Primus De reſcriptis. I propter. Propter multiplicitatem ītellec. gl. io. an. nō ſumeius ꝓuentibꝰ cōuertendis ex cā in vſum prelati: nō erit neceſſaria licētia pamat: pōt tn̄ ſic ſūmari ẜꝫ zen. ut ī rubro uel ſic. Generalis gr̄a hape: qꝛ cū ep̄s cū capitulo poſſit ſupprimere dignitatem ⁊ propter neceſſitatem bens clauſulā generalem.ſ. nō obſtantium: niſi id aliter exprimat̉ n̄ pͥpoſſeſſiones alienare: multo fortius ꝓuentus percipere. iudicat iuri ſpāliter ex ſtatuto cōſuetudine uel priuilegio alij queſito. h. i ¶ Intentionis. no. ad ītētionē ſcribētis recurrendū. fa. sͣ. eo. c. ij. ⁊. jͣ. de ꝯceſ. d. ẜꝫ Io. de fantucijs ẜꝫ quē hoc ſummariū cōp̄hēdit vtrāqꝫ lec. poſitaꝫ p̄ben. c. ulti. ⁊ sͣ. de d̓ci. ex multiplici cum ſi. k ¶ Alteri vſui. puta men ī gl. Diuiditur ẜꝫ Io. ſe capituli. an. quia pͥmo pōit thel ¶ Statuto. no. ꝙ oīa priuile ma ⁊ eius dubiū ſoluit ¶ Gratia generalis non preiudiexpreſſeⁿ caueatur ī ea: preiudiciū gia cōſuetudīes uel ſtatuta qͣ ibi intētionis. caſum ex cāt ſpeciali ⁊ d̓bet facere mentionē aliquod generetur. cūqꝫ firmitate vallata. cōceſſa ceptū interſeres ibi: nide precedenti priuilegio: conſuetu capitulis cōuētibꝰ: uel collegi ſi. Do. caſus. papa cō¶ Dem. dine vel ſtatuto. hoc dicit Ioanis cathedraliū: regularium: ⁊ ceſſit epiſcopo bon̄. d̓bi ¶ Cauſe ab apoſtolica ſede vel cōuentualiū eccleſiarū ſeu ſin nes andree. torū onere grauato pͥeius legato cōmitti debent dignita gularibus earundem perſōis uilegium ꝙ fructus be ¶Ipropter tuaª debita perſol tem obtinentibus uel canonicatuꝫ ut bona eccleſiaꝝ ipſarum va neficiorū primi anni ua Q uenda fructusᵇ beneficiorum eccleſie cathedralis: nec tractari de cantium a prelatis dimiſſa: ul̓ cantium in ſua dioc. ꝑprimi anniᶜ: que in tua uacabuntᵈ bent niſi in ciuitatibus uel locis intꝑe uacationis obueniētia poſ ciperet ⁊ erat h̓ gratia dioceſi tibi non obſtātibus quibuſli ſignibus. h. d. vſqꝫ ad.§. cū vero. ſint ſurripere diuider̄: uel ī ſu vſqꝫ ad ꝗnquēnium du Ebet conſuetudinibus priuilegijs ul os vſus ꝯuertere ſūt hodie re ratura: appoſito in pͥuC Tatutuꝫʰ quod circa iudices uocata ⁊ caſſata per decre. jͣ. Eſtatutis: per que noſtra impediriᶜ Ilegio ꝙ nō obſtarent cō a ſe. apoſtoq. deputandos nu de elec. qꝛ ſepe: ⁊. c. ſtatutū in ſuetudīes priuilegia ul̓ poſſet conceſſio vſqꝫ ad quinquen per edidimus: cum quedamᶠ con cle. q̄ tamē in alijs bn̄ficijs lo ſtatuta per que ſua poſſꝫ niuꝫᶠ de ſpeciali gratiaᵍ cōcedimꝰʰ tenta in eo que pro communi vtili cum nō habet: ut. jͣ. de offi. or. impediri cōceſſio. Uaca Intentionisˡ noſtre nequaquaꝫ tateᶠ credebanturᵗ inducta: ſicut ex preſenti. in fi. uit quoddam beneficiuꝫ exiſtit: ſi fructus huiuſmodi ecclem ¶ Cōceſſionē ipſā. ſibi fcām perientiaᵖ docuit tēdere dignoſcā cuius redditus pͥmi an ſie tue fabrice: vl̓ alteriᵏ vſui ſeu cui n ¶ Exp̄ſſe. ad idē. sͣ. cū aliꝗbꝰ ni d̓ priuilegio conſuetur ad noxamˣ: ſanctioneʸ preſencunqꝫ ſingulari perſone de ſpecia ⁊. c. ſuſceptū: ⁊. c. quāuis. tudīe vl̓ ſtatuto ſpectāt ti quam irrefragabiliter obſeruare o ¶ Preiudiciū aliqd̓. niſi iſtd̓ ad fabricam eccleſie uel li conſuetudine priuilegio uel ſtamadamus: ſuadente vtilitate ī me v̓bū eēt ita generale iſta decr. alium vſum: uel aliquā tutoⁱ forſitan debeantur: ꝙ eis per liusᶻ duximus reformādūᵉ. ¶ Sā ſic poſſet intelligi ꝙ ex ea nil ſe ſingularem perſonaꝫ qͥ conceſſionemᵐ ipſam. ¶ Niſi hoc cimꝰ igit̉: ut nullis niſi dignitate q̄ret̉ abſurdum.ſ. ꝙ fabrica ul̓ ritur cū debeātur h̓uiꝰ vſus ille uel alie ſingulares ꝑ beneficij redditus p̄mi ſone ſic priuilegiate hēant red anni. rn̄detur ẜm vnā ditus ſcd̓i āni: iſte āt pͥuilegia lecturam ꝙ debent̉ fabrice: uel illi vſui: uel ſingulari ꝑſone niſi ī conceſ tus hēat redditꝰ pͥmi āni: ⁊ ita bn̄ cōſequeret̉ ẜm h̓ ſuū effectū illa clauſula pri ſione fcā ep̄o aliud caueret̉ expreſſe. uel dic: ut. jͣ. ī vlti. glo. Io. an. uilegij: nō obſtantibꝰ ꝗbuſlibet ꝯſuetudinibꝰ pͥuilegijs ⁊c̄. alij dicūt ꝙ illa faa ¶ Tua debita. ad idem. jͣ. de preben. ſi tibi. ij. brica vl̓ alij h̓ ꝯtēti habebūt redditꝰ pͥmi anni qꝛ papa nō ītēdit eis derogare b ¶ Fructus. no. ꝙ nō lꝫ retinere bn̄ficia ſed fructus: vide ut dixi. sͣ. e. ſi ſꝫ ſoli ſucceſſori: iſte aūt pͥuilegiatꝰ hēbit redditus ſcd̓i: ꝗ ibi ē primus: al̓s quo gratioſe: ī hoc caſu vacāt bn̄ficia. vnde is ad quē ꝑtinet electio īfra tem ad ſucceſſorē uel bn̄ficiatum: ⁊ ſic tertiꝰ erit primus: ⁊ ſic nullū preiudiciuꝫ ēt ex pus ſtatutū neceſſario habet eligere: ⁊ facit quod no. ber. de magiſt. qꝛ aliqͣ dilatiōe generabit̉ fabrice: ſed ẜm h̓ poſſet impediri ꝯceſſio: q̄ ē ꝯͣ tenoreꝫ nōnullis ⁊ ꝓbatur hoc ſatis. jͣ. de preben. ſi tibi conceſſo. ipſiꝰ gr̄e. pōe.n. ꝙ in āno ꝗnto quo finiri dꝫ gr̄a uacet bn̄ficium: ſi fabrica pri c ¶ Primi anni. ꝗd dices: cōputabitur ne annꝰ iſte a die fructuū collimos redditꝰ hēat: ep̄s nihil hēbit. itē ꝗd operabit̉ illa clauſula nō obſtantibꝰ gedoꝝ: an a die vacationis uel mortis: credo a die uacatiōis ꝯputari: ⁊c̄. cū ſucceſſori ſine cl̓a illa preiudicium fieret. vn̄ prima lec. magis mihi plꝫ ⁊ vn̄ nō credo h̓ ſeruari legē de uaſallo: qͥ dicit: ꝙ ſi vaſallus decedat pꝰ magis ē amica lr̄e ut dicamꝰ ꝙ iſta erat dubitatio decr. an̄ ꝑ iſtā ꝯceſſionē ſic auguſtum ⁊ ante calē. marcij: ꝙ ad dn̄m ꝑtinet: alioꝗn ad uaſalluꝫ uel ſcām.ſ. nō obſtātibꝰ ꝗbuſcūqꝫ ⁊c̄. videret̉ derogare ipſi fabrice vſui: ul̓ ſingl̓a eiꝰ heredem: ut ī li. feu. ti. lex regni. c. ſi uaſallus. ſꝫ credo ꝙ a die vaca ri ꝑſone: ut ex quo ex illiꝰ pͥuilegij vigore redditꝰ primi anni hr̄e nō pn̄t: āplitiōis vſqꝫ ad annū ꝗcꝗd obuēiet bn̄ficio: ⁊ ſeparatū erit a ſolo totū erit nil hēant: ⁊ papa rn̄det ꝙ hēbunt redditꝰ ſcd̓i anni: quaſi ille eis ſit ſuperior: huius pͥuilegiati: cōparo.n. hunc pͥuilegiatū vſufructuario ꝗ fructus ut illa clauſula nō obſtātibꝰ nō ſucceſſorē: ſꝫ priuilegiatū tm̄ coadiuuet. ſeparatos ⁊ reconditos ſuos facit. ff. d̓ vſufruc. l. arboribus.§. Iulianꝰ. Tatutum. Lꝫ hec decretalis ꝑ paragraphos al̓r diuidat̉: eam tn̄ ī quat alias īcipit ſi fur. ẜm moderationem tamen decre. jͣ. de o. i. ordi. p̄ſenti Utuor ꝑtes diuido pͥncipales: prima durat a pͥncipio vſqꝫ. ad.§. īſuper. ſcd̓a §. porro. ⁊ facit quod ibi dicam: ⁊ dico ꝙ annus iſte habebit. ccclxv. dies abīde vſqꝫ ad.§. ꝓferēda. tertia abīde vſqꝫ ad.§. ꝗcꝗd. qͣrta uſqꝫ ad fi. ī prima vnde ſi uacauerit eccleſia prima die menſis: ſequenti āno p̓ma die eiut ſtatuit ꝗbꝰ ꝑſōis ⁊ ꝗbꝰ locis cāe a ſe. ap. legatis ul̓ d̓legatis ipſiꝰ cōmitti d̓beāt dem menſis finitus ſit annus: ⁊ facit quod dicam. jͣ. de ele. quam ſit. et ⁊ tractari. In ſcd̓a ꝓuidet̉ circa exactiōes q̄ fiebāt ī iudicijs ab ipſis d̓legatis ſi eſſet biſextus illi duo dies cedunt ſibi pro vno: pro vno eniꝫ computā aſſeſſoribꝰ ul̓ notarijs cāe ⁊ appōit̉ pēa. In tertia ꝓuidet̉ circa vocatiōes teſtiū tur: ut. sͣ. de ver. ſigni. queſiuit. ff. de uerbo. ſigni. cū biſextus. ff. de diad iudiciū q̄ ſepiꝰ malicioſe fiebāt: ⁊ cā fatigādi teſtes uel ab eis aliꝗd extorquē uer. ⁊ tēpo. pre. l. ij. ī ult. glo. lꝫ ſit ar. cōtra. ff. d̓ ſtatu liber. l. cū hr̄s.§ di. In ultima d̓cernit ſic caſſuꝫ ⁊ irritū ꝗcꝗd fuerit factū ꝯͣ p̄dcā ſtatuta. io. an. ſtichus: ſꝫ illud ī penis: uel odijs que ſunt moliēda de pe. di. j. pene. jͣ. d̓ ¶ Statutū. loquit̉ de decre. ſua extrauāgāti qͥ īcipiebat: ſtatuimꝰ. reformat regū. iur. ī penis. ⁊ facit quod no. ī predi. decreta. q̄ſiuit: ⁊. lxv. di. c. ij. ēt decre. Inno. iiij. eo. ti. pn̄ti. quā hodie nō habemus. ⁊ decre. sͣ. e. nōnulli. d ¶ Uacabunt. morte. renunciatione: depoſitione: tranſlatiōe: vel quo q ¶ Sede ap. legatis uel delegatis ab eis. ut. jͣ. patebit. 10. an. cūqꝫ alio mō. Quid ſi ꝑmutatione: vr̄ ꝙ ſecus: ꝑ decre. jͣ. de re. permu. r ¶ Quedam. ibi nō diſtīguebat̉ an actor ⁊ reus eſſent eiuſdē ciuitatis ul̓ dio .c. vno. ſed contrarium puto: qꝛ negari nō pōt quin ꝓpter ꝑmutationē ce. uel diuerſarū. itē addit̉ ꝙ de exp̄ſſo ꝯſenſu partiū exͣ locuꝫ quo deputatꝰ eſt vacet ⁊ equitas ī ſolo caſu iuris rigori prefertur: qꝛ in hoc ſcripta repepoſſit iudex cognoſcere: ⁊ cōmittere ſi referas ad d̓cre. pn̄ti. ẜꝫ illā poterit fieri ritur ī alijs nō. Non.n. ex illo ſpāli caſu ē regula danda. cōmiſſio īſtitutis ī collegiatis honorabilibꝰ ⁊ ī cathedralibꝰ eccl̓ijs. vn̄ ẜꝫ eā vi e ¶ Impediri. ſecus ergo ſi differri: ⁊ lꝫ ītendat per clauſulā non ob. īdebant̉ poſſe cauſe cōmitti māſionarijs ⁊ ꝗbuſcūqꝫ pͥuilegiatis ī talibꝰ eccl̓ijs pedimenta tollere: dilationes tamē tollere non intendit: lꝫ ex dilatione qd̓ erat abſurdū. h̓ āt ꝓuidet̉ ꝙ ſolis canōicis cathedraliū eccl̓iaꝝ fiat ꝯmiſſio īpediri poſſet: ut. jͣ. dicam. s ¶ Cōmuni vtilitate. que in legibus conſtituendis attendenda eſt. iiij. diſtī. f ¶ Quīquēnium. factum narrat: idem enī ſi ī citeriori ⁊ ulteriori tꝑe. erit ⁊ sͣ. ī proemio huius libri. g ¶ Spāli gr̄a. qꝛ de iure futuris ſucceſſoribus conſeruari debeant uel t ¶ Credebant̉. ⁊ erāt ſine dubio reſpectu prioris temporis. Io. an. ī utilitatem eccleſiarum expendi. jͣ. de ele. qꝛ ſepe. ⁊ de of. or. pn̄ti. ⁊ ītelu ¶ Experientia ad idē. jͣ. d̓ elec. quā ſit ⁊. ff. d̓ le. iij. l. legatis.§. ornatricibꝰ. ligo hāc gratiā ⁊ illam que ſequitur ẜm moderationem illius decr. pn̄ti x ¶ Ad noxā. ⁊ iō nō debuit iudicari rep̄hēſibile ſi ẜm tꝑorū uarietatē variet̉ .§. porro.ſ. ꝙ h̓ ſolum intelligatur de illis fructibus eccleſiarum vacā ip̄ꝫ poſitiuū ſtatutū. lxiij. di.§. verū. xxxv. q. i. c. i. jͣ. d̓ ſen. ex. c. ul. ī pͥn. sͣ. d̓ con tium que ſolutis debitis ſi qua ſunt: ⁊ his que neceſſaria fuerint ꝓ ſerui ſan. ⁊ affi. n̄ dꝫ. cū ſuis cō. ſic ⁊ pͥuilegiū cū tēdit ad noxā reuocationē ul̓ mode tutibus ⁊ miniſtris ⁊ alijs incūbentibus oneribꝰ uſqꝫ ad nouos redditrationē a pͥncipe recipit. sͣ. d̓ d̓ci. ſuggeſtū. jͣ. d̓ pͥui. c. i. ⁊. c. auctoritate. ⁊. c. ſe. reperta fuerint ſupereſſe. y ¶ Sāctōe. ſanctio ꝓprie dr̄ cui adijcit̉ pēa. qd̓ dic ut no. iij. di. in ſumma. h ¶ Concedimus. an legatus de latere ſimilem gratiā dare poſſit tra z ¶ Melius. laudabilior ē aūt qui rem emendat eo qui prius inuenit. C. d̓ ve. ctauit Io. de deo in qd̓nibꝰ ſuis in pͥn. ⁊ Guil. ī ſpe. ti. de legato.§. nūc iu. enu. l. i.§. ſed neqꝫ. tractemꝰ. ī fi. ⁊ dicūt ꝙ dato ꝙ ex cā hoc poſſet beneficiū tamē vel digni ⁊ ¶ Reformādū. eo ꝙ nō ī totū ſꝫ ꝓ ꝑte corrigit̉ iſtud ſtatutū: ut. jͣ. videbis. tas dꝫ cum aliquo emolumento ꝯferri: qd̓ verū eſt ut dixi. sͣ. ī glo. ꝓxi. ꝯ ¶ Dignitate. dignitas ſumit̉ multis modis: qd̓ dic ut no. io. iiij. di. dēiqꝫ et ⁊ in glo. qꝛ. Notat etiā Ber. sͣ. ut ec. bn̄. ut noſtrū ī ult. gl. ꝙ ep̄s ex iſta vin. ⁊ ber. sͣ. decle. nō reſi. c. iij. hic ad lr̄am de eccleſiaſticis dignitatibꝰ ītelli cā ad tēpus poſſet fructꝰ alicuiꝰ bn̄ficij retinere. ꝓbat ꝑ decre. sͣ. d̓ v̓. ſi. ge. ⁊ no. mirabile qꝛ pn̄t cōmitti cauſe maioribus. xx. ānis. ut de of. dele. cū vi c. pe. que etiam facit ꝯͣ cum id fuerit impetratū a papa: ſed p̄t dici ſic fu ceſimū a quocūqꝫ. ⁊ ēt minoribꝰ a papa: ut ibi. ⁊. ff. de re iudi. ꝗdā ꝯſulebāt. ſꝫ iſſe d̓ facto. ad h̓. sͣ. de fi. pͥſ. lr̄as: uel illud ẜm goſ. in fructibus oīum be certū ē ꝙ ꝗ ē ī dignitate uel ꝑſonatū dꝫ attigiſſe ſaltē. xxv. annū. sͣ. d̓ elec. cū in neficiorum vacantium uſqꝫ ad certum tp̄s: ut h̓ ēt: in vno aūt bn̄ficio ⁊ cunctis. ⁊ ſic vr̄ ꝙ minoribꝰ. xxv. annis nō pn̄t cauſe ꝯmitti: his dico ꝗ nō atti
zum Hauptmenü