![]()
⁊ ſic in eadē cā nō pn̄t aduocare iudices ⁊ aſſeſſores. iiij. q. iiij. c. j. ⁊. ij. Sūt ⁊ alie ꝑſone q̄ aduocare nō pn̄t vt ſurdꝰ. mutꝰ cecus furioſus īpubes vſqꝫ ad. xviij. annū. vir paſſꝰ muliebria ſcꝫ ꝯtra naturaꝫ ⁊ alij. d̓ qͥbꝰ. vij. q. iij. c. Tu ¶ Nota hic tn̄ ꝙ iudex tenet̉ dare qn̄qꝫ aduocatū vt illis qͥ hr̄e nō pn̄t vel ꝓpter pauꝑtatē vl̓ ꝓpter potētiā aduerſe ꝑtis. ff. de officio ꝓcōſulis. l. Ne qͥcūqꝫ Si aūt iudex hͦ ali cui aduocato p̄cipiat ⁊ ille ſine cā denegꝫ pōt ꝑ iudicē ꝑpetuo remoueri ab officio aduocatiōis. C. e. l. Prouidendū. Debet gͦ aduocatꝰ obedire ſi cōpetēs ſalariū cō ſtituat̉ ei. ¶ De ſalarijs aūt aduocatorū ſciendū ꝙ lꝫ aduocato vēdere ſuū pr̄oci niū ⁊ iuriſcōſulto iuſtū ꝯſiliū. xiiii. q. v. c. Nō ſane. Qd̓ videt̉ intelligendū quā do credit iuſtā eē cām quā defēdit. vl̓ ſal tim dubitat nō eē iniuſtā. ⁊ ſi vt lucretur clientulo dic̄ iuſtā eē nil dꝫ hr̄e ꝓ iuſto pr̄ocinio. gͦ lꝫ reciꝑe ſalariū. Et qͣꝫuis ē dā dicāt ꝙ cū hͦ fac aduocatꝰ ſeu iuriſcō ſultꝰ abſqꝫ labore ⁊ reuolutiōe libroꝝ pu ta qꝛ hꝫ in ꝓmptū materiā vel de ꝓpinqͦ vidit. ꝙ nō pōt tūc acciꝑe. Tn̄ Guill̓us ⁊ Hoſtiēſis tenent ꝯtrariū.ſ. ꝙ pōt accipere qꝛ ſi nō laborauit tūc laborauit in p̄ terito. al̓s deteriorꝭ ꝯditōis eēt magꝭ peritus qͣꝫ minꝰ ꝑitus Sciendū adhuc ẜm Tho. ij. ij. q. lxxi. ꝙ in cā pauperū tenet̉ aduocatꝰ gratis p̄ſtare pr̄ociniū eo modo qͦ tenent̉ oēs ad oꝑa pietatis Nulluſ em̄ ſuffic̄ oībꝰ indigētibꝰ oꝑa miſericd̓ie impēdere. Nō gͦ tenet̉ qͥs ꝑ mundū q̄rere indigētes vel etiā futurꝭ hoīm indigē tijs prouidere Sed ſuffic̄ ꝙ ſb̓ueniat his qͥ ſibi occurrūt ⁊ in pn̄ti tꝑe ⁊ in caſu quo nō apparet in ꝓmptū quō poſſet ei alit̓ ſb̓ueniri. ⁊ tūc tenet̉ de eo qd̓ poteſt ¶ Ꝙ in aduocatis dꝫ eē ſcīa diligentia maturitas ⁊ fidelitas ¶ Cap̄. ſcd̓m Ecundū myſteriū declarādū de ad uocatis dr̄ ꝯditio. Debent em̄ ad uocati qͣttuor ꝯditiōes habere ¶ Prima dr̄ ſcientia ¶ Secunda diligentia ¶ Tertia maturitas ¶ Quarta fidelitas ¶ Prima ꝯditio aduocatoꝝ dr̄ ſcīa. De bet ſcire defendere cām quā ſuſcipit defē dēdā Nā ẜꝫ Guill̓m ſi amittit iuſtā cāꝫ quā fouet ꝓpter ſuā ignorantiaꝫ cū.ſ. ia ctabat ſe ſcientē ⁊ nō erat ad ſufficientiā vltra pctm̄ tenet̉ ad ſatiſfactioneꝫ leſis. ¶ Scd̓a ꝯditio dr̄ diligētia. Debet aduo catꝰ eē diligēs ⁊ ſollicitꝰ. Nam ẜm Ray mundū ſi ꝓpter negligentiā amiſit iuſtā cām tenet̉ ad reſtitutionē ⁊ ſatiſfactionē Scd̓m em̄ Guill̓m dꝫ aduocatꝰ diligen ter examīare cām quā ſuſcipit Et cū dubitat dꝫ ſcripturas ⁊ alios ꝑitos ꝯſulere. qꝛ qd̓ a pluribꝰ q̄rit̉ faciliꝰ īuenit̉. diij. c. De libellis. Et qꝛ ſepe reuelat̉ mino ri qd̓ maior ignorat. di. xcv. ca. Eſto. Et ꝟitas exagitata ſepiꝰ magis ſplendeſcit xxxv. q. ix. c. Grauē. ¶ Tertia cōditio dr̄ maturitas. Debet aduocatꝰ eē maturus in vultu geſtū ⁊ voce. In vultu vt habe at vultū affabilē ⁊ iocundū abſqꝫ riſu tn̄ indiſcreto. In geſtu vt aſſiſtat iudici cuꝫ reuerētia ⁊ nō moueat indebite caput pe des vel manꝰ ita vt ſua pronunciatio ſit ẜm Ciceronis doctrinā vocꝭ vultus geſtus moderatio cū venuſtate Quidā em̄ reperiunt̉ qͥ dū loqͥ volūt geſtibus qͥbuſ dā vtūtur ridendis. Aut abſtergūt faciē Aut crines poſt aures reformant. Ali oculos trāſcelū leuāt. nunc caput remit tūt ⁊ ſil̓ia Quidā inſuꝑ ꝯtumelijs certāt cū aduerſario. nō legibꝰ. nec audire volūt eū ſed ſꝑ loqͥ ⁊ hmōi. ¶ Quarta ꝯditō ad uocatoꝝ dr̄ fidelitas. Debet aduocatus eē fidelis vt nō inducat falſos teſtes vel alleꝫ falſas leges aūt quaſcunqꝫ proba tiones. Neqꝫ decipiat clientulū ſic̄ facere pleriqꝫ ſolent dū occulte adiuuant ad uerſariū. qͥ dicūtur p̄uaricatores ⁊ prodi 