Seite

Liber ue: nec puto ꝙ hic fiat diſtributio vt partē habeat qui certis itereſt. dū. ꝓbatur hec ſo. ex eo. qꝛ ſine iudicio eccl̓ie ab illa diuertere nō poſſet ꝑ a De iniūctis. vide qd̓ ſcripſi. d̓ pe. ⁊ re. cū ex eo. diuor. porro. eū ſuis cōcor. fateor tn̄ ꝙ peccat cogno ſcēdo: ⁊ ſic loquntur Uoniam. Primo pͥmittit cām ⁊ reuocatiōemn ꝯſtōnis. c. clericis ꝯtraria de ſen. ex. inquiſitiōi. Quid ſi ꝯxi cū illa quā credebā eſſe cōſan­laicos.s. e. li. vj. Secūdo illaꝫ reuocat. Tertio reſeruari p̄cipit ius guineā affinē vel monialē: ſꝫ in v̓itate nō erat. ſolue ꝑ no. de ſen. ex. ſi ve ātiquū an̄ predictā ꝯſtōneꝫ. Scd̓a ibi: nos. Tertia ibi: volētes: īmo ro. ij. ⁊. c. in audiētia. ij. s Canonica. neduꝫ diuina la. Et fuit iſta d̓ pͥmis ꝯſtōni­t Interdictis.ſ. ī quar­bus clemētis editis a prīcipio to vl̓ citeriori gradu cō­promotionis ſue: ⁊ inciplebat conſiſi de iniūctisª ſibi penitētijs re ſanguinitatis vel affini­Lemens. v. in concilio vienēſi. paſtoralis cuiꝰ d̓cidit exordiū tatis primi generis. e. ti. laxamus. Scienter ꝯtrahens mr̄imoniū poſt qd̓ ſequebat̉ ſane qm̄ ⁊c̄. non debet. Rubrica De immunitate eccleſiaꝝ in gradu cōſanguinitatis vel affini ⁊ rer francie qui fuit paſſiua u Contrahere. nō pu­C Lemens. v. in conci. vieneū. tatis probibito: vel cū moniali: ex cauſa ꝯſtōnis: fuit actiua cau nit ergo īceſtū vel coītuꝫ Reuocat ⁊ ꝓ īfectis vult habe­cōicatus eſt ipſo iur̄: ⁊ publicari dꝫ ſa reuocatiōis: vt ſic ꝯueniāt. ſꝫ ꝯͣctuꝫ: vt ſic ꝯͣhēs liget̉ ri decretalē clericis. eo. ti. li. vj. cum ⁊ vitari. Idem in ꝓfeſſo ⁊ ꝓfeſſa de reg. iur. c. i. lꝫ nō conſumet. Quid ſi ſuis declaratiōibꝰ: ⁊ p̄mittit reuo b Clericis. eo. ti. li. vj. vl̓ ꝯſtituto in ſacris hoc. d. Io. an. nō cōtraxit matrimōiuꝫ c Declaratione. declaraue ſed ſpōſalia tm̄. arg. ꝙ li catiōis cām. Secundo reuocat: ibi Os ꝗ diuino timor̄q poſt rat.n. bn̄dictus ī ſua exͣuagā. get̉. ff. d̓ ſpō. or̄o. vbi ꝓ­nos d̓ conſilio. Tertio ſeruari pre poſito in ſuaruꝫ periculū que īcipit: ꝙ olī. illam quo ad hibitio nuptiarum inclu animarū ſcienterʸ ī gradi cipit ius antiquum ibi volentes. h. ſui penas extēdi ſolū ad exigē dit ſpōſalia: ad idem de dicit. Io. an. bus cōſanguinitatis vel affinitatis tes vel dātes ī exigēdo auxili­eo ꝗ duxit ī mr̄imoniuꝫ. Uoniaꝫ ex cōſtitutione bo conſtitutione canonicaˡ interdictisˡ uꝫ ꝯſiliū vl̓ fauorē: ita ꝙ pene cū hr̄et. vbi equiparātur locuꝫ nō haberēt īſoluētibus nifacij pape. viij. p̄de. nr̄i aut cum monialibus contrahereˡ ſpōſalia ⁊ mr̄imoniuꝫ: n̄ vel recipientibus a ſponte ſol puto ligari cū ꝯſtō ſit pe qͥ īcipit clericisᵇ laicoſ. ⁊ ex matrimonialiterˣ nō verentur: nec uentibus. nalis ⁊ verba hoc non ī­nō religioſosʸ ⁊ monialesᶻ ac cleri. declarationeᶜ ſeu declaratiōibꝰᵇ ex d Declaratiōibus. dicebāt̉ portēt: qd̓ verum puto illa poſtmodū ſubſecutis nonnulla cos in ſacrisᵉ ordinibus ꝯſtitutos ⁊ alie ꝓceſſiſſe: ⁊ iō ad oē dubi niſi cōſumauerit ꝑ cōpu ſcandala magna ꝑicula ⁊ incōmo­matrimonio cōtrahentesᵈ refrena um tollēdū plurali vtitur. lā carnalē: qꝛ tūc ligatur da grauia ſunt ſecuta ⁊ ampliora re metu pene ab huiuſmodi eoruꝫ e Celeri. ꝯcor. d̓ accu. c. fi. sͣ. qͣſi tūc ꝯͣriſſe videatur. d̓ ea. ꝯpi. d̓ iureiu. rōani. ī pͥn. temeritatis audatia cupientes: ip ſequi: niſi celeriᵉ remedio ſuccurra ſpō. veniēs. ⁊. c. i. is qui f Ob eas. concor. de elec. qͣli ꝯͣrium nō ob. qꝛ lꝫ fatear tur: p̄ſumitur verſimiliter in futu ſos excōicationis ſententie ipſo fa ter. ī fi. ꝙ vbi ꝓhibet̉ mr̄imoniū rū. Nos de conſilio frarum no­cto decernimus ſubiacere. Pre g Pro infectis. ꝑ h̓ puto ꝙ ꝓhibent̉ ſpōſalia: n̄ ſequi ſtroꝝ conſtitutionē ⁊ declarationē cipientes eccleſiarum p̄latis: vt il excōicatus ex iuribꝰ illius cō­tur ꝙ ꝯͣhenti ſpōſalia ſit ſeu declarationes predictas ⁊ quic los quos eis cōſtiteritᵖ taliter ꝯtra ſtitutōis abſolutiōe n̄ egeat: ⁊ eadē pena q̄ ꝯͣhenti mr̄i­quid ex eis ſecutuꝫ ē vel obʳ eas pe xiſſe excōicatos publice taꝫ diu nun vide ꝙͣta ē papalis ptās circa moniū: bn̄ facit de elect. nitus reuocamus: ⁊ eas haberi vo ea q̄ ſimpl̓r ſūt de iure poſiti­cient ſeu a ſuis ſubditis faciant nun ꝑpetuo. li. vj. ī decre. cuꝫ uo: qꝛ reuocat illa vt extunc: ⁊ hēret ſi ſpōſalia cū adul­lums ꝓ infectisᵍ. Volentes ⁊ fir ciari: donec ſuum humiliter reco­fac̄ ad ea q̄ ſcripſi ꝗ fi. ſint legi terio inducūt impedimē miter ſtatuentes illudʰ ⁊ cōtraⁱ quoſ gnoſcentes erroreꝫ ſeparenturª ab ti. ꝑ vener abilē ſuper glo. ij. tum mr̄imonij ſicut īdu cunqꝫ laicos exigētes ſeu extorquē inuicem ⁊ abſolutionis obtiner̄ᵇ be ⁊ coope h Illud. īuiolabiliter obſer­cūt publicā honeſtatē. de tes ab eccleſijs eccleſiaſticiſqꝫ ꝑſo­neficium mereant̉. 5. Per p̄dicta ſos effe uari: qd̓ eſt. jͣ. ſpō. c. vno. li. vj. nis talias ſeu collectas aut exactio quoqꝫ iuribusᵉ: que ſic cōtrahenti tur in v̓ l Cōtra. quoſcūqꝫ ⁊c̄. qd̓ ſuꝑ c Mr̄imonialiter. per nes quaſcunqꝫᵏ: ⁊ cōtra dantesⁱ ad his ⁊c̄. vſqꝫ ad fi. bus alias penas imponunt in nul­hāc lr̄am: ⁊ per lr̄am. jͣ. k Quaſcūqꝫ. vide qd̓ not. ⁊ id faciendum conſilium ⁊ auxiliuꝫ lo volumus derogari. eo. mr̄imonia ꝯͣhētes vt dixi. eo. ti. minus. ꝙ cōtractus ad ꝯͣhenduꝫ vel fauoremᵐ necnon: circa p̄ſtan­Rubrica De magiſtris ⁊ ne aliquid l Dātes. dicebat cōſtitutio nō incurrat hāc penam das ſubuentiones laicis ab eccleſia exigatur pro licentia docendi. bonifa. publice vel occulte: ꝑ ⁊ ſi de abſoluta coactiōe aꝝ prelatis ac alijs uiris eccleſia­¶Lemens. v. in cōcilio vienenſi. qd̓ ꝓbat̉ ꝙ excōicatio canōis loquimur hoc eſt certum ſticis inuiolabiliter obſeruari: qd̓ In ſtudijs romane curie parifi­ligat ēt occulta delicta: vt. jͣ. qd̓ me. cā. ſacris. ſꝫ ſi de ſuper his preⁿ. no. in lateran̄. et ge­dicā. de here. multoꝝ. ad fi. en̄. oxonien̄ bonon̄. ⁊ ſalamantino ꝯditionali: lꝫ tali que de­m Uel fauorē vide qd̓ dicaꝫ dn̄t eē magr̄i catholici ſcholas re­neralibus ꝯcilijsº: que nos ſub ob buerit cadere in ꝯſtanteꝫ jͣ. d̓ pe. ſiꝗs. in pͥn. virū vr̄ ligari ꝑ eam de teſtatione diuini iudicij p̄cipimus gentes in ligua hebraica arabica ⁊ n Predeceſſoribꝰ. alexā. iij. cre. ſꝫ cū n̄ ſit mr̄imoniuꝫ obẜuari diſtricte ſalubrit̓ eſt ꝓuiſū. chaldea: duo.ſ. ꝓ qualibet lingua eo. ti. nō minus. Inuo. iij. eo. deficiente cōſenſu: ita ꝙ Rubrica De cōſanguinitate ⁊ affi Et ſtatuitur per quos eis debeat d̓ ti. aduerſus. nō inducit publicā hone nitate. ſtipendijs ⁊ ſumptibus prouideri o Cōcilijs. vtrūqꝫ generale ſtatē. de ſpon. c. vno. lib. ⁊ lateran̄. Sed alexandrinuꝫ vj. de equitate vr̄ talis vocamꝰ lateran̄. īnocētianuꝫ nō ligari. facit de ſenten. vocamus generale: de hoc de cap. mo. c. fi. excō. ſignificauit. ī d̓cre. ſacris punit̉ cōio que ibi īteruenit: lꝫ ꝑ metū. p Rubrica d̓ cōſanguinitate ⁊ affinitate. ita venit ſubbulla. ſꝫ vidi quoſdā y Religioſos.i. ꝓfeſſos tacite vel exp̄ſſe religionē approbatā. de vo. c. hic hr̄e rubricam de ſpōſalibus. vno. li. vj. qd̓ ītelligo ēt ſi ꝓfeſſio illa tacita vel exp̄ſſa nō obligat illi reli Os qui. Primo ponit ſtatutū penale. Secūdo illud aggrauat. giōi. ſꝫ religiōi ī genere. pone exēplū d̓ regu. nō ſolū. ⁊. c. ſeq. li. vj. Tertio proteſtat̉. Secūda ibi: p̄cipientes. Tertia ibi: ꝑ p̓dcā Imol. z Et moniales. qꝛ ſupra iam nominauerat ꝯͣhētē cū mōiali: ⁊ hic repe­Et incipe ꝯſtructū ibi: cupiētes. Et no. ꝙ in ſex caſibꝰ h̓ exp̄ſſis tm̄ tit de moniali: vr̄ hic probari ꝙ cōicās in illo actu ꝓ quo quis excōicatio locū hꝫ ꝯſtō ⁊ eiꝰ pena: vnde ſi ꝯͣhit quis cū habente maritū vel cū iudea vel nem incurrit excōicatus non ē: de hoc ſcripſi de ſen. ex. contingit.i. poſſet cū pagana: vel cū cognata ſpiritualiter vel legaliter. vel ꝯͣ īpedimentū publi tn̄ dici ꝙ ſupra pūit ſciēter ꝯͣhentē cū mōiali: h̓ vero punit monīalē ꝯͣben ce honeſtatis: lꝫ nō teneant mr̄imonia: tn̄ nō eſt locꝰ huic pene: q̄ in his caſibꝰ tem ēt eo caſu quo cū ea ꝯͣhēs nō ligat̉: vt qꝛ hoc ignorat. vel ſimilibꝰ exp̄ſſa nō eſt. Iteꝫ ī his caſibꝰ tūc demum eſt locꝰ pene: quādo il­⁊ Sacris. ſtricte hoc dico ꝑꝑ no. xxxij. di. viſum. licite ꝯͣhuntur. Si enī licite: vt ex diſpēſatiōe pape: tūc teſſat culpa: ergo ⁊ pe ꝯ Cōtrahētes. nō repetit ſciēter: qꝛ lꝫ ignorāter poſſet quis ꝯͣhere cum na. de cōſti. c. ij. de qua diſpēſatiōe no. d̓ reſti. ſpo. lr̄as. ī prin. de ſta. mo. cum ꝯſanguinea affine vl̓ mōacha: non tn̄ ī monachū monachā vel conſtitu ad monaſteriū ⁊ ſcripſi. de vo. c. i. tum in ſacris cōtrahentem cadit ignorātia. facit de reſcrip. ab excōicato C. de here. inſti. l. fi. Puto tn̄ ꝙ vbi eſſet probabilis ignorātia. vt in or­q Timore. cōcor. d̓ elec. cum in cūctis. ad fi. r Sciēter. ignorātes ergo nō ligat ꝯſtitutio: quod intellige ī ignorātia facti dinato ad ſacros in amētia vel dormitiōe ēt eo caſu quo character imp­probabili ⁊ nō affectata.ſ. ꝙ ignorabāt ſe ꝯſanguīeos vl̓ affines. Si v̓o igno mitur de bap. maiores. in fi. vel infra pubertatem. d̓ cleri. per ſal. ꝓmo. rabāt ius neſciētes gradū ī quo erāt eē ꝓhibitū: ex quo.n. ſciebāt gradū ligat c. vno. nō eēt locus huic pene. ꝯſtō. de reg. iur. ignorātia. li. vj. cū ſuis ꝯcor. Si v̓o alter ſolus ſciebat ille ſo x Cōſtiterit. ēt ex officio ⁊ nemīe d̓ferēte. d̓ diuor. por. ij. rn̄. ⁊ vide qd̓ lus ligat̉. facit. xxxiij. q. ij. nō ſatis. ⁊. c. in lectū. de ſimo. de ſimoniace. C. ſolu. dixi. sͣ. ea. cō. de cēſi. c. fi. ma. ſi ignorās. Sꝫ ꝗd ſi ꝯͣxit ignorās: poſt tꝑa ſciuit ⁊ cohabitauit ꝯſanguīee: a Separētur. p̄cedit ſatiſfactio ſicut in manifeſta offenſa. de ſen. excō. vr̄ ligari. ar. i. q. i. eos ī fi. d̓ ſimo. ſicut tuis. C. d̓ īceſt. nup. cū ācillis. ꝯͣriū cre venerabilibus. li. vj. do cū iſta ꝯſtō nō puniat cohabitatiōeꝫ vl̓ īceſtū: ſꝫ ꝯͣctū: vt. jͣ. dicā. fac̄. ff. d̓ his b Obtinere. ꝑ ep̄m. d̓ ſem. ex. nuper. ⁊ hic pꝫ ꝙ nō ſufficit ſatiſfactio: ni ꝗ no. īfa. ꝗd gͦ. ī pͥn. C. d̓ vſuca. trāſfor. l. i. ad fi. ff. d̓ vſur. ꝗ ſcit. ī fi. ff. de bo. li. ſi ſequatur abſolutio. e. ti. cū ꝯſideres. ī fi. ꝗ cū maior. ⁊ de minori. l. iij.§. ſcio. ſicut ꝗ ignorāter eligit īdignum lꝫ poſtea c Iuribꝰ. d̓ clande. d̓ſpon. c. fi. C. de īceſt. nup. ꝗꝯͣ. īſti. de nup.§. ſi ad­ſciat: nō incurrit penā ꝯcilij. cū in cūctis. de elec. cū ī h̓ pōderet̉ initiū. e. ti. du uerſus. de here. cū ſcd̓m. in pͥn. lib. vj. ⁊ hoc quo ad pͥmū. de conſangu­