Seite

Primus De conſuetudine. I I I a Importunitatē. ꝓpter quam princeps ſepe non cōcedenda ꝯcedit: vt imꝑator. Non erubeſcimus ſi quid melius hoꝝ que prius ipſi diximus adin­hic vides. C. de pe. bo. ſubla. l. i. li. x. sͣ. de pur. ca. cū in iuuentute. jͣ. d̓ re­ueniamus cōpetentem prioribus imponere correctionem: ne ab alijs corrigi li. do. c. i. jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. deteſtanda. ⁊ iō locū hꝫ ipſoꝝ reuocatio vt hic expectemus: ad idem de accu. qualiter ⁊ quando.i. xxxv. q. ix. ſnīam de re iudi. cū olim. ⁊ no. ꝙ dixit ambitioſam: qꝛ eſt im­Quātum poſſumus. ſi. sͣ. in proemio huiꝰ li. portunitas ambitioſa vt hic: cum petit̉ quod tendit ad noxam. Eſt ⁊ non Cauere. nota futura p̄cauenda. xxiij. di. in noīe dn̄i. de ꝓcur. c. i. d̓ fer. nō ambitioſa: vt cū īportu­ne oportune petit̉: quod ordi. ca. i. ⁊ exempla pn̄tia ⁊cͣ. eſt precibus impetrandū lxxxij. diſt. plurimos. ff. loca. ſi tunitatemª petētiū tam nos qͣꝫ non nia ⁊ p̄benda in aliqͣ eccleſia abſqꝫ ꝗs domum.§. i. Io. an. d̓ pe. di. i. importuna. c. nulli p̄deceſſores noſtri ro. pō. in­diſpenſatiōe ſe. ap. obtinere vel iā di. c. palium. jͣ. de ap. c. v Indulgētias. ꝑpetuas.ſ. dulgentias ꝑpetuasᵇ multisᶜ ꝯceſ ab eo cum ſi. nam de his. sͣ. dixerat. obtenta tenere: ⁊ cōtra preſumptū ſimus de percipiendis fructibus b Perpetuas.i. do­x Uel dignitatibꝰ. ſi ergo di irritum eſt omnino. Io. an. nec vixerint. ſic. jͣ. de ca. gnitati vel eccleſie datuꝫ eſſet beneficiorum ſuoruꝫᵉ diſtributioni Onſuetudinē quā in vr̄a ec­tale priuilegiū. per hāc decre. mo. c. i. ff. pro ſo. l. i. ⁊ fa­busᶠ qͦtidianis dūtaxat exceptisᵍ ſi cleſia ſeruatam aſſeritis tāto reuocatū nō eſt: ⁊ potuit eē rō cit quod dixi. sͣ. eo. ſi gra­ue in ſcholisʰ eēt ſiue in eccleſiaꝝ tꝑe ꝙ in ꝯͣrium memoria non exi qꝛ nō tātus fauor perſonis de tioſe. tꝑales ergo puta ſuarum alteraⁱ reſiderēt: aut in ro­ſtitꝰ: videlꝫ ꝙ ipſius eccleſie cano. bet̉ ſicut dignitatibus vel ec­vſqꝫ ad ꝗnquēniū vel ſi­manaᵏ curia moram traherent ſeu cleſijs: de elec. cum nobis oliꝫ. mile tp̄s reuocate nō ſūt nici duos perſonatus aut duas di alio certo locoˡ: vel etiā vbicūqꝫ in fi. cum ſi. ſed quid dices ſi conceſſa gnitates vel p̄poſiturasˣ ſeu admi fuit indulgentia q̄ poſſet ex quo inſolentie oriunt̉ vagādiⁿ ⁊ y Et earuꝫ. ꝓuidit hucuſqꝫ niſtratiōes aut duo officiaª vel eo circa preterita nunc cauet cir­eē ꝑpetua puta dōec erit diſſolutionisº p̄parat̉ materia mi rum alteꝝᵇ cū reliquo inſimul ⁊ pͥ­in ſeruitio tal̓ pͥncipis: ul ca futura. nuitur cultꝰ diuinꝰ queꝫ deſidera­bēdā poſſint ī eaᶜ liciteᵈ abſqꝫ diſpē ſimilis: dicūt ꝗdā talem z Temporibus. Quid ſi ta­mꝰ augeriᵖ ⁊ officiū plerūqꝫ ꝓpter ſatiōe ſe. apoᵉ. obtinere: corruptelā les indulgentias de nouo con indulgentiā non reuoca qd̓ beneficium eccleſiaſticum dat̉ cedat valent: qꝛ nō potuit ſibi cum ſacris ſit inimica canonibusᶠ: tam: qꝛ ꝙ exp̄ſſe nō mu­omittitur. 5 Nos uolētes emēda legeꝫ imponere a qua ſibi non tat̉ ⁊cͣ. C. de appel. preci­⁊ de ambitionisᵍ radice ꝓceſſerit: liceret recedere: ad hoc. ff. d̓ le reᶠ p̄terita: ⁊ qͣꝫtumᶠ poſſumus ad pimus. ſed ꝯtrariuꝫ cre­merito reputātes eam auctoritate ga. iij. l. ſi quis in pͥn. ff. ꝓ ſo. do ⁊ puto hic caſum: nō uerſus futura cauereᵗ oēs hmōi ⁊ ſi apo. reprobamꝰ: uoſqꝫ ad ipſiꝰ ob cū duobꝰ.§. papinianus. ī fi. ⁊ ne ſi habeo indulgentiā miles indulgentiasᵇ ꝑſonis nō ec­ſeruantiā ēt ſi iuramentoᵇ firmata primam ꝯſtōnem tollit per ſe­donec in ſcholis fuero. cleſijs vel dignitatibusˣ datas pe­extiterit: cū iuramētū iniꝗtatis vin cundā lꝫ de ipſa nō faciat men dicitur hec perpetua: et nitꝰ reuocamꝰ. Et earūʸ ꝯceſſio culūⁱ nō exiſtat: d̓cernimꝰ nō tenert tionem. sͣ. e. ti. ꝓxi. licet. ſufficit ꝙ indulgētia poſ nem nr̄is volumus exulare tēpor ⁊ Indicamus. ſi. C. de legi. Statuētes: vt cū vnū offm̄ᵏ vix ſit eſſe ꝑpetua. ff. de ꝯdi. digna vox. indicare potuit ſꝫ busᶻ qd̓qꝫ nobis licer̄ nō patimur: indebi. l. ſufficit. ⁊ quod digne valeat aliꝗs adīplere: null non legeꝫ imponere: qꝛ par in no. de ſolu. c. vlti. in gl. noſtris ſucceſſoribus indicamusᵉ. liceat decetero niſi vnicumˡ ꝑſona parem nō habet imperiuꝫ. sͣ. i. in fi. Io. Rubrica De conſuetudine. tū vel dignitateꝫ aūt p̄poſiturā ſi de elec. innotuit. cum ſuis con c Multis. reuocari ei B Oni. octauus. ue adminiſtrationē vel officiū per cordan. go debebat: quia tende­ Pretextu cōſuetudīs ēt iurate petuuꝫ: quocunqꝫᵐ noīe cenſeant̉ bat ad noxam. sͣ. de de­Onſuetudinem. vel qͣꝫtocunqꝫ tꝑe obſeruate nō p̄t Prima pars dānat cō­ci. ex multiplici. ſugge­cum prebenda inſimul: abſqꝫ diſ­ſuetudinem decernēs illā etiā ſtum. ⁊ facit ad hūc caſū ꝗs niſi vnicū ꝑſonatū dignitatē ul̓ penſatione dicte ſedis in eadem ſi iurata fuerit non ẜuari vtri sͣ. de cle. non reſi. cuꝫ ad aliud ꝑpetuū offm̄ ſimul cuꝫ cano eccleſia obtinere vel iam obtenta uſqꝫ dicti reddens rōneꝫ. ſecū­hoc ſint. Io. da ſtatuit ipſius ꝯſuetudinis d Fructibus. qui de iure cōi tantum reſidentibꝰ dari debent. sͣ. de cle. ꝯtrarium qd̓ ad p̄terita extendit ⁊ decretum apponit. ſcd̓a ibi ſtatuētes. Do. non reſi. per totum de conſuetudine tn̄ pōt induci contrarium vel de ſpe 9 Nō exiſtit. ſi. sͣ. de v̓b. ſigni. ſuꝑ ꝗbuſdā. ⁊ ſi cōſuetudo iſta alias legitima ciali ſtatuto. sͣ. de conſti. cum omnes. fuiſſet: nō eſſet neceſſe in ea titulū oſtēdere. jͣ. de p̄ſcrip. c. i. videt̉ enim cōſue­e Beneficioꝝ ſuoꝝ. p̄textu huiꝰ indulgētie qͥ ambitioſa eſt: fructus ſolū tudo talis ius inducere. ff. de aqua plu. ar. l. i.§. i. Sed cū ꝯſuetudo talis cor­illoꝝ bn̄ficioꝝ q̄ canonice obtinēt poterūt ꝑcipere. sͣ. e. ſi gratioſe.§. vlti. ruptela ſit: longitudo tanti tēporis non ꝓdeſt. ⁊ eſt ſi. jͣ. c. ꝓxi. f Diſtributionibꝰ. qͥ īterdū manualia beneficia: īterdū victualia nūcu x Prepoſituras. certa dignitas in eccleſia. licet alias omnes qui preſunt pant̉. de cle. nō reſi. decetero. jͣ. e. li. ⁊ ti. c. vno. ⁊ sͣ. de prebē. lꝫ. Io. an. prepoſiti dicantur. sͣ. de verbo. ſigni. quāuis. g Exceptis. iſta nō dant̉ ēt ſtudētibꝰ in theologia. sͣ. de p̓bē. lꝫ nec his Officia. perpetua. vt. jͣ. ſequitur. qui ſunt in ſeruitio ep̄i vel dn̄i pape. de cle. nō reſi. decetero. ⁊. c. cū dile Alterum cum reliquo.i. dignitate cū ꝑſonatu vel p̄poſitura vel admini ctus: vt ibi no. nec debent he diſtributiones dari ēt p̄ſentibus qui diui ſtratione: vel officio ꝑpetuo inſimul cū p̄bēda prout ſtatim ſequitur. nis non interſunt officijs: nec v̓alet cōſuetudo in cōtrarium: ⁊ qui perci c In ea. eadem eccleſia. Licite. xxij. q. ij. facit. piunt ad reſtitutionē tenent̉. jͣ. de cle. non reſi. c. vno. Sedis apo. Nota caſum quo ſolus papa diſpēſat: duos ſimiles habes. jͣ. b In ſcholis eſſent. vt eligendi ⁊ ꝓfitēdi eis opportunitas ꝯcedat̉ ī ho­de preben. cum ſingula. norē ⁊ augmētū vniuerſalis eccleſie que viris litteratis ꝑmaxime noſci Canonibus. lxx. di. ſanctorum de conceſ. preben. litteras. ⁊ hoc idē dicebat tur īdigere. sͣ. de magi. c. i. ⁊ ꝑ totū. ⁊. jͣ. de elec. cū ex eo. ⁊ nō ſolū papa. ꝯſtitutio vrbani que incipiebat ꝓuiſionis vnde tracta fuit decre. iſta. ſed ēt inferiores p̄lati dant clerico licentiaꝫ ſe ob has cauſas abſentandi: Ambitionis. sͣ. de preben. quia in tantum. de elec. dudum. ij. ⁊ hoc videt̉ Ber. ītelligere de ep̄is: vt no. de cle. nō reſi. inter quattuor. Iuramento. ſpeciali vel generali non curo: qꝛ ſi ſpecialiter iuraret hāc cō Inno. ⁊ Hoſti. intelligūt hoc ēt de inferioribus prelatis. ꝑ decre. eo. ti. ſuetudinē expreſſe ſeruare: fuit iuramentum temerariū ⁊ non ſeruandū: ⁊ de relatum. ibi prelatoꝝ ſuoꝝ ⁊cͣ. diſpenſationem autē de qua loquit̉ d̓cre. eo quod iurauit: poſſet ⁊ deberet imponi penitentia. de iureiurando. ſicut. ſi de elec. cum ex eo. dico ꝙ ſoli ep̄i. ⁊ ipſoꝝ ſuꝑiores facere poſſunt: cuꝫ de generaliter iurauit ſe ſeruaturū ꝯſuetudines ipſius eccleſie: iuramentū iſtud eis ſolis caueatur ibidem ⁊ ibi dicam. ad poſſibilia ⁊ licita tantum extenditur: vt. jͣ. de iureiur. c. i. Io. an. Altera. cum eas obtinēt ex diſpenſatiōe: vel ſunt tales eccleſie que Uinculum.i. vinculans. vel obligans in iniquitate. ꝯcor. xxij. q. iiij. inter ſimul poſſunt de iure teneri. qd̓ dic vt dixi. sͣ. e gratia. Io. an. cētera. sͣ. de iureiuran. quāto. ⁊. jͣ. de iureiur. c. i. Io. an. k Romana curia. que hodie hꝫ pͥuilegia ſtudij: vt. jͣ. de priui. c. ij. per k Unū offm̄. ꝯcor. lxxxix. di. ſingula. sͣ. d̓ hr̄. cū ex iniūcto. ⁊. jͣ. d̓ p̄bē. cū ſin­qūā deere. et vr̄ ꝙ hi qui ſunt in ſtudio de iure cōi poſſent ꝑcipere fructꝰ gūla. q̄ ponit ſimilē caſū. ⁊ eſt ſil̓is. sͣ. d̓ cele. miſ. referēte. de ꝯſe. di. i. ſufficit. ſuoꝝ beneficioꝝ: qd̓ nō eſt verū. ſꝫ illud ītellige: vt ibi dicam. Io. l Niſi vnicum. ergo videt̉ ꝙ de diſpenſatione īferioris a papa vnicū ꝑſo­l Alio certo loco. puta qꝛ indulgentia dicit̉ ꝙ ꝑpetuo: donec in domi­natū vel officiū cū canonicatu ⁊ p̄bēda poſſit habere. ⁊ ſic poſſet approbari il­cilio ſuo habitauerint: fructus percipere poſſint. la opinio poſita per Ber. de ꝯceſ. p̓bē. litteras in fi. vlt. glo. ⁊ idē credo ſi hoc m Ubicunqꝫ. qꝛ ſic generaliter ſe hꝫ indulgentia. Io. an. eēt de ſtatuto vel cōſuetudine eccleſie. sͣ. de reſcrip. eaꝫ te. ibi erat idē. Archi. n Uagandi. qd̓ facere nō debēt clerici. xlvi. diſ. clericuꝫ. ⁊ ꝑ horā ab ec­⁊ canonicus. ad idem. jͣ. de preben. qꝛ ſepe. sͣ. de conceſ. p̄ben. poſtulaſtis. jͣ. de clēſia nō debent abeſſe: vt. xcij. di. c. vlti. appel. a collatione. ⁊. jͣ. de p̄ben. cum in eccleſia. in quibus habes ꝙ epiſcop Diſſolutiōis. q̄ moribꝰ ⁊ habitū ē ī clericis āputāda. xxiiij. di. ꝗ ep̄s prebendarius ⁊ canonicus eſt in eccleſia. ⁊. c. ſe. xxi. q. iiij. c. i. ⁊ ꝑ totū de vi. ⁊ ho. cle. clerici. ⁊. jͣ. d̓ p̄bē. cū ſingula. m Quocūqꝫ nomine. vnde per hoc ēt camerlengariam vel maſſariā vl̓ ico p Augeri. sͣ. de conſti. c. pe. nomatum perpetuum credo prohibitum. Io. an. Dat̉. vn̄ priuatus officio ⁊ beneficio pͥuatus ītelligit̉ cū ſit eiꝰ ſeque n Uel iam obtēta. ꝗd ergo de obtētis. quero ꝗd retinere. ⁊ ꝗd dimittere po la. lxxxi. di. eos. ⁊. c. ſi ꝗs ſacerdotū. xxxiij. di. pͥter hec. ⁊ ibi de hoc: ⁊ sͣ. d̓ terit. vr̄ ꝙ ſibi detur optio. ar. sͣ. de p̄ben. referente. ⁊. c. p̄tere a. ⁊ melius. jͣ. d̓ cleri. ex. mi. latores. de ap. paſtoralis cū ſi. Io. an. p̄ben. cuꝫ ſingula.§. i. vel dicatur ꝙ ſecundo adeptum retinere poterit ⁊ non f Emēdare. xxxv. q. ix. ſnīam de re iudi. cum olim. xxij. q. iij. magna d̓ primū cū vacauerit primū ipſo iure ꝑ predictā decre. de ꝯceſ. preben. littera­ap. cum ceſſante. de ſen. excō. ſacro. ⁊ in aucͣ. d̓ nup. circa prin. colla. i. ibi ad decre. cum ſingula dici poſſet ꝙ in alio caſu loquitur. Io. an. b iij