Seite
Sermo untur. Conſimiliter amor nihil aliud ē qͣꝫ vnio ⁊ nexus ad in­uicem duoꝝ. ſcꝫ amantis ⁊ amati. vnde qui vult deo vniti: iſta duo veraciter habere debet. nam talis qui ſic deo vnit̉ ex arden tiſſimo amore totaliter tranſformat̉ in ipſum Aug. Talis vnus quiſqꝫ ē qualis eſt eius dilectio. Si inquit terraꝫ diligis terra et ſi deum diligis deus eris. Terciū quod homineꝫ facit vniri deo eſt panis celeſtis. Manducatū ex pane vel quocūqꝫ alio cibo cū cibato vnum efficit̉. A ſimili panis celeſtis eſt panis angeloruꝫ inter omnia virtutis ſūme: nam ꝑfectiſſimaꝫ vnionem facit aīe ad deum vt dictum ē a beato auguſtino. Nō tu me mutabis in te ſed tu mutaberis in me: ſicut ſi cibus corꝑis mei eſſes. multuꝫ deus pōt anime conferre in hac vita qn̄ ſe digne preparat ad huius ſacramenti ſuſceptioneꝫ. Vnde apl̓us. Quō non cuꝫ illo nobis omnia donauit Auḡ. Quando xp̄s manducat̉ vita man ducatur Ioh̓. 6. Qui manducat me viuet ꝓpter me Quantū ad terciam partem dicit Apl̓us. Promiſſio ex fide iheſu xp̄i dat̉ credentibus. Pro quo ſciendum ꝙ lumen fidei facit nos agno­ſcere dona qꝛ facit nos aſſentire illis que naturaliter ſcire nō poſ ſumus. Vnd̓ credimus ꝙ beata virgo maria permanſit virgo ⁊ ꝙ deus homo factus eſt. ⁊ ꝙ ſub parua hoſtia ſit tam magnū corpus ſicut in cruce pependit. illud excedit oēm ſenſum huma num. et non pōt apprehendi niſi per fidem Greḡ. in omel̓. Fi­des eſt earum reꝝ que apparentiam non hn̄t. que aūt apparent fidem non habent ſed agnitioneꝫ. nec fides habet meritum cui humana ratio prebet experimentuꝫ. Vnde de hoc dicit̉ in decre tis. Fides comprehendit que ſupra rationeꝫ ſunt. Notandum ꝙ ẜm holkot ſuper libro ſap̄. Lumen naturalis intelligentie pōt homineꝫ ducere ad deū. Et probat hoc de ſancto cornelio: ſicut habetur Actu. 4. quem deus non ꝑmiſit errare finaliter ſꝫ bea­tum petꝝ miſit ad eum vt eū informaret. vt dicit̉ ibidem. Iteꝫ holkot. ꝙ ſi quis non abuteret̉ intellectu ⁊ affectu: ſed eleuaret intellectum ⁊ affectū in deū. ſic ꝙ illa duo non eſſent ligata ter renis: tunc in tali lumine naturali duceretur homo ad deum. ⁊ tamen hoc eſſet ex gracia que eſt cōmunis ⁊ que nos om̄s pre­uenit. Vnde hic queritur. vtrum peccatuꝫ infidelitatis ſit ma­ximuꝫ peccatorum. Reſpondet ſanctus Thomas. ij. ij. ꝙ ſic. ra tio eſt: qꝛ peccatuꝫ formaliter et realiter ſtat in auerſione a deo