contigerit nulla actione neqꝫ cōtra. patrem danda vbi aduerſus eiꝰ vo luntatem filius adhuc hereditatem vel legatum l̓ fidei cōmiſſum l̓ quicquam ex quocunqꝫ titulo ſiue donationis ſiue ꝯtractusᵇ alteriꝰ ſibi acquirere maluerit. neqꝫ aduerſus fili. um ſimili modo extendenda. vbi re cuſante eo. ſua pt̄ auctoritate hec ſibi vendicet. hꝰ modi aditōnis trami te ex preſenti lege pr̄i competente ſꝫ habeat pt̄ oēm licentiā ⁊ actōes mo uere ⁊ ab alijs pulſari. vbi ad eū totum cōmodum aduenit. ⁊ filius ſil̓i mō in agendo ⁊ pulſando ſolus ha beat detrimentū ⁊ cōmodū. neceſſita teᵈ ꝑ officiū iudicis pr̄i imponenda tm̄ modo filio ꝯſentir̄. l̓ agenti vl̓ fugienti. ne iudiciū ſine voluntate vi deat̉ ꝯſiſtere. ⁊ hoc quidem ſi plene etatisᵉ filius eſt qui pr̄nam volunt a tem ſequi non patitur. Sin autē in ſecunda etateᶠ adhuc filius ē ⁊ hereditate delata pater ꝯſentire adeūdi hereditatem noluerit. vel pr̄e volente ip̄e clamauerit. ſiquidem recu ſauerit filius licentiā damꝰ pr̄i ſimi li mō hereditatem adire et eā pleno iure habere is oībꝰ q̄ ſuꝑius diximuſ locum habentibꝰ. Sin aūt patre ī cuſante filius adire maluerit. dam quidem licentiam ei hoc facereᵍ pr̄e aūt nolente reſfilij gubernare ꝓpter cauſe neceſſitatem. hēat facultatem filius adire competentē iudiceꝫ ⁊ ab eo petere curatorem hereditatiʰ dari. ꝑ quē gubernatio reꝝ in eū delatarū ꝓcedat. in vtroqꝫ caſuⁱ in integrum reſti tutōis auxilio minīe ei de negandoᵏ ¶ Simili mō ⁊ ī milite fi liofa. q̄ recuſauerit aditōꝫ hereditatis que ei ex caſtrenſibꝰ actionibꝰ ꝑueniat. patri danda licentia adire he reditatem vt ad ipſum ꝑueniat ple nō iure tam ꝑ vſumfru. qͣꝫ per domi nium eandem hereditatem poſſeſſu a ¶ Dando creditori hereditario vel ſimili. b ¶ Contractus. n̄ gͦ eſt hec lex ſpecialis in hereditate tm̄ ſcꝫ in his q̄ in vltima voluntate tm̄ relinquunt̉ ſꝫ etiā in ꝯtractibꝰ inter viuos vt ⁊. jͣ. e.§. fi. ⁊ ſic eſt ꝯͣ. ff. de peculio. l. ſi qͥs ſeruū.§. etiaꝫ. vbi dic̄ pr̄em l̓ dn̄m teneri inuitū. ſꝫ n̄ tenet̉ inſolid̓ vt h̓ ſed peculioten vt ibi. c ¶ Filius ſimili mō ⁊ hic eſt nouū ius. nā olim tm̄ qͣtuor l̓ quīqꝫ īmo ſex actōes cōpetebant filiofa. vt. ff de act. ⁊ ob. l. filiuſfa. ⁊. l. in factū. ſed hodie oēs ex aduentitia cā vt hic ⁊ habes. ff. d̓ iu di. ſi longius.§. i. d ¶ Neceſſitate imponenda capitꝭ pigno ribꝰ vt inſti. de ſatiſ. tu. ⁊ cu.§. qͥbꝰ ꝯſtitutionibꝰ. l̓ indicendo mulctā l̓ alijs reme dijsⁱ pretoris. vt. ff. d̓ ventre. in ſpi. l. i.§. qͥd gͦ. ar. tn̄ ꝯͣ inſti. d̓ acqͥ. par.§. fi. Quid ergo ſi pr̄ interpellatꝰ nō ꝯſentit vt iudex ꝓcedat in cā an valet iudicium. videt̉ valere qͣſi ſufficiat pr̄eꝫ ſuꝑ hoc interpellari. ar. ff. vt in poſ. le. l. i.§. nō ex igit. Econtra ꝙ n̄. qͥa cū effectu debet ꝯſenti re. ar. ff. qd̓ qͥſqꝫ iuris l. i. in fi. qd̓ videt̉ veri us. ſed ſi patet compulſus ꝯſentit vid̓i iudicium non valet̉ vt. ff. de iudi. l. ij. circa prin. ⁊. ff. d̓ auc. tu. l. i.§. fi. So. illud qn̄ quis compellit̉ agere vel defendere. hoc aūt agenti ꝯſentire Itē fi ꝓcuratorio noīe agat filiꝰ. qd̓ p̄t vt. ff. de ꝓcu. filiofa.§. ip̄e qͦqꝫ filio an egeat patris conſenſu non videtur quum non agatur circa peculiū. ſic hic loqͥt̉ Ecōtra ꝙ ſic ſcꝫ ꝙ egeat qꝛ qͥ n̄ admittit̉ ꝓ ſe nec ꝓ alio ſine ꝯſenſu pr̄iſ. nā nēo admittit̉ ꝓ alio qͥn ec̄ ꝓ ſe admit. ſꝫ aliqͥ ꝓ ſe admittunt̉ qͥ ꝓ alio non. vt. ff. de poſt. l. i.§. ij. ⁊ eſt rō ẜm O. qꝛ videt̉ filius nō eſſe integer hō ad agendū ſed mediꝰ. vn̄ nec pſcriptio ei currit vt. jͣ. de an. ex. l. i. in fi. ſꝫ ꝑ pr̄is ꝯſenſū reir tegrat̉ qd̓ in ſeruo nō p̄t eſſe quū ipſe nec medius hō ſit. ⁊ iō n̄ agit enā dn̄o ꝯſentiente vt. s. de iudi. ſeruus. Quid in tutore. dic ꝙ p̄t ſine ꝯſenſu pr̄is. vt. ff de in ius vo. l. q̄ſitum. Item qͥd̓ in p̄cepto facto ei ꝯfitenti in iudicio. videt̉ ꝙ nec hoc valet niſi ⁊ pr̄ conſentiat quum ſententia ſit. ⁊ ex eo actio in factū det̉. ⁊ ſententia dicit̉ precepti ⁊ temꝑa quadrimeſtria dant̉ vt. ff. de iudici. ſi debitor. eꝯtra. rum. quaſi ipſe pater ab initio fuiſſꝫ heres inſtitutus. eo videlicet ſubiacente omnibꝰ oneribꝰ hereditarijs ⁊ omnia commoda habituro. ⁊ ad filium nullo ꝑiculo redundante. ⁊ hec quideꝫ in his caſibꝰ obſeruanda ſūt quibus diſcordia inter patrem et filium vertitur. ¶ Ubi autem voluntasᵐ eorum in vnum concurrerit. et pater vſumfru. ⁊ filius habeat ꝓprietatems in agentibꝰ ⁊ in fugientibꝰ pater quidem ſuſcipiat actionem ⁊ moueatⁿ cuiuſcunqꝫ etatis filius in ueniatur. adhibeatur autem ⁊ filioꝝ conſenſus niſi adhuc in prima ſint etate ꝯſtituti vel longe abſint. ſūptibus videlicet a patre propter rerū incrementaº faciendis. quum enim nuda proprietas apud filium inuenitur. ex qua ſubſtantia poſſibile eſt eū ſumptus litis dependereq ¶ Sin autem es alienum ex defuncti perſona deſcendit. quum etiam apud veteres hec ſubſtātia eſſe intelllgatur que poſt detractum es alienum ſuꝑ ſederitq habeat pater licentiam ex re bus hereditarijs primum quidē mo bilibꝰº. ſin autem non ſufficiunt ex ī mobilibus ſufficientem partem no mine filijˢ venundare. vt illico reddatur es alienum ⁊ non vſuraꝝ nomine pregrauetur. ꝙ ſi pater hoc fa cere ſuperſederit ipſe vſuras vel ex redditibus vel ex ſubſtantia ſua om nimodo dare compelliturᵈ. ſin autē legata vel fideicommiſſa ſiue annalia ſiue ſemel relicta imminent huiꝰ modi perſonis. ſiquidem tales redditus ſunt qui ſufficiant ad annalia legata pater ex huiuſmodi redditibꝰ hec dependere compellet̉. ſin aūt nō habeat ſub̓am ſufficientē ī̄ddituum ad legatoruꝫ vel fideicōmiſſorum preſtationem vel minime redditus vel alias acceſſiones contineatᵗ. ſint ꝙ teneat etiā ſine pr̄e ⁊ nec ſit ſententia quū nulle ſint ꝑtes iudicis ⁊c. vt. ff. ad. l. acc. ꝓinde.§. i. So. p̄t diſtingui an det̉ in ꝯfeſſum extra iudiciū. ⁊ ſic n̄ dr ſententia. an poſt ꝯteſtationē litis ⁊ ꝓbati ones vel ꝯfeſſiones inductas. ⁊ tunc ſit ſententia vt dicta. l. ſi debitori ⁊ alia dicta. l. ꝓinde. Item an coraꝫ arbitro filio agente de beat ꝯſentire pr̄. vid̓r ꝙ ſic vt. ff. de arbi. l. i. ſed puto ꝯͣ. vt. ff. d̓ pe cu. l. iij.§. ſed ſi filius. Item an lit. cōteſta. debet repelli ſi forte tō qͦquo mō fuit omiſſum. vel an valeat ſi poſtea ꝯſentiat. An̄. non cōpellit̓ nec ſpōte ꝯſentiens ꝓficit qꝛ ſtetit īiudicō ſine vo luntate. nec. ob. ff. de ꝓcura. licet. qꝛ ibi habet ratū cuius nomi ne agit̉ hic filius ſuo non pr̄is nomīe age bat. Iteꝫ opponit̉ de eo qd̓ eſt. s. de collat. auten: qd̓ locum vbi admittit̉ etiā ſine cō ſenſu in quibuſdam caſibꝰ. ſed ibi ſpeciale fauore dotis Itē op ponit̉. ff. d̓ mino. deni qꝫ. S ſed vtꝝ ibi ⁊ qui dem inuito patre ⁊c. ſed dic illud inactōe in factū que dat̉ pro executōe. hic aūt d̓ cā principali qꝛ ꝯſenẜat in prima. Itē ſi agat filius in cā caſtrenſi l̓ quaſi exigit̉ pr̄is con ſenſus videt̉ ꝙ non. vt ar. ff. ad mace. l. ij. econtra ꝙ ſic ꝑ. l. iſtā qd̓ puto verum Iteꝫ ari in publica actōne quā filius facit. Rn̄. ix dem rōne p̄dicta. ⁊ ſic corrigit̉. ff. de adult. ſ. inter liberas.§. pe. i. l. filiū vel illud in accu ſatione ar. ff. ad treb. l. nam ꝙ in prin. Iteꝫ an comra ipſum patrem agendo ꝯſentiat pater qd̓ poteſt qn̄ qꝫ r̄ſpō. non puto qͥa omne beneficium legis eſt reꝓbandum. vt in auten. conſtitu. que de dig.§. illd̓. quid dam tamen vtꝭ otto dixerunt ꝙ nunquaꝫ erigitur ꝯſenſus paſ trꝭ niſi quando patri nquerit̉ vſuſfructus qꝛ nō vult. tūc enī debet ꝯſentre in ſignum repudiationis vſuſfru. ſi autem vſuſtru. nō querat̉ pr̄i qꝛ n̄ poteſt. agit filius ſine conſenſu vt per dictam. l. de mino. l deniqꝫ ⁊ per dictā autent̉. s. de colla. ⁊ per aliam. l. ff. de nox l. noxali. ⁊. l. ſe. ⁊ inſti. de noxa.§. fi. ſed ibi pater conſenſit ẜm nos vel corrigitur in hoc vt debent hodie ꝯſentire. accurſius. e ¶ Etatis. xxv. annorum. vt. s. de his q̄ ve. e. l fi. f ¶ Sin autem in ſcd̓a etate.i. an̄. xxv. annos. ſed poſt. vij. nam d̓ infantili etate dices. jͣ. e.§. vbi aūt puerilis etas g ¶ Hoc facer̄ etiam ſine auctoritate alicuius. nam curatorem nō habet quia nec poſſet habere quum ſit in pr̄is poteſtate. vt ſtati
zum Hauptmenü