CXXIIIItores ⁊ ſūt infames. ij. q. iij.§. Notādū.Et tales tenent̉ vltra pctm̄ iniuſticie etproditiōis ad oē dānū ⁊ int̓eſſe leſo. Dicit aūt Tho. ij. ij. q. lxxj. arti. iij. Ꝙ aduocato defendēti iuſtā cām licitū ē prudenter occultare ea quibus poſſet impediri proceſſus eius. Non autē licet ei vtialiqua falſitate Sed aduertant ſimplices ne ab his domeſticis lupis deuoreturde quibus Eſopus ait. Hi regnant qualibet vrbe lupi. Qui ꝓpria cōmoda ſectātes in iudicio fingunt multa pro defenſion clientuloꝝ cū tamen ſecrete mutuaꝫhabeant intelligentiā procurantes cauſarum dilationē vt ſic magꝭ lucrari poſſint. Et de lucro inter ſe multotiens confabulātes gloriantur Sicut de demoſthene ⁊ ariſtodemo narrat̉. vt em̄ recitat aulugellius in libro noctiū atticaꝝ. Cū legati mileti veniſſent athenas auxiliū petituri locutus eſt ꝯtra eos demoſthenesEt pro illa vice inexpedita cauſa acceſſerunt legati ad demoſthenē rogātes ne cōtra vota eoꝝ diceret. pecuniāqꝫ dederūtTertio die poſt cū res iterū ageret̉ venitd̓moſtenes cū ml̓ta lana poſita ſuꝑ collū⁊ tāqͣꝫ morbo impeditus dixit ſe ſinachēpati Ideoqꝫ ꝯtra mileſios loqui nō poſſe. Sed ip̄e demoſthenes poſtea veritatēaperuit ratus ad gl̓iam eiꝰ accedere. Interrogauitqꝫ ariſtodemū auctorē fabularū qͣꝫtum mercedis vt taceret accepiſſet.Cui talentū accepiſſe rn̄dit. At ego demoſthenes ait plꝰ accepi. Laudo igr̄ vtcū fieri pōt euitent̉ litigia ⁊ ꝑtes virꝭ bonis interueniētibꝰ ſecū ꝯcordent. qm̄ nōeſt veritas in filijs hoīm ⁊ aduocati cōiter que ſua ſunt querunt.¶ Ꝙ aduocati peccant dum ſuſcipiūtcauſas iniuſtas vel illas proſequunturvel propter ſuperfluas dilatiōes ⁊ cauſarū cōpoſitiones. ¶ Cap̄. tertiūt Ertiū myſteriū de aduocatis declarandum dicit̉ offenſionis Propter auriciā nanqꝫ ꝯſueuerūt aduocati offēdereproximos quadrupliciter¶ Primo iniuſtas cās ſuſcipiendo¶ Scd̓o iniuſtas cās ꝓſeq̄ndo¶ Tertio cās dilatando¶ Quarto cas cōponendoPrimo offendūt aduocati auari cauſas iniuſtas ſuſcipiendo. ẜm em̄ Tho. ij.ij. q. lxxi. artic̄. iij. Si aduocatus aſſumitſeu defendit cām iniuſtā peccat grauiter⁊ tenetur ad reſtitutionē dāni qd̓ ꝯtra iuſticiam altera pars ꝑ eius auxilium īcurrit. Similiter ſi ſuccumbat ſuſcipiendocauſam iniuſtam decipiendo clientuluꝫtenet̉ ei ſatiſfacere. Propterea d̓t Guil.helmus in ſpeculo ꝙ aduocatus quādoad ip̄m pͥmo venit clientulus debet eū ſicalloqui. Chariſſime tres ſunt ꝑſone quibus om̄imoda veritas eſt aperiēda ⁊ nileis celandum. Confeſſor quo ad peccata cōmiſſa. Medicus quo ad infirmitates. Et aduocatus quo ad ea que ꝑtinētad cauſam qua petit conſiliū ⁊ auxiliuꝫdefenſionis. Dicas ergo mihi om̄imodāveritateꝫ negocij. Exemplū da mihi ſcriptū vt ꝯgruū dare tibi poſſim ꝯſiliū atqꝫ reſponſum. Expedit em̄ aduocato habere ſcripturā ſuꝑ narratione facti quaꝫclientulus ꝓponit ꝓpter periculū periurij cū hodie habeat iurare vt ſine rubore⁊ verecundia poſſit cū aliter inuenit̉ eaꝫdeſerere Inquirat etiā quas probatōneshabeat clientulus. Et ſi videat hr̄e ſufficientes dicat. Secure te defendas. ſi aūtvideat eum deficere in probationibus dicat ei. Amice noli inanis ſumptibꝰ te vexare. Non debet ergo aduocatus cauſaꝫiniuſtā fouere vel ſuis allegatiōibꝰ colorare. ¶ Scd̓o offendūt aduocati iniuſtascauſas proſequendo. Si em̄ aduocatusſuſcepit cām quā credebat eē iuſtā ⁊ in ꝓceſſu apparet iniuſta debet cauſam deſerere vel illū cuius cauſaꝫ agit ad cedēdūq 4