XXXIIII . Et ideo Aug. retractauit qd̓ dixerat ſcꝫ nullū veꝝ eſſet abſqꝫ gr̄a cognoſci bile. Inqͥt em̄ ſic in pͥmo li. retractatōnū approbo qd̓ ī orōe dixi. Deꝰ non niſi mūdos ſcire veꝝ voluiſti Rn̄deri pōt ml̓tos ēt mūdos ml̓ta ſcire vera. Ex ſeqͥt̉ Tho. intellectꝰ creatꝰ ad co gnitōꝫ cuiuſcūqꝫ veri indiget auxilio di­uino vt intellectꝰ a deo moueat̉ ad ſuuꝫ actū. aūt indiget ad cognoſcēdā vi­tatē in oībꝰ noua illuſtratiōe ſuꝑaddita naturali illuſtratiōi ſꝫ in qͥbuſdā exce­dūt naturalē cognitōem. Demōes ſūt pūati naturali cognitōne lꝫ ſint obtene­brati pͥuatōeꝫ lumīs gr̄e. Quare lucidi ſunt noīe intellectual̓ nature. vt dic̄ tho. pͥma ꝑte. q. lxiiij. arti. j. in rn̄ſiōe ad qͥntū Pn̄t etiā demōes cogͦſcere aliquā ꝟitatē ſuꝑexcedentē illoꝝ naturā reuelatōem a ſctīs angel̓ qͥbꝰ ſi ꝯueniāt ꝯfor mitate volūtatꝭ ꝯueniūt tn̄ ſil̓itudīe in­tellectual̓ nature. ẜm quā pn̄t acciꝑe qd̓ ab alijs manifeſtat̉. Et vt ponit Tho. ma ꝑte. q. cix. ar. iiij. Per ſctōs angelos ml̓ta de diuīs myſterijs reuelāt̉ demōibꝰ diuīa iuſticia exigit. vt demōes aliqͣ fiāt vl̓ ad punitōeꝫ maloꝝ vl̓ ad exerci­tatōeꝫ bonoꝝ. Sic̄ in rebꝰ hūanis aſſeſ ſores iudicꝭ reuelāt tortoribꝰ eiꝰ ſnīam. Hmōi aūt reuelatōes ſi ad angelos reue­lātes ꝯꝑent̉ illumīatōes ſunt ordināt eas ad deū. Ex ꝑte ꝟo demonū ſūt illu­mīatōes. qꝛ eas ī deū ordināt ſꝫ ad ex ecutōeꝫ ꝓpͥe iniqͥtatꝭ. Demōes em̄ ex rue­latōibꝰ ſibi factꝭ illumināt̉. nec ex his docēt hoīes dicūt̉ hoīes illumīa re. qꝛ illumīatio ꝓprie ē manifeſtatio ꝟi tatꝭ ẜm hꝫ ordine ad deū. Peruerſitas aūt demonū hꝫ intēdit aliquē or­dinare ī deū ſꝫ magꝭ ab ordīe diuīo abdu cere. Ad ſcd̓m ꝟo obiectū dicēduꝫ ẜm Tho. pͥma ꝑte. q. cxvj. dei ē ꝓpriū doce re.ſ. pͥncipal̓r. qꝛ ip̄e dedit hoī lumē intel lectꝰ poſſꝫ doceri ab hoīe ab angel̓. Sꝫ qͥd tenēdū arte notoria ī fiūt q̄dā ieiunia orōes qͥbuſdā obẜuātijs va nis ad acqͥrendā ſcīaꝫ. Rn̄dꝫ tho. ij. ij. q. xcvj. ē illicita qꝛ vtit̉ qͥbuſdā ad ſcīaꝫ acqͥrēdā hn̄t ẜm ſe ꝟtutē candi ſcīaꝫ ſic̄ īſpectōe qͣrūdā figuraꝝ ꝓlatōe qͦrū ignotoꝝ ꝟboꝝ hmōi. Scd̓o ꝑuertit̉ ordo ī addiſcēdo ī ꝟitate cogͦſcēda ex ꝑ­te rei quā qͥs q̄rit ſcire. ſic ſt̓ curioſi qui magͣlia dei ſb̓tilit̓ īueſtigare q̄rūt ſuo ī­geniolo diuīoꝝ ſecretoꝝ ꝓfūda penetra re nitūt̉. qͥbꝰ Cato ait Mitte archana d̓i celūqꝫ inqͥrere qͥd ſit. ſapiēs Eccl̓i. iij. Altiora te ne q̄ſierꝭ fortiora te ne ſcru­tatꝰ fuerꝭ. ī pl̓ibꝰ oꝑbꝰ eiꝰ ne fuerꝭ curi oſus. Et Lactātiꝰ li. j. diuīaꝝ inſti. Ueri tas archanū ſūmi dei fec̄ oīa ingenio ac ꝓprijs ſenſibꝰ p̄t ꝯp̄hēdi. Alioqͥn nihil int̓ deū hoīemqꝫ diſtaret ſi ꝯſilia diſpoſitōes illiꝰ maieſtatꝭ et̓ne cogitatō aſſeq̄ret̉ hūana. Sil̓r ſt̓ curioſi retra­hūt ſe a ſtudio qd̓ ex nec̄itate ip̄is īcūbit ꝓpt̓ ſtudiū minꝰ vtile. Sic̄ hn̄s curā aīa neſciēs ſpectāt ad ſuū officiū īſiſtit ſtudio ph̓ie vl̓ aſtrologie vel poeſi. Hic Hiero. dicebat. xxxvij. di. c. ſacerdotes. Sacerdotes dei omiſſis euāgelijs pro­phetijs videmꝰ comedias legere amato ria buccolicoꝝ ꝟſuū ꝟba cātare. tenere ꝟ­giliū ī manibꝰ. Et qd̓ ī puerꝭ ē neceſſi tatꝭ ī ſe crimē facere voluptatꝭ. Propte rea ip̄e Hieroꝰ ab āgelo fuit correptuſ ꝟberatꝰ eo nimis vacabat ſtudio pla tōis cicerōis ſuauitate delectatꝰ eloquij vt notat̉. xxxvij. di. c. legimꝰ. Ex r̄ligi­oſis clericꝭ ī dignitate vel ſacerdotio ꝯſtitutꝭ ꝓhibet̉ ſb̓ pēa excōicatōis ſtudiū legū phiſice.i. medicīe vt magꝭ poſſint vacare ſtudio theologie canonū. exͣ ne cl̓ici vl̓ mo. c. magnoꝑe. c. Suꝑ ſpecu­la De alijs ꝟo lr̄is ſecl̓aribꝰ an liceat illis vti diximꝰ ī tractatu timore iudi cioꝝ d̓i. ꝯcludimꝰ āt nūc gͣtiano di. 37 totū ſi id fiat intētōe bōa licitū ē. vn̄