Seite
tori dederit: poſtea eandem litem ex­ercere non ꝓhibeturª Idem. aa. Iuliano Um etiam a pupilloꝝ tuto­ribꝰ velut ab ipſis pupillis relictaᵇ fideicōmiſſa videan turᶜ: ſuꝑfideicōmiſſis p̄ſes ꝓuincie cognoſcet: ⁊ ſi id tibi relictuꝫ eſſe cō­ſtiterit reddi tibi efficiet. idemᵈ ſi infi cieturᵉ. ad iuſiurandū vt deſideras tutorem adigetᶠ Idem. aa. Beſſio Um ꝓponas partibꝰ placuiſ ſe iuſiurandi religioneᵍ gene ris ⁊ ingenuitatis queſtiōeꝫ decidiº preſes ꝓuincie iuxta decretuꝫ arbitri ad voluntatis veſtre placitu amite tue filijs conſuleti Idem. aa. ⁊. cc. Eutichiano Ec filius nec quiſquaꝫ aliꝰᵏ nec litigandoˡ nec paciſcent do ſed neqꝫ iuſiurandū citra mn voluntatem dn̄i rei deferendo pre iudicium ei facere poteſt. vnde ſi cō­tra voluntatem vel mandatū tuū a liqͥdⁿ erga rem tuā tuꝰ filiꝰ geſſit. nec hoc ratum habuiſti: nihil tibi oberit: Idem. aa. ⁊. cc. Alexan. Ctori delatoᵇ vel relato iure iurando: ſi iurauerit vel ei ꝑ miſſumᵖ ſit ſacramentuꝫ: ad ſimilitudineꝫ iudicati in facūq actio competit Idem. aa. ⁊. cc. Marciano nibus. l. i. in p̄dictis dico caſibꝰ defertur iuramentū per. l. iſtā. ſꝫ n̄ aperit cui. ſed ponit in cauſe cognitōe. debet ergo iudex īſpicet̉ an ſciat ꝟitatem an nō. qͥ vult iurare. vt eum qui neſciat iurare n̄ fa ciat vt. ff. e. iuſiuran. ⁊. ff. reꝝ amo. l. marcellus.§. qͥ rer̄. ⁊. jͣ. de indic. vidui. l. ij. ſꝫ qͥd ſi n̄ interfuit facto. ſed dicat ſcio ꝟitatem ꝑ famaꝫ nec tunc ei deferat. vt dicta. l. de indic. vidu itate. licet quidaꝫ cō­tra ſed quid ſi vterqꝫ dicat ſcio ꝟitatē Rn. deferat actori ẜm. H qͥ inducit pro ſe ſemi plenam ꝓbationem Alij vt azo. deferunt reo ſi ē equalis hone­ſtatis vt actor. ⁊ eſt ꝓ eis vt. ff. e. admonen di. ⁊. jͣ. e. l. cū etiā Iteꝫ qꝛ ꝯtingeret abſurd̓ nam quū introduxiſ ſet actor vnū teſtem ⁊ nūc det̉ ei iuram̄tn̄ ergo ipſe tenet viceꝫ alterius teſtis. ſicqꝫ ī re ſua teſtificaret̉. qd̓ eſſe n̄ debet. vt. jͣ. de te­ſtibꝰ. l. omībꝰ. Item inſpiciat ꝑſonā acto ris ⁊ rei ẜm azo. ſit a­lias honeſta l̓n̄. Iteꝫ ꝑſonam teſtis indu­cti. vt. fſi de teſtibus l. iij. ibi vt magis. et in autent̉. de teſtibꝰ.§. i. col. vij. Item modi­ca ſit parua cauſa an magna. ⁊ ſic ꝓ quali­tate ꝑſonaꝝ actoris vl̓ rei ⁊ teſtis deferat ſacr̄m huic l̓ illil̓ nul li. in qͥbꝰ caſibꝰ tamē actori tm̄ defert̉ in o­dium rei. vt. jͣ. vn̄. vi. l. ſi qn̄. ⁊ s. de iudicijs ꝓperandum.§. i. ⁊.§. ſin autem I ad exclu­dendā non ꝓ­hibet̉. nō rōe ꝑiurij. vt. s. e. l. i. ſꝫ qꝛ detulit ſine auctoritate tutoris. nō enī poteſt dici ꝙ tutor qͦ iura­uit in hoc eiautoret̉ in re ſua. vt. ff. de aucto. pre. l. i. ⁊ dicas hic que dicunt̉. ff. e. iuſiurand̓.§. i. Accur. Um etiam. relicta a patre c Uideant̉. ⁊ ſic de bonis pupilli ſoluent̉. vt hic. ⁊. ff. de le. ij. peto.§. mr̄. ⁊ de le. iij. l. ij. ⁊. jͣ. de fideicōmiſ. li. l. thais.§. ij. d Idem ſcilicet preſes e Si inficiet̉.i. ſi negat fideicōmiſſum eſſe r̄lictum aliqua p̄ſūp tione ꝓ te faciente ẜm quoſdam f Adiget. nō tn̄ vt anceps ꝑiurium ſubire cogat̉. ar. ff. e. l. iuſiu ran. ſed in iuramento in litem eſt ſecꝰ vbi etiā ſciens n̄ cōpellitur iurare. vt. ff. de in litem iurando. videamus. qͥd aūt ſi expreſſe vo luit tutorem dare de ſuo vel pupillo vel extraneo. Rn̄. n̄ valet. ni­ſi aliqͥd ei fuerit relictum. vt. ff. de fideicō.ſ. fi. Um ꝓponas religione. extra ius. h Decidi. ⁊ deciſa fuit. i Conſulet. iubendo iuſiuran. ſeruari. primo enim fuit p̄ſtitutum. ⁊ quum diceret̉ ꝙ n̄ poſſet talis queſtio iuramēto de­cidi. fuit de hoc compromiſſum an tenuit talis deciſio. ⁊ dixit arbi ter ꝙ ſic ⁊ adhuc non ſeruabat̉ p̄cepit ergo p̄ſes vt ſeruet̉. vel dic arbitri.i. ordinarij iudicis. ſic s. de poſtulando. l. quiſqͥs. ⁊ hoc dico ne ſit ꝯtra. ff. de. arbi. l. n̄ diſtinguemꝰ.§. d̓ liberali. ⁊.s. de peda. iud̓. l. ij. in fi. vl̓ dic principaliter de hereditate agebat̉. coram arbitro ⁊ incidentaliter de ſtatu. ar. s. de iudicijs. l. quo tiens Accurſius. Ec filius alius. niſi de hoc haberet mandatum l Litigando.i. ſuccumbendo. Accurſius. m Circa.i. p̄ter. ſic. ff. de pac. l. paciſci. ⁊ ad tre. ſi cui.§. ſi. ⁊ a me. ⁊ de fur. qͥ vas.§. vetare. ⁊. ff. de ſer. vr. preſl. inuitū Elata cōditioneᵗ iuſiurandi reus ſi nō ꝑ actoremᵍ qͦ mī de calūnia iuretᶜ ſteterit. ꝑ iu dicemᵛ ſoluere vel iurare: niſi r̄ferat iuſiurandum: neceſſe habetⁱ Idem. aa. ⁊. cc. eidē Marciano Nactione etiaꝫ depoſiti que ſuꝑ rebꝰ quaſi ſine ſcriptꝭ da tis mouetur iuſiuranduꝫ ad exemplum ceteroꝝ boſte fidei iudici orumᶻ deferri poteſt Imꝑ. Iuſti. a. Demoſtheni. p̄p̄. I quis iuſiurandū intule­rit ⁊ nec dū eo p̄ſtito pꝰ ea vt pote ſibi allegationibꝰª abū­dantibꝰ hoc reuocauerit: ſancimꝰ ne mini licere penitus iteꝝ ad ſacramē­tumᵇ recurrere. ſatis enim abſurduꝫ eſt redire ad hoc cui renunciandum putauit̉ᵉ: ⁊ quū deſperauit aliam ꝓ­bationemº tūc denuo adreligionem conuolare: ⁊ iudices nullo mō eos audire ad tales iniquitates venien tes. Si quis aūt ſacramentū intu­lerit. ⁊ hoc reuocare maluerit. licere quidem ei hoc facere. ⁊ alias ꝓbatio­nes ſi voluerit p̄ſtare. ita tamen vt huiuſmodi licentia vſqꝫ ad litis tā­tummō terminum ei p̄ſtetur. Poſt diffinitiuam autem ſententiaꝫ que prouocatione ſuſpenſa non eſt. vel que poſtquam fuerit appellatū cor­roborata fuerit. nullo modo reuo­care iuramentumᵍ. ⁊ iterum ad pro n Aliquid. deferendo forſitan iuſiuran. debitori ⁊ ſic nota; non p̄iudicare alij ꝑ alium. vt. ff. de peculio depoſui.§. i. ⁊. ff. e. l. quanto­magis. ⁊. l. ſe. ⁊. l. iuſiurand̓.§. fi. ⁊. l. tutor. in prin. ⁊ ſupra de pac. fi lius. ⁊. l. ſeruus. ⁊. ff. de ſolutione. filiuſfa. et ſupra de procura. l. ma ritus. Ctori delato a reo n̄ a iudi ce extra iudi cium ne due naſcant̉ in factū actōes nos. ꝯtra. vt. dixi. s. e. l. i. p Remiſſum. qd̓ fuſe ſuſceptum mox quam fuit delatū. vt. ff. e. l. non erit. ⁊. l. re­mittit. et ad hoc. ff. qͥ mo. pig. l̓ ypothe. ſol. item.§. i. q In factū.ſ. ſi in­formiter iurauit. nō referendo ſe ad alie­nam ſpeciem cauſe. ſed ſi ſuꝑ aliqͦ facto noīatim iuratuꝫ eſt veluti vendidiſſe ſeſi cut venditi ſi vendi­diſſet actio cōpeterꝫ ſic ⁊ nunc vtilis dat̉ venditi. vt. ff. e. ſi duo §. ſi quis Elata. ſcꝫ qͥa placet parti rem decidi ꝑ iuſiuran. s Per actoreꝫ qui niſi iuret d̓negabit̉ ei actio. ⁊ habet̉ pro re­miſſo. vt. ff. e. ſi non fuerit t Iuret. niſi ſit pr̄onus vel parens. qͥ de calum. n̄ iurat. vt. ff. e. iuſiurandum. ⁊ ad.§. qͥ iuſiurandum. v Iudicem. delation em̄ ꝓbantem x Referat. q̄ referens n̄ debet de calum. iurare vt. ff. e. l. iuſiuranꝰ dum.§. ait p̄tor. Et nota ꝙ qn̄qꝫ non licet ei referre. vt. jͣ. de fideicō. l. fi. ⁊. ff. rerū amo. l. marcellus.§. fi. ⁊. ff. de iureiuran. l. lex cornelia §. hoc. ⁊. jͣ. de iur̄. de. l. ſcimus.§. licentia. ⁊.sͣ. de his qͦ ad ec. confu. p̄­ſenti.§. ſicubi. ⁊.§. finali y Habet. vt. ff. e. mantieſte. ſed certe. immo poteſt recuſare vt. jͣ. e. generaliter.§. ſin autem is. ⁊ ibi ſolues Nactione iudicioꝝ. nam ⁊ hoc eſt bone fi. vt inſti. de ac.§. actionū. ſed videbat̉ non deferri. quia nec compenſatio habet locum. vt. jͣ. de compen. l. fi. ⁊ ꝓ hoc at. jͣ. de nō nu. pe­cu. l. in conractibꝰ.§. illo. ⁊ qꝛ de dolo tantum ⁊ de lata culpa tenet ideo videbatur non admitti iuramentum quo dicat ſe non tene cri vel non recepiſſe I quis allegationibꝰ.i. ꝓbationibꝰ b Ad ſacramentum ꝙ iam reuocauit c Patauit ⁊ renunciauit. ⁊ eſt ad hoc. jͣ. de nō nu. pecu. l. generaliter. ⁊. ff. de ſtatu. ho. homo liber. ⁊ qͥ ſatiſdare co. de die.§. fi. et. jͣ. de con. inſertis. l. fi. ⁊. jͣ. de fide inſtru. l. cum quidam. ⁊. ff. de pro cur̄. l. in cauſe ⁊ de admi. tu. cum querit̉. Sed ar. ꝯtra. ff. d̓ col. bo. l. non nunquam. So. ſed ibi nulli nocebat d Probationem cuius ꝯtemplatione reuocauit iuſiuranduꝫ e Iniquitates. variatōꝫ iniquitatem appellat f Diffinitiuam. dicas ꝙ interlocutoria erat. qua ꝓnūciabat