Liber p ¶ Indigeat. qꝛ forte nō eſt peritus vt ꝯuenit ad vniuerſa puncta cauſe ſolent in fl. Talia eniꝫ exiſtētia nō ſūt lucra: vt ibi. ⁊. ff. d̓ of. pͥſi. l. plebeſcito. rimāda. vel qꝛ varijs ſuis negocijs vel īfirmitate corporis impeditur. ⁊ tollerat̉ iſta. qꝛ nō eſt veriſil̓e ꝙ ꝓpter iſta moueret̉ aīus iudicātis. d̓ ſimo. ¶ Cōſcientie.ſi. de renun. niſi cum pridem in fine. ⁊ ſi qōnes. ad fi. ſicut ⁊ pro modica re nō dat̉ actio de dolo: qꝛ nō ē veriſile ⁊cͣ. r ¶ Relinquat̉. ꝑ hoc v̓ōū credo ꝙ pars nō poſſit referre qōnē iudici deff. de dolo. l. i. ⁊. l. p̄cedēti. ī fi. ⁊ d̓ modico nō ē curādū. d̓ cō. di. ij. reuera. alib legato.ſ. dicēdo ꝙ aſſeſſore nō eget. cū.n. hoc ꝯſcīe relinquat̉ ipſiꝰ. ergo nō diſtīguit̉ īter multū ⁊ modicū. xiiij. q. iij. pleriqꝫ: ⁊. q. vl. c. vl. sͣ. d̓ ap. c. de ſolus deus h̓ ⁊ nullꝰ ali appellatiōibꝰ. de ſi. ex tue. in iudex vel cognitor. preſti. de reꝝ di.§. gallinarum. terea poſito ꝙ ſummus gat: alioꝗnʳ de ſuo ꝓprio ꝓuidea ¶ Propt̄ cāꝫ.i. ſuadēte uti ſaꝫª contigerit exͣ ſuū domiciliū ꝓ ſit doctor ⁊ parū occupa litate vl̓ neceſſitate cāe: vn̄ nō re teneatur eidem. Si autem indificiſciᵇ moderatasᶜ expenſas recipe tus: ex quo ꝯſcientia ſibi dꝫ fingere occaſionē: vt. jͣ. ſeꝗ geat ipſum neutri parti ſuſpectuꝫ reᵇ ab eiſdem ꝑtibꝰ qͣlitercunqꝫᵉ ꝑ hoc dictat pōt aſſeſſoreꝫ tur ſile. jͣ. d̓ iu. c. ij. ⁊ h̓ ſatis ui aſſumens: ei de cōpetentiʸ ſalario ſumat: ¶ Prouiſurus attēte: ꝙ in aſſumere: vt hic. caueat t̓mīari qd̓ ſolet q̄ri an ſi ſchoprouide moderādoˣ ab eo faciat a tn̄ ſibi ne ꝯſcīa eiꝰ impro ipſis expēſis modū nequaquaꝫ exlari exn̄ti ī ſtudio papa d̓leget babilis ſit. de ſimo. per partibus communiterʸ prouideri. cedatʳ: nec plꝰ ab vna parte qͣꝫ ab cām illā poſſit petere expēſas: tuas. ij. ¶ Notariūᶻ vero vel notariosˣ ī aliaᵍ exigat cū cōeᵇ gerat negociuꝫ lꝫ ille nō ſit ī domicilio ſuo ſed s ¶ Alioꝗn.ſ. ſi adiunexͣ nō eſt tn̄ ibi ꝑꝑ cāꝫ ſꝫ ꝑꝑ ſtucauſa ſibi commiſſa ſcribentes: qui vtriuſqꝫ: ꝙqꝫ vbi cauſe ſibi ꝯmiſ xerit: cum non egeret. diū: vnde expenſas nō habe vt plurimū in exigēdo ſalario meſe vtilitasˡ vel neceſſitas n̄ exegerit Suſpectum. no. pro bit ꝑ hāc lr̄am. ⁊ de hoc ī ſpe tasᶻ rationis excedūt: vt ad ipſius occaſionem ꝑꝑ habendas expenſuſpectis ꝗ de facto cau de ſala.§. j. v̓. ſi alicui. ſpectat officiūˣ prudēterª refreneiˡ ſis dantur per partes. ſas ꝓficiſcēdi extra domicilium nō b ¶ Proficiſci. pōe exēplū. sͣ y Nec cū ipſis aut cuꝫ aſſeſſore pͥ v ¶ Cōpetenti ſalario. aſſumat: ſed ⁊ vbi notabiliterˡ fue§. ꝓxi. de p̄ſcrip. qꝛ indicante. ſpe eteniꝫ pͥmioꝝ īuitan fato lucrum participet vllo modo rint pauperesᵐ litigantes: etiā pro c ¶ Moderatas. nunꝙͣ mino dus ē aſſeſtor. C. d̓ aſſeſ. ¶ Siꝗd autē ꝯtra ꝯſtōnem pre res pōt. ff. mā. ſi ꝗs. al̓s ē ſub expēſis nil prorſus exigat ab eiſdē l. i. ⁊ ſalariū hr̄e dꝫ. ff. d̓ l. īter cās.§. īpēdia. adde. ff. de ſentem receperitᵉ ad ipſius reſtituti ¶ Aſſeſſorem auteꝫ vt qn̄qꝫⁿ faoffi. aſſeſ. l. diē functo. dꝫ admi. tuto. cū plures.§. cū tuonem ītegrā teneat̉. ¶ Nulla eoꝝ ciunt aliqui fraudulenterº: niſi eo ī eniꝫ merces ꝯſtitui ꝓ lator. erūt tn̄ mediocres ⁊ nō d̓li quibus reſtitutio facienda fuerit re degeatᵖ: quod ꝯſciētieq relinquat̉ bore. xij. q. ij. charitatē. cate. ff. de pig. ac. ſi ẜuos ī fi miſſioneᵇ ullatenus ꝓfutura eidē. nec de ꝓprio beneficium eiuſdem: ſibi nequaquam adiunad idē de do. ⁊ cōtu. finē. ⁊. c. i. ꝗs facere cogit̉. x. q. ij. pͥ ⁊ ſe. de eo ꝗ mit. in poſ. cuꝫ ve carie. ⁊ pōt iuſtuꝫ conſiniſſent. de ſequeſtra. poſ. c. i. lium vendere. xi. q. iij. nō lꝫ. adde qd̓ ibi no. ⁊. xtiij. q. v. non ſane de hoc ad fi. nec credo cōpenſandas vel ducēdas in hoc caſu expēſas qͣs dn̄s facturus in ſpe.§. ſalarium. uer. quid ſi duobus. eſſet ẜm qd̓ dicere conſueuimus in victore ꝑ. l. ff. ad exhibenduꝫ. ſed ⁊ ſic.§. i. x ¶ Moderādo. ẜm qͣlitatē cāe ⁊ partiū cōditionē ⁊ facundiā aſſeſſoris. ⁊ ff. de peti. here. ſed ⁊ ſi.§. qd̓ aūt. ij. ⁊. ff. de rei vē. ſi res: qꝛ dico ꝙ ī ꝓcuratioloci ꝯſuetudinē: ſicut de aduocato dicimꝰ. ff. de var. ⁊ exͣordi. cog. l. i. nibꝰ his nō deducunt̉. ſic̄ ⁊ ep̄s viſitās vl̓ ꝯſecrās ꝓcurationē ītegrā recipit. y ¶ Cōiter. qꝛ cōe gerit negociū. sͣ.§. ꝓxi. ⁊ ſi delegatꝰ morit̉ vel partes ⁊ nil deducit. sͣ. de fimo. cū ſit ⁊ teſtis ītegre expēſas ꝑcipit. iiij. q. iij. vēturis. concordent: nihilominus aſſeſſorſalariū ſtatutū hēbit vel habitum non ⁊. jͣ. e.§. pe. alias ſequeret̉ interdū ꝙ nil hēret: cū īterdū tātūdē ⁊ forte plꝰ expē reſtituet. ff. de offi. aſſeſ. l. diē functo. ff. lo. qui operas: ⁊. l. ex conducto.§. dāt ī domo ꝓpͥa: p̄terea iā eēt dr̄ia īter delegatū ⁊ ordinariū ꝗ qn̄ ꝓficiſcit̉ ex Iteꝫ ſi. ff. de uar. ⁊ extraor. cog. l. i.§. diuus. pēdit q̄ domī expēſurꝰ erat: vt in aucͣ. de mā. pͥn.§. illd̓. tn̄ alij ꝯͣ. Et no. ꝙ lr̄a ¶ Notarium. Delegatꝰ taxar̄ dꝫ ſalariū notarioꝝ nec participare dꝫ iſta n̄ diſtīguit an d̓legatꝰ hēat bn̄ficia ſufficiētia vl̓ n̄: vn̄ dico ꝙ ſiue abūdet cū ipſis vel aſſeſſoribus in ſalario. h. d. vſqꝫ ad.§. ꝗs aūt. Primo manſiue n̄ expēſas hēbit cū ꝓficiſcit̉ ꝑꝑ cāꝫ. lꝫ Hoſt. dixerit d̓legatos pape peccar̄ dat ſolariū moderari. Scd̓o ꝓhibet iudicē in litteris participare. Do. ſi recipiūt expēſas: ex quo hn̄t ſufficiētia bn̄ficia. ⁊ hoc no. sͣ. d̓ vi. ⁊ ho. cle. cuꝫ z ¶ Notariū. quē dꝫ hr̄e delegatus: vt fideliter cūcta iudicij acta ꝯſcriab oī. ⁊ ī iſtis expēſis hr̄ rō nō ſolū victꝰ ſꝫ ēt vecturax equoꝝ ⁊ ſil̓iū. Quid di bat. sͣ. de ꝓba. qm̄ ⁊ vocat̉ ſeruus publicus. jͣ. de vſur. ꝙͣꝙͣ. ⁊ priuat eccemꝰ de d̓legato ordīarij. dic ꝙ ſi ē d̓legatꝰ ad vniuerſitatē cāꝝ idē qd̓ ī ordīa cleſia ēt laicum hoc offō rōne peccati: vt. jͣ. de penis felicis.§. i. cum ſi. rio.ſ. ꝙ nihil hēbit. īmo ordīariꝰ ei ꝓuideat. Idē.n. ē ꝯſiſtoriū. jͣ. d̓ ap. roma. ⁊ ¶ Notarios. no. plures notarios aſſumi ad ſcribendū in vna cā cū hoc ⁊ ordinariꝰ ē: vt dixi. jͣ. de of. vic. lꝫ ad h̓. sͣ. de of. or. īter cetera. ⁊ ī aucͣ. vt nul nō reperiatur ꝓhibitū: ⁊ h̓ ſit cōceſſum. ⁊ facit ad predicta decre. qm̄. li iudi.§. nulli. col. ix. ⁊ ī aucͣ. de mā. pͥn.§. illud. ſi ſit delegatꝰ ad ſpālē cāꝫ. ⁊ or 9 ¶ Metas rōnis. ⁊ eſt iſtud quaſi crimē cōcuſſionis rōne officij vltra d̓ dinariꝰ ei cām malicioſe cōmittit idē. Si nō malicioſe vr̄ idē ꝙ ī delegato pa bitum exigere.i. q. vij. ſancimus. C. ad. l. iul. repe. l. ulti. pe ẜm Inn. ꝗ hoc no. sͣ. de vi. ⁊ ho. cle. cū ab oī. ſed an pene hēant locū in eo x ¶ Offm̄. no. iudicis ēt delegati ē moderari ſalaria aſſeſſoꝝ ⁊ notarioꝝ q̄ in delegato pape h̓ exprimunt̉: vtilis eſſet declaratio ꝓ eo ꝙ pene nō vidē qꝛ cum cauſa ſit ei cōmiſſa ⁊c. de of. delega. p̄terea. ⁊ eſt ſi. de iudi. c. vlti. tur excedere ꝓpriū caſum. de pe. di. i. pene. jͣ. de reg. iu. ī penis. cū ſuis ꝯcor. vnde bn̄ dicebat Guil. ī ſpe. ti. de ſala.§. ij. circa fi. ꝙ aut ſcriptura erat d ¶ Recipere. no. qꝛ nō ſolum exigere ab inuito. ſed etiam a volente recipere de foro ⁊ iudicialis: aut extraiudicialis. primo caſu puta in exceptionibꝰ prohibetur. ad idem. jͣ. de cenſi. romana.§. pe. replicatoribus ⁊ ſimilibus ſcribendis ad officiū iudicis corā quo agit̉: et c ¶ Qualitercūqꝫ. no. qꝛ ẜm leges delegatꝰ hꝫ ſportulas.ſ. duos aureos in delegati ꝑtinet taliū ſalariū moderari. ⁊ a grauaminibꝰ ꝑtes releuare. prin. ⁊ duos in fi. in aucͣ. de iudi.§. ne aūt. col. vi. ⁊ hoc ſi cā ſit maior centū au de pe. di. i. nēo. ⁊ de of. dele. cum te. ⁊ cūcta q̄ litigatores īpediūt emēda reoꝝ: alioꝗn̄ delegatꝰ ēt a principe nil hēbit: vt ibi. ẜm nos nihil vr̄ legato re.i. q. i. emēdari. de of. dele. c. i. ⁊ tales īprobos exactores punire. C. de dandū noīe ſportulaꝝ. cū iſta lr̄a ſic generaliter loquat̉: ⁊ ſupra dixit nullum of. prefec. aphri. in noīe. v̓ſus fi.§. hoc etiā decernimus. moderabit̉ ergo munus vel quicꝙͣ aliud. ⁊ facit. sͣ. de vi. ⁊ ho. cle. cum ab omni. ⁊ qd̓ ibi no. ꝗd det̉ procitatiōe: ꝗd pro termino: ꝗd pro cōteſtatiōe: ⁊ ſic de ſingulis: f ¶ Excedat. hoc ſatis. sͣ. dictum fuerat dum dixerat moderatas. ⁊ ī hoc īſpiciet cōditionē ꝑſonaꝝ ⁊ cauſe: ⁊ ꝯſuetudinis fori. ⁊ ſi ſibi vide g ¶ Quam ab alia. hoc nō hꝫ locū in caſu. jͣ. de iudi. mulieres. cū.n. teſtē pro bit̉ ꝑ alios fideles notarios faciet hoc taxari. Si vero ſit ſcriptura extraducens illum hēat ꝓcurare: lꝫ ille pro vtraqꝫ parte teſtet̉. jͣ. eo.§. ꝓferendo. a iudicialis: puta inſtr̄m venditiōis de qua agit̉: vel depoſiti: vel abſoluſimili in iudice cū ad teſtē ex cā ꝓficiſcit̉. Itē vbi vna ꝑs abūdat alia nihil hꝫ. tionis: vel ſil̓ia expediet̉ id ꝑ ordinariū loci vel deputatū illi offō: puta idē dico: vt. jͣ. eo. ver. ſed vbi. vnde ibi dicit litigātes ī plurali: ad hoc de ele. per cōſulē tabellionum bon̄. ꝗ ſi de certo ſalario nō fuit ꝯuentum inſpe cupiētes.§. ſi vero. ver. niſi forſan: ⁊ facit ad idē eadē decr.§. d̓niqꝫ ver. vt eo. cta qualitate cauſe cōditione ꝑſone ⁊ ꝯſuetudine loci taxabit: vel taxari h ¶ Cōe. facit. jͣ.§. proxi. in fine. faciet per viros expertos. ff. de var. ⁊ extraordina. cog. l. i. ⁊ de ſimo. x. i. i ¶ Utilitas. vel neceſſitas. no. iſta duo paria. ad idē d̓ prehē. expoſuiſti. ⁊ ibi iij. q. vij.§. tria. ver. apud vrbem. de hoc: aliqn̄ non ſunt paria. de eo ꝗ mit. in poſ. cū veniſſet: ff. de impen. ī re. a ¶ Prudenter. ad idem. de accu. qualiter.i. do. fac. l. īpenſe. cum duabus. l. ſe. b ¶ Refrenet. alludit vocabulo: ⁊ eſt ſi. sͣ. in proemio compila. Greg. ⁊ k ¶ Occaſionem. eſt ſi. jͣ. de iudi. mulieres. s. de homi. dilectus. l ¶ Notabiliter. nota igitur debet eſſe pauꝑtas. ad idem. sͣ. de vſu. cum tu. ¶ Si quid autem. Delegatus recipiens aliꝗd ꝯͣ. ꝓhibitionem huiꝰ m ¶ Pauꝑes. pauꝑtas nō eſt d̓ genere maloꝝ. xv. q. i. illa in fi. ⁊ no. ꝙ etiā .c. tenetur reſtituere nō obſtante dantis remiſſione. h. d. Prima punit ẜm leges in hoc caſu ordinarius nō hꝫ ſportulas. in aucͣ. de mā. prī.§. ſit tibi Scd̓a penam aggrauat ibi: nulla. Do. col. iij. ⁊ magiſter ī cathedrali eccleſia īſtitutus pauperes ſcolares gratis docet de magiſ. c. i. ⁊ ꝑꝑ pauꝑtatē due eccleſie vniunt̉. x. q. iij. vnio. ⁊ pauꝑibus c ¶ Reccꝑit.ſ. a ꝑtibꝰ p̄ter eſculētū vel poculctuꝫ: vel vltra moderatas expēſas cum ꝓficiſcit̉: vel participādo lucrū cum aſſeſſore vel notario. prouidere debet pretor de aduocatis. ff. de poſtu. l. i.§. ait pretor. ¶ Aſſeſſorem. Delegatus niſi indigeat nō aſſumit aſſeſſorē al̓s d̓ ſuo illi d ¶ Remiſſione..ſi. jͣ. d̓ cēſi. exigit. ad fi. ⁊ in cle. de here. nolētes v̓ſi. ꝙ ſi ſecus. ⁊ ſic eſt caſus vbi dn̄s rē ſuā in aliū trāſferre nō p̄t qd̓ ē ꝯͣ regulā q̄ ꝓuideat. ſi eget nō ſuſpectū partibus aſſumet cum moderato ſolario a parti dr̄. Nihil eſt tā naturale ꝙͣ volūtatē dn̄i volētis rē ſuā in aliū trāſferre bus ſoluendo. h. d. Et ponit duo dicta. ſcd̓m ibi: Si aūt. Dominicus. īſti. d̓ re. diui.§. ꝑ traditionē. Quid ſi poſtꝙͣ reſtituit iudex pars ſibi don ¶ Ut qn̄qꝫ. nō hr̄e rōnem de his q̄ raro fiunt. ad idem. ff. de ſta. ho. l. nō ſūt net. nūꝗd hoc facere pōt: credo ꝙ ſic: qꝛ hic hoc nō prohibetur: ſicut nec⁊. l. vltra. ꝯͣ. ff. de legi. nā ad ea. Sol. vt no. de deſpō. impu. lr̄as. in glo. pe. alia ſua bona donare prohibet̉. Et eſt rō quare aliud in remiſſiōe aliud o ¶ Fraudulenter. vel vt partes grauent vel alteram earum: vel vt amicis in donatione: remiſſio facilius preſumitur fraudulenter fieri ꝙͣ donatio: ſeruiant: vel vt lucꝝ percipiant vel participent: vt. jͣ. ſeꝗtur: vel vt ſeipſos ex uoerent: quod facere non debent de offi. deleg. paſtoralis. in prin. quia facilius remitteret quis multa quam donaret pauea. ſic all̓. ſimile
zum Hauptmenü