Q. I ximū poſitiue. uel ſaltem non contrarie ne.ſ. demereat̉ qͥs corruptionem habiqui eſt circa deum. Quantuꝫ ad tertiūdico ꝙ ꝓximus ē qͥlibet cuiꝰ amicicia ē grata dilecto. ut.ſ. ab eo diligat̉. nō enī debeo ſūme dilectū a me velle diligi ab aliqͦ cuius dilectio nō eſt ſibi grata ⁊ a qͦ nō vult diligi. quia igit̉ certū ē btōꝝ di lectōꝫ eē deo gratā. abſolute debeo velle ipſū ab eis diligi. ⁊ qꝛ de qͦcunqꝫ viatore ſignato ē dubiū. debeo hoc ſibi velle ex cōditione.ſ. ſi placet ei ab eo diligi. ul̓ qn̄ placet ei ab eo diligi. circa viatores aūt in cōi. qꝛ ſemꝑ ſupponendū ē eē aliqͦs ſibi gratos pōt hr̄i abſolute actꝰ volendi deū ab eis diligi. Ad primum argumentuꝫ ptꝫ quō hic ē vnū obm̄ tm̄. ⁊ cū ꝓbat̉ ꝙ ſit alia ratō bonitatis in deo ⁊ in ꝓximo. dico ꝙ rō bonitatis ꝓximi non eſt rō terminādi actū: ſed tm̄ rō bonitatis diuine. qꝛ ſi in bonitatē ꝓximi tendat: hoc non eſt niſi actu reflexo qui ſemꝑ ulteriꝰ tēdit in obiectū actus recti. ſicut prius dcm̄ ē. ¶ Ad 2ᵐ pꝫ ꝑ idē. qꝛ hͦ virtus hꝫ ꝓ obiecto qͥe tatiuo tm̄ deū. tn̄ ꝓ obiecto ꝓxīo ī actu reflexo pōt hr̄e aliqͥd creatū. ⁊ ita forte viſio in prima poterit hr̄e ꝓ obiecto ali qͥd creatū. nō tn̄ ſiſtēdo ibi: ſed ulterius tendendo in deū. Ad tertiū dico ꝙ per habitū pͥncipij tendit̉ in principiū ſcd̓m ꝓpriā veritatē quā hꝫ ex terminis. ⁊ ꝑ habitū cōcluſionis tendit̉ in cōcluſione ẜm ꝓpriā veritatē eius quā hꝫ ex termi nis aliā a veritate principij. nō ſic in ꝓ poſito. ſed tm̄ eſt vna bonitas que ē rō tendendi. nō.n. mouet me plus bonitas ꝓximi ꝙͣ feſtuc. ſi feſtuca poſſet deū di ligere. ſi enī ꝑfecte diligo eū: volo eū dili gi ab omnipotēte diligere eū ordinate. cuius dilectio ei placet. nec eſt generaliter ſimile in obiectis intellectus ⁊ oſten ſis. ⁊ in obiectis volūtatis ⁊ affectiuis. Oſt predicta de ordine charitatis. Circa iſtā. 29. di. in qͣ magr̄ agit d̓ ordine diligendi ex charitate. Querit̉ vnū utrū.ſ. qͥlibet teneat̉ maxime dilige̓ ſe poſt deū. Ꝙ nō. 9. ethi. vituꝑat̉ amator ſui. ⁊ multa ibi de h̓. Preterea Gre go. in omel̓. ſuꝑ illud Luce. Miſit illos binos. nemo ad ſeip̄m ꝓprie charitateꝫ hr̄e dr̄. ſed dilectio in alterū tēdit ut cha ritas dici poſſit. Cōtra. mēſura eſt ꝑfe ctior mēſurato. ſed dilectio ſui eſt meſu ra dilectōis ꝓximi. Iuxta illd̓ Math. Diliges ꝓximū tuū ſicut teipſum. Ex dictis. In qōne p̄cedenti pꝫ ſolutō huiꝰ qō nis. Charitas.n. ex hoc ꝙ ē pͥncipiū ten dendi in deū actu directo: eſt pͥncipiū re flectēdi ſuꝑ actus illos qͥbus tedit̉ ī deū ⁊ in hoc ſicut dictū eſt ibi ē pͥncipiū volendi cuilibet potēti diligere deū ꝙ diligat ip̄m. inter oēs autē actus eiuſdeꝫ rō nis tendentes in deuꝫ charitas eſt princi pium īmediate reflectendi ſuꝑ actū quē elicit habens charitatē quo tendit ⁊ diligit deū. igit̉ poſt deum īmediatiſſime vult quis ex charitate ſe diligere illud qͦ tendit in deū.ſ. ſe diligere deū. ⁊ hoc vo lendo diligit ſe. quia diligit ſibi bonum iuſtitie. igit̉ īmediate poſt deū tenetur ſe diligere ex charitate. ¶ Hoc confirmat̉. quia penſatis rōnibus bonitatis ⁊ vnitates que ſunt rōnes diligibilis poſt bonum infinitū in quo ē perfectiſſima rō bonitatis. occurrit in ſeipſo alia rō maxima.ſ. vnitatis que eſt ꝑfecta idēptitas igitur quilibꝫ inclinat̉ naturaliter ad di lectione ſui poſt bonū infinitū. inclinatio autem naturalis eſt recta. Ad primum argumentuꝫ dico ꝙ ph̓s exponit ſe ibi. quomodo vituꝑabile eſt eſſe īmoderatum amatorem ſui. non autem moderatum n 2