Seite
Um oporteat. hoſtibus conuerſent̉. vn̄ ſunt repellendi. qꝛ con querſantur cū inimicis. ⁊ ſunt ipſi inimici. de hͦ dicitur. sͣ. e. c. i. ar. ad hoc. C. de inoffi. teſt. liberi. ⁊ sͣ. e. repellant̉. ⁊. ar. ff. de offic. prefec. vr. l. i.§. cū patronus. ⁊. iij. q. v. c. iij. ⁊. ff. de lega. l. iiij.§. i. ar. o. ff. pro ſocio. nam ſocius. ⁊. lxxxi. di. legit̉. ⁊. iij. q. v. c. iij. ⁊ eſt. arg. hic contra aliquem ex inheneſta con­uerſatione. m Conſanguine os qui in cauſa cri­minali non admit­tuntur. ut cōſueuit notari. iij. q. v. c. i. n Ad denuncian­dum. Sꝫ nunquid criminoſi ⁊ īfames repellunt̉ a denun ciando? non videt̉. qꝛ quilibet tenetur ad hoc. ij. q. vij. qͣa pter. ⁊ sͣ. de cogna. ſpi. tua. Item here ticus admittit̉. xxii ii. q. i. quiſquiſ. ⁊ vi les ꝑſone admittū tur. s. de ſpon. pre­terea ⁊ qualecunqꝫ teſtimoniū videtur ſufficere. xxij. q. v. hͦ videt̉. Sꝫ contra videtur ꝙ tantum honeſte perſone ad mittunt.xxxv. q. vi ep̄s in ſynodo. ⁊ sͣ. de teſti. cog. p̄terea ⁊ sͣ. de ſponſa. cum in tua. ⁊ ad popula res actiones nō ad mittuntur ꝑſone n̄ integri ſtatus. ff. d̓ popu. actio. l. popu laris. Credo ꝙ ho neſte perſone tan­tuꝫ debeant admit­ti ad denunciandū prout hic. jͣ. dicitur Ioan. dixit ꝙ infa­mis ꝑſona admitti tur dumtamen nō ſit criminoſa ⁊ irre gularis. ſed hoc nō credo de infami. de hoc. no. ii. q. i. ſi pec cauerit. ⁊.sͣ. de ſpō ſa. cū in tua. ⁊. jͣ. ca. ꝓx. ⁊. iij. q. v. c. ij. b Ipſiꝰ. hoc ideo dicit quia non eſt procedendum ad inquiſitionem contra aliqueꝫ. niſi contra infamatuꝫ. jͣ. e. inquiſitionis. ⁊. c. qualiter vbi de hac ma teria apertius explicatur. p Inimicos. patet hic ꝙ inimici nec ad proſequendā inquiſitionē uel teſtimonium admittuntur. uel ad denunciandū ſiue accuſandū ut. s. e. c. i. ⁊. jͣ. c. ꝓx. ſed non determinatur quales inimicicie repel­ſant hic ab inquiſitione uel teſtimonio. ⁊ videtur ꝙ capitales ⁊ cō­ſpiratores tantum. jͣ. de ſymo. per tuas.i. ⁊. jͣ. c. proxi. inſtitu. de ex­cu. tuto.§. itē ſi inimicitias. ⁊. ff. de arbi. l. licet. quia nō quilibet ini­micus repellitur. ſed ille tantum qui nimia familiaritate coniūctuſ eſt. ff. de verbo. ſigni. late.§. amicos. Item propter leues inimici­cias non extinguitur legatū. ff. de adimen. lega. l. iij. in fi. Sed con fra videtur ꝙ propter leues etiā repellantur. qꝛ propter ciuilem cō­frouerſiam repellitur quis ab accuſatione. sͣ. de reſti. ſpoli. item cū quis. Ille dicuntur graues inimicitie que ſūt de ſtatu hominis. uel de bonis eius. iij. q. ul. ⁊ ar. opti. sͣ. de donatio. propter eius ingrati iudinem. ⁊. C. de reuoca. dona. l. ul. ⁊. ff. de accu. tuto. propter litē. Sol. arbitrio iudicis relinquitur. que inimicitie repellant in talib ar. in aut. de teſti.§. ſi vero dicatur. col. vij. ⁊ sͣ. eo. ſuper his. ⁊ sͣ. de om̄i. dele. de cauſis. Et dicit lex ꝙ non ſemper repellitur teſtis pro pler inimicicias. ſed iudex eſtimabit an ei ſit credendum uel non ſ. de queſti. l. i.§. preterea inimicorum. ⁊.§. queſtionem. io. Per viros idoneos. ex hoc videtur. ſi ille qui impetrauit inquiſi tionem remotus ſit propter aliquā cauſam. ꝙ alter poſſet ꝓſeꝗ ean de inquiſitionem. ar. ff. de inoffi. teſta. poſthumꝰ.§. i. non.n. refret per que p̄ces ſint oblate. C. de preci. imꝑ. offe. l. i. ⁊. l. vniuerſis. nec ſie remouere curetis. ¶Dem archiepiſcopo terracon̄. ⁊ abbati ſancte marie de populeto ⁊ archid. barahinon̄. Um oporteat epūm: ⁊ infra. Sane uenientibus ad ap. ſe. g. ⁊. h. canonicis uicen̄. ⁊ multa e­normia ꝯtra vicen̄. epūm ꝓponēti bꝰ corā nobis: qꝛ illa nō debeamꝰ ſub diſſimulatiōe trāſire: uobis in quiſitionē illoꝝ duximꝰ ꝯmittēdā. Ueꝝ dictus epūs antequā ad ipſū noſtra citatio perueniſſet: ad preſē tiam noſtram accedēs ꝓpoſuit: ꝙ illi ꝗ enormia de ipſo ſuggeſſerant typo malicie potius quā iuſticie ze lo ducti nobis huiuſmodi intima. rūt cū ipſi eius ſint inimici manife­ſti: ⁊ cum eiꝰ hoſtibus ꝯuerſentur cōſāguineoſqꝫᵐ ſuos ac complices intēdant ad teſtificādum ꝓducere ꝯtra ipſū qui ad denunciandūⁿ ſeu teſtificandum admitti non debent utpote iuramenti preſtiti tranſgreſ ſores ⁊ alijs criminibus irretiti: ⁊ infra. Di. ueſtre m. ꝙ niſi ſuꝑ pre­dictis famam ipſiusº leſam eſſe no­ueritis: uos ad inquiſitiōem illoꝝ non ſubito ꝓcedatis. Quod ſi ad inquiſitionem fuerit ꝓcedēdū: pre dictos uel alios quos ipſiꝰ eſſe cō ſtiterit. inimicosᵖ: nec ad ꝓſequen dam inquiſitionē nec ad perhiben dū teſtimoniū contra ipſū epūꝫ ad mittatis: ſed per uirosq idoneos ſu per his que geſta ſunt inquiratiſ di ligentius ueritatē. ⁊ ſi nihil graue ꝓbatū fuerit cōtra ipſū: uos purga tionē canonicā indicatis eideꝫ. Dem. Um dilectus filiuſ: ⁊ īfra. Si uobis conſtiterit predictos: refert vndecunqꝫ crimina claruerint. xxiij. q. iiij. ecce. Iteꝫ quia iudex hic ex officio ſuo ꝓcedit vn̄ propter inhabilitatē agentis non impeditur eius offici um quod poſſet concedi forte vbi ex officio procedit. ſed aliter non audireỉ Sed verius videt̉. ut dixit io. ꝙ non poſſit. qꝛ papa litteras non dediſſet ad petitionem illiꝰ ſi talē ſe dixiſſet. ⁊ eadē rō etiā delegatum mouere dꝫ. sͣ. de re ſcrip. ſuꝑ litteris. in fi. Tan. dixit ꝙ bene poterat iudex ꝓ cedere. Io. meliꝰ dicit. ut mi hi videt̉ ꝙ hic ꝓcedere pn̄t. non ex vi primaꝝ litterarum ſed ſecundarum. r Indicatis. ⁊ ita leuia pōt leuiter indulgere. sͣ. c. ꝓxi. et ff. de penis. l. reſpiciendum. in prin. Um̄ dilectuſ concubina rios. Sed iſti proſequebant̉ ſuam iniuriā uel ſuoꝝ. quare non admittunt̉ ad denunciā dum. cū admitterent̉ ad ac cuſandū quantūcunqꝫ crimi noſi ſint. iiij. q. vi. omnibus. Rn̄ non ꝓſequebant̉ iniuriā propriā. vn̄ cum eſſent publi ci concubinarij. non erat ad mittēdi ad alioꝝ peccata de­nuncianda. cū ſuſpenſi etiaꝫ ſint. xxxij. di.§. verum. ſed vt les ꝑſone non admittunt̉ ad denunciandum. ut ſepius di ctū eſt. ſic. sͣ. e. c. i. ⁊ sͣ. de ſpō. cum in tua. t Premonitum. qui.n. non admonuit repellitur a denū ciatione. sͣ. e. c. ij. ⁊. jͣ. e. qualit̓ §. ad corrigendos. ⁊. jͣ. de ſꝫ mo. licet. hely. u Conſpiraſſe. Iſti nullate nus ſunt admittendi. jͣ. de ſy mo. per tuas. ⁊ sͣ. de re iudi. cum.i. ⁊. a. x Sup̄dicta. quia tūc preſu­mitur ꝙ ex odio proceditur ⁊ merito poſſent eū recuſare tanꝙͣ ſuſpectū. ar. sͣ. de app. ꝓpoſuit. ⁊. c. ad hͦ. ⁊. c. ſicut. b Nquiſitionis. homicidi um. Hic ꝯfirmatur qd̓ dici conſueuit. ꝙ in nullo oc­culto crimine impeditur exe­cutio poſt ꝑ actā penitentiaꝫ preterꝙͣ in homicidio. ⁊ hoc idem probatur de tēpo. or. q̄ ſituꝫ. ⁊ in ſymonia de hoc no tari ꝯſueuit. l. di. de his. ber. b In accuſationis. videt̉ ꝙ in caſibus iſtis denuncians debeat ſe obligare ad penam talionis. cū eque puniant̉. ac ſi accuſarentur. sͣ. e. ſuper his. ar. ſꝫ non credo ꝙ ſe debeat obligare ad penā talionis ſed ad ex traordinariam penam ſicut excipiens.sͣ. e. ti. ſuper his. item nec videtur hic habere locū admonitio. qꝛ non poteſt ſe corrigere retēto bn̄ficio ſi quis vel­let denunciare in his caſibus. ꝯͣ. jͣ. de ſymo. licet hely. vbi admonitio probata fuit itē idem eſt ſi quis ꝑ ſymoniā adeptꝰ ē bn̄ficiū ſicut ⁊ ordinē ut hic dicit. ſignatur. ꝯͣ. jͣ. de ſymo. dilectus. ij. vbi dicitur ꝙ ſi in modum accuſationis cō uincitur quis de ſymonia. deponitur. Si in modū inquiſitionis conuincitur remouetur ab illis eccleſijs. ⁊ in artioribus ponitur ad peragendam penitē tiam. jͣ. de ſymo. de regularibus. ⁊ hic puniuntur. ſicut ſi directe accuſarent̉. Quod dicit ita procedenduꝫ eſſe ſicut in accuſationis iudicio. poteſt dici ve rum eſſe quantum ad hoc ut priuentur officio ⁊ beneficio. non tn̄ quantum ad depoſitioneꝫ. qꝛ depoſitio non eſt effectus inquiſitionis ſed pͥuatio admi niſtrationis uel beneficij. jͣ. e. qualiter. jͣ. de ſymo. per tuas.i. vnde illud nō no tat omnimodam ſimilitudiuē. qꝛ nullus debet puniri certa pena. niſi ad hoc actum ſit. sͣ. de or. cog. cum dilectus. ⁊ ẜm formā iudicij formari dꝫ ſentētia. jͣ de ſymo. licet. ⁊ hoc intellige quod hic dicitur d̓ ſecularibꝰ ꝯtraria loquunt̉ de regularibus. circa quos ſeruatur qd̓ hic dicitur. jͣ. de ſymo. quoniam ſimo niaca. uel poſſet dici. ꝙ etiam per inquiſitionē deponuntur ſeculares ꝓpter enormitatē criminis. ut hec littera velle videtur. sͣ. de do. ⁊ contu. veritatis. vbi deponitur ep̄us in modum inquiſitionis. cui ꝓbatum fuit homicidium in modū denunciationis. de regularibꝰ fiat. ꝓut dr̄ in illa conſtitutione vbi dicetur de hoc. ber. c Alioquin.i. ſi aliud crimen ab iſtis duobꝰ ſit ꝓbatum in modū inquiſitio­nis quod non impediat ordinis executionē. etiā poſt peractam penitentiaꝫ quoꝝ noīe ſunt exceſſus huiuſmo di de epō nūciati publice cōcubina riosª tūc fuiſſe: propter quod ī eoſ fuit excōicatiōis ſnīa promulgata: uel prefatuꝫ epūm de iam dictis ex ceſſibus non fuiſſe premonituꝫʳ ab eiſdem uel ipſos conſpiraſſeᵘ in eū a denunciatione repellatis eoſdē. Alioquin audiatis que fuerūt hīc inde ꝓpoſita: eidem epō auctorita te noſtra nihilominꝰ ꝓhibentes: ne ſuper his ſuper quibus ad audi entiam noſtram fuerit legitime ap pellatum: prefatos clericos inde­bite grauare preſumat: donec cau­ſa ſupradicta iuxta formā mandati noſtri fuerit terminata. Dem epō gebenenſi. Nquiſitionis negociū: quaꝫ de epō ⁊ canonicis ualentinē. uobis ꝯmiſimus terminandā: ⁊ in fra. Secundo queſiſtis: quid uob ſit ſtatuendum: ſi contra quempiaꝫ per inquiſitiōem probatum fuerit tale crimen ꝙ deponeret accuſatū criminaliter ⁊ conuictum. in quo quidē duximus diſtinguēduꝫ: utꝝ ſit tale crimen quod ordinis execu tiōem ſuſcepti aut retentionē bene­ficij: etiam poſt peractam peniten­tiā īpediret puta ſi homicidium cō miſiſſet uel adeptus eſſet ordinem aut beneficium uicio ſymonie quo caſu erit ſicut in accuſatōis iudicio procedendum. alioquinᵉ ſecundū perſone merita ⁊ qualitatem exceſ ſus: penaꝫ poterit iudicātis diſcre tio moderari. Tertie dubitatiōis articulus continebat utrum cū duo uel plures iurati affirmant aliqueꝫ crimen aliquod eiſdem uidentibꝰ ꝯmiſiſſe: de quo aliqua infamia nō