Primus De ſumma tri. ⁊ fi. ca. rus eſt ꝑfectꝰ.ſ. xxviij. tolle ꝑtes.ſ. dimidiā ⁊ circa. ff. de v̓b. ſig. nomē: q Ideli. Errore grecoꝝ ꝗ dicebāt ſpm̄ ſcm̄ ꝓceder̄ a ſolo pr̄e extirpato vltra dimidiā nō eēt reꝑire aliquotas: vt. sͣ. dixi. xiiij. eſt ꝑs aliquota: qꝛ ꝑ canones. de cō. di. vj. c. pe. ⁊ vl. adhuc ꝗdā ī errores alios īciderūt ne bis ſūptū fa. xxviij. xiij. xij. xi. x. ix. viij. nō ſūt ꝑtes aliquote. d̓. xxviij. ali gantes ſpiritū ſanctū eternaliter ꝓceſſiſſe a pr̄e ⁊ filio alijs dicētibꝰ ꝙ quotiēs ſūpte nō īferūt p̄ciſe ſuū totū. ſꝫ plꝰ vl̓ minꝰ. nā. xiij. bis ſumptuꝫ ab vtroqꝫ ꝓcedebat: nō tāꝙͣ ex vno pͥn. ſꝫ tāꝙͣ ex duobꝰ pͥncipijs ⁊ duabꝰ īſpi­fa. xxvj. ter ſumptū fa. xxxix. ⁊ ſic plus vel minꝰ. ⁊ ſic de ſingulis. vij. eſt rationibus: greg. x. in generali cōcilio lugdun̄. pͥmo ponit cōfeſſionem ſuaꝫ pars aliquota: qꝛ quāter quam etiaꝫ dicit ſancte roma ſumpta infert ſuum totū ne eccleſie catholicoruꝫ patrū vj. ⁊.v. non ſunt partes comprehendens ꝑfectā ī rebꝰ agen Spūs ſanctꝰ eternaliter a pr̄e⁊ grecoꝝ doctoꝝ ⁊ latinoꝝ ob­aliquote. iiij. v̓o eſt pars dis formā tribuat: ⁊ in moribꝰ di ſeruātiā ⁊ doctrinā.ſ. ꝙ ſpūs aliquota: qꝛ ſepties ſum filio tāqͣꝫ ab vno pͥncipio ⁊ vnica ſanctꝰ eternaliter a patre ⁊ fi ſciplinā. Nec ſineª cā morē prede ptū īfert ſuū totū tria nō ſpiratiōe vrꝗcedit. h. d. Io. an. lio: ⁊ tanꝙͣ ab vno pͥucipio ⁊ eſt ꝑs aliquota ſed duo ⁊ ceſſoꝝᵇ nr̄oꝝ: ꝗ cū ꝯſtōnes aliquas Ideliⁿ ac d̓uota ꝓfeſſione vnica ſpiratiōe ꝓcedit: demū vnū bn̄ ſunt ꝑtes aliquo ꝓmulgabātᶜ nouiter: eas manda­fatemur: ꝙ ſpūſſctūs eter reprobādo dānat oēs ꝗ pͥmiſ te: qꝛ. xiiij. vtcibꝰ duo fa bāt ſub antiquaꝝ ſerie ſituari: om­naliterᵖ ex pr̄e et filioq non ſa negare vel ꝯͣriū aſſerere pͥ­cit. xxviij. ⁊. xxviij. vici­ſimus in hac parte ẜuare. hec.n. fe­tāqͣꝫ ex duobꝰ pͥncipijs: ſꝫ tanqͣꝫ ex ſumpſerint. ſecūda ibi. ſed qꝛ. bus vnuꝫ fa. xxviij. gͦ re cimus ne īfinitosᵈ libros deſtrui: ⁊ n Fideli. sͣ. e. firmiter: ⁊ sͣ. vno pͥncipio: nō duabꝰ ſpirationi ſtat ꝙ oēs ꝑtes aliquote alios nō ſine maximis diſpendijs de here. dubiꝰ: ⁊ eſt ſimile. C. d̓. xxviij. ſt. xiiij. vij. iiij. bus: ſed vnica ſpiratione ꝓcedit. d̓ his ꝗ ad eccle. cōfu. l. fideli. ij. ⁊.i. ſꝫ ex his aliquotis laboribusᵉ ⁊ expēſis de nouo fieri Hec ꝓfeſſa eſt hactenꝰ: predicauit ⁊ dic fideli quo ad menteꝫ: de­ſil̓ aggregatis reſultat pͥ oporteret. Uniuerſitatiᶠ ur̄e igi ⁊ docuitᶠ: hoc firmiterᵗ tenet ⁊ p̄di uota quo ad exteriores actꝰ. q. ciſe totū. qꝛ. xiiij. vij. iiij. tur ꝑ apoſtolica ſcripta mādamꝰ: cat: ꝓfitet̉ ⁊ docet ſacroſan. ro. ec. .d. humili: ad hoc. jͣ. de īmu. ij. ⁊.i. faciūt. xxviij. ergo qͣtenꝰ librū hmōi cuꝫ multa matu­mater oīum fideliūʸ ⁊ magiſtra: h̓ eccle. decet. ẜm diffinitionē ſuꝑioreꝫ ritateᵍ digeſtuꝫ quē ſub bullaᵇ nr̄a hꝫ orthodoxorūˣ patrūʸ atqꝫ docto o Profeſſione.i. cōfeſſione. xxviij. eſt numerus perfe vobis trāſmittimus: prompto ſu­p Eternaliter. nā ē pater ge rūᶻ latīoꝝᵉ pariter ⁊ grecoꝝᵈ incō ctus: ⁊ ſic ēt de alijs ꝑfe­nerans. filiꝰ naſcens: ſpūs ſan ctis cōputaui āt de iſto ſcipientes affectu eo vtamini dece mutabilis ⁊ veraᵍᶻ ſnīa. Sꝫ qꝛ ctus ꝓcedēs pariter ab vtroqꝫ vt meliꝰ ītelligeret̉ di­teroⁱ in iudicijs ⁊ ī ſcholisᵏ nullas nōnulli ꝑꝑ irrefragabilis premiſ abſqꝫ initio ſemꝑ pariter ac ſi ctū d̓ ſenario. ⁊ ex īperfe alias preter illas que inſerunt̉: aut ſe v̓itatis ignorātiāª in errores va ne fine. sͣ. e. firmiter circa pͥn. ctis. dixi ꝙ alij ſūt dimi ſpāliter reẜuant̉ˡ ī eo d̓cretales aut rios ſunt ꝓlapſi. Nos huiuſmodi de ꝯſe. di. iij. c. vl. C. de ſum. nuti de ꝗbꝰ ſolet poni exē ꝯſtōnes a quibuſcūqꝫ nr̄is p̄deceſ­erroribus viā precludereʰ cupien tri. in epiſtola inter claras. ſed plū in octonario tres.n. ſoribꝰ ro. pō. poſt editionē dcī vo­opponit̉: trinitas eſt vnū vni tes hoc ſacro approbāte ꝯcilio dā ſunt ꝑtes aliquote d̓ octo uerſoruꝫ pͥncipiū: vt sͣ. eo. fir­luminisᵐ ꝓmulgatas recepturi vl .ſ. iiij. ij. ⁊ vnū faciūt. vi namusᶜ ⁊ reprobamꝰ oēs ꝗ nega miter: ergo n̄ ē ibi eternitas: teriꝰ: aut pro decretalibꝰ habituri. ⁊ ſic ē īperfectus diminu re p̄ſumpſerit eternaliter ſpm̄ ſan­qꝛ eternū vere ſine pͥncipio: ſi tus vide in qͣternario cu Rubrica De ſūnia trinitate ⁊ fide ctū ex pr̄e ⁊ filio ꝓcedere: ſiue ēt te ne fine. ſol. eſt pͥncipiū pͥncipi ius due ſūt ꝑtes aliquo catholica. 11l3 merario auſu aſſerereᵇ: ꝙ ſpūſſan­ans nō pͥncipiatū: vt referat̉ te.ſ. ij. ⁊ vnuꝫ: qꝛ bis. ij. G Regorius. ix. in generali cōci­ctus ex pr̄e ⁊ filio tāqͣꝫ ex duobꝰ pͥn principium ad res creatas nō iiij. ⁊ qͣter vnum. iiij. ſed 3 lio lugdunenſi. ad ipſam diuinitatem. cipis ⁊ nō tanqͣꝫ ex vno procedat duo. ⁊.i. faciūt triagͦ ⁊ qͣ q Et filio. cōfundit̉ hic error ternariꝰ nūerꝰ īꝑfectꝰ di­grecoꝝ dicentiū ſpūm ſanctū minutꝰ. ⁊ vide in. ix. cuiꝰ ēt due ſūt ꝑtes aliquote.ſ. tria ⁊ vnū: ſꝫ. iii. ⁊. i. a ſolo pr̄e ꝓceder̄. Mouebant̉ aucͣte euāgelica Io. xvi. ibi. Spūſſanctꝰ ꝗ a faciūt qͣttuor: ⁊ ſic ē īꝑfectꝰ diminutꝰ. In īꝑfecto abūdāti ſolet exēplū po pr̄e ꝓcedit. itē in ſymbolo apud eos hec dictio ſimpl̓r cōtinet̉ qui ex pr̄e ꝓce­ni in duodenario cuiꝰ aliquote ſūt. vi. iiii. iii. ii. ⁊.i. ſꝫ iſte aliquote ſil̓ ag dit. Nos adimus filioqꝫ: ad idē lex. C. de ſum. tri. l. ij. vbi dr̄ ſpūmſanctū quē gregate: reddūt plus ꝙͣ totū.ſ. xvi. ergo ē īꝑfectꝰ abundās. vide in. xx. ex ſūmo rerū parēte ſꝑamꝰ ⁊cͣ. ſꝫ ad hoc ⁊ ſil̓ia rn̄det̉ ꝙ exp̄ſſio pr̄is non exclu­cuiꝰ ꝑtes aliquote ſūt. x. v. iiii. ii. ⁊.i. q̄ ſil̓ aggregate reddūt plꝰ ꝙͣ totū.ſ. dit filiū: īmo potiꝰ īcludit cū ipſoꝝ oꝑa īſeꝑabilia ſunt. xxviij. q. i. ſic.n. d̓ cō. xxii. ⁊ ſic eſt numerus īꝑfectꝰ abundās: hec late clare ⁊ cōputando poſui di. iij. c. vlti. vn̄ cū pr̄ ⁊ filiꝰ ſint vna eēntia ſubſtātia ſeu natura: vt pͥ. d̓cre. fir vt bene intelligatur hoc quod non eſt de materia iuriſtarum. miter. nō p̄t ab vno ſolo ꝓceder̄. nec ſumꝰ excōicati vt dicebāt greci. addēdo ī a Nec ſine: antipophora: rn̄det.n. tacite qōni qua queri poſſet qͣre nō ſymbolo filioqꝫ: qꝛ illd̓ potiꝰ ē d̓clarar̄ ꝙͣ adder̄. ⁊ adde ꝙ no. d̓ cō. di. v. c. pe. mādabat iſtas decre. poni in antiqua compilatione gre. ſub ſuis titulis. ſꝫ obijcit̉ ad hāc ꝯſtōnē ꝙ ſit ſuꝑflua: ex eo ꝙ hoc idē dcm̄ fuerat. sͣ. e. firmiter. b Predeceſſoꝝ. Inno. iiii. ⁊ greg. x. ſcripſerūt.n. hi in ꝓemis ſuis do ibi ſpūs ſcūs ꝑiter ab vtroqꝫ ⁊cͣ. ſꝫ dic ꝙ h̓ exp̄ſſiꝰ modū ꝓceſſiōis aꝑit dicēs ꝙ ctoribus ⁊ ſcholaribus vt decre. qͣs mittebāt ſubſuis ti. ꝓut expͥmebat̉ ī nō tāꝙͣ ex duobꝰ ⁊cͣ. p̄terea hic dānant̉ aſſerēdo vel negādo ꝯͣriū ſentientes. ipſis inſeri facerēt. vn̄ ꝗdā faciebāt ipſas ſcribi in fi. tituloꝝ cōpilatiōis s Docuit. no. ꝙ in his q̄ ſūt de fide catholica ⁊ eiꝰ articulis neceſſario tene Gre. ⁊ iſti ſeruabant mandatū: quidā faciebant de eis volumina. ⁊ iſti re d̓bemꝰ. ⁊ ſeꝗ qd̓ tꝫ ⁊ ſeꝗtur romāna eccleſia: al̓s eſſemꝰ heretici. sͣ. e. ti. c. i. nō ſeruabant mandatū ipſorum vt hic patet. ⁊. ij. ſed in alijs nō habemus neceſſario ſequi ⁊ tenere qd̓ ſequit̉: niſi ſequat̉ c Promulgabant. leges inſtituunt̉ cuꝫ ꝓmulgant̉. iiii. di.§. legas. ⁊ doceat. xi. di. nolite vbi de hoc. xij. di. nouit. xxi. di. aliter. de cō. diſt. iiij. de d Infinitos. omnes.ſ. editos ante huius libri cōpilationem. trina. in vna.n. fide nil officit ſancte eccleſie conſuetudo diuerſa. vt ibi. e Laboribus. no. maxīos labores eē in libris ſcribēdis ⁊ eſt ꝯͣſcholares Firmiter. sͣ. eo. firmiter. qui ſemꝑ dum ſunt in ſtudio faciunt ſcribi libros dum laborare deberēt Fideliū. de his ꝗ ſunt foris nil ad nos. xi. q. iij. inter v̓ba. ij. q. i. multi de ad ſtudium: laboribus.n. talibus ⁊ expenſis parcēduꝫ eſt d̓ do. ⁊ cō. finē. diuor. gaudemꝰ. lꝫ ab eis expediat bonū hr̄e teſtimoniū: vt ibi. ⁊. viij. q. i. lꝫ y Uniuerſitati. concluſio. ergo. sͣ. de ſac. vn. c. vno.§. ad exhibendū. xi. q. iij. nō ſunt. xij. q. i. nolo. g Maturitate: qd̓ fieri dꝫ. xxxv. q. viii. apl̓ice. sͣ. d̓ reſcri. ad audiētiā. i. x Orthodoſorum.i. catholicorum. h Bulla. alias non creditur mandatum principis. vt. xcvii. di. nobi­y Patrum. xv. di. c. i. liſſimus: vbi de hoc: ⁊. C. de man. prin. l. vna. z Doctoꝝ. quoꝝ eſt ordo precipuus in eccleſia. sͣ. de hereti. cū ex. iniūcto.§. l Decetero. ꝯſtō ergo reſpicit futura: ꝗd d̓ pēdētibꝰ dicā. jͣ. de ele. lꝫ ca cū igit̉: ⁊ per doctores predicatores ⁊ prelatos intelligas. xliij. di. c. i. non. qn̄ īcipiāt ligare ꝯſtōnes huiꝰ ſexti li. dicā ī fi. ſexti li. ſuꝑ data. ⁊ Latinoruꝫ. vt auguſtini hieronymi. ambroſij: ⁊ gregorij. xx. di. de libel k Scholis hoc expone vt no. in proemio Gre. lis. xv. di. ſancta. jͣ. de reliqui. c. i. l Reſeruant̉. ſicut decre. exit ꝗſeminat. reſeruata. jͣ. de v̓b. ſig. ⁊ ꝯſtō 9 Grecoꝝ. aliquorum: vt Ioānis chryſoſtimi. cyrilli: athanaſij: dīdimi: ⁊ nes oēs edite ſuꝑ negocio heretice prauitatis nō ꝯͣrie ꝯſtōnibꝰ huiꝰ libri epheſini ꝯcilij patrū. greci.n. ꝯͣriū dn̄t: vt. sͣ. dixi vel dic ẜm Guil. ꝙ in hoc ſexti: vt. jͣ. de here. c. vlti. in fi. itē poſſet dici de reuocatoriis de ꝗbꝰ. jͣ. de generali lugdun̄. ꝯci. greci qd̓ hͦ dr̄ fuerūt publice ꝓfeſſi: ⁊ ſymbolū cuꝫ adie­preben. c. pe. ⁊ antepe. ⁊ de cō. preben. c. vlti. Io. an. ctione al̓s filioqꝫ. ibi publice cātauerūt de mādato imperatoris ⁊ eccleſie gre­m Volumīs.ſ. cōpilatōis Gre. ix. ⁊ ſic vides hodie ꝑ hūc finē ꝙ d̓cre. corum: vtinam corde credant. xxiij. di. pſalmiſta. de fi. īſtru. paſtoralis. nō hꝫ locū in decretalibus editis poſt cōpilationeꝫ ꝝ Uera. al̓s poſſet in melius cōmutari. xxxv. q. ix. apoſtolice. ⁊. c. ſe. Gre. ix. ⁊ an̄ hūc librū: ſꝫ poſſet hr̄e locū in decre. boni facii editis poſt cō a Ignorantiā. que cunctoꝝ errorum eſt mater: vt. xxxviij. diſt. ignorantia. pilationem huius ſexti: ⁊ in oībus per eum vel eius ſucceſſores edendis nec in his excuſat ignorantia. nam ignorans ignorabitur: vt ea. diſ. ꝗ ea. ad Rubrica de ſumma trinitate. Huiꝰ. vi. li. rubrice iudicio meo ꝯtinuan idem. xvi. q. i. ſi cupis. xxij. q. ii. in quibus: ⁊. c. ſe. de nō ſunt. rō. qꝛ ẜꝫ hoc ꝙ occurrebāt aliqͣ addēda: mutāda: detrahēda: Precludere. vt. lxxxiii. di. error. sͣ. de ſpon. inter opera. vl̓ corrigēda. ſic addita: mutata detracta vel correcta fuerūt habito reſpe Dānamꝰ sͣ. e. dānamꝰ. ⁊ dic dānamꝰ. ⁊ re ꝓbamꝰ.i. reprobādo dānamꝰ ctu adcōpilationē antiquā. ⁊ ipſiꝰ rubricaꝝ hic ordine retēto. ſi nihil ī ti. d Aſſerere. sͣ. dixi negare: ꝗd ſi ꝗs nec negat nec aſſerit ſꝫ tacēs ſic ſentit ui volebat addere vl̓ mutare illo omiſſo tranſibat ad ſequentes: vn̄ ẜm re­detur nō teneri: qꝛ tacere eſt preter iſta duo. xxii. q. ii. ne ꝗs. jͣ. d̓ regu. iur. is ꝗ veritatem decre. huius libri in cōpilatione autiqua debebat ſub ſuis ti tacet. ⁊. ff. eo. l. qui tacet. ſol. licet nō ex verbis: tamē ex mente iudicatur here tulis collocari ſed omiſſum fuit ex cā: vt. sͣ. in proemio ver. nec ſine cā: d̓ ticus. d̓ here. c. i. xxiiii. q. iii. hereſis. ⁊. c. hereticꝰ: ⁊ deꝰ audit ī corde: vt. xvii. iſtius tamen rubrice continuatione ⁊ materia dic vt no. Ber. sͣ. eo. ti. q. i.§. ſi ergo. ⁊ cor interrogat. xiiii. q. v. ſi quid. ⁊. xv. q. vi. c. i.