Seite
xxxx firmiter credidit ⁊ ſperauit. Vnde dicit ad Hebre. ii. Fide cre­didit abraham deo ſciens eū eſſe fidelem q̄ promiſit ei dare. Di guum quippe fuerat vt qui totaꝫ ſpem ſuā in deū poſuit a deo protegi ſingulari gracia mereret̉ Gene. 15. Noli timere abrahaꝫ ego protector tuus ſum. Tercio habuit ad deū veram obedien tiam. qꝛ que imperauit ei deus proptiſſimo animo obediuit vi delicet de terre egreſſione. cū dixit egredere ⁊cͣ et ſtatim reliquit patriam ſuam ꝓpter obedientiam. Scd̓o obediuit imꝓprie car­nis vulneratione cū precepit ei Geneẜ. 17. Circuncidet̉ ⁊cͣ. Ter cio obediuit in filij oblatione Geneẜ. 22. Tempta de. ⁊cͣ. ⁊ di­xit ad eum abraham: tolle vnigenituꝫ filium tuū yſaac ⁊ offer illum in holocauſtum ſuper vnū montem quē monſtrauero tibi Et cōmendatur obedientia eius in proptitudine. quia mox de nocte ſurrexit ⁊ omnia que neceſſaria erant preparauit. Sil̓r in conſtancia quia per triduuꝫ reduxit filium ad imolationis locū nec ꝓpoſitum mutauit ſed ſemper paratus fuit adimplere man datum. Magna em̄ obedientia fuit in receſſu a patria. maior in cercūciſione. maxima in filij oblatione. qui vtiqꝫ ex obedientia occidiſſet. niſi angelus dn̄i prohibuiſſet eum dicens. Ne exten­das ⁊cͣ. Quantum ad ſcd̓am partem dicit hic Apl̓us. deus vnus eſt. Circa quod verbū ad noſtram doctrinaꝫ eſt ſciendum ꝙ tria faciunt homineꝫ vniri deo. Primum eſt noſtre voluntatis ordinatio. Nos videmus ad ſenſum ꝙ qn̄ aliqua duo ſunt bene ordinata ⁊ coniuncta: ſicut patet de duobꝰ lignis per carpenta rium apte coniunctis: tunc talia bene ſunt vnita. Conſimiliter voluntas noſtra dicit̉ ordinata qn̄ ad hoc ſe habilitat ad quod eſt ordinata vt ſuo creatori ſubijciatur ⁊ ſe ſue voluntati confor­met. Et qn̄ voluntas hominis iſto mō ē ordinata: tunc ſit vnio inter deū ⁊ ſpm̄ hominis. Iuxta illud apoſtoli. Qui adheret deo vnus ſpiritus efficitur cum eo. Super quo dicit Auḡ. Semper voluntatem dei faciens vnus ſpiritus eſt cū ſpiritu domini. Vn̄ hic queritur. vtꝝ homo teneatur voluntateꝫ ſuam conformare diuine voluntati. Rn̄det ſanctus Tho. ij. ij. q. 19. tenetur forma liter ſcꝫ ꝙ homo velit in cōmuni iuſtitiam ⁊ ordinem dei conſer­uare. ſed materialiter ꝯformari non tenetur: vt in morte patris vxoris: matris vel huiuſmodi. Scd̓m quod facit vniri deo eſt contemplatio per iugem amorem. Nos videmus ad ſenſum ꝙ ignis ad quod agit ſibi vnit: ſicut ferrum ignituꝫ et ignis vni n 2