Seite
lectus: ut. sͣ. de iudi. cū non ab homine. alias non debet quis ſtatim poſt de­poſitionem tradi curie ſeculari puniendus. b A pluribus. lꝫ ſit a pluribus approbata. tn̄ ſtabimus ei quod papa hic dic̄ ut expreſſe tradat̉ ⁊ non per cōſequentiā. c Hoc.ſ. viciū falſitatis. ber d Aliud flagitium. puta he reſim. e Intercedere. xvii. q. iiii. reuꝫ. C. de his qui ad eccle. cōfu. l. p̄ſenti. ar. intercedere dico precibus non per excōi­cationem. f Includas. magis rigide cū eo agit̉. sͣ. de cri. fal. ad falſa rioꝝ. ſꝫ hic ſic pape placuit. g Doloris. xxiii. qōe. iiii. gu liſarius. h Non ꝯmittat. Hec eſt ve ra penitentia. de pe. di. iii. in prin. ⁊ expone ꝙ nō ꝯmittat ideſt ꝓpoſituꝫ ⁊ voluntatem habeat ſimilia de cetero non cōmittere. quilibet enī qui ac cipit penitentiā illius ꝓpoſiti ⁊ voluntatis eſſe debet alias non eſſet penitentia. Ilecto. archiep̄us tu­Lron̄. ꝯtrouerſiam habe bat cuꝫ venetis ⁊ ꝓcuratore eoꝝ ſuꝑ eccleſia ſancti marci de tyro. cā commiſſa fuit tꝑe Inno. ad petitionē archiepi veneti citati legitime non ve nerunt: vnde archiep̄us miſ­ſus fuit in poſſeſſionē illius eccleſie cauſa rei ſeruāde. ar­rhiep̄o deinde abſente ex cā ceceſſaria iſte iacobus ꝓcu­nator venetoꝝ volebat recu perare poſſeſſionē ⁊ ſtare iu ri: ſed quia archiep̄us abſēs erat iuſta de cauſa nō potuit iā rehabere: vnd̓ papa indul ſt illi ꝓcuratori ut lapſus an ni nō obeſſet quo minus po­ſtea recupere poſſet poſſeſſi­onē: archiep̄s poſtea hoc au diens dubitabat an ꝑ talē in dulgentiā poſſet ille recupe rare poſſeſſionē eccleſie quā docunqꝫ etiā poſt annū cum ſmpliciter in ipſa indulgētia diiceret̉ ꝙ decetero ei lapſus anni non obſtaret quo minꝰ poſſeſſionē recuperaret: vnd̓ ipſe ſignificauit pape ꝙ tꝑe indulgentie cōceſſe tantū tē­pus effluxit quod faciebat ei ad verā poſſeſſionē ẜm cōciliū generale.ſ. annus. vnde timebat archiep̄s ꝙ indulgentia precluderet ei viā ad verā poſſeſſionē: ⁊ ſi forte tēpus ipſuꝫ ante predictā confeſſionē non effluxerat quare queſiuit a papa interp̄tationē illiꝰ indulgentie: ⁊ papa reſpondit ꝙ non fuit intētio ſua ius auferre quod ei cō­petebat ex poſſeſſione quam habuit ante abſentiam uel etiam poſt reuer ſionem: ⁊ ſibi imputet pars aduerſa ſi negligens fuit ſiue ante ſiue poſt redi tum archiepiſcopi. k Neceſſaria. puta cauſa rei publice: forte in ſeruitio romane eccleſie. sͣ. de dila. c. vlti. vnde ſibi imputari non potuit nec debuit. Idē etiam contingit ſi quis eſt abſens ex cā ꝓbabili qꝛ non fit reſtitutio ſpoliato. sͣ. de offi. dele. cō ſultatōibus. Si v̓o fuiſſet abſens cōtumaciter vel ex volūtaria cā tunc facta denūciatione ad eccleſiā ſuaꝫ mitteret̉ iſte ꝓcurator venetoꝝ in poſſeſſionē cauſa rei ſeruade ſicut archiep̄s primo fuit miſſus ꝓpter cotumaciā ꝓcura ratoris quouſqꝫ veniat archiep̄s ⁊ vterqꝫ iurabit de ſuis expēſis ⁊ fiat hinc inde cōpenſatio expenſarū ⁊ ſatiſfactio ei qui plus expendit quādo quis re ſtituat ex cauſa probabili ⁊ neceſſaria: uel ꝓbabili tantū uel neceſſaria tantū notat̉. ii. q. vi.§. biduū. v̓. ſi aduerſus abſentē. ſed hic non habet locum quia non agitur de reſtitutione tali. l Indulſimus. ſed nōne de iure cōi poterat ipſe ꝓcurator interrūpere anna lē preſcriptionē offerendo cautionē in preſentia pape: lꝫ archiep̄us eſſet ab ſens. certe ſic. sͣ. de offi. ordi. paſtoralis. sͣ. de eo qui mit. in poſ. cā rei ſer. cuꝫ ſicut. ⁊. xvi. q. iii.§. poteſt. v̓. is cuiꝰ. Quid ergo indulſit ſibi papa: paruū uel nihil niſi qꝛ ſolet plus timeri ⁊cͣ. xxiii. di. quanꝙͣ. ⁊ sͣ. de hereti. ſi aduerſus. quādoqꝫ enī ius cōe concedit̉. sͣ. de iureiur. ⁊ ſi chriſtus. in fi. ſed archiep̄us dam ſit opinio a pluribusᵇ appro­bata: ut clericus qui ꝓpter hoc uer aliudᵈ flagicium graue nō ſolū dam nabile ſed damnoſum fuerit degra datus tāquā exutus priuilegio cle ricali ſeculari foro per conſequen­tiam amplicetur: cum ab eccleſiaſti co foro fuerit proiectus. eius ē de gradatio celebranda ſeculari pote ſtate preſente ac pronuncianduꝫ ei dem cum fuerit celebrata: ut ī ſuuꝫ forum recipiat degradātum. ⁊ ſic ī telligit̉ tradi curie ſeculari: ꝓ quo debet tamen eccleſia efficaciter in­tercedere: ut circa mortis pericu­lum circa euꝫ ſententia moderetur pro illo uero falſario ſcelerato: quē ad mādatum noſtrum capi feciſti: hoc tibi duximus conſulenduꝫ: ut in perpetuum carcerē ad agēdā pe nitentiā ipſū īcludas pāe dolorisᶻ ⁊ aqua anguſtie ſuſtentandum ⁊ cō miſſa defleat: ⁊ flenda vlterius nō committatʰ MO no. tertius archi epiſcopo turonen̄. Ilecto filio iacobo barba: ⁊ īfra. Quia te ꝓ cā neceſſaria tūc abſēte poſſeſſio tibi tradita cau ſa cuſtodie reſtitui parti aduerſe nō potuit eidem īdulſimus: ut ſibi la pſus temporis non obſiſteret quo minus poſſeſſionē ipſam recupera re valeret. Quoniā v̓o tantum tē­poris ante conceſſionē ipſius īdul gentie dicitur effluxiſſe: quod tibi ſufficere poſſet ad uere poſſeſſiōis effectum ſecūdum ſtatuta concilij generalis. ⁊ infra. auc̄. pre. decla ramus quod noſtre intentionisᵈ n̄ fuit per ipſam indulgentiaꝫ ius pe rimere quod tibi cōpetierit ex poſ ſeſſione preterita uel poſt reditum tuum cōpetierit ex futuraᵖ ſibi enim m Generalis. sͣ. de do. ⁊ contu. contingit. n Declaramus. talis declaratio ius facit. C. de le. l. vlti. ber. o Intentōis. Nota ꝙ recurrendū eſt ad intentionē cōcedētis pri uilegiū ſiue beneficiū. sͣ. de p̄ben. c. vlti. ⁊. c. cum cām: Itē habes hͦ ꝙ papa non intēdit iuri alterius ꝑ ſuā indulgentiā derogare. sͣ. de vſu pal. ex tuaruꝫ. ⁊.sͣ. de offi. or. licet ix. q. iii. ꝯqueſtus. xi. q. i. ꝑuenit. lxxx v. di. archidia. florē tinū. ⁊ sͣ. d̓ ꝯſue. cū olim. ⁊ hoc ideo qꝛ nemini conſulēduꝫ eſt cū alterius iniu ria. xxii. q. ii. pͥmū. ff. de cōdi. inde. nā hoc natura. ⁊. xiiii. q. v. deniqꝫ. ⁊. C. d̓ emā. li. nec annus ⁊ reſcriptū qd̓ ī to­tū abſorbet ius al­teriꝰ nō tenet. C. d̓ p̄ci. imꝑa. offe. quo tiens. vnde iſta in­dulgētia intelligen da eſt ne alterū le­dat ⁊ reducitur ad ius cōe. ar. sͣ. e. ab­bate. ⁊ sͣ. de ꝯſue. cum dilectus. p Ex futura. ⁊ ita tꝑs abſentie ex ne ceſſaria cā ſubduci tur de medio ⁊ ꝯti nuat̉ tp̄s penitētie an̄ abſentiā: ⁊ poſt reuerſionē ꝯtinua­tur tp̄us pn̄ie ſiuo etiā ſit pͥmū mediū vltimūue. C. de re ſti. mi. ꝙ tꝑe mili tie. ff. ex quib. ca. ma. necnō.§. ſi quiſ ſepius. ⁊. l. ſꝫ ⁊ ſi ꝑ p̄torē.§. ſi ferie. ⁊. §. quotiēs. v̓bi gr̄a. archiep̄s fuit pn̄s poſt miſſionē ī poſ ſeſ. ꝑ. vi. mēſes. po­ſtea fuit abſēs per alios ſex uel quatu or: poſt reuerſionē habebit. vi. menſeſ in quibꝰ ꝓcurator venetoꝝ adhuc po terit recuꝑare poſ­ſeſſionē: ⁊ tempus illud ſubducit̉ de anno. ⁊ ſi poſtea ꝑ illos. vi. mēſes negliges fuerit venetoꝝ ꝓcura tor ſibi imputabit qꝛ vlterius non audiet ſuꝑ poſſeſſione ſi medio tempore nō poterat: ſic tp̄us vacantis eccleſie ſubducit̉ de preſcri ptōne ⁊ continuant̉ tꝑa extrema ⁊ tp̄us ſciſmatis. sͣ. de p̄ſcrip. de quarta. auditis. cum nobis. q Negligēs. ſi ergo negligētia ꝓcuratoris nocet dn̄o qn̄ imputet̉ factū ꝓcuratoris ⁊ qn̄ non. dr̄. sͣ. ut li. non ꝯteſ. ad hoc. ſibi gͦ impu tet qꝛ non egit cū tp̄s habuit. ſi. C. de ꝓba. ex ꝑſona. C. de diuidē. tu. l. vlti. ff. de his que in frau. cre. cū pupillus. ⁊. C. de his ꝗ a non do. ma. l. vl. in fi. ⁊ sͣ. ut li. nō ꝯte. quoniā. i. ℟n̄ſo. ⁊ sͣ. de reſcrip. ſi aūt. ⁊. c. plerūqꝫ. ⁊ cū potuit noluit. sͣ. de offi. dele. cū ſuper. r Ceſſante īpedimēto. ceſſante cā ceſſat effectꝰ. d̓ hoc plene dr̄. sͣ. de renūc. poſt trāſlationē. ⁊ sͣ. de iureiur. ⁊ ſi xp̄s. ad fi. g Um inter. ꝑ. xl. annos. vn̄ legitime preſcripſerūt illam tertiā Ioblationē qꝛ quadragenalis p̄ſcriptio omnē tollit actionem. xvi. q. iii.§. quas actiones. ſub illo.§. poteſt. ⁊ sͣ. de p̄ſcrip. de quar ta. ⁊. c. ad aures. t Amplius. hec adiectio ad modicā quantitatē refert̉. ff. de v̓bo. ſig. hec adiectio. ⁊ licet ad modicā referat̉ tn̄ ſi ponat̉ in libello de bet expͥmi illud amplius. sͣ. de dila. littere. a Neceſſarias. ſed nonne iuſte mouebat̉ iſte ſacerdos ſi nolebat retinere expenſas neceſſarias ꝓ fabrica capelle quia quarta deci marū ad eccleſie fabricā deputat̉: ut. x. q. iii. vnio. ⁊ nullus caſus in teruenire poteſt qui hoc genus expenſaꝝ impediat. ff. famil. herc̄. imputare poterit pars aduerſa: ſi negligēsq fuerit ī ſua inſtitia proſe quenda: cū abſētie tue īpedimento ceſſāte cōueniēdi te habuit faculta tem. ¶Dem priori ⁊ clericis ſan ctoꝝ ioānis ⁊ pauli tuder. Um īter uos dudū ex parte vna ⁊ abbatem.ſ. p. de mon te ſpole. dioc. ex altera ſuper tertia parte oblationū capelle ſancti hila rij queſtio uerteretur: ⁊ a uobis ꝓ batum fuerit per. ec. annoſ ⁊ ampli us tertiam partē oblationū eiuſdē capelle ueſtram eccleſie recepiſſe. ac clericis inſtitutis per abbatem de monte tuiſqꝫ fili prior eandē ter tiam te cōmiſiſſe aliquando colligē dam: bone me.i. papa. pre. eniꝫ ip ſam tertiam eccleſie ueſtre adiudi cans ſtatuit vt tibi prior liceret per eoſdem clericos ſicut fuerat cōſue tum partem colligere memorataꝫ verum qꝛ poſtmodū ſacerdos pre dicte capelle aſſerens oblationum nomine minime cōtineri ea que ip ſi capelle in feſtiuitate omnium ſan ctorum mittūtur uel portantur ad illā ſeu ad domū ſacerdotis eiuſdē intuitu defūctoꝝ: necnon que ī ci­minili ponūtur: quod d̓ altari ſuſci pit ⁊ facit per eccleſiam deportari: ⁊ que ante crucem: ⁊ in miſſa trini tatis ⁊ ea que pro deſponſatis ca­nitur: ⁊ lāpades cum oleo que pre dicte capelle ab aliquibus offerun tur: uel que dantur nuncio qui ad recipiēda talia per priuate capelle parrochiam deſtinatur: de his om nibus uobis tertiam partem dene gans exhibere de alijs nomine ter tie perſoluendis ꝓ rata partis ue ſtra eccleſiā ꝯtīgētis retīer̄ nitebat̉ ad expēſas capelle ipſiꝰ neceſſariat