Seite

Liber .c. ne pro defectu. in hoc ergo caſu ſeruabimus illud ius: ſed ad alios nō extē decem ſubiectis: ſi vnicū quod ſufficeret eēt verū: reliqua falſa: ſatiſfactū demus: vt hic vides. ſꝫ antiquo iuri ſtabimus. Refert tn̄ cōpoſt. pluries ſuis eſſet illi iuramēto: ⁊ cōcor. jͣ. e. vt quis duas. temporibus tractatum fuiſſe per papā: ꝙ hec ptās archiepiſcopis ꝯferret̉ ēt m De eiſdem.ſ. expreſſis vel obiectis in appellatione. in his caſibus: ſed finaliter deliberatio in ꝯtrarium reſedit. vt hic vides. Et Ui contra. Primo ponit caſum in quo declarat inſtitutionem. fuit ratio: qꝛ prōpti eſſent archiepiſcopi in caſſandis electionibꝰ: vt ꝓuiſionū ¶vt circa. ſecundo an pena in iſto caſu locum haberet. Do. poteſtas r̄diret ad eos: fuerat n Qui cōtra. Decre. etiā olim iſta opinio vin. sͣ. e. iſta tracta fuit de gloſa īnotuit. ⁊ ſequunt̉ eā īnocē. ⁊ gar. poſita ī decr. ut cir Secusª aūt in īferioribusᵇ eccle Qui contra certaꝫ perſonaꝫ ne hoſti. in decre. cū ī cūctis. ⁊ ſic ca: ſuper verbo appella eligatur appellat cōſtitutionem vt ſijs eſt cenſendum. I Dem. ſeruabat curia ante iſtā ꝯſtitu ri. ⁊ guil. ſuper v̓bo fa­circa: ſeruare tenetur. Io. an. Cōſtitutioni vt circa: nō ſatiſfe tionē: ⁊ ſemper ītelligas h̓ ve cta ⁊ approbatur h̓ ipſo cit appellās qui diſtinctiue iurauit Ui contraⁿ certaꝫº ⁊ noīataꝫ ra: cū oēs ſcienter eligūt indi rum opinio. ſe credere oppoſita eſſe vera: vl̓ q̄ gnum: ſiue ſimul ⁊ ſemel ſiue perſonam ne ab alijs eligat̉ o Certam. ergo ſecus ſeparatī: vt. sͣ. dixi. Si āt ali­ſufficere deberent ex eis. Io. an. ad ſedemʳ apoſtolicam antequam ſi cōtra īcertā: puta ne fi qui eligunt: tūc deuoluit̉ pote at electio niſi canonica: S quiᶜ cōtra electiōis formaꝫ fiatᶠ electio duxerit appellandum: ſtas eligēdi ad alios ipſo iure vel ne fiat ꝯͣ tenorē priuſ vel electiᵇ perſonā aliqua ob­debet per omnia in appellādo ſer­vel per ſentētiā cū peccāt ī for legiorū eccl̓ie. sͣ. e. conſi ijciēsᵉ ad ſedē apoſtolicaꝫᶠ appella uare formam conſtitutionis felicis mā: vt in decre. qꝛ ꝑꝑ. facit. sͣ. deramus: vel ne fiat de uit: corporali a ſe preſtito iuramen recordationis Grego. x. pape pre­e. c. ij. Sꝫ pone pars eligētiuꝫ aliquo excōicato: vel ho to: ꝙ illa que in appellatiōe ſua ex peccauit eligendo ſciēter indi deceſſoris noſtri: vt circaᵗ: edite in micida: vel his ſimilia: gnū remāſit ergo iuriſditio ī preſſerat. vl̓ ea que d̓ ip̄is deberēt concilio lugdun̄. ac ſi electione iam tūe.n. nō hꝫ locū ꝯſtitu­alios. illi nō elegerūt īfra tp̄s tio. ⁊ rōꝑ ſe patet: ſi.n. factaʸ eum contingeret appellare. ſufficere: v̓a eē credebat: ⁊ ſe poſſe debitū: ꝗd erit ī cāu iſto: nūꝗd ante electionē ⁊ ꝯtra in probar̄: nō eſt ſuper obiectis vl̓ ex Alioquin non obſeruans peneˣ deuoluet̉ electio ad archiep̄m certā ꝑſonā appello per pͥſſis huiuſmōi audiēdusᵍ. Cuꝫ conſtitutionis eiuſdem ſe nouerit vel ad papā. dico ẜm ber. ⁊ cō te vides ꝙ ꝯtra formam nō ſimpliciterʰ ſicuti tenebat̉ iuxta ſubiacere. poſt. ꝗ hoc no. sͣ. e. cū vinton̄. elettionis nihil obijcere cōſtitutioneꝫ felicis recordationis cū pars nō peccās fungat̉ vice Dem. vel expͥmere poſſum: cū capituli. vt ibi. ⁊ sͣ. e. dudū. ſi gre. pape. x. p̄deceſſoris noſtri edi­ Si compromiſſuꝫ eſt in plures adhuc non ſit facta: ⁊ qd̓ capitulū negligat ad ſuꝑioreꝫ tam in concilio generali lugdun̄ˡ. vt eligāt. ꝑ vnū faciēda ē electiōis nō ē ⁊c̄. de deſpō. impu. deuoluit̉ electio per. c. ne ꝓ de ad diſſoluendū. idē ī per iurauerit expreſſa eadē ſeu obiecta pronunciatio: ſicut quando proce­fectu. ſic ⁊ h̓ cum finalis culpa ſona: cū enī nullā expri ſe credere vera eſſe ⁊ ſeᵏ poſſe pro ditur per formam ſcrutinij: aliter fuerit in negligentia. mā ꝑſonam que cōtra il bare: ſed indeterminate illaˡ vel ea electio facta non tenet. Io. an. a Secus. in hoc ſecꝰ: qꝛ ī in­lam poſſum exprimere. que deberent ſufficere de eiſdemᵐ. Icut cū ꝑ formāʸ ſcrutinij ad ferioribꝰ vtroqꝫ caſu deuolui p Noīatam. ītelligo h̓ tur ad ſuperiorē. ⁊ eſt eadē rō Dem. electionē ꝓceditur ē perᶻ vnū ſiue ſit ꝓprio noīe: puta quā. sͣ. dixi. ad ep̄ꝫ ⁊ ex diſpoſi ne paganus de mutina. tiōe ātiqͣ ꝑtinebat eccl̓iaꝝ ſeu vel appellatiuo. puta ne dioce. diſpoſitio redit ergo res ad ſuaꝫ naturā. xxxv. di. ab exordio. Not. gͦ ꝙ filius. p. vel ne archidiaconus. vel ne pͥmiceriꝰ. vel his ſil̓e: vel alia cer pena decre. cū ī cūctis: hꝫ locū ī īferioribꝰ dignitatibꝰ ab epiſcopatibꝰ: ⁊ eſt ex ta circūlocutio. ad hoc. ff. de rebus cre. l. certū. sͣ. de teſti. lꝫ ex quadam. preſſuꝫ. sͣ. e. dudū. i. ꝯͣ. jͣ. e. ſi ꝯpromiſſarius.§. huius. Sol. ibi loꝗtur de pena q Eligatur. vel poſtulet̉. de ꝓuiſione nō erat dubitatio: qꝛ exp̄ſſū erat illa ſuſpēſiōis a bn̄ficijs ꝑ triēnniū: que nō hꝫ locū niſi ī ep̄oꝝ ⁊ ſuperioꝝ ele in ipſa decre. vt circa: vt iā dicā. Quid ſi appello ne ad electionē admit ctionibꝰ. de qua loꝗt̉ decre. cū in cūctis.§. clerici ſane. ſꝫ hic loquit̉ de illa pe­tat̉ eodē modo credo diſtinguendū. vtrū cōtra incertā: puta ne aliqui na.ſ. pͥuatiōis ptāte eligēdi. d̓ qua loquit̉ ipſa decre. cū ī cūctis. ī fi. Sꝫ cū pe excōicati irregulares ⁊c̄. ⁊ tunc nō tenear. aut cōtra certam. ⁊ tūc teneat na ſuſpēſiōis a bn̄ficijs ibi repetita nō ſit: ī illis locū nō hēbit: vt ī ꝯͣrio dicit̉. ꝯſtōnem ipſam ſeruare per hanc decre. b In inferioribꝰ. ꝗbuſcūqꝫ ab ep̄atibꝰ ēt ī regularibꝰ: olī tn̄ curia ſeruabat r Ad ſedem apoſtolicam. repete que. sͣ. dixi. sͣ. c. ꝓxi. ꝯͣriū interdū ī regularibꝰ: qꝛ cū decre. illa ne ꝓ defectu. eꝗparet cathedrales s Fiat electio. dubitatiōis cā fuit: qꝛ ī decre. vt circa. dicebat̉ qn̄ appel ⁊ regulares ſicut in cathedralibꝰ ſupra dictū eſt: ita videbat̉ ī regularibꝰ di lat̉ꝯͣ electū: ſed h̓ nō appellat̉ ꝯͣ electū ſꝫ ꝯͣ eligēdū: ⁊ ſic n̄ vr̄ hr̄e locū cō cēdū: ſed nō eſt ita: nec hꝫ locū rō reddita. sͣ. ꝓx. rn̄ſo. qꝛ ſufficit nō denegari ſtitutio: ſed ſecꝰ ē ut h̓ vides: ⁊ ſic dicebamꝰ oliꝫ ꝑ illā lr̄aꝫ q̄ ibi ē ꝓuiſio dioceſano hāc ptātē: cū in ſua dioceſi oīa poſſit: qd̓ nō eſt ī archiep̄is ⁊ ſuper facienda vel fcā: qꝛ ſicut in faciēda ꝓuiſione ẜuāda erat forma ī appella hoc vide cōpoſt. sͣ. e. ne pro defectu. ad fi. Approbat̉ autē hic glo. Io. ⁊ Hu. tione. ſic ⁊ in facienda electione: cū illud. c. illa parificet: ad idē. sͣ. e. c. i. ſi xvij. q. ij. c. i. qui ibi no. ꝙ ep̄s aliū inſtituet in abba am cū monachī īdignuꝫ forte. jͣ. e. ſi poſtquam. t Ut circa. sͣ. e. ti. eligunt: ⁊ quod no. ipſe ber. in predicta decre. bone in vlti glo. u Facta. ſcias ꝙ ita intelligebāt curiales decre. illā: cū eadē rō ſit vtro S qui. Primo ſoluit caſum dubiū: ſcd̓o rōnē ſubdit ibi cū nō. Do. biqꝫ. ⁊ no. ꝙ ſicut hec decre. determīat decre. vt circa. ita dico determi e L Is ꝗ. ortū habuit hec decre. ex gl. gar. poſita. sͣ. e. vt circa. ſuꝑ v̓bo nari decre. sͣ. e. c. i. nā lꝫ ibi dicat̉ electionē: poſtulationē: vl̓ ꝓuiſiōeꝫ fa­ꝓbar̄. ⁊ gl. guil. ibi poſita ſuꝑ v̓bo ſe poſſe. ⁊ h̓ ip̄oꝝ approbat̉ opinio. io. an. ctā ẜuata iſtius diſtīctiōe. Idē dicā in facienda ꝑ decre. ut ibi ēt dixi. Et Uel electi. gͦ ītelligo idē de poſtulato vel eo in cuius ꝑ ſta facta eſt ꝓui­ſic ẜuat curia: ⁊ facit qd̓ no. guil. in decre. vt circa. in glo. no. ergo. ſio: cū decre. illa vt circa. hec oīa eꝗparet. vn̄ qd̓ in vno dr̄ ītelligat̉ in alijs x Pene. ut nō valeat appellatio. nec audiat̉ ēt ſuꝑ exp̄ſſis. sͣ. c. ꝓxi. repetitū: ⁊ idē ēt intelligas de eligēdo ſi ꝯͣ certā ꝑſonā appellet̉. jͣ. c. ꝓxi. ſcūt cum per formam. Primo ponit ſimile ꝑ qd̓ caſum deci­e Obijciēs. exempla. de his que obijci pn̄t dixi. sͣ. e. vt circa. Udit. Scd̓o ponit diſſimile ibi: quāuis. Do. f Ad ſe. ap. iſta lr̄a videt̉ facere ꝓ guil. ꝗ no. ī decre: vt circa. ꝙ decre. ip̄a y Per formā. ortuꝫ aūt habuit hec decre. ex his que no. ꝑ Inno. ⁊ ho nō hꝫ locū niſi in appellationibus īterpoſitis ad papā: ſꝫ ꝯͣrium credo: ut ibi ſtien. ⁊ compoſt. sͣ. e. qꝛ ꝑꝑ. ⁊. c. in geneſi: vt. jͣ. patebit. Io. dixi ẜm gar. cū decre. illa indiſtincte loquatur. y Formā. no. ꝙ iſta decre. locū hꝫ ī his electionibus in quibus debet g Audiēdus. no. ꝙ iſta decre. declarat que ſit pena nō ſeruātis ꝯſtōneꝫ illā forma ſeruari decre. qꝛ ꝑꝑ. ⁊. c. ī geneſi: ⁊ ẜm ber. qui hoc ibi no. in pͥma vt circa.ſ. ꝙ nō valet appellatio: dicebāt enī ꝗdā ꝙ illa erat pena n̄ iurātis glo. ⁊ Inno. ⁊ cōpoſt. ī pͥma decre. illa locū hꝫ in electionibus ep̄oꝝ vel ꝙ ſuꝑ nō exp̄ſſis n̄ audit̉: ſuꝑ exp̄ſſis v̓o bn̄: per illū ver. alioꝗn̄. qui eſt ibi: ſed inferiorum p̄latorū qui p̄ſunt collegio: ⁊ ꝑ quorū mortē eccl̓ia dr̄ vidua hoc eſt falſuꝫ: vt hic patet: qꝛ nō iurās: vel iurās alio mō ꝙͣ debuerit: nō audi ta. in alijs nō. Hoſti. aūt illā intellexit etiā in quocūqꝫ bn̄ficio: vel cano tur ēt ſuꝑ exp̄ſſis: ⁊ illa ver. alioquin. exponi debet vt ibi dixi. nijs cuius electio ad plures ut ad collegiū ꝑtinet. vt ibi no. circa pͥnci. pͥ h Sipliciter. no. nō recedēdū a verbis legis. vi. q. iij. ſcriptū. de deci. ad au mos ſequor. ẜm hoc ergo dicemus hoc qd̓ h̓ dicit̉ de cōi ꝓnunciatione dientiā. ff. de exer. l. i.§. ſi is qui nauē. ff. de leg. iij. nō aliter. hr̄e locū in his ī quibus ẜuanda eſt p̄dicta forma. In canonijs v̓o vl̓ be i Lugdun̄. sͣ. e. vt circa. neficijs alijs ſecus. qꝛ ibi ſufficient ſingulares ꝯſenſus: qd̓ verū eſt ſi illi k Et ſe. repete credere: ꝯſtō enī illa nō veritatem querit: ſꝫ calūniā excludit ſunt capitulū: ſi ꝯſenſus preſtēt in capitulo al̓s ſecus ẜm ber. ꝗ hoc no. in vt̉ ibi dixi inglo. ſi autem. decre. in geneſi. ī glo. ſuper v̓bo cōis. ⁊ ibi ēt de hoc ꝑ Inno. ⁊ Hoſtiē. l Illa vel ea. ſed ꝯt̓ra ſi duo ꝓponūtur etiā copulatiue que ad vnū finē ten Per vnū. ꝙ ergo dicit derce. qꝛ ꝑꝑ vt is collatiōe hīta eligat̉ intel­dūnt̉: ſufficit alterū probari. sͣ. de iude. exhibita. ſuꝑflua ꝓbatiōe ſe oneraret ligit̉ ꝑ iura poſtmodū ſubecuta ꝑ vnū oīum vice. Notabat tn̄ ibi Ho. aſtrīgēs ſe ad vtrūqꝫ ꝓbandū. sͣ. de ꝓba. lꝫ. ff. de ꝓba. circa. ⁊ ẜm hoc ēt cōpu ꝙ lꝫ. hoc ſeruaret curia. tn̄ ſatis erat ſi oīꝫ vno ore ẜmo procederet: ad hͦ latiua diſſoluit̉ ī diſiūctiuā. ff. d̓ ver. ſig. ſepe. xvi. q. iij. placuit. Idē ē ergo ꝓ .C. de epiſ. ⁊ cle. l. qm̄ venerabilis: ibi ab oībus vno ore dānaret̉ ⁊c̄. nec ponere copulatiue vel diſiūctiue: cū vtrobiqꝫ ſufficiat alterū ꝓbari: vt ꝑ p̄di­ob. ẜꝫ id decre. in geneſi. qꝛ ibi ſingulariter nō vno ore cōiter elegerāt: cta iura probatur. ⁊ sͣ. de reſcrip. īter ceteras. rn̄deo obiectio ſupradicta v̓a ē ſꝫ hoc ē falſuꝫ ut hic vides. ⁊ qd̓ dicit vnū. ſi querat̉ ꝑ quē. dic ꝑ eum qui qꝛ quo ad ꝓbationē bene ſufficit alterū: ſꝫ nō quo ad obiecta. noluit.n. illa cō hꝫ pͥmā vocē: ul̓ eū cui capitulū ꝯmiſerit. ſꝫ ſi capitulū ul̓ illi ꝗ ꝯſueuerūt ſtitutio ꝓbationibꝰ ꝓuidere ſed obiectiōibꝰ.ſ. ꝙ nihil calūnioſe opponeret̉: nō ꝯmittat hoc exp̄ſſe alicui. unꝰ pn̄tibꝰ alijs ſcā collatiōe eligat uice ca ⁊ ideo voluit ꝙ ſimpliciter ſuꝑ oībꝰ iuraret̉. ſi enī iurat vera eſſe que ad vi pituli ul̓ ꝯſentiētiū. ⁊ ſatis eſt. qꝛ ratihabitio ⁊ taciturnitas madato cōp­ctoriā ſufficiāt: iā iſtud iuramētū oīum obiectorū maliciā nō excludit: īmo ex rant̉. ſaltē ī re appetibili: ⁊ meritoria. ſicut ē ꝙ ꝑ electionē canonicā ꝓui