Seite
f Moderantes. Hoc verbum induxit dubitationem queſtionis. ex hoc pa­tet ꝙ vltra facultates inſtitui non debent. immo ſi inſtituti ſunt reducendus eſt numerus ad debitum modum in auten. ut deter. ſit nume. cleri.§. ſanci mus. colla. i. g Excreuiſſe. hoc etiam inducit queſtionē. quia vbi excreuerint facultates numerus augeri debet. vnde in quolibet priuilegio: ponit̉ hec clauſula uel ſubintelligit̉ niſi in tantū exrecuerīt eccle ſie facultates ꝙ poſſint pluri bus ſufficere cōpetenter. sͣ. d̓ cōſti. cū. m. ⁊ vbi meſſis mul ta eſt ⁊ operarij pauci alij mit tēdi ſunt. xxi. di. in nouo. vn­de dubitabant iſti moderato res ut ſicut poterant diminu ere numeruꝫ ſi facultates fu iſſet diminute: ita dubitabāt vtrum poſſent augere nume rum cum facultates inueniſ­ſent augmentatas a tempore numeri ſtatuti. Ex hac deer. colligitur ꝙ epiſcopus cū ca­pitulo ſtatutum numeruꝫ ca nonicorū ⁊ prebendarū ⁊ di­gnitatum nō poſſunt diminu ere ſine auctoritate pape. eti am ex iuſta cauſa quaꝫ iſti al legabant licet eſſet falſa ꝓut poſtea eſt cōpertū. ad hoc fa cit. sͣ. de conſti. ex parte. ⁊. c. cum acceſſiſſent. vbi de hoc notatur. dic ut ibi. b Poderationis verbum. Ex hoc facit ad titulum. mo derari eniꝫ eſt diminuere io quod inducit grauamen ⁊ re ducere ad equitatē. ſic iudex ex cauſa etiam moderari pōt tempus appellationis.i. ab­breuiare.sͣ. de appel. cum ſit romana. ⁊. c. oblate. ſic ⁊ ini quū mandatuꝫ moderanduꝫ eſt. sͣ. de iureiu. quintauallis ſic in ſocietate. ff. pro ſocio. ſi ſocietatem. ff. de ope. lib. ſi li­bertus. Item patet hic ꝙ forma mandati diligent̉ eſt ſeruanda. sͣ. de reſcrip. cum dilecta. cum ſuis cōcordantijs. Item eſt arg. ꝙ nō eſt recedendum a ſi­gnificatione vocabuli. niſi conſtet ſcribentem aliud ſenſiſſe. ff. de leg. iij. nō a liter. ⁊ sͣ. de deci. ad audientiam. ⁊ sͣ. de tranſla. inter. arg. sͣ. de ſpon. ex lr̄is. Arg. contra. sͣ. eo. intelligentia. ⁊. c. preterea. vbi de hoc. i In vtilitatem. Nota argumentū conuertenduꝫ in vtilitatem eccleſie. hoc poſſet intelligi quando preter diligentiam canonicoꝝ hoc contingit. ſecꝰ vi deretur ſi diligentia ipſorum hoc ſit procuratum. alias diligentia ipſoꝝ eſſet iſtis damnoſa quod eſſe nō debet. arg. C. de allu. l. iij. ſic enim ſubtraherent̉ a procuranda eccleſie vtilitate. de hoc notatur. sͣ. de conſti. cum. m. et ad hoc quod dicit: donec aliter ⁊cͣ. videtur ꝙ non diſtinguatur vndecunqꝫ argumē tum contingat. Ber. k5 Onis res. poteſt exponi.i. omnis obligatio ſiue contractus. quod enim conſenſu contrahitur contraria voluntate diſſoluitur. C. quā do licet ab emp. diſ. l. i. ⁊. ff. de regu. iur. nihil tam naturale. ⁊. C. de acti. ⁊ oblig. ſicut initio. fallit hec regula. sͣ. de bap. maiores. Item in matrimonio quod ſolo cōſenſu contrahit̉. xvii. q. ii. ſufficit. ſed ſolo diſſenſu non diſſoluit̉. xxxii. q. vii. licite. Itē idē in ordine ⁊ baptiſmo: quia ſacramen ta ſemel habita nūquaꝫ amittunt.i. q. i. ꝙ quidaꝫ. ⁊ argu. xv. q. vii. epiſcopus ſolus. Item fallit quia alio modo tollit̉ obligatio que cōſenſu nata eſt.ſ. per acce ptilationē: ſed non natura ſui ſed poteſtate cōuentiōis. ff. de reſcin. ven. cum emptor. Item tollitur ſolutione eius quod debetur. inſti. qui. mo. tol. ob liga. in princi. Item ſicut acquiritur poſſeſſio corpore ⁊ animo. ff. de acquir. poſſeſ. poſſideri. ⁊ eodē modo amittitur. ff. e. quēadmodum. Sed contra. ff. eo. poſſideri.§. in amittenda. Sol. amittitur ciuilis poſſeſſio: corporalis non ut illa. l. quenadmodum. Stote. hoc loco.ſ. qui ſequit̉ in ipſa auctoritate.ſ. nolite iudicare ⁊ non Iudicabimini. m In meliorē partem: ut res potius valeat ꝙͣ pereat. sͣ. ti. proxi. abbate. et s. de fide. inſtru. inter dilectos. ⁊. ff. de re. du. quotiens. ii. ⁊ benigniorem in­ter pretationē ſequi debemus in re dubia. ff. de his que in teſta. delen. ꝓxime vel expone in meliorē.i. in ſecurio. ē pro eo ꝙ in altero nullum: in altero ma gnū periculuꝫ timeatur. sͣ. de homi. ad audientiam. ⁊. c. ſignificaſti. ii. ⁊ sͣ. de cleri. excōi. mini. illud. ⁊ sͣ. de ſpon. iuuenis. ſic eniꝫ in dubus abſoluit̉ reijs quia illud eſt benignius. sͣ. de fide iuſtru. inter dilectos. in fi. ⁊ sͣ. de ꝓba. ex litteris. niſi in caſibus que ibi ponuntur. tes ſtatueritis eundem firmiter ob ſeruari: uos uero inueniſtis predi cte facultates eccleſie a tempor̄ ſta tuti numeri adeo excreuiſſes: ꝙ abſ qꝫ mutilatione prebendarum ma­ior haberi poſſet numeruſ in eadē quarę queſijſtis: an per moderati. onis uerbuꝫ litteris noſtris appo ſitum eundem numerum augmen tare uel minuere deberetis. Quo­circa mādamus: quatenus ſi uete­res non ſunt minute prebende: cū moderatio locuꝫ non habeat: ipſa rum ⁊ canonicorum numerum di. mittatis in eodem ſtatu: in quo ha ctenus dinoſcitur extitiſſe: in utili tatem eiuſdem eccleſie conuerten tes augmentum ſuorum reddituū donec duxerimus aliter diſponen dum. De regulis iuris. Oannes chryſoſtomus. Mnis resᵏ per quaſcun que cauſas naſcitur: per eaſdem diſſoluitur. C Eda in omelijs. Stote miſericordes. ⁊c̄. Hoc loco nihil aliud nobis precibi eſtimo: niſi vt ea facta que dubium eſt quo animo fiant: in me lioremᵐ partem interpretemur. qdͣ enim ſcriptū ē: ex fructibus eorum n De manifeſtis. quia ſecretoꝝ deus iudex eſt ⁊ cognitor. xxxii. di. erubeſcāt. ⁊. xxxii. q. v. chriſtiana. ii. q. v. conſuluiſti. o Ut ſtuprū. lxxxi. di. apoſtolus. hec enī in ſui natura mala ſunt. sͣ. de iureiur. ⁊ ſi xp̄us. in fi. v̓. quedā. ⁊ sͣ. de delic. pue. c. i. ¶¶ Ui ſcandalicauerit. collige caſuꝫ. xi. q. iii. inter verba. ⁊. xxii. q. ii. primū. in pͥnc. ⁊.xxxii. q. v. ita ne. ⁊.sͣ. de his que vi metuſue cau. fi. ſa cris q Ueritas. que tri plex eſt.ſ. bone vi te. hec nūꝙͣ omittē da eſt propter ſcan dalū ⁊ ad quēlibet pertinet. alia iuſti cie hec ad iudicem pertinet: alia diſci pline: hec pertinet ad prelatuꝫ. in his duabus quandoqꝫ aliqua omittit̉ pro pter ſcandalū. l. di. ut conſtitueretur. Et intellige qd̓ hic dicitur de his que indiſpenſabilia ſūt ⁊ tale ius cōmune quod indiſpenſabi le eſt veritas appel latur. de hoc dictū fuit. sͣ. de tempo. ordi. ſane. ⁊ quod dicit̉ ibi: veritas iu ſticie intellige ſcd̓ꝫ quod hic dicitur. ius cōmune indiſ penſabile eſt.i. qōo vlti. ⁊ ſi illa. ⁊ de ta li hic loquitur tale ius pro nullo ſcan­dalo relaxandum eſt ſed quando ius cōmune diſpenſa­bile eſt propter ſcā dalum receditur a iure cōmuni. l. di. ut cōſtitueretur. et i. q. vl. diſpenſatōes. ⁊. c. exigunt. Uod non eſt. neceſſitas. hoc ideo dicit quia neceſſitas legi non ſubiacet. sͣ. de obſer. ieiu. c. ii. in fine. ⁊ sͣ. de conſuetu. ( quanto. ⁊ de conſe. di. i. ſicut. ⁊. di. iii. per uenit. vnde temꝑe neceſſitatis oīa ſunt cōmunia. xii. q. ii. dilectiſſimis. ⁊. ff. ad. l. rho. de iac. l. ii.§. cuꝫ in eadē naui. in fi. quod intelligit̉ in hoc caſu. ⁊ ſic eſt argu. neceſſitatē excuſare. de conſec. di. v. di ſcipulos. ar. xli. di. quiſquis. ⁊. c. delitie. ⁊. lxxxi. di. cū omnibus. ⁊ sͣ. de fur. ſi quis per neceſſitatē. ⁊ ꝓpter neceſſitatē famis dauid comedit panes propo ſitionis. xxv. q. i.§. is ita. ⁊ propter hoc pater poteſt vendere filiuꝫ C. de pa. qui fi. diſ. l. ii. b Sabbatum. preceptum fuit veteris legis ſabbatum cuſtodiri. vnde ſi qui colunt ſabbatum exteriorem ritum legis reuocant. de conſo. di. iii. peruenit. c In ſabbato. hoc eſt propter neceſſitatē. xxiiii. q. vlti. ſi nulla. d Egrotus. etiā ſi in quadrageſima carnes comedat non dicitur frangere uotum..sͣ. de obſer. ieiu. c. ii. in fi. Uod latenter. poteſt poni caſus per. l. qd̓ vi aut clam. l. i. cir­ca princ. ⁊ in ſeruitio preſtito prelato per vim a ſubdito. hoc enī in futurū non parit p̄iudiciū. xi. q. iii. quia cognouimus. f Per vim. que per vim ſiue per mētū fiunt qui cadere poſſet ī cō ſtantē viruꝫ cuꝫ de hoc cōſtiterit reuocat̉. sͣ. de his que vi metuſue ca. fi. ad audientiā. de hoc plene dicit̉ in. c. abbas. ⁊. ff. quod me. cauſa. l. i. ⁊. l. metuꝫ.§. ſed quod pretor. Um in contēplatōe. queſtionibus. ff. de queſti. l. i. ⁊. C. eo. ti. milites. quod ſi fiat appellari poteſt. ii. q. vi. non ſolēt. v̓. ante ſnīam. hoc intellige nulla preſcriptione precedēte. argu. contra. v. q. y. illi qui. vbi de hoc. h Ue multotiens sͣ. de pe. c. i. ⁊. vi. q. i. imitare. ⁊.i. q. i. reperiūt̉ ar. s. de iude. ita quorundam. i In ſacratis. ſiue ſit homo ſiue ager qui illa aufert ⁊ inuadit: ſacri legiū committit. xii. q. ii. nulli liceat. ⁊ tanꝙͣ ſacrilegus iudicari de bet. vt ea. ca. ⁊. q. ea. predia. ⁊ per eccleſiā debet iudicari. sͣ. de foro comꝑe. conqueſtus. k Epiſcopis. Iſti ius publicū offendunt quod conſiſtit in ſacris ⁊ ſacerdotibus.i. di. ius publicum. cognoſcetis eos. de manifeſtisⁿ di ctu eſt: que nō poſſūt bono animo fieri ut ſtuprumº blaſphemie furta ebrietates: ⁊ ſimilia de quibus no bis permittitur iudicare. ¶Dem. Ui ſcandalizaueritᵖ ⁊c̄. Uti lius ſcandalum naſci permit titur quam ueritasq relinquatur. ¶Dem Uod non eſt licitum in lege: ( neceſſitasª facitlicitum. Naꝫ ⁊ ſabbatum cuſtodiri preceptum eſt: machabei tamen ſine culpa ſua ī ſabbatoᶜ pugnāt: ſic ⁊ hodie ſi ꝗs ieiunium fregerit egrotus: reꝰ uo ti non habetur. ☞Regorius ſeptimus. Uod latenterᵉ aūt per uiꝫᵗ uel alias illicite introductum eſt nulla debet ſtabilitate ſubſiſtere. Dem uarien̄. epiſcopo. Um in contemplatione: ⁊ in fra. In ipſo cauſe initio non ē a queſtionibusᵍ inchoandum. ephanus papa­Ue multotiēsʰ: ⁊ īfra. Quic Qquid in ſacratisⁱ deo rebus ⁊ epiſcopisᵏ īiuſte agitur: pro ſacri legio reputatur: quia ſacra ſunt ⁊ a quoquam uiolari non debent. EIUguſtinus.