![]()
Tho. ij. ij. q. clxvij. in pͥma q̄one ad vltimū ait. Studiū ph̓ie ẜm ſe licitū ē ⁊ lau dabile ꝓpter ꝟitatē quā ph̓i ꝑceperūt d̓o illis reuelāte. Ad qd̓ facit dictū Hiero. ⁊ Aug. q̄ poſita ſunt in pͥmo illo ẜmōe de timore iudicioꝝ dei. Sꝫ qꝛ ph̓i qͥdam ꝟitate abutunt̉ ad fidei īpugnatōeꝫ. id̓o paulꝰ ad Col̓. ij. c. ait. Uidete ne qͥs vos ſeducat ꝑ ph̓iam ⁊ inanē ſcīaꝫ ẜm traditi onē hoīm ⁊ nō ẜm xp̄m ¶ Tertio ꝑuertit̉ ordo in addiſcēdo ex ꝑte finis. cū qͥs ſtudet ad vitatē ſciēdā vt inde ſuꝑbiat vel ceteros ſuꝑet vel ꝑ fas vl̓ nefas pecūias acqͥrat. dū tn̄ aliqͥs ſuū laborē in ſtudendo ad deū ordinat.ſ. ad eiꝰ laudē ⁊ ꝓximi ſalutē lꝫ ꝓpt̓ ſciētiā decorari ⁊ exaltari ſe credat laudādꝰ ē ⁊ merito attollēdꝰ. Nā noticia artiū liberaliū ornamētū eſt aīe. Et vt refert qͥdā ſapiēs. Sic̄ ſeptē plane te celū exornat. ſic ſeptē artes lib̓ales ani mā. Sūt aūt he. Grāmatica. Rhetorica Dialetica. Ariſmetrica. Geomet̓a. muſica. ⁊ Aſtrologia. Septē planete ſunt Luna. Mercuriꝰ. Sol. Uenꝰ. Mars. Iupiter ⁊ Saturnus. Grāmatica lune comꝑat̉ qm̄ ſic̄ luna eſt ceteris planetis terre vicinior. ſic grāmatica pͥma ē ⁊ vi cinior ītellectui rūdi ⁊ indocto. Scd̓ꝫ ve ro Hugonē in li. j. didaſcolon Grāma tica eſt ſciētia recte loq̄ndi ⁊ cauēdi incō gruitatē ī loq̄ndo. Et d̓r grāmatica qua ſi lr̄alis ſcīa. Hanc ita cōmēdat. Quītili anꝰ lib̓. j. de inſtitutōne oratoria. Nō ſūt ferēdi qͥ artē grāmaticā vt tenuē atqꝫ ieiunā cauillant̉. q̄ niſi fidel̓r fundamēta iecerit qͥcqͥd ſtruxeris corruit. neceſſaria pueris. iocūda ſenibꝰ. dulcꝭ ſecretoꝝ comes. ⁊ q̄ vel ſola om̄i ſtudioꝝ genere plꝰ hꝫ oꝑis minꝰ habꝫ oſtētatōis. ¶ Grāma tice aūt noticiā debēt hr̄e clerici deputati ad diuinū cultū ẜm Durandū in ſumma ſua. vt ſaltē ſic lr̄alit̓ q̄ legūt intelligant. Propt̓ea exͣ de magiſtris. c. Suꝑ ſpecl̓a ⁊. c. qm̄. ſtatuit̉. vt in qͣlibꝫ eccl̓ia cathedrali habeāt̉ mgr̄i docētes grāmaticam. Sꝫ vt dicit ibi glo. Nullꝰ ē fructꝰ illiuſ ſtatuti ⁊ alioꝝ. ¶ Si ꝟo qͥs obijciat ꝙ xxx vij. di. c. Turbat. rep̄hēdit̉ ep̄us qͥ populo grāmaticā exponebat. Rn̄dere poſſu mus ꝙ alid̓ ē grammaticā ignorare. alid̓ il lā exponere ppl̓o. Nā ep̄s nō dꝫ ignora re grāmaticā. vn̄ in ca. vlti. de etate ⁊ qͣlitate ordinādoꝝ hr̄ ꝙ ep̄s ignorās grāma ticā amouet̉ ab executōe potifical̓ officij. qꝛ vt dic̄ ibi glo. Ignominioſū ē epiſco po ab alijs doceri. vt. j. q. j. c. Uiliſſimꝰ. ⁊ in autētico de ſctīſſimis ep̄is.§. Damus. ⁊ de elec. c. Cū ī cūctis. Sed ille ep̄i ſcopꝰ de qͦ dictū ē grāmaticā docebat po pulū vel illā exponebat. qꝛ forte vt dic̄ glo. dicebat. Cū ego dico. hō intelligas tā de mare qͣꝫ de feīa. qꝛ cōis generis ē. ff. de verboꝝ ſig. l. Hoīs appellatiōe. Sꝫ meliꝰ dic ꝙ grāmaticā hic appellat ſciē tiā auctoꝝ. Recitabat em̄ in eccl̓ia fabulas poetaꝝ ⁊ eas moralit̓ exponebat ī p̄dicatōe ſua. hec glo. ¶ Secūda ſciētia eſt rhetorica q̄ mercurio comꝑat̉ qͥ deꝰ eloq̄ntie antiqͥtus dicebat̉. Hec ẜm Iſi. li. ij. ethim̄. inuēta ē a grecis. gorgia. ariſto tele ermagora. Et ē trāſlata in latinū a Tullio dicta rhetorica grece a copia locutōis. ¶ Tercia ſcīa ē dialetica. Et hec ſoli comꝑatur. qm̄ ſic̄ ſol lumīe ſuo tene bras pellit ⁊ nr̄m hemiſperiū illuminat ſic dialetica ē veꝝ a falſo diſcernere faciens. nō ꝙ cetere ſcīe veꝝ a falſo non diſcernāt. Sꝫ qꝛ hec ſola methodꝰ ē atꝫ via ſciētijs cūctꝭ. Hāc pͥmitus parmenides adinuenit quā poſtea plato pͥmo grecis dedit. ⁊ ariſtoteles ſuis diſcipul̓ ampliauit. ¶ Quarta ſciētia eſt ariſmetrica. Et hec veneri comꝑat̉. qm̄ ſic̄ venꝰ carnaliꝯiūctōis influētiā hꝫ. ſic ariſmetrica artē de numeris ꝯiūgēdis ⁊ ꝓportōibꝰ tradit Ait em̄ Iſi. li. iij. ethimol̓. Ariſmetrica eſt diſciplīa numeroꝝ. Greci em̄ nūerū richimo dicūt. Numeri diſciplinā apud 