Seite

Liber abn̄tia: intelligas qn̄cūqꝫ ꝯtingēte: ſiue ab initio: qꝛ nō venit̉: ſiue ex poſt ⁊ dixit hic Inno. ⁊ hec decre. locum habet an̄ ꝯfirmationē: poſt vero nō: ⁊ hoc ſcō: qꝛ venit ⁊ ꝯtumaciter receſſit. sͣ. de in. c. i. xi. q. iij. certū. ⁊. jͣ. d̓ eo qui verum niſi eligendo ꝯfirmaret: puta per prouiſionem: vt hic. mit. in poſ. eū qui. sͣ. vt lit. nō cōte. qm̄.§. porro. ⁊.§. qd̓ ſi forſan. ⁊ vt di­a Factam. quid de facienda dixit abbas hic ꝙ idem: cū vtrobiqꝫ eadē ſit rō: xit Inno. ſi proceſſum fuerit ad aliquod de illis ad qd̓ nō procedit lit. nō credo ꝙ ſi contra certā perſonam appellat: vera ſit opinio predicta: alias nō cōteſ. puta ad receptionem teſtiū. vel hmōi ſi poſtea veniat ⁊ libelluꝫ pe ⁊ hoc probatur. jͣ. e. qui contra certam. naꝫ quod ibi dicit̉ de decre. vt circa. jͣ. tat vel lit. ꝯte. fieri audi eo. eadem rationem intelligā endus nō eſt. fecit.n. ei ⁊ de iſta cōtumacia ꝙ lis habeat̉ b Impugnat. dixit hic In aūt ī dignitatibꝰˣ ꝑſonatibꝰ ⁊ cano factamª impugnat in formāᶜ obij ꝓ ꝯteſtata. Itē ſi ꝓcura no. ꝙ nullo ſe opponēte is ad nijs obſeruari volumus ⁊ manda ciens aliquid vel perſonamᵇ: ⁊ ꝓ tori poſtmoduꝫ obijcia. queꝫ pertinet confirmatio po mus. Adijciētes: vt ꝗ pleneʸ n̄ pter hocᵉ ad nos appellariᵍ conti­tur ꝙ non ſit procurator terat confirmare nulla citatio ꝓbauerit qd̓ in formā opponit: ad gerit: tam is qui opponitᵖ quā qui non eſt poſtea cogendus ne facta ⁊ nullis edictis ꝓpoſi expenſas quas propter hoc ꝑs al­d̓fenditˡ: ⁊ generaliter omnes quo probare mandatuꝫ rōne tis ⁊ idem in conſecratore ⁊ or rum intereſt ⁊ quos cauſa contin­p̄dicta. ff. de ꝓcur. pom. tera ſe feciſſe docueritᶻ cōdēnetur. dinatore: quod in conformato poniꝰ.§. rati. alij dicūt: re verum erat ſcd̓m ſua tem­ Qui vero ī ꝓbatiōe defecerit gitⁿ per ſeˡ vel per ꝓcuratores ad ⁊ vr̄ ſecurius ẜm Inno. pora hodie ſecus. jͣ. eo. titu. c. eius quod obijcit in ꝑſonā a benefi cauſam inſtructos ad ſedē apoſto qd̓ licꝫ d̓ his que egit an̄ vlti. tamen nullo ſe opponen cijsᵈ eccleſiaſticis triēio nouerit ſe licā a die obiectionis iterᵐ arripiāt aduētū ꝑtis nō ſit cogen te ipſe habet inquirere de me ſuſpenſum: ad queˣ ſi infra illud tē īfra mēſeꝫⁿ. Sꝫ ſi pars aliaº nō dus ꝓbare mandatum: ritis eligentium ⁊ perſona ele pusª propria temeritateᵇ ſe ingeſſe venerit ꝑ vigīti diesᵖ poſt aduētū tn̄ iudex vlterius nō ad­cti ſupplet enim in cauſis ele­rit: eis ipſo iure perpetuo ſit priua­alterius expectata ī electiōisᶠ nego mittet eum procuratorio ctionum de facto. quod dic vt noīe agentē niſi manda tusᶜ: nullā ſuꝑ hoc d̓ miſericordia no. xxix. vi. priuſꝙͣ: ⁊ sͣ. de ele. cio non obſtante cuiuſquāˡ abn̄tia tum ꝓbet: tn̄ ẜm eū cum cum nobis olim. ⁊ de poſtula. ſpemº aūt fiduciam habiturus: ni ſicutᵖ d̓ iure fuerit ꝓcedat̉. Hec hoc videatur eſſe de qua pre. bone.i. dam equitate non ſcri­c Formam. sͣ. e. qꝛ ꝓpter qͦ­pta. arg. predicte. l. pon dam tamē ibi cōtenta ſunt de ponius. ſatis videt̉ ꝙ ſi in remotis partibus ageretur cā nec de facili poſ ſubſtantia: quedam vero nō vt ibi no. in glo. dic vt infra Ber. Io. an. ſet probari procuratio qꝛ forte amiſſa eſt: ꝙ tunc non ꝓbata procuratio­d Perſonā. electi. ideꝫ ſi opponat̉ in ꝑſonā eligentiū: vtrūqꝫ.n. electioneꝫ ne procederet iudex vſqꝫ ad finē cauſe: h̓ oīa vera dici poſſent ad partis reddit inualidā. sͣ. e. cum in cūctis. cum vintonē. cōgregato. ⁊ in pluribꝰ alijs petitionem credo tamen ne iudex laboret in vanum ꝙ procuratorem cō­c. ⁊ sͣ. de eonſue. cū dilectus ẜm Ber. olim cū ipſe idē vr̄ mutaſſe ⁊ dixiſſe cuꝫ pellere poterit exhibere mandatum: vel cauere ſi dubitatur. ar. sͣ. de pro Inno. ꝯͣrium: maxime cum hic dicatur perſonaꝫ in ſingulari. nec eſt bona rō curato. c. i. ⁊ de iudi. cauſam. ẜm Inno. dicere vitium eligentium reddit electionē nullam ergo eadē pena v Sicut de iure. de iure aūt eſt vt diſtinguat̉ an appellans ſit pn̄s: an tenent̉: qꝛ ⁊ vitium orme reddit nullā electionē: ⁊ tn̄ nō eſt eadem pena que in appellatus ẜm formam decre. jͣ. de ap. cordi. ẜm Inno. perſona. vt patet infra. dico tn̄ ẜm ipſum Inno. ꝙ licet nō ſit idem ꝙͣtum ad huius ꝯſtitutionis penam: tenetur tn̄ ire ⁊ appellationeꝫ proſequi: ⁊ pōt hec x Dignitatibus. hic equiparant̉ hec tria dignitas: ꝑſonatꝰ ⁊ canonia. Alibi equiparant̉ dignitas ꝑſonatus: ⁊ beneficiū cū cura aīarum. sͣ. de obiectio melius dici contra formam ꝙͣ contra perſonam. fi. preſby. nimis. Alibi ꝑſonatus ⁊ beneficiū curā habens. sͣ. eo. ti. dudū e. Propter hoc. nota quia exprimi debent omnia ⁊ ſingula que opponunt̉ ij. Alibi ꝑſonatꝰ ⁊ ordo preſbyteralis sͣ. ne cle. vel mo. ſuꝑ ſpecula.§. qꝛ ⁊ iuramentum interuenire: ⁊ nō expreſſe proſequi nō poterit appellās: qd̓ dic vero. in dignitatibꝰ tn̄ cathedraliū vel regulariū eccleſiaꝝ quarū cōfir vt. jͣ. eo. vt circa. ⁊ hec vera cum in his caſibus extra iudicium appellatur. ſe matio vel ex īmediata ſubiectione vel ex appellatione ad papaꝫ ſpectat. cus ſi in iudicio: vt. jͣ. e. ti. conſtitutio. tene quod habes. jͣ. e. cupientes. f Ad nos. ſecus ſi ad alios ẜm Compoſt. ab. autem neutruꝫ firmauit. Alij Adijcientes. Nō ꝓbans quod in formam opponit cōdēnatur parti ꝯͣ.ſ. hoſti. ſatis credo per decre. jͣ. e. cupientes. ⁊ ꝑ hoc verbū ꝙ hoc locū hēat alteri in expenſis. nō ꝓbās qd̓ obijcit in perſona eſt a bn̄ficijs triēio ſu­ſolū in appellationibꝰ īterpoſitis ad papā cū a iure exorbitet ⁊ ſic ad ꝯſequen­ſpenſus ⁊ ꝑpetuo pͥuatus ſi ſe interim ad illa miſcuerit. he pene locum nō tiā trahi nō dꝫ. jͣ. de re. iu. qͥ a iure cū ſuis cōcor. ꝓbat cle. e. ti. cām in prin. g Appellari. ēt ſi nō appellet̉: ſed īmediata ſubiectio ꝯfirmatiōes haꝝ de­hn̄t filegitime pateat eū calūnioſum nō fuiſſe. h. d. vſqꝫ ad fi. Io. an. y Plene. no. qꝛ nō ſufficit ſemiplena ꝓhatio: rō qꝛ perit ins alterius ducat ad papā: ī regularibꝰ ⁊ cathedralibꝰ eccleſijs tene ꝙ hēs. jͣ. e. cupiētes. ⁊ ſic nō ob. de ꝓcur. ex inſinuatiōe cū ſi. ⁊ dic plene ⁊ legitime: ⁊ modos h Opponit. ſed nūꝗd illi qui ſe opꝑonūt ⁊ nō appellāt venire tenent̉? Rn̄­ꝓbandi habes sͣ. de reſti. ſpo. cum ad ſedem in fi. deō illi ſoli venire tenent̉ qui appellāt: vel quoꝝ noīe appellatū eſt. vel quia z Docuerit. taxatione ⁊ iuramēto premiſſis: quod dic vt not. sͣ. qd̓ me. appellationē ratam habuerunt expreſſe: alij aūt qui ſolum ſe opponunt veni cau. c. vl. de hmōi expenſis dic vt no. de do. ⁊ ꝯtu. finem. ⁊. ij. q. i. in pri­re nō tenent̉: vident̉.n. ſuo iuri renūciare ⁊ electioni acꝗeſcere. ff. qn̄ ap. ſit. l. mis. ⁊ adde qd̓ habes. jͣ. de ap. cū appellationibus. ⁊ bene dixi taxatione i.§. ſolent. ff. de ap. ſcio. vnde illorum abſentia nō ob. ꝓcedet̉ in negocio: tūc ⁊ iuramento: qꝛ taxatio iuramētum ſequi nō pōt: nec obſtat. ff. de in litē enim eſt appellandum: cuꝫ ordo decretū electionis interponat vt in p̄dicto.§. ſolēt. victoria tamē eoꝝ qui appellauerūt oībus proderit. C. ſi vnus ex pluri­iuran. l. videamus.§. iurare. qꝛ loquit̉ de iuramēto in litē: quod eſt de af fectione vnde illud bene poteſt ſequi taxatio: qꝛ nulli ſit verecundia iurā bus. l. i. sͣ. de ap. tua cuꝫ ſi. ꝗd ſi ille qui appellauit doloſe nō ꝓſequit̉: nunꝗd ti qꝛ poterat ex affectu extimare. c. rem. que nō valebat ꝗnquaginta: po­qui nō appellauit poteſt negociū aſſumere etiā inuito eo qui ex fide nō proſe ne exemplū in libro tuo: ſed hic loquimur de iuramento qd̓ eſt de v̓itate quitur. videt̉ ꝙ ſie. ff. de ap. l. ab executore.§. alio ꝯdemnato Ber. ⁊ Inno. fa vn̄ ſi poſtquam iurauit ſe. c. expendiſſe de mādato iudicis fieret taxatio eit ad hōc vlt. jͣ. e. li. de ap. cōcertationi. iniuria ⁊ verecundia eſſet iuranti. Io. an. i Qui defendit.ſ. electus poſtulatus: vel in cuius ꝑſona facta eſt prouiſio. ⁊ Defecerit. hāc penā incurret nō ſimpliciter appellans. ſed qui ꝓbā­k Contingit. ſicut adherentes. jͣ. e. vt circa­ Per ſe vel per ꝓcu. ī cathedralibꝰ ⁊ regularibꝰ eccleſijs h̓ reſtringitur ꝑ di onus aſſumpſerit: qꝛ licitū eſt ab appellatiōe recedere. ij. q. vi. ſi quis libellos. ⁊. l. appellatione ceſſante. ff. de in ius vo. l. ꝙͣuis. ⁊ ſic recedēdo decre. jͣ. e. cupientes. vt per ſe tantuꝫ ire teneantur: niſi ex iuſta cā vt ibi: ⁊ ēt de perſonis inſtructis dic vt ibi. euadet hanc penā. Sed nūꝗd hoc caſu appellans qui nō venit ſalteꝫ ap­pellato in expenſis ꝯdēnabitur legitime cōparenti. vr̄ ꝙ ſic. C. de accu. m Iter arripiant. ſtatuitur hic ⁊. jͣ. e. cupiētes. terminꝰ ad iter arripiēdū ſic crimen. nec enim in preiudicium alterius potuit mutare conſilium. jͣ. d̓ sͣ. de ap. ad hoc. ⁊. c. perſonas. ⁊ de re iudi. cum cauſas. Ber. reg. iur. mutare cum ſuis concor. Et ꝯͣ videtur: qꝛ nō intereſt appellati n Infra menſeꝫ. qui currit ab īterpoſitiōe appellatiōis facta corā appellato iam.n. in abſentia eius ꝓcedi pōt ac ſi preſens eſſet: ⁊ eſt ſi. quod no. sͣ. d̓ vel ipſius ſpeciali ꝓcuratore ad cauſam: vel poſt notificationeꝫ alteri eorum debito modo facta: quod dic vt in cle. e. ti. cauſam que determinat hic ⁊ alibi do. ⁊ cōtu. c. vlti. ad hoc facit. ff. de arbi. l. arbiter qui. ⁊. ff. de pe. ſanctio legū. So. dic eū teneri ad expenſas nec ob. quod dr̄: ꝙ nō intereſt appel ſcripta: vt ibi no. in glo. quid ergo. lati. qꝛ immo intereſt qꝛ multa potuiſſet per cōfeſſionē eius ſi pn̄s fuiſſet Sed ſi Si pars altera expectata per. xx. dies poſt aduentuꝫ alterius non hr̄e. nec ob. l. ſanetio. qꝛ cōdēnatio expenſarum non imponitur ſicut pe vēnerit in negocio ꝓcedatur. h. d. ſecūdo vſqꝫ ad.§. adijcientes. Io. an. o Alia. opponens vel defendens. Io. an. na: ſed tanꝙͣ intereſſe appellati ẜm compoſt. p Per. xx. dies vel ſimilis dilatio temporis. jͣ. de ꝯſue. c. vlti. sͣ. de fal. du­⁊ Defecerit. ītelligo ẜm Compo. hanc penā locū hēre ſiue crimen ali­ra. sͣ. de cle. ex. mi. illud. qd̓ obiectū fuerit ſiue defectꝰ: cū general̓r loquat̉ ⁊ ſi plura ꝗs obiecit eui tat hāc penā: ſi vnū ſolū ꝓbat qd̓ ad caſſationeꝫ ſufficiat. sͣ. de reſcrip. in q Poſt aduentū. equior tꝑis computatio eſt illa quam habes. jͣ. eo. cupien tes.§. ꝙ ſi per. ſed nō eſt mirum: cum ibi pena priuationis imponat̉: hic autē ter cetera. Itē qꝛ hāc penā patit̉ excipiēs p̄ter ius cōe de ac. ſuꝑ his. item pena ſolius proceſſus eſt abſentia. ꝓdita eſt in illoꝝ odiū ꝗ ordinationē īpediūt: ſꝫ ex quo vnū ꝓbauit: pꝫ ꝙ r Electionis. poſtulationis vel ꝓuiſionis. nō fuit in fraudē. 9 Bn̄ficijs. q̄ ī illa eccl̓ia obtinet: vt. jͣ. e. ſi cōpro s Cuiuſquā. predictorum. miſſarius in fi. x Que. bn̄ficia. a Tpͣs. trium annoruꝫ. t Abſentia. vbi.n. agitur de ſpūali mr̄imonio ꝯͣhēdo abn̄tia ꝯtumacis par­b Temeritate. ſecus enim ſi auctoritate ſuperioris: vel ſi reſtitutꝰ fuiſ­tis nō obeſt: vt hic ⁊ sͣ. eo. dudū. i. ⁊ idē in carnali ēt ꝯtractu. sͣ. vt lit. nō ꝯte. ſet. C. de ſenten. paſ. ⁊ re. l. i. ij. q. iij.§. notandum. accedēs. ij. ⁊. c. qm̄.§. porro. ⁊ citata eſt hic pars īterpretatiue. ad idē. sͣ. de ap. c Priuatus. nunꝗd ille ad quē collatio ꝑtinet ſtatim poſſit illa cōferre ſepe. terminꝰ eniꝫ ꝑfixus loco ꝑemptorie citatiōis habet̉: vt ibi ber. ⁊ qd̓ dicit dic vt dicam. jͣ. e. cōmiſſa. d Spem. nec enim ſub ſpe venie de