inducere. hec Tho. Quādiu aūt cā r̄ma net dubia bn̄ pōt aduocatꝰ pr̄ocinari ẜꝫ Guill̓m. ¶ Tercio peccāt aduocati cās dilatādo. cū.ſ. poſſent illas celeriꝰ expe dire. et tn̄ vt magꝭ lucrent̉ protrahūt ī longū appellatōes indebitis int̓ponen do. iij. q. vij. c. Tria. Sed in hͦ debet iudi ces aduertere qm̄ vt dicit glo. in. ca. ſuꝑ eo. extra de appellatōibꝰ. ⁊ textus ibideꝫ in. c. Ut debitus. Appellatio cā probabi li nō exp̄ſſa nō admittit̉. Et in. c. Cōſulū it glo. ait. Appellatio q̄ fit ꝯͣ leges vl̓ canones nō ē aliqͣtenꝰ admittēda. ¶ Quarto peccāt aduocati cauſas iuſtas cōponēdo. dū.ſ. cognita ꝟitate facti doloſe ꝑtiꝟitatē occultādo cauſas cōponūt. vtputa ſi due ꝑtes litigarēt ſuꝑ hereditate vl̓ poſſeſſione et hmōi. ⁊ iā ꝟitas lucida eſet pro vna ꝑte pro q̄ ferri deberꝫ ſentētia. Tūc aduocatꝰ eiꝰ a ꝑte aduerſa corruptus clientulū ſuū inducit aſſerēs ſuā rē vel deſꝑatā vel difficilē ideo cōponēdā. In qͦ et ſil̓ibus tenent̉ aduocati ſatiſfacere ⁊ reſtituere ꝑti leſe. Sūt ⁊ alia ml̓ ta in qͥbus aduocati peccare ꝯſueuerunt q̄ ip̄i ſciūt ꝓpter q̄ ſi ſe nō correxerint pri uabunt̉ eterna vita. Ad quā nos ꝑducat ſaluator noſter qͥ eſt bn̄dictus in eternū. Amen. ¶ Sabbato ante dominicam oliuaruꝫ. De auaricia clericorum ⁊ epiſcoporum. ¶ Sermo quadrageſimuſſecundꝰ. Olumus ieſū videre. Scribunt̉ hec ꝟba originaliter Iohā. xij. c. ⁊ in euāgelio hodierno. Nil debēt clerici dedicati d̓o q̄ rere ampliꝰ niſi videre ieſū ſic̄ dicebant illi gentiles philippo. de qͥbꝰ fit mentio in euāgelica lectōe. Propt̓ea auaricia ī ip̄is longe gͣuius qͣꝫ in laicꝭ ē rep̄hēſibil̓. Hinc Leo papa di. xlvij. c. Uirum. ait. Uirū catholicū et p̄cipue dn̄i ſacerdotē ſicut nullo errore ſic nulla cupiditate īplicari oꝑtet. Quia ꝟo vt exꝑientia docꝫ feruor auaricie maximā ꝑtē cleri duc̄ ad inferna. iō hodierna die ꝯauariciā cleri coꝝ verba faciemꝰ. Diſtīguemꝰ aūt tria in qͥbus illa auaricia conſiſtit. ¶ Primū eſt bonoꝝ eccl̓iaſticoꝝ d̓tētio. ¶ Secundū ſymonie cōmiſſio ¶ Terciū negocioꝝ ꝓhibitoꝝ exercitatio ¶ Ꝙ clerici ⁊ ep̄i p̄cipue de his q̄ ſuper fluūt de redditibꝰ eccleſiaꝝ debent pauperibus ſubuenire. ¶ Cap̄. primū Rimū in qͦ conſiſtit auaricia cle ricoꝝ eſt bonoꝝ eccl̓iaſticoꝝ detentio. Detinēt qͥppe auari clerici bona eccl̓iaſtica tanqͣꝫ ſua ⁊ prop̓a. ⁊ dū abūdāt nolūt pauꝑibꝰ ſb̓ue nire. Bona em̄ eccl̓iaꝝ vt diximꝰ ſermo ne. viij. huiꝰ oꝑis ſunt bona paupeꝝ. vt d̓r in glo. in. c. Nihil. extra de p̄ſcpͥtōibꝰEt. xvi. q. j. c. Si cupis. ⁊. xxiij. q. vij. caQuod aūt. Et. xxiij. q. viij. c. Cōuenior. Et. xij. q. ij. c. Aurū. Et lꝫ oēs clerici ſic auari rep̄henſibiles ſint. tn̄ ep̄i in hͦ delin q̄ntes ſunt maxime ꝯdēnādi Inqͥt enim Hiero. xij. q. ij. in. c. Gloria. Gl̓ia ep̄i eſt paupeꝝ oꝑibus prouidere. Ignominia ſacerdotꝭ ꝓprijs ſtudere diuitijs. ¶ Ad clariorē tamē intelligentiā notāda ſūt hͦ loco de ep̄is tria. ¶ Primū notādū eſt ꝙ res eccl̓ie date ſunt in ptātem ep̄i nō vt illaꝝ ſit dn̄s ſed diſpēſator fidel̓. Unde xij. q. j. c. Expedit. d̓r. Ep̄i ⁊ eccl̓iaꝝ p̄po ſiti bonoꝝ ⁊ reꝝ ip̄aꝝ diſpēſatores efficiunt̉. Et in. c. p̄cipimus. Precipimꝰ vt ī ptāte ſua res eccl̓ie ep̄us habeat. Si em̄ aīe hoīm p̄cioſiores illi ſūt credite. ml̓to magis oꝑtet eū curā de pecunijs habere Nec tal̓ cura derogat ꝑfectōi ⁊ euāgelice pauꝑtati ſic̄ ignari qͥdā temere affirmare p̄ſumūt. Un̄ in p̄fato. ca. Expedit. d̓r de ſctō Paulino. Sanctꝰ paulinꝰ ingētia p̄dia q̄ fuerūt ſua vēdita pauꝑibꝰ ero gauit. Sed cū factꝰ eſſet ep̄s nō ꝯtēpſit eccl̓ie facultates ſed fideliſſime diſpen