Di. XXX Ad ſecundū dico omnis diligens ſe ex charitate diligit ſe in ordine ad bo­num infinitū. quia diligit ſibi actū illuꝫ uel habitū quo tendit in illud bonum. in hac dilectione tendit in alteꝝ. quia in deū tanꝙͣ in principale obiectū actus tn̄ ad ſe habet charitateꝫ. licet non ut ad obm̄ finale. ſed proximū ordinatum ad obiectū ultimū qd̓ ē ab eo diſtinctū. Ic queri ſolet Circa iſta zo. di. in qua magr̄ agit de charitate quantū ad ꝑfectōnē meriti. Querit̉ vnū utrū neceſ ſe ſit ex charitate dilige̓ inimicū. qd̓. Luce. x. Phariſeo interroganti. quis eſt meus proximꝰ: rn̄dit xp̄s qui fecit miſe ricordiā illo. videt̉ determinaſſe ſolus ille habendus eſt ꝓximꝰ qui talia facit. ſed inimicus facit talia... . reg. 7. ſuꝑ illud. Fecit mare. Glo. de cem p̄ceptis in lege dn̄s oīa que facer̄ de bemus exp̄ſſit. ſed ibi eſt aliqd̓ prece ptū de diligēdo inimicū. Preterea. Lu ce. x. glo. quere. Aug. ſuꝑ illd̓ p̄s. Re. oculos meos. Et math.. Audiſtis. qꝛ dictū eſt an odio habebis inimicū tuū. Sed moralia p̄cepta manet eadē in no ua lege que in veteri. igit̉ manet in no ua lege. Preterea topicorū. in ꝯͣrijs tenet ꝯn̄tia in ſeipſis. igit̉ ſi amicus eſt di ligendus inimicus eſt odiendus. iſta enī ſunt cōtraria de cōtrarijs. Cōtra. Ma thei. 5. Ego aūt dico vobis diligite ini­micos vr̄os ⁊cͣ. probat illud ibi. quia ſi diligitis eos qui vos diligūt quā mer cedem habebitis. Preterea. Math. 6. Dimittite. ⁊cͣ. ſubiūgit ꝓbationē illiꝰ argumenti. igit̉ quilibet neceſſitate ad hoc tenet̉. Preterea. Math. 16. In pa rabola de ſeruo qui petijt debitū ſubiū gitur ſic. Et pater veſter celeſtis ⁊cͣ. Reſpondeo inimicus pōt conſiderari ſe.i. inquantū inimicus. per accidēs in quantū. primo dico inimicus non eſt tm̄ malus priuatione boni. ſed habitu poſitiuo vitij. ſicut īiuſtus dicit̉ tm̄ carēs habitu iuſtitie. ſed etiā ha­bens habitū iuſtitie cōttariū cauſatū ex actibꝰ iniuſtis. ſicut habet̉ a Boetio ſuꝑ p̄dicamētis. c. de qualitate. hoc cuꝫ amicicia reſpiciat bonū v̓tutis in ama­to hoc cōueniens actui virtutis ī amā te. inimicicia reſpicit maluꝫ diſcōueniēs bono qd̓ eſt in eo qui ē inimicus. inimi­cus inquantū talis eſt malus vitio­ſus. per ꝯn̄s nullo modo eſt ſic diligē­dus. hoc enī odiuit inimicū dixit. Deficiāt peccatores a terra. iniqui ita ut ſint. ſūt quidē inimici ſiue iniqͥ quia verte impios erūt. ꝓuer. Lo­quēdo aūt de inimico accn̄s.ſ. de hoc homine qui nūc eſt inimicus hꝫ queſtio difficultatē. illo modo poſſumus loqͥ de dilectione. uel poſitiue quaſi mod̓ actus eliciēdi. uel quaſi ꝓhibitiue mo actus cōtrarij arcendi. ſecundū ē ma gis neceſſariū. quia p̄cepta affirmatiua magis obligant ne cōtraria eorū fiāt. iſto accipiēdo diligere.ſ. odit̉ diſtinguo duplex bonuꝫ poſſumꝰ odire ſibi.ſ. bonū ſpūale.ſ. quo attingit uel natus eſt attingere deū. uel aliud bo­num indifferēs qd̓ pōt ordinari ad illd̓ ad oppoſitū. v̓bi gr̄a de pͥmo. ip̄m di­ligere deū amore amicicie ut eſt bonuꝫ honeſtū. uel cōcupiſcere ſibi deū ut ē bo cōmodi. ipſum audire miſſas: p̄dica tionē: correctionē: inſtructionē que uertitur ad diligendū deū. Exemplū de ſecundo: ip̄m viuere vita corporali eſſe ſanū: diuitē: fortē. huiꝰ. Quantū ad prima bona videt̉ poſſimꝰ illa ſibi odire uel nolle. quia hoc ſtat ꝑfe­cte diligere deū.ſ. nolle ipſum condiligi­ab alio cuius amicicia non noſcit̉ ei diſ plicere. hoc ꝯdiligi tam rōne boni ho neſti.ſ. propter ſe. rōne boni cōmodi eius. nec pari ratione ſtat ꝑfecte dili­gere deū nolle. alij illa que inducatur ad ꝯdiligendū deū. Sed de alijs bonis