quoniā ẜm eā dē non teneret̉ ex debito iuramēti: niſi ad inquiſita ſolūmodo rn̄dere uos excuſatiōes ſuas audire cure. tis: ⁊ ſi eas probauerit cum excu­ſationes huiuſmodi confeſſiones non perimant ſed exponant que tales ſunt: ut ad bonū ⁊ malū uale ant retorqueri: ⁊ ideo iudicari de bent exᵍ cā: eū ſub ap. ob. abſolua tis. Cū ⁊ ſi repertꝰ ſit culpabilis ī quibuſdā: ex labore tamē ⁊ pudoi punitꝰ: quos propter hāc caꝫ īcur rit huiuſmodi leuiſ culpa leuiter ei ualeat indulgeri. Quia ſi excuſati ones illas ſuper dilapidatiōeʰ nau fragio ⁊ ſymonia probare nequiue rit: aut ſub prima formaⁱ iurauerit cū ſecūdū eandē nec ueritatē tacei nec admiſcere debuerit falſitatem: uos non obſtātibus excuſatiōibus quas de nouo propoſuit: cuꝫ in cō feſſionibus ſuis nullaꝫ omnino de illis fecerit mentionem: quāuis fir miter aſſeruerit ꝙ plures ex illis legatis predictis expoſuit: cuꝫ hoc per ſe probare non poſſetᵏ tanquaꝫ qui ſolus examīabatur ab illis: cū ab adminiſtratione agathen̄. eccle