Seite
Liber Si iudex ⁊cͣ. In toto ti. iſto nihil aliud di citur niſi ꝙ ponuntur quedā exempla in quibus qͥdem exemplis tenet̉ aliqͥs ex qͣſi delicto. ⁊ inter omnia exempla pͥmum ex emplū ē de iudice qͥ cognoſcēs inter me ⁊ aduerſariū meū ꝑ ſuā īprudētiā vel īperi tiā ꝯtra iuſticiam meā ꝓnūciauit credens bene facere. Iſte enim iudex dicitur litem facere ſuā hoc ē damnū alterius in ſe trāſ ferre. In id etiā mͥ tenet̉ in quo per īperiti am ſuam me leſit. Sꝫ quo genere dicemꝰ ipſum mͥ obligatū. Reſpōſio vt ſuperius dictū ē ꝙ cū nō ſit obligatus ex contractu nec ex qͣſi ꝯͣctu: eo ꝙ neqꝫ ꝯͣxit neqꝫ qͣſi ꝯͣxit neqꝫ ex maleficio qꝛ credebat bn̄ facere ex qͣſi delicto obligat̉. Sꝫ ꝓ deo inqͣꝫtū ſuſti nebit iudex iſte imꝑitus penā. Reſpōdet̉ ꝙ inqͣꝫtū equū viſum fuerit iudici maiori hoc ē ſecūdū ꝙ plus vel minus iudex ma­ior viderit ipſum erraſſe. ſecus em̄ ē ſi cir­ca certa ⁊ ꝯmunia aliqͥs iudex errauerit: ⁊ ſecꝰ ſi errauerit circa occulta huiꝰ phīe. ⁊ hͦ dicit. Circa titulū iſtuꝫ ſolebat dn̄s meus Ia. de bald̓. rimari mirabilit̉ ⁊ q̄rere qͣre ita ē ꝙ ſi aliqͥs iudex male iudicauerit ꝑ ī prudentiā ſuā vel impericiam quare hoc appellat̉ qͣſi malefic. Si autem medicꝰ ali quis ꝑ imprudentiam vel impericiaꝫ ſu­am aliquē male ſecuerit vel malā potiōeꝫ ſibi dederit illud appellat̉ vere malefici uꝫ. vt. ff. ad. l. acquil̓. ⁊. sͣ. ad. l. acqͥ. 6. Pre terea ſi medicus. quare hic ſolebat domi nus Ia. in primis dicere ſit pro ratione voluntas. Et talem deinde allegabat per ſuaſionē vel perfunctionē iudiciū male iu dicantꝭ per īpericiam non numerat̉ inter genera maleficiorum. mala autem ſectio annumerat̉. Huius autem ratio pōt eē qꝛ in his in quibus maius periculum verti tur maior cautela eſt adhibenda. vnde qꝛ in mala ſectione ⁊ in mala potione verti­tur periculum corporis. Statutuꝫ fuit ꝙ ſi aliquis male per impericiam ſuam ſe­cuerit vel alicui mala medicamina dede rit ꝙ ex malef. teneretur. vt ſic metu pene perterriti imperiti medici ne de facili pro ſilirent ad malas ſectiones vel malas po tiones dandas ne ita per imperitiam in­terficiant homines ſicut infra. In iudi­cijs autem non vertitur tātū periculū. qͥa non eſt ibi periculum corporis: ſed tantū pecunie. Et propterea ſufficit ꝙ ex quaſi d̓ lico teneatur iudex. Item ponit aliam rō nem talem. in mala potione vl̓ in mala ſe ctione non ē maleficium tantum. Iniudi cio autem per ignorantiam facto eſt aliter in cuius reſpectu dicitur beneficium.ſ. il­le pro quo fertur ſententia. Ille enim cō­modum ſuſtinet lꝫ alius incōmodū. ⁊ pro­pterea nō appellat̉ maleficiū ſicut ſectio Item is ex cuius cenaculo ⁊cͣ. Iam vidiſtꝭ vnum exemplū vbi obligatus ē aliquis nō ex contractu neqꝫ ex quaſi cōtractu ne­qꝫ ex maleficio ſed ex quaſi maleficio ob ligatus. Modo ponit hic aliud exēplum vt ecce. Si de cenaculo alicuius fuerit ali quid eiectum vel effuſum ex quo aliqͥs le­datur iſte de cuius cenaculo illud eicitur vel effunditur eſt obligatus non ex con­tractu neqꝫ ex quaſi contractu nec ex male ficio quia ipſe non eiecit: ſꝫ ex quaſi male­ficio id ē quo ad id qd̓ īminet quaſi deli­quiſſe videtur eo ꝙ vſus eſt opera maloꝝ hominum. ⁊ poſſum coniungere ſequen­tem verſiculum ſi ex certa ſcientia non fa cio vt per exempla diſtinguam. Cui ſimi­lis eſt ⁊c̄. Iam vidiſtis duo exempla in qͥ­bus ē obligatus ex quaſi maleficio. adhuc ponit aliud exemplum parum differens a ſecundo. Ecce ſi aliquis habebat aliqͥd poſitum vel ſuſpenſum ſupra viam pu­blicā qd̓ nocere poſſet tranſeuntibus qui ita patitur poſitum vel ſuſpenſum tene­tur ex quaſi delicto vel maleficio qͣꝫqͣꝫ ne­mo leſus fuerit. dumtamen id qd̓ poſituꝫ eſt vel appenſum ledere poſſit aliquem ſi ceciderit ⁊ punitur ex ſecundo edicto de eiectis et effuſis in.x. aureis: licet nihil no cuerit: nō enī inſpicit̉ hic euentus ſꝫ quid euenire poteſt. in deiectis vero vel effuſis tūc deinde puniēdus ē quis cum ꝑ eiectū vel effuſum alicui nocitum fuerit. Sꝫ dn̄e